dyskineza pozapiramidowa

Dyskineza pozapiramidowa to zespół zaburzeń motorycznych charakteryzujących się mimowolnymi, nieprawidłowymi ruchami, które wynikają z dysfunkcji układu pozapiramidowego. Układ ten, obejmujący jądra podstawy mózgu i ich połączenia, odpowiada za kontrolę ruchów automatycznych, utrzymanie napięcia mięśniowego oraz koordynację ruchową.

Objawy dyskinezji pozapiramidowej mogą przybierać różne formy, takie jak drżenie, dystonia (nieprawidłowe napięcie mięśniowe), pląsawica (szybkie, nieregularne ruchy), atetoza (powolne, wijące ruchy), mioklonie czy akatyzja (subiektywne poczucie niepokoju ruchowego). Dyskineza często pojawia się jako działanie niepożądane leków, szczególnie neuroleptyków (dyskineza późna), leków przeciwparkinsonowskich oraz w przebiegu chorób neurodegeneracyjnych.

Leczenie dyskinezji pozapiramidowej zależy od jej przyczyny. W przypadku dyskinezji polekowej kluczowe jest odstawienie lub zmiana leku wywołującego objawy. W innych przypadkach stosuje się leki przeciwdyskinetyczne, antagonisty dopaminy, leki cholinolityczne czy benzodiazepiny. W ciężkich przypadkach rozważa się leczenie zabiegowe, w tym głęboką stymulację mózgu (DBS).

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl