amid
Amid (przyśrodkowo) to termin anatomiczny określający położenie struktury anatomicznej bliżej środkowej płaszczyzny ciała (płaszczyzny strzałkowej) lub osi długiej kończyny. Termin ten jest często używany w dokumentacji medycznej oraz podczas opisywania lokalizacji zmian patologicznych.
W praktyce klinicznej określenie „amid” pomaga precyzyjnie wskazać położenie znalezisk w badaniach obrazowych, zmian skórnych, ran czy miejsc wprowadzenia narzędzi podczas zabiegów chirurgicznych. Stanowi część standardowej terminologii anatomicznej używanej do opisu topografii ciała ludzkiego.
Termin ten jest przeciwieństwem określenia „alateral” (bocznie), które wskazuje na położenie dalej od środkowej linii ciała. Prawidłowe stosowanie terminologii kierunkowej, w tym określenia „amid”, jest kluczowe dla jednoznacznej komunikacji między specjalistami medycznymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Instillido 20 mg/ml
Instillido to jałowy żel zawierający lidokainę w stężeniu 20 mg/ml, przeznaczony do miejscowego znieczulenia błon śluzowych, szczególnie cewki moczowej. Preparat dostępny jest w ampułko-strzykawkach o pojemności 6 ml (120,6 mg lidokainy chlorowodorku) lub 11 ml (221,1 mg lidokainy chlorowodorku), o pH 6,5. Lidokaina działa poprzez blokowanie napięciowo zależnych kanałów sodowych, hamując napływ jonów Na+ do włókien nerwowych, co prowadzi do zahamowania powstawania i przewodzenia impulsów nerwowych, skutkując miejscowym znieczuleniem. Działanie rozpoczyna się zwykle w ciągu 5 minut od aplikacji, a skuteczność może być obniżona w środowisku o obniżonym pH, np. w tkankach objętych stanem zapalnym.
amid, blokowanie przewodnictwa nerwowego, cewnikowanie, chlorowodorek lidokainy, kanał sodowy zależny od napięcia, lek miejscowo znieczulający, lidokaina, procedura endoskopowa, procedura urologiczna, stan zapalny, toksyczne działanie na OUN, układ sercowo-naczyniowy, znieczulenie błon śluzowych, znieczulenie cewki moczowej, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Procto-Hemolan 400 mg + 40 mg
Procto-Hemolan, zawierający 400 mg tribenozydu oraz 40 mg lidokainy w postaci czopków doodbytniczych, nie wykazuje dotychczas udokumentowanych przypadków ostrych ani przewlekłych zatruć przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Ryzyko przedawkowania jest niskie, jednak w przypadku przypadkowego spożycia doustnego zaleca się wdrożenie leczenia objawowego dostosowanego do stanu klinicznego pacjenta. Produkt charakteryzuje się białokremową do lekko żółtej barwy formą farmaceutyczną, o kształcie jednostronnie zaostrzonej torpedy.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ropimol 10 mg/ml
Ropiwakaina, substancja czynna leku Ropimol, jest amidowym środkiem znieczulającym miejscowo o przedłużonym działaniu, klasyfikowanym pod kodem ATC N01BB09. Mechanizm jej działania polega na odwracalnym blokowaniu kanałów sodowych w osłonce włókien nerwowych, co prowadzi do zahamowania przewodzenia impulsów nerwowych. Efekt kliniczny jest dawkozależny: wyższe dawki zapewniają pełne znieczulenie chirurgiczne, natomiast niższe wywołują selektywną blokadę czuciową z minimalnym wpływem na funkcje motoryczne, co jest korzystne w analgezji pooperacyjnej i leczeniu bólu przewlekłego. Ropiwakaina charakteryzuje się długim czasem działania, a jej skuteczność nie wymaga stosowania leków zwężających naczynia krwionośne, takich jak adrenalina.
adrenalina, amid, analgezja, analgezja pooperacyjna, blokada czuciowa, blokada motoryczna, blokada przewodzenia nerwowego, ból przewlekły, czas działania leku, dieta niskosodowa, lek znieczulający miejscowo, lek zwężający naczynia krwionośne, osłona włókna nerwowego, ropiwakaina chlorowodorek, roztwór do wstrzykiwań, toksyczność ośrodkowego układu nerwowego, znieczulenie, znieczulenie regionalne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lidocaine 2% Fresenius Kabi 20 mg/ml
Lidokaina, dostępna w preparacie Lidocaine Fresenius Kabi w stężeniach 1% (10 mg/ml) oraz 2% (20 mg/ml), wykazuje działanie miejscowo znieczulające poprzez blokadę kanałów sodowych zależnych od napięcia, co może prowadzić do czasowego upośledzenia funkcji ośrodkowego układu nerwowego. Wpływ ten przekłada się na obniżenie zdolności pacjenta do bezpiecznego prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn, zwłaszcza gdy znieczulenie obejmuje kończyny lub narządy zmysłów. Intensywność i czas trwania tego efektu zależą od dawki (np. 50 mg w 5 ml do 400 mg w 20 ml), miejsca i rozległości podania, indywidualnej wrażliwości pacjenta, wieku oraz ewentualnych interakcji lekowych. Szczególną ostrożność należy zachować w warunkach ambulatoryjnych, gdzie pacjent powinien powstrzymać się od czynności wymagających pełnej sprawności psychomotorycznej do całkowitego ustąpienia działania znieczulającego.
amid, dysfagia, działanie niepożądane lidokainy, działanie ogólnoustrojowe, funkcje motoryczne i sensoryczne, funkcje ośrodkowego układu nerwowego, kanał sodowy, kanał sodowy zależny od napięcia, lek miejscowo znieczulający, lidokaina, ośrodkowy układ nerwowy, przewodnictwo nerwowe, sprawność psychomotoryczna, stężenie we krwi, substancja aktywna, znieczulenie ambulatoryjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bupivacainum hydrochloricum WZF 0,5% 5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bupiwakainy chlorowodorku, stosowanej w dawkach terapeutycznych (np. 0,5%), nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Testy farmakologiczne i toksykologiczne potwierdziły, że działania niepożądane, takie jak efekty na ośrodkowy układ nerwowy (pobudzenie, następnie depresja OUN) oraz układ sercowo-naczyniowy (zaburzenia przewodnictwa i kurczliwości mięśnia sercowego), pojawiają się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających zakres kliniczny. Badania genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały potencjału mutagennego ani rakotwórczego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w praktyce klinicznej.
amid, anestetyk amidowy, bupiwakaina chlorowodorek, depresja OUN, działanie teratogenne, genotoksyczność, kardiotoksyczność, kurczliwość mięśnia sercowego, miejscowy środek znieczulający, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie nerwowe, potencjał kancerogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, test in vitro, test in vivo, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie przewodnictwa - Leksykon substancji czynnych
Mepiwakaina – Właściwości farmakodynamiczne
Mepiwakaina, będąca amidowym środkiem miejscowo znieczulającym (kod ATC: N01BB03 dla preparatów prostych oraz N01BB53 dla preparatów złożonych z adrenaliną), działa poprzez blokadę kanałów sodowych (Na+) w błonie komórkowej neuronów, co prowadzi do zahamowania przewodnictwa impulsów nerwowych. Efekt ten objawia się wzrostem progu pobudliwości, zmniejszeniem szybkości narastania potencjału czynnościowego oraz spowolnieniem przewodzenia impulsów. Mepiwakaina charakteryzuje się szybkim początkiem działania (3-5 minut) oraz wysoką skutecznością analgezji, przy jednocześnie niskiej toksyczności. Unikalną cechą jest jej słabe działanie wazokonstrykcyjne, które przedłuża czas działania anestetycznego nawet bez dodatku adrenaliny, co jest szczególnie istotne u pacjentów z przeciwwskazaniami do stosowania typowych wazopresorów (np. choroby sercowo-naczyniowe, cukrzyca, nadczynność tarczycy).
absorpcja systemowa, adrenalina, amid, biodostępność, blokada nerwu obwodowego, blokada nerwu zębodołowego dolnego, choroba układu sercowo-naczyniowego, cukrzyca, działanie wazokonstrykcyjne, efekt anestetyczny, efekt znieczulający, jon sodu, jonizacja leku, lek miejscowo znieczulający, mepiwakaina, miazga zębowa, nadczynność tarczycy, pKa, potencjał czynnościowy, prąd jonowy, preparat złożony, próg pobudliwości elektrycznej, przewodnictwo impulsów nerwowych, przewodnictwo nerwowe, środek obkurczający naczynia krwionośne, środek wazokonstrykcyjny, stan zapalny, tkanka miękka, wazokonstrykcja, wazopresor, zastosowanie stomatologiczne, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ropivacaine Kabi 7,5 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa ropiwakainy chlorowodorku, stosowanej w produkcie leczniczym Ropivacaine Kabi, potwierdzają brak istotnych zagrożeń dla pacjentów przy prawidłowym stosowaniu. Badania toksyczności ostrej wykazały, że toksyczne efekty, takie jak drgawki ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN), pojawiają się jedynie przy wysokich dawkach przekraczających zakres kliniczny. Wielokrotne podawanie leku nie ujawniło dodatkowych toksycznych objawów, a badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój embrionalny. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagennego potencjału ropiwakainy, a ocena toksyczności miejscowej nie wskazała na istotne działanie drażniące przy prawidłowym podaniu.
amid, drgawki, działanie farmakodynamiczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, kardiotoksyczność, kurczliwość mięśnia sercowego, ośrodkowy układ nerwowy, przewodnictwo serca, ropiwakaina, ropiwakaina chlorowodorek, środek znieczulający, toksyczność miejscowa, toksyczność OUN, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Bupivacainum hydrochloricum WZF 0,5% 5 mg/ml
Bupivacainum hydrochloricum WZF 0,5% jest lekiem miejscowo znieczulającym z grupy amidów, który działa poprzez blokowanie przewodnictwa nerwowego, co może prowadzić do zaburzeń funkcji psychomotorycznych i koordynacji ruchowej. Preparat zawiera 5 mg bupiwakainy chlorowodorku w 1 ml roztworu, a standardowe dawki to 50 mg (ampułka 10 ml) lub 100 mg (fiolka 20 ml). Ryzyko wystąpienia zaburzeń koordynacji wzrasta wraz z dawką, co może negatywnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Lekarze powinni indywidualnie ocenić czas powstrzymania się od tych czynności, monitorować ustępowanie objawów znieczulenia oraz uwzględniać czynniki zwiększające ryzyko, takie jak wiek pacjenta, jednoczesne stosowanie leków depresyjnych na OUN oraz indywidualna wrażliwość na bupiwakainę.
amid, blokowanie przewodnictwa nerwowego, bupiwakaina, bupiwakaina chlorowodorek, dawka leku, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie znieczulające, koordynacja ruchowa, lek miejscowo znieczulający, mechanizm działania, ograniczenie psychomotoryczne, substancja czynna, zabieg ambulatoryjny, zaburzenie funkcji psychomotorycznych, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie psychomotoryczne, znieczulenie, znieczulenie miejscowe - Leksykon substancji czynnych
Lewobupiwakaina – Działania niepożądane
Lewobupiwakaina, jako amidowy lek miejscowo znieczulający, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla tej klasy, z najczęstszymi objawami obejmującymi niedociśnienie (występujące bardzo często, ≥1/10), nudności, wymioty, zawroty głowy, ból głowy, gorączkę, ból towarzyszący zabiegowi, ból pleców oraz stan zagrożenia płodu w położnictwie (często, ≥1/100 do <1/10). Niedociśnienie może prowadzić do zaburzeń perfuzji narządowej, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego, takie jak zawroty głowy i ból głowy, mogą wpływać na funkcjonowanie pacjenta w okresie pozabiegowym. W położnictwie konieczne jest ścisłe monitorowanie matki i płodu ze względu na ryzyko stanu zagrożenia płodu. Dane o bezpieczeństwie leku pochodzą zarówno ze zgłoszeń spontanicznych, jak i badań klinicznych, co pozwala na kompleksową ocenę ryzyka.
amid, badanie kliniczne, ból głowy, ból pleców, gorączka, lek miejscowo znieczulający, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek sedatywny, lewobupiwakaina, morfologia krwi, niedociśnienie, niedokrwistość, nudności, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, parametry sercowo-naczyniowe, perfuzja narządowa, położnictwo, stan świadomości, stan zagrożenia płodu, układ sercowo-naczyniowy, wymioty, zawroty głowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Mepidont 2% z adrenaliną 1:100.000 (0,01 mg + 20 mg)/ml
Mepidont 2% z adrenaliną 1:100 000 to preparat miejscowo znieczulający stosowany w stomatologii, zawierający 20 mg/ml mepiwakainy chlorowodorku oraz 0,01 mg/ml adrenaliny winianu. Standardowy wkład o objętości 1,8 ml dostarcza 36 mg mepiwakainy i 0,018 mg adrenaliny. Mepiwakaina, będąca amidowym środkiem znieczulającym, działa poprzez blokadę prądów jonowych w błonie komórkowej neuronu, co hamuje przewodnictwo nerwowe i zapewnia szybki początek działania znieczulającego. Adrenalina, jako środek obkurczający naczynia, spowalnia wchłanianie mepiwakainy, wydłużając czas jej działania oraz zmniejszając krwawienie w polu zabiegowym, co jest istotne w procedurach stomatologicznych.
adrenalina, adrenaliny winian, amid, anestezja stomatologiczna, błona komórkowa neuronu, budowa amidowa, klasyfikacja ATC, mepiwakaina, mepiwakainy chlorowodorek, miejscowe znieczulenie, prąd jonowy, przewodnictwo nerwowe, roztwór do wstrzykiwań, sodu pirosiarczyn, środek miejscowo znieczulający, środek obkurczający naczynia krwionośne, zwężenie naczyń krwionośnych - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ropivacaine Kabi 5 mg/ml
Ropivacaine Kabi to długodziałający lek miejscowo znieczulający z grupy amidów (kod ATC: N01BB09), wykazujący zarówno działanie znieczulające, jak i przeciwbólowe. Mechanizm działania polega na odwracalnym blokowaniu kanałów sodowych w błonie włókien nerwowych, co prowadzi do zahamowania przewodnictwa impulsów nerwowych. W zależności od dawki, ropiwakaina może wywoływać pełne znieczulenie operacyjne (wysokie dawki) lub selektywną blokadę czuciową z minimalnym wpływem na funkcję motoryczną (niskie dawki). Czas działania i początek efektu zależą od miejsca podania i dawki, a dodatek adrenaliny nie wpływa na parametry farmakodynamiczne ropiwakainy, co odróżnia ją od innych leków miejscowo znieczulających.
adrenalina, amid, blokada czuciowa, blokada motoryczna, blokada przewodnictwa nerwowego, błona włókna nerwowego, depolaryzacja, dieta niskosodowa, epinefryna, infuzja dożylna, jon sodowy, lek miejscowo znieczulający, mechanizm działania, obkurczenie naczyń, ośrodkowy układ nerwowy, próg pobudliwości, ropiwakaina, ropiwakaina chlorowodorek, roztwór do wstrzykiwań, środek miejscowo znieczulający, toksyczność OUN, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Mydrane (0,2 mg + 3,1 mg + 10 mg)/ml
Mydrane to roztwór do wstrzykiwań zawierający tropikamid (0,2 mg/ml), fenylefrynę chlorowodorek (3,1 mg/ml) oraz lidokainę chlorowodorek jednowodny (10 mg/ml), przeznaczony do stosowania śródoperacyjnego podczas zabiegów usunięcia zaćmy metodą fakoemulsyfikacji. Standardowa dawka 0,2 ml dostarcza 0,04 mg tropikamidu, 0,62 mg fenylefryny oraz 2 mg lidokainy, co umożliwia jednoczesne uzyskanie mydriazy oraz znieczulenia wewnątrzgałkowego. Preparat charakteryzuje się fizjologicznym pH (6,9-7,5) i osmolalnością (290-350 mOsmol/kg), co zapewnia dobrą tolerancję tkankową. Mydrane eliminuje konieczność stosowania przedoperacyjnych kropli rozszerzających źrenicę oraz osobnego znieczulenia, co usprawnia przebieg procedury chirurgicznej.
amid, amidowy lek znieczulający, antagonista receptorów muskarynowych, chirurg okulista, działanie wazokonstrykcyjne, fakoemulsyfikacja, fenylefryny chlorowodorek, komora przednia oka, lidokainy chlorowodorek, miejscowy środek znieczulający, mydriaza, operacja zaćmy, rozszerzenie źrenicy, roztwór do wstrzykiwań, soczewka wewnątrzgałkowa, środek znieczulający, substancja sympatykomimetyczna, sympatykomimetyk, tropikamid, usunięcie zaćmy, wstrzyknięcie wewnątrzgałkowe, zabieg okulistyczny, znieczulenie wewnątrzgałkowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ropimol 7,5 mg/ml
Ropimol w stężeniu 7,5 mg/ml (chlorowodorek ropiwakainy) jest lekiem znieczulającym miejscowo z grupy amidów, stosowanym u dorosłych i młodzieży powyżej 12 roku życia. Preparat dostępny jest w postaci sterylnego, izotonicznego roztworu do wstrzykiwań o pH 4,0-6,0, w ampułkach 10 ml (75 mg ropiwakainy) oraz 20 ml (150 mg ropiwakainy). Główne wskazania obejmują znieczulenie zewnątrzoponowe podczas zabiegów chirurgicznych, w tym cięcia cesarskie, blokady dużych nerwów oraz znieczulenia miejscowe. Ropimol zapewnia skuteczną analgezję i blokadę czuciowo-ruchową, umożliwiając przeprowadzenie zabiegów w znieczuleniu regionalnym z zachowaniem świadomości pacjenta, co zmniejsza ryzyko powikłań związanych ze znieczuleniem ogólnym. Preparat zawiera również 3 mg sodu w 1 ml roztworu, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniami sodowymi.
amid, analgezja, blokada dużych nerwów, blokada miejscowa, cięcie cesarskie, farmakokinetyka, lek znieczulający miejscowo, objawy toksyczności, ropiwakaina chlorowodorek, sprzęt resuscytacyjny, substancja czynna, substancja pomocnicza, toksyczność leku, układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy, wartość pH, znieczulenie chirurgiczne, znieczulenie regionalne, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Orabloc (40 mg + 0,01 mg)/ml
Orabloc to środek znieczulający miejscowo z grupy amidów, zawierający 40 mg/ml artykainy chlorowodorku oraz 0,01 mg/ml adrenaliny (epinefryny) w postaci winianu. Mechanizm działania artykainy polega na blokowaniu napięciowo zależnych kanałów sodowych w błonie komórkowej włókien nerwowych, co hamuje przewodzenie impulsów nerwowych i wywołuje efekt znieczulenia miejscowego. Dodatek adrenaliny w niskim stężeniu powoduje miejscowe zwężenie naczyń, zmniejszając krwawienie i spowalniając absorpcję artykainy, co wydłuża czas działania znieczulającego do około 75 minut oraz redukuje toksyczność ogólnoustrojową. Preparat charakteryzuje się szybkim początkiem działania (1-3 minuty) i jest dobrze tolerowany, a wersja z niższym stężeniem adrenaliny (0,005 mg/ml) jest rekomendowana u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
adrenalina, amid, artykaina chlorowodorek, błona komórkowa neuronu, choroba sercowo-naczyniowa, degradacja adrenaliny, hamowanie przewodnictwa nerwowego, kanał sodowy, katecholamina, pirosiarczyn sodu, przeciwutleniacz, roztwór do wstrzykiwań, środek znieczulający miejscowo, toksyczność ogólnoustrojowa, winian, zwężenie naczyń krwionośnych - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ropimol 2 mg/ml
Ropiwakaina, substancja czynna leku Ropimol w stężeniu 2 mg/ml, jest amidowym lekiem miejscowo znieczulającym o przedłużonym działaniu, klasyfikowanym pod kodem ATC N01BB09. Mechanizm jej działania polega na odwracalnym blokowaniu kanałów sodowych w osłonce włókien nerwowych, co prowadzi do zmniejszenia prędkości depolaryzacji i podniesienia progu pobudliwości, skutkując miejscową blokadą przewodzenia impulsów nerwowych. Ropiwakaina wykazuje działanie zależne od dawki: przy wyższych dawkach stosowana jest jako silne znieczulenie chirurgiczne, natomiast przy niższych dawkach zapewnia selektywną blokadę czuciową z ograniczoną blokadą motoryczną. Czas działania leku jest długi i zależy od miejsca podania oraz dawki, a jego skuteczność nie wymaga stosowania leków zwężających naczynia, takich jak adrenalina.
adrenalina, amid, analgezja, blokada czuciowa, blokada motoryczna, blokada przewodzenia nerwowego, depolaryzacja, dieta niskosodowa, jony sodowe, lek miejscowo znieczulający, lek zwężający naczynia krwionośne, osłona włókna nerwowego, pH, podanie donaczyniowe, próg pobudliwości, ropiwakaina, ropiwakaina chlorowodorek, roztwór do infuzji, substancja czynna, toksyczność ośrodkowego układu nerwowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Xylodont 2% z adrenaliną 1:100.000 (20 mg + 0,01 mg)/ml
Produkt leczniczy Xylodont 2% z adrenaliną to środek miejscowo znieczulający z grupy amidów, zawierający lidokainę chlorowodorek jako składnik aktywny. Mechanizm działania lidokainy polega na blokowaniu prądów jonowych w błonie komórkowej neuronu, co uniemożliwia powstawanie i przewodzenie impulsów nerwowych, skutecznie eliminując ból. Preparat charakteryzuje się szybkim początkiem działania, co jest istotne w praktyce stomatologicznej. Czas działania znieczulającego zależy od miejsca podania, stężenia lidokainy oraz obecności środka obkurczającego naczynia – adrenaliny, która znacząco wydłuża efekt poprzez zmniejszenie lokalnego przepływu krwi i spowolnienie wchłaniania leku.
adrenalina, amid, anestetyk, blokowanie impulsów nerwowych, błona komórkowa neuronu, działanie znieczulające, krwawienie śródzabiegowe, lek miejscowo znieczulający, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, lokalny przepływ krwi, prąd jonowy, przekrwienie tkanek, redukcja dawki, środek miejscowo znieczulający, środek obkurczający naczynia krwionośne, struktura amidowa, transmisja bodźców bólowych, wchłanianie lidokainy, zwężenie naczyń krwionośnych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bobodent 0,5 g/100 g
Preparat Bobodent (0,5 g/100 g, żel) zawiera lidokainę chlorowodorek jednowodny i jest stosowany miejscowo jako środek znieczulający z grupy amidów. Przeciwwskazaniem do jego użycia jest nadwrażliwość na lidokainę lub inne amidowe środki znieczulające oraz na substancje pomocnicze, takie jak sorbitol ciekły, glikol propylenowy, metylu i propylu parahydroksybenzoesan, które mogą wywoływać reakcje alergiczne lub podrażnienia. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z uszkodzeniami błony śluzowej jamy ustnej i dziąseł, w tym przy zmianach troficznych, obrzęku tkanek oraz owrzodzeniach, ze względu na ryzyko zwiększonego wchłaniania lidokainy i nasilenia działań niepożądanych.
amid, dolegliwość gastryczna, infekcja bakteryjna, infekcja grzybicza jamy ustnej, infekcja wirusowa, lek miejscowo znieczulający, lidokainy chlorowodorek, nadwrażliwość na lidokainę, nietolerancja fruktozy, owrzodzenie jamy ustnej, paraben, podrażnienie błony śluzowej, reakcja alergiczna, środek miejscowo znieczulający, stan zapalny, układ przewodzący serca, uszkodzenie błony śluzowej, zaburzenie rytmu serca, zachłyśnięcie, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie przewodowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ropimol 7,5 mg/ml
Ropiwakaina, będąca składnikiem aktywnym leku Ropimol, to miejscowy środek znieczulający z grupy amidów o przedłużonym działaniu (kod ATC: N01BB09). Jej mechanizm działania polega na odwracalnym zmniejszeniu przepuszczalności osłonki włókien nerwowych dla jonów sodowych, co prowadzi do zahamowania depolaryzacji i podniesienia progu pobudliwości, skutkując blokadą przewodzenia impulsów nerwowych. W zależności od dawki, ropiwakaina wykazuje podwójne działanie: w dużych dawkach zapewnia pełne znieczulenie chirurgiczne, natomiast w mniejszych dawkach selektywnie blokuje włókna czuciowe z minimalnym wpływem na funkcje motoryczne, co jest korzystne w terapii przeciwbólowej. Czas działania leku zależy głównie od miejsca podania i dawki, a efekt farmakodynamiczny nie jest modyfikowany przez leki zwężające naczynia, takie jak adrenalina.
adrenalina, amid, analgezja, blokada czuciowa, blokada impulsów nerwowych, blokada motoryczna, blokada przewodnictwa nerwowego, czas działania leku, dawka terapeutyczna, działanie znieczulające, infuzja donaczyniowa, lek miejscowo znieczulający, lek znieczulający miejscowo, lek zwężający naczynia krwionośne, ośrodkowy układ nerwowy, terapia przeciwbólowa, toksyczność leku - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ropivacaine Kabi 10 mg/ml
Ropivacaine Kabi to roztwór do wstrzykiwań zawierający chlorowodorek ropiwakainy, lek znieczulający miejscowo z grupy amidów, dostępny w stężeniach 2 mg/ml, 7,5 mg/ml oraz 10 mg/ml. Preparat o stężeniu 2 mg/ml jest wskazany do leczenia ostrego bólu u pacjentów dorosłych, młodzieży powyżej 12 lat oraz dzieci od 1 roku życia, stosowany m.in. w infuzjach ciągłych i blokadach regionalnych, w tym zewnątrzoponowych i nerwów obwodowych. Stężenie 7,5 mg/ml dedykowane jest wyłącznie dorosłym i młodzieży powyżej 12 lat do znieczulenia zabiegowego, w tym zewnątrzoponowego i blokad dużych nerwów, natomiast 10 mg/ml stosuje się jedynie u tej grupy wiekowej do znieczulenia zewnątrzoponowego podczas rozległych zabiegów chirurgicznych. Wybór stężenia powinien uwzględniać rodzaj procedury, wiek pacjenta oraz przewidywany poziom bólu, z uwzględnieniem, że tylko roztwór 2 mg/ml jest dopuszczony do stosowania u dzieci poniżej 12 roku życia.
amid, blokada nerwu, blokada nerwu obwodowego, blokada regionalna, blokada zewnątrzoponowa krzyżowa, ból ostry, ból pooperacyjny, chlorowodorek ropiwakainy, cięcie cesarskie, dieta niskosodowa, infuzja zewnątrzoponowa, lek znieczulający miejscowo, osmolalność, roztwór do wstrzykiwań, znieczulenie regionalne, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Xylodont 2% z adrenaliną 1:80.000 (20 mg + 0,0125 mg)/ml
Preparat Xylodont 2% z adrenaliną 1:80.000 zawiera lidokainę chlorowodorek w stężeniu 2% (20 mg/ml) oraz adrenalinę w stężeniu 1:80.000 (0,0125 mg/ml) w postaci adrenaliny winianu. Lidokaina, będąca amidowym środkiem miejscowo znieczulającym, działa poprzez blokadę prądów jonowych w błonie komórkowej neuronu, co skutkuje szybkim początkiem działania analgetycznego. Dodatek adrenaliny pełni funkcję środka obkurczającego naczynia, co ogranicza miejscowe krwawienie, zmniejsza szybkość wchłaniania lidokainy do krążenia ogólnego oraz wydłuża czas działania znieczulającego, umożliwiając jednocześnie redukcję dawki lidokainy. W typowym wkładzie stomatologicznym o pojemności 1,8 ml znajduje się 36 mg lidokainy oraz 0,0225 mg adrenaliny, co zapewnia optymalny profil farmakodynamiczny w procedurach wymagających natychmiastowego i długotrwałego znieczulenia.
adrenalina winian, amid, błona komórkowa neuronu, działanie znieczulające, efekt analgetyczny, impuls nerwowy, kod ATC, lidokaina, lidokaina chlorowodorek, lidokaina z adrenaliną, miejscowe krwawienie, miejscowy anestetyk, nadwrażliwość na substancje, obkurczenie naczyń krwionośnych, prąd jonowy, sodu pirosiarczyn, środek miejscowo znieczulający, wchłanianie lidokainy, znieczulenie stomatologiczne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Dynexan 20 mg/g
Lidokaina, zawarta w preparacie Dynexan (20 mg/g, żel do stosowania w jamie ustnej), jest amidowym środkiem miejscowo znieczulającym działającym poprzez odwracalne blokowanie kanałów sodowych, co hamuje powstawanie potencjału czynnościowego w neuronach. Mechanizm ten prowadzi do selektywnego zahamowania przewodzenia impulsów nerwowych, począwszy od włókien bezmielinowych odpowiedzialnych za ból, a następnie temperaturę, dotyk i nacisk. Żel Dynexan jest wskazany do łagodzenia bólu w stanach takich jak owrzodzenia aftowe, opryszczkowe zapalenie jamy ustnej i dziąseł, ból związany z ząbkowaniem u niemowląt oraz podczas zabiegów stomatologicznych, wykazując skuteczność w miejscowym uśmierzaniu dolegliwości bólowych błon śluzowych jamy ustnej.
amid, aparat ortodontyczny, Dynexan, działanie niepożądane, impuls nerwowy, kanał sodowy, lidokaina, nadżerka błony śluzowej, opryszczkowe zapalenie dziąseł, opryszczkowe zapalenie jamy ustnej, owrzodzenie aftowe, potencjał czynnościowy, środek miejscowo znieczulający, tolerancja miejscowa, uraz jamy ustnej, wirus HSV, wizualna skala analogowa, włókno nerwowe, wrzód aftowy, ząbkowanie - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lignocainum hydrochloricum WZF 1% 10 mg/ml
Lidokaina, będąca substancją czynną leku Lignocainum Hydrochloricum WZF 1%, jest amidowym środkiem miejscowo znieczulającym oraz przeciwarytmicznym klasy IB (kod ATC: C01BB01, N01BB02). Jej mechanizm działania opiera się na blokowaniu kanałów sodowych w błonach komórek nerwowych i mięśnia sercowego, co prowadzi do zahamowania napływu jonów Na+ i uniemożliwia generowanie oraz przewodzenie impulsów nerwowych. Lidokaina wykazuje selektywność względem włókien nerwowych – najniższe stężenia blokują cienkie włókna bólowe, a wyższe grubsze włókna czuciowe i ruchowe. W terapii przeciwarytmicznej skutecznie hamuje bioelektryczną aktywność zdepolaryzowanego mięśnia sercowego, szczególnie w zaburzeniach rytmu związanych z niedokrwieniem lub przedawkowaniem glikozydów nasercowych, bez istotnego wpływu na mięsień niezdepolaryzowany i układ przewodzący. W stężeniach terapeutycznych (10 mg/ml) lidokaina nieznacznie obniża rzut serca, zmniejsza opór obwodowy i ciśnienie tętnicze, nie wpływając istotnie na przedsionki, kurczliwość mięśnia sercowego ani przewodnictwo przedsionkowo-komorowe.
amid, ból somatyczny, ból trzewny, ciśnienie tętnicze, cząsteczka adhezyjna, depolaryzacja, depolaryzacja diastoliczna, działanie analgetyczne, działanie przeciwarytmiczne, działanie przeciwzapalne, glikozyd nasercowy, impuls nerwowy, interleukina-6, interleukina-8, kanał sodowy, klasyfikacja Vaughna-Williamsa, kurczliwość mięśnia sercowego, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy IB, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, mięsień serca, niedokrwienie, niedrożność jelit, opór obwodowy, potencjał czynnościowy, prostatektomia radykalna, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, przewodzenie bodźców, rzut serca, układ dopełniacza, układ przewodzący serca, włókno bólowe, włókno czuciowe, włókno nerwowe, włókno ruchowe, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ropimol 10 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropiwakainy chlorowodorku (Ropimol) obejmowały ocenę toksyczności po podaniu pojedynczej i wielokrotnej dawki, wpływu na reprodukcję, potencjału mutagennego oraz toksyczności miejscowej. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Efekty toksyczne, takie jak drgawki i kardiotoksyczność, pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, co jest zgodne z farmakodynamicznym profilem leków znieczulających miejscowo z grupy amidów. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność, a testy mutagenności potwierdziły brak genotoksyczności ropiwakainy.
