przewlekłe nawracające zapalenie nerwu wzrokowego
Przewlekłe nawracające zapalenie nerwu wzrokowego (CRION – Chronic Relapsing Inflammatory Optic Neuropathy) to rzadka choroba autoimmunologiczna charakteryzująca się nawracającymi epizodami zapalenia nerwu wzrokowego. Schorzenie to zostało po raz pierwszy opisane jako odrębna jednostka chorobowa w 2003 roku.
CRION charakteryzuje się nawrotowymi, jedno- lub obustronnymi epizodami zapalenia nerwu wzrokowego, które są wrażliwe na leczenie kortykosteroidami, ale często nawracają po ich odstawieniu. Choroba ta występuje najczęściej u osób dorosłych, choć może ujawnić się w każdym wieku. W przeciwieństwie do stwardnienia rozsianego (SM) czy zapalenia nerwów wzrokowych i rdzenia (NMO), u pacjentów z CRION nie stwierdza się zmian demielinizacyjnych w ośrodkowym układzie nerwowym ani obecności przeciwciał przeciwko akwaporynie-4.
Diagnostyka CRION opiera się na obrazie klinicznym, badaniach neuroobrazowych (MRI mózgu i oczodołów), badaniach elektrofizjologicznych oraz wykluczeniu innych przyczyn zapalenia nerwu wzrokowego. Leczenie obejmuje przede wszystkim podawanie wysokich dawek kortykosteroidów w fazie ostrej, a następnie długotrwałą terapię immunosupresyjną (azatiopryna, metotreksat, mykofenolan mofetylu) w celu zapobiegania nawrotom.
Wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie CRION ma kluczowe znaczenie dla zapobiegania trwałemu uszkodzeniu nerwu wzrokowego i nieodwracalnemu pogorszeniu ostrości wzroku. Rokowanie jest zróżnicowane i zależy od częstości nawrotów, czasu rozpoczęcia leczenia oraz odpowiedzi na terapię immunosupresyjną.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie nerwu wzrokowego – Leczenie
Zapalenie nerwu wzrokowego (ZNW) to stan zapalny nerwu wzrokowego, który może prowadzić do pogorszenia widzenia i bólu ocznego. Leczenie opiera się głównie na dożylnym podawaniu metyloprednizolonu w dawce 1000 mg/dobę przez 3-5 dni, z następną doustną kontynuacją prednizonu (1 mg/kg/dobę) i stopniowym zmniejszaniem dawki przez 11-14 dni. Badanie ONTT wykazało, że dożylne kortykosteroidy przyspieszają powrót funkcji wzrokowych, ale nie wpływają na ostateczny wynik leczenia, natomiast stosowanie samych doustnych kortykosteroidów w niskich dawkach jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko nawrotów. W ciężkich przypadkach, obustronnym zajęciu nerwów wzrokowych, obecności mroczków, silnym bólu lub zmianach demielinizacyjnych w MRI, leczenie dożylne jest szczególnie wskazane. W sytuacjach opornych na kortykosteroidy rozważa się plazmaferezę, zwłaszcza w NMOSD i MOG-ON, a także dożylne immunoglobuliny (IVIG) lub immunoadsorbcję.
azatiopryna, choroba autoimmunologiczna, choroba Devica, cyklofosfamid, ekulizumab, erytropoetyna, fenytoina, fingolimod, fumaran dimetylu, immunoadsorbcja, immunoglobulina dożylna, inebilizumab, inhibitor pompy protonowej, interferon beta, kortykosteroid, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwwirusowy, metotreksat, metyloprednizolon, mykofenolan mofetylu, natalizumab, octan glatirameru, okrelizumab, optyczna koherentna tomografia, plazmafereza, pogorszenie widzenia, prednizon, przeciwciało przeciwko akwaporynie 4, przewlekłe nawracające zapalenie nerwu wzrokowego, rytuksymab, satralizumab, stwardnienie rozsiane, terapia neuroprotekcyjna, terapia remielinizacyjna, teriflunomid, warstwa włókien nerwowych siatkówki, wymiana osocza, zakażenie bakteryjne, zapalenie nerwu wzrokowego