reabsorpcja wapnia

Reabsorpcja wapnia to fizjologiczny proces zachodzący głównie w nerkach, mający na celu odzyskiwanie jonów wapnia z przesączu pierwotnego. Jest to kluczowy mechanizm utrzymywania homeostazy wapniowej w organizmie, gdzie około 98-99% przefiltrowanego wapnia zostaje zwrócone do krwiobiegu.

Proces ten odbywa się w różnych segmentach nefronu, głównie w kanaliku proksymalnym (około 65% reabsorpcji), pętli Henlego (około 20-25%) oraz w kanaliku dystalnym i zbiorczym (około 10%). Reabsorpcja w kanaliku dystalnym podlega ścisłej regulacji hormonalnej, głównie przez parathormon (PTH), witaminę D3 (kalcytriol) oraz kalcytoninę.

Zaburzenia reabsorpcji wapnia mogą prowadzić do różnych stanów patologicznych, w tym hiperkalcemii (gdy reabsorpcja jest nadmierna) lub hipokalcemii (gdy reabsorpcja jest niewystarczająca). Czynniki wpływające na ten proces obejmują stężenie wapnia w surowicy, równowagę kwasowo-zasadową, obecność innych jonów oraz funkcję przytarczyc.

W praktyce klinicznej, ocena gospodarki wapniowej, w tym funkcji reabsorpcji nerkowej, jest istotna w diagnostyce i leczeniu chorób kości (np. osteoporozy), zaburzeń endokrynologicznych (np. pierwotnej nadczynności przytarczyc) oraz chorób nerek.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl