blokada wewnątrzkomorowa
Blokada wewnątrzkomorowa to zaburzenie przewodnictwa elektrycznego w sercu, które dotyczy szlaków przewodzących impuls w obrębie komór. W przeciwieństwie do blokady przedsionkowo-komorowej, która dotyczy przewodzenia impulsów z przedsionków do komór, blokada wewnątrzkomorowa wpływa na rozprzestrzenianie się impulsu elektrycznego w obrębie samych komór.
Wyróżniamy trzy główne rodzaje blokad wewnątrzkomorowych: blokadę prawej odnogi pęczka Hisa (RBBB), blokadę lewej odnogi pęczka Hisa (LBBB) oraz blokady wiązek (fascicular blocks). Zaburzenia te prowadzą do opóźnienia lub zablokowania przewodzenia impulsu elektrycznego przez określone części układu przewodzącego komór, co skutkuje nieprawidłowym przebiegiem depolaryzacji mięśnia sercowego.
Blokady wewnątrzkomorowe są zazwyczaj rozpoznawane na podstawie charakterystycznych zmian w elektrokardiogramie (EKG), takich jak poszerzenie zespołu QRS powyżej 120 ms i zmiany morfologii załamków. Choć mogą występować jako izolowane zaburzenia, często są objawem poważniejszych chorób układu sercowo-naczyniowego, takich jak choroba wieńcowa, kardiomiopatia czy wady zastawkowe serca.
Leczenie blokad wewnątrzkomorowych zależy od ich przyczyny, nasilenia objawów oraz współistniejących chorób serca. W przypadku blokad powodujących istotne zaburzenia hemodynamiczne może być konieczna implantacja stymulatora serca, szczególnie w przypadku bloków dwu- lub trójwiązkowych, które niosą ryzyko progresji do całkowitego bloku przedsionkowo-komorowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lidocaini hydrochloridum Noridem 20 mg/ml
Przeciwwskazania do stosowania lidokainy chlorowodorku w roztworze do wstrzykiwań 20 mg/ml obejmują przede wszystkim nadwrażliwość na lidokainę, inne amidowe leki miejscowo znieczulające oraz substancje pomocnicze, w tym sód (1,9–2,05 mg/ml). W znieczuleniu podpajęczynówkowym i zewnątrzoponowym przeciwwskazania obejmują nieskorygowaną hipowolemię, koagulopatie, podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe oraz krwawienia do OUN lub rdzenia kręgowego, ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia, krwiaka kanału kręgowego oraz nasilenia objawów neurologicznych. W terapii przeciwarytmicznej lidokaina jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami przewodzenia, zawałem mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 3 miesięcy oraz znacznym obniżeniem rzutu serca, z wyjątkiem zagrażających życiu arytmii komorowych.
arytmia komorowa, asystolia, blokada przedsionkowo-komorowa, blokada wewnątrzkomorowa, działanie inotropowe, działanie proarytmiczne, frakcja wyrzutowa, hipowolemia, koagulopatia, komorowe zaburzenie rytmu serca, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwiak kanału kręgowego, leczenie przeciwarytmiczne, lek miejscowo znieczulający z grupy amidów, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwzakrzepowy, lidokaina chlorowodorek, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, nadwrażliwość, nadwrażliwość krzyżowa, niewydolność serca, reakcja anafilaktyczna, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie przewodzenia, zawał mięśnia sercowego, zmniejszony rzut serca, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe