depolaryzacja diastoliczna
Depolaryzacja diastoliczna to kluczowy proces elektrofizjologiczny zachodzący w komórkach układu bodźcoprzewodzącego serca podczas fazy rozkurczu (diastoli). Polega na stopniowym, samorzutnym zmniejszaniu się ujemnego potencjału błonowego komórki, co prowadzi do osiągnięcia progu pobudliwości i zainicjowania potencjału czynnościowego.
Zjawisko to jest szczególnie istotne w komórkach rozrusznikowych serca (węzeł zatokowy, węzeł przedsionkowo-komorowy), które posiadają zdolność automatyzmu. Depolaryzacja diastoliczna wynika głównie z powolnego napływu jonów sodowych i wapniowych do wnętrza komórki poprzez specjalne kanały jonowe If (funny channels) oraz stopniowego wypływu jonów potasowych.
Szybkość depolaryzacji diastolicznej determinuje częstotliwość generowania potencjałów czynnościowych, a tym samym częstość rytmu serca. Proces ten podlega regulacji przez układ autonomiczny – przyspieszeniu ulega pod wpływem stymulacji adrenergicznej, natomiast zwolnieniu pod wpływem stymulacji cholinergicznej.
Zaburzenia depolaryzacji diastolicznej mogą prowadzić do dysfunkcji automatyzmu serca, objawiających się klinicznie jako bradyarytmie lub tachyarytmie. Leki wpływające na kanały jonowe zaangażowane w ten proces (np. beta-blokery, blokery kanałów wapniowych) mogą modyfikować częstość rytmu serca poprzez oddziaływanie na szybkość depolaryzacji diastolicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lignocainum hydrochloricum 1% 10 mg/ml
Lignocainum Hydrochloricum WZF 1% to roztwór do wstrzykiwań zawierający lidokainę chlorowodorek jednowodny w stężeniu 10 mg/ml, dostępny w ampułkach 2 ml (20 mg lidokainy) oraz fiolkach 20 ml (200 mg lidokainy). Lidokaina działa poprzez blokadę kanałów sodowych w błonach komórkowych, co prowadzi do zahamowania przewodzenia impulsów nerwowych. Charakteryzuje się selektywnym działaniem na włókna nerwowe, blokując najpierw cienkie włókna bólowe, następnie grubsze włókna czuciowe, a na końcu włókna ruchowe, co umożliwia osiągnięcie analgezji przy zachowaniu funkcji ruchowych. W klasyfikacji ATC lidokaina pełni rolę leku przeciwarytmicznego klasy IB (C01BB01) oraz miejscowego środka znieczulającego z grupy amidów (N01BB02).
atonia jelit, automatyzm komór, ból somatyczny, ból trzewny, ciśnienie tętnicze, depolaryzacja błony komórkowej, depolaryzacja diastoliczna, depolaryzacja mięśnia sercowego, dopełniacz C3a, kanał sodowy, klasyfikacja Vaughna-Williamsa, kurczliwość mięśnia sercowego, lek miejscowo znieczulający, lek przeciwarytmiczny, lidokaina chlorowodorek, mediator zapalny, motoryka jelit, niedrożność pooperacyjna jelit, opór obwodowy, prostatektomia, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, reakcja zapalna, rzut serca, włókno bólowe, włókno czuciowe, włókno nerwowe, włókno ruchowe, zapotrzebowanie na opioidy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lignocainum hydrochloricum WZF 2% 20 mg/ml
Lidokaina chlorowodorek, zawarta w preparacie Lignocainum Hydrochloricum WZF 2% (20 mg/ml), pełni podwójną rolę farmakologiczną jako lek przeciwarytmiczny klasy IB oraz miejscowo znieczulający z grupy amidów. Jej mechanizm działania opiera się na blokowaniu kanałów sodowych w błonach komórek nerwowych i mięśnia sercowego, co prowadzi do zahamowania przewodzenia impulsów nerwowych oraz stabilizacji bioelektrycznej mięśnia sercowego. Selektywność lidokainy względem różnych typów włókien nerwowych umożliwia skuteczne blokowanie przewodnictwa w cienkich włóknach bólowych i czuciowych przy zachowaniu funkcji motorycznych. W terapii arytmii lek wykazuje efektywność głównie w zaburzeniach rytmu związanych z depolaryzacją, takich jak arytmie niedokrwienne czy wywołane przedawkowaniem glikozydów nasercowych, przy minimalnym wpływie na mięsień niezdepolaryzowany i układ przewodzący serca.
arytmia, atonia, automatyzm komór, ból somatyczny, ból trzewny, ciśnienie tętnicze, depolaryzacja, depolaryzacja diastoliczna, depolaryzacja mięśnia sercowego, dopełniacz C3a, działanie analgetyczne, glikozydy nasercowe, interleukiny, jony sodu, kanał sodowy, klasyfikacja Vaughna-Williamsa, kurczliwość mięśnia sercowego, lek przeciwarytmiczny, lidokaina chlorowodorek, mediatory zapalne, mięsień sercowy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedrożność pooperacyjna jelit, nudności i wymioty, opioidy, opór obwodowy, potencjał czynnościowy, profil hemodynamiczny, próg pobudliwości, przewodnictwo nerwowe, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, radykalna prostatektomia, rzut serca, środek miejscowo znieczulający, układ przewodzący serca, włókno bólowe, włókno czuciowe, włókno ruchowe, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lignocainum hydrochloricum WZF 1% 10 mg/ml
Lidokaina, będąca substancją czynną leku Lignocainum Hydrochloricum WZF 1%, jest amidowym środkiem miejscowo znieczulającym oraz przeciwarytmicznym klasy IB (kod ATC: C01BB01, N01BB02). Jej mechanizm działania opiera się na blokowaniu kanałów sodowych w błonach komórek nerwowych i mięśnia sercowego, co prowadzi do zahamowania napływu jonów Na+ i uniemożliwia generowanie oraz przewodzenie impulsów nerwowych. Lidokaina wykazuje selektywność względem włókien nerwowych – najniższe stężenia blokują cienkie włókna bólowe, a wyższe grubsze włókna czuciowe i ruchowe. W terapii przeciwarytmicznej skutecznie hamuje bioelektryczną aktywność zdepolaryzowanego mięśnia sercowego, szczególnie w zaburzeniach rytmu związanych z niedokrwieniem lub przedawkowaniem glikozydów nasercowych, bez istotnego wpływu na mięsień niezdepolaryzowany i układ przewodzący. W stężeniach terapeutycznych (10 mg/ml) lidokaina nieznacznie obniża rzut serca, zmniejsza opór obwodowy i ciśnienie tętnicze, nie wpływając istotnie na przedsionki, kurczliwość mięśnia sercowego ani przewodnictwo przedsionkowo-komorowe.
amid, ból somatyczny, ból trzewny, ciśnienie tętnicze, cząsteczka adhezyjna, depolaryzacja, depolaryzacja diastoliczna, działanie analgetyczne, działanie przeciwarytmiczne, działanie przeciwzapalne, glikozyd nasercowy, impuls nerwowy, interleukina-6, interleukina-8, kanał sodowy, klasyfikacja Vaughna-Williamsa, kurczliwość mięśnia sercowego, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy IB, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, mięsień serca, niedokrwienie, niedrożność jelit, opór obwodowy, potencjał czynnościowy, prostatektomia radykalna, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, przewodzenie bodźców, rzut serca, układ dopełniacza, układ przewodzący serca, włókno bólowe, włókno czuciowe, włókno nerwowe, włókno ruchowe, znieczulenie miejscowe