typowy napad nieświadomości
Typowy napad nieświadomości (absencja typowa) to rodzaj napadu padaczkowego charakteryzujący się nagłym, krótkotrwałym zaburzeniem świadomości, bez utraty napięcia mięśniowego. Podczas napadu pacjent przerywa dotychczasową aktywność, pojawia się „zawieszenie”, wpatrywanie się w przestrzeń lub mruganie powiekami trwające zwykle 5-30 sekund. Po napadzie pacjent nie pamięta epizodu i kontynuuje wcześniejsze czynności.
W zapisie EEG typowy napad nieświadomości manifestuje się charakterystycznym wzorcem iglica-fala o częstotliwości 3 Hz. Napady te występują najczęściej w dzieciństwie i okresie dojrzewania, szczyt zachorowań przypada na 6-7 rok życia. Typowe napady nieświadomości stanowią główny objaw padaczki nieświadomości dziecięcej (dawniej padaczki typu petit mal).
Leczenie typowych napadów nieświadomości opiera się głównie na zastosowaniu etosuksymidu, walproinianów lub lamotryginy. Rokowanie jest zazwyczaj dobre – u większości pacjentów napady ustępują w okresie dojrzewania lub wczesnej dorosłości, choć u części chorych mogą przekształcić się w inne typy napadów padaczkowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Petinimid 250 mg
Petinimid (etosuksymid) w dawce 250 mg w postaci kapsułek jest lekiem pierwszego wyboru w leczeniu pierwotnie uogólnionej padaczki z napadami nieświadomości, zarówno typowymi, jak i nietypowymi. Typowe napady nieświadomości trwają kilka do kilkunastu sekund i charakteryzują się krótkotrwałą utratą świadomości bez upadku, natomiast napady nietypowe mogą być dłuższe i obejmować dodatkowe objawy ruchowe. Wskazaniem do stosowania Petinimidu jest potwierdzenie diagnozy padaczki uogólnionej z napadami nieświadomości na podstawie badania EEG wykazującego charakterystyczne wyładowania typu iglica-fala 3 Hz. Lek jest szczególnie zalecany u pacjentów, u których inne leki przeciwpadaczkowe okazały się nieskuteczne lub gdy konieczna jest monoterapia.
automatyzm, elektroencefalografia, etosuksymid, lek pierwszego wyboru, lek przeciwpadaczkowy, monitorowanie stężenia leku, napad częściowy, napad miokloniczny, napad nieświadomości, napad ogniskowy, napad toniczno-kloniczny, padaczka z napadami nieświadomości, parahydroksybenzoesan, petit mal, politerapia, typowy napad nieświadomości, wyładowanie iglica-fala - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lamitrin 100 mg
Lamitrin (lamotrygina) jest lekiem przeciwpadaczkowym o szerokim spektrum działania, stosowanym zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej napadów częściowych, uogólnionych oraz toniczno-klonicznych u dorosłych i młodzieży powyżej 13 roku życia. W populacji pediatrycznej (2-12 lat) Lamitrin jest wskazany głównie w terapii skojarzonej napadów częściowych, uogólnionych, toniczno-klonicznych oraz zespołu Lennoxa-Gastauta, a także w monoterapii typowych napadów nieświadomości. W zespole Lennoxa-Gastauta lek może być stosowany jako pierwszy wybór. Dostępny jest w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii z uwzględnieniem wieku, masy ciała i innych leków przeciwpadaczkowych.
epilepsja, epizod depresyjny, epizod maniakalny, laktoza, Lamitrin, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia, napad częściowy, napad nieświadomości, napad toniczno-kloniczny, napad uogólniony, padaczka, profilaktyka depresji, reakcja skórna, stabilizacja nastroju, substancja czynna, terapia skojarzona, typowy napad nieświadomości, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie afektywne dwubiegunowe typu I, zespół Lennoxa-Gastauta