depolaryzacja mięśnia sercowego

Depolaryzacja mięśnia sercowego to kluczowy proces elektrofizjologiczny, w którym dochodzi do zmiany potencjału błonowego komórek mięśnia sercowego z ujemnego (spoczynkowego) na dodatni. Zjawisko to inicjuje skurcz kardiomiocytów i jest niezbędne do prawidłowego funkcjonowania serca jako pompy.

Proces ten rozpoczyna się w węźle zatokowo-przedsionkowym (SA), naturalnym rozruszniku serca, skąd fala depolaryzacji rozprzestrzenia się przez przedsionki do węzła przedsionkowo-komorowego (AV), a następnie przez pęczek Hisa i włókna Purkinjego do komór serca. Depolaryzacja mięśnia sercowego jest rejestrowana w elektrokardiogramie (EKG) jako załamek P (przedsionki) oraz zespół QRS (komory).

Na poziomie komórkowym depolaryzacja polega na gwałtownym napływie jonów sodu do wnętrza komórki przez kanały sodowe, co prowadzi do zmiany potencjału błonowego z około -90 mV do +20 mV. Proces ten aktywuje kanały wapniowe typu L, umożliwiając napływ jonów wapnia niezbędnych do inicjacji skurczu mięśnia sercowego.

Zaburzenia depolaryzacji mięśnia sercowego mogą prowadzić do różnorodnych arytmii, w tym zaburzeń przewodzenia, częstoskurczów i migotania przedsionków lub komór. Diagnostyka tych zaburzeń opiera się głównie na badaniu EKG, które umożliwia ocenę prawidłowości rozprzestrzeniania się fali depolaryzacji w mięśniu sercowym.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl