obrzęk nerwu wzrokowego
Obrzęk nerwu wzrokowego (papilledema) to stan patologiczny charakteryzujący się obrzękiem tarczy nerwu wzrokowego spowodowany zwiększonym ciśnieniem śródczaszkowym. Jest to objaw, a nie samodzielna jednostka chorobowa, który może towarzyszyć wielu schorzeniom neurologicznym.
Najczęstszymi przyczynami obrzęku nerwu wzrokowego są guzy mózgu, wodogłowie, idiopatyczne nadciśnienie śródczaszkowe, urazy głowy, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych oraz zakrzepica zatok żylnych mózgu. W początkowym stadium może przebiegać bezobjawowo lub powodować jedynie przemijające zaburzenia widzenia (tzw. zaciemnienia). W miarę postępu choroby mogą pojawić się bóle głowy, nudności, wymioty oraz progresywna utrata wzroku.
Diagnostyka obrzęku nerwu wzrokowego obejmuje badanie okulistyczne z oceną dna oka, badania obrazowe (tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny głowy), badanie płynu mózgowo-rdzeniowego oraz pomiar ciśnienia śródczaszkowego. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę podstawową i obejmuje zarówno postępowanie zachowawcze (leki obniżające ciśnienie śródczaszkowe), jak i interwencje neurochirurgiczne w przypadkach wymagających pilnej dekompresji.
Nieleczony obrzęk nerwu wzrokowego może prowadzić do nieodwracalnej utraty wzroku wskutek uszkodzenia włókien nerwowych. Dlatego kluczowe znaczenie ma wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia, co wymaga ścisłej współpracy okulistów i neurologów.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie nerwu wzrokowego – Diagnostyka i diagnoza
Zapalenie nerwu wzrokowego (ZNW) jest często pierwszym objawem stwardnienia rozsianego (SM), występując u 15-20% pacjentów na początku choroby i u około połowy w jej przebiegu. Diagnostyka opiera się na charakterystycznych objawach klinicznych, takich jak ból oka nasilający się przy ruchach gałki ocznej (ponad 90% przypadków), podostre jednostronne pogorszenie widzenia, względny aferentny defekt źreniczny (RAPD) oraz dyschromatopsja. Badanie oftalmoskopowe najczęściej wykazuje prawidłową tarczę nerwu wzrokowego (2/3 przypadków), a w 1/3 przypadków łagodny obrzęk. MRI mózgu i oczodołów z kontrastem gadolinowym jest podstawowym badaniem obrazowym, wykazującym wzmocnienie nerwu wzrokowego u około 94% pacjentów w ciągu pierwszych 20 dni od początku objawów. Obecność zmian demielinizacyjnych w MRI zwiększa ryzyko rozwoju SM z 25% do 72% w ciągu 15 lat. OCT, VEP oraz badania serologiczne (przeciwciała anty-AQP4, anty-MOG) stanowią istotne uzupełnienie diagnostyki, szczególnie w atypowych postaciach ZNW.
badanie okulistyczne, badanie serologiczne, ból oka, dożylne immunoglobuliny, dyschromatopsja, kortykosteroidy, metyloprednizolon, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, obrzęk nerwu wzrokowego, oftalmoskopia, optyczna koherentna tomografia, perymetria, plazmafereza, płyn mózgowo-rdzeniowy, pole widzenia, prążki oligoklonalne, przeciwciała anty-AQP4, przeciwciała anty-MOG, przeciwciała przeciwko akwaporynie 4, rezonans magnetyczny, stwardnienie rozsiane, warstwa włókien nerwowych siatkówki, wzmocnienie kontrastowe, wzrokowe potencjały wywołane, zapalenie nerwów wzrokowych i rdzenia, zapalenie nerwu wzrokowego