aberracja chromosomowa, amid, drgawki, działanie teratogenne, efekt toksyczny, kardiotoksyczność, lek znieczulający miejscowo, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, podanie podpajęczynówkowe, podanie zewnątrzoponowe, potencjał mutagenny, przewodnictwo nerwowe, ropiwakaina chlorowodorek, rozwój płodu, środek znieczulający, toksyczność leku, toksyczność miejscowa, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, właściwość farmakodynamiczna, właściwość genotoksyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ropivacaine Kabi 10 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku ropiwakainy, składnika aktywnego Ropivacaine Kabi, obejmowały ocenę farmakologiczną, toksykologiczną i farmakodynamiczną, potwierdzając akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej nie wykazały istotnych zagrożeń poza typowymi objawami farmakodynamicznymi przy dawkach znacznie przekraczających zalecane. Neurotoksyczność manifestowała się drgawkami przy wysokich dawkach, a kardiotoksyczność, obejmująca zaburzenia przewodnictwa i kurczliwości mięśnia sercowego, była mniejsza niż w przypadku innych amidowych środków znieczulających miejscowo, co stanowi kliniczną zaletę produktu.
aberracja chromosomowa, amid, amidowy środek znieczulający, chlorowodorek ropiwakainy, drgawki, działanie drażniące, działanie farmakodynamiczne, działanie genotoksyczne, kardiotoksyczność, kurczliwość mięśnia sercowego, lek miejscowo znieczulający, lek znieczulający miejscowo, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, przedawkowanie leków znieczulających, ryzyko onkogenne, toksyczność miejscowa, toksyczność ośrodkowego układu nerwowego, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, zaburzenia przewodnictwa, znieczulenie miejscowe, znieczulenie regionalne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ropivacaine BioQ 2 mg/ml
Ropiwakaina chlorowodorek, substancja czynna preparatu Ropivacaine BioQ, jest amidowym lekiem znieczulającym miejscowo o długotrwałym działaniu, wykorzystywanym zarówno do znieczulenia chirurgicznego, jak i analgezji. Mechanizm działania polega na odwracalnym blokowaniu kanałów sodowych w błonie komórkowej włókien nerwowych, co prowadzi do zahamowania przewodzenia impulsów nerwowych. Efekt kliniczny jest zależny od dawki: duże dawki zapewniają pełne znieczulenie, natomiast mniejsze wywołują selektywną blokadę czuciową z ograniczoną blokadą motoryczną, co jest korzystne w procedurach wymagających zachowania funkcji motorycznych. Ropiwakaina charakteryzuje się długim czasem działania, co jest istotne w kontroli bólu około- i pooperacyjnego, a jej skuteczność nie wymaga stosowania leków zwężających naczynia, takich jak adrenalina.
adrenalina, amid, analgezja, blokada czuciowa, blokada motoryczna, blokada przewodzenia nerwowego, ból okołooperacyjny, ból pooperacyjny, depolaryzacja, dieta niskosodowa, epinefryna, lek znieczulający miejscowo, lek zwężający naczynia krwionośne, neurotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, OUN, pompa infuzyjna, próg pobudliwości, przepuszczalność błony komórkowej, ropiwakaina, roztwór do infuzji, zarządzanie bólem, znieczulenie - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Versatis 700 mg
Versatis 700 mg, plaster leczniczy zawierający 5% lidokainy, jest środkiem miejscowo znieczulającym z grupy amidów, stosowanym w leczeniu neuralgii popółpaścowej (PHN). Mechanizm działania opiera się na farmakologicznym efekcie lidokainy, która stabilizuje błony neuronalne i blokuje kanały sodowe, co prowadzi do zahamowania przewodzenia bodźców bólowych, oraz na działaniu mechanicznym hydrożelowego plastra, który chroni nadwrażliwe miejsca. W badaniach klinicznych wykazano, że mediana czasu do rezygnacji z leczenia z powodu osłabienia działania przeciwbólowego wynosiła 14 dni dla plastra z lidokainą w porównaniu do 4 dni dla placebo (p < 0,001), a skuteczność plastra była potwierdzona u pacjentów z różnym czasem trwania PHN, w tym u tych z dłuższym (>12 miesięcy) przebiegiem choroby.