ropne zapalenie otrzewnej
Ropne zapalenie otrzewnej to poważne powikłanie infekcyjne, charakteryzujące się obecnością ropy w jamie otrzewnej, które wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Powstaje najczęściej w wyniku perforacji narządów jamy brzusznej (wyrostka robaczkowego, wrzodu żołądka lub dwunastnicy, jelita grubego), uszkodzenia narządów miąższowych lub jako powikłanie zabiegów chirurgicznych.
Czynnikami etiologicznymi są zazwyczaj bakterie Gram-ujemne (E. coli, Klebsiella, Proteus) oraz beztlenowce (Bacteroides fragilis). W przypadkach wtórnego zapalenia otrzewnej związanego z perforacją przewodu pokarmowego, infekcja ma często charakter polimikrobowy. Pacjenci prezentują objawy ostrego brzucha: silny, rozlany ból brzucha, obronę mięśniową, gorączkę, tachykardię i zaburzenia hemodynamiczne.
Diagnostyka obejmuje badania laboratoryjne (podwyższone markery stanu zapalnego), badania obrazowe (RTG, USG, TK jamy brzusznej) oraz badanie mikrobiologiczne płynu otrzewnowego. Leczenie ropnego zapalenia otrzewnej wymaga kompleksowego podejścia: chirurgicznego (laparotomia lub laparoskopia z usunięciem źródła zakażenia i drenażem jamy otrzewnowej) oraz farmakologicznego (antybiotykoterapia empiryczna szerokospektralna, modyfikowana po uzyskaniu antybiogramu).
Mimo postępów w terapii, ropne zapalenie otrzewnej nadal wiąże się z wysoką śmiertelnością (10-40%), szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku, z chorobami współistniejącymi oraz w przypadku opóźnienia w rozpoznaniu i leczeniu. Kluczowe znaczenie ma szybka diagnoza, wczesna interwencja chirurgiczna oraz odpowiednie leczenie wspomagające (wyrównanie zaburzeń wodno-elektrolitowych, wsparcie oddechowe i krążeniowe).
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Choroba uchyłkowa jelit i zapalenie uchyłków – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Choroba uchyłkowa jelit dotyka około 70% populacji zachodniej do 80. roku życia, z 80-85% pacjentów pozostających bezobjawowymi. Ostre zapalenie uchyłków (diverticulitis) rozwija się u około 5% chorych, z 15-25% z nich doświadczających powikłań wymagających interwencji chirurgicznej. Ryzyko nawrotu po pierwszym epizodzie wynosi około 20% w ciągu 5 lat, a u pacjentów leczonych zachowawczo wzrasta do 20-35%. Powikłane zapalenie uchyłków, obejmujące ropnie, perforacje, przetoki i krwawienia, występuje u około 12% pacjentów z ostrym zapaleniem, z największą śmiertelnością w przypadku perforacji i ropni. Ropień o średnicy >3 cm zwiększa ryzyko niepowodzenia leczenia zachowawczego (13,9-20%). Skala PACO-D, uwzględniająca m.in. płeć męską, zaparcia, hemoglobinę ≤11,9 g/dL, CRP ≥80 mg/mL, otyłość i brak inhibitorów pompy protonowej, pozwala na identyfikację pacjentów z wysokim ryzykiem powikłań, wykazując AUC 0,674 i 0,648 w kohortach retrospektywnej i prospektywnej.
biegunka, choroba uchyłkowa, choroba uchyłkowa jelit, drenaż przezskórny, inhibitor pompy protonowej, kałowe zapalenie otrzewnej, kolostomia, krwawienie uchyłkowe, laparoskopowa resekcja, niepowikłane zapalenie uchyłków, ostre zapalenie uchyłków, perforacja okrężnicy, powikłane zapalenie uchyłków, przetoka, ropień uchyłkowy, ropne zapalenie otrzewnej, sigmoidektomia, skala PACO-D, terapia antybiotykowa, tomografia komputerowa jamy brzusznej, zapalenie uchyłków, zaparcie, zespół jelita drażliwego