bufor stabilizujący pH
Bufor stabilizujący pH to mieszanina substancji chemicznych zdolna do utrzymywania stałego odczynu roztworu (pH) mimo dodawania do niego niewielkich ilości kwasów lub zasad. Najczęściej składa się ze słabego kwasu i jego soli z mocną zasadą lub ze słabej zasady i jej soli z mocnym kwasem. W medycynie bufory odgrywają kluczową rolę w utrzymaniu homeostazy organizmu.
Organizm ludzki posiada kilka systemów buforowych, z których najważniejsze to bufor wodorowęglanowy (HCO3-/H2CO3), bufor fosforanowy, bufor białczanowy oraz bufor hemoglobinowy. System buforowy wodorowęglanowy jest głównym buforem płynów pozakomórkowych, podczas gdy bufor fosforanowy działa przede wszystkim wewnątrz komórek. Zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej mogą prowadzić do poważnych konsekwencji klinicznych, takich jak kwasica czy zasadowica.
W praktyce laboratoryjnej bufory stabilizujące pH są niezbędne do przeprowadzania wielu reakcji biochemicznych, które wymagają ściśle określonego odczynu środowiska. Roztwory buforowe stosuje się również w preparatyce leków, konserwacji tkanek oraz w diagnostyce laboratoryjnej. Przykładem często stosowanego buforu jest bufor fosforanowy PBS (Phosphate Buffered Saline), używany w immunologii, biologii komórkowej i histologii.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Momecutan to roztwór na skórę zawierający mometazonu furoinian w stężeniu 1 mg/g (odpowiadające 1,07 ml produktu na gram roztworu). Preparat jest bezbarwny i przezroczysty, co ułatwia aplikację na owłosione oraz trudno dostępne obszary skóry. Skład pomocniczy obejmuje m.in. glikol propylenowy w ilości 300 mg/g, alkohol izopropylowy, sodu diwodorofosforan dwuwodny, hydroksypropylocelulozę, wodę oczyszczoną oraz rozcieńczony kwas fosforowy (10%), które stabilizują pH, modyfikują lepkość i poprawiają właściwości aplikacyjne roztworu. Produkt dostępny jest w butelkach polietylenowych o pojemnościach 20, 30, 50 lub 100 ml, wyposażonych w kroplomierz i zabezpieczenie gwarancyjne.
alkohol izopropylowy, bufor stabilizujący pH, butelka polietylenowa, glikol propylenowy, hydroksypropyloceluloza, interakcja z materiałami, kwas fosforowy, mometasoni furoas, mometazonu furoinian, niezgodność farmaceutyczna, odpad farmaceutyczny, roztwór na skórę, sodu diwodorofosforan dwuwodny, substancja czynna, substancja nawilżająca, substancja pomocnicza -
Leksykon leków
Vetira to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 100 mg/ml lewetyracetamu, dostępny w fiolkach po 5 ml (500 mg substancji czynnej). Preparat jest jałowym, bezbarwnym płynem przeznaczonym do rozcieńczenia przed dożylnym podaniem. Każda fiolka zawiera 19,94 mg sodu, co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej. Składniki pomocnicze to m.in. sodu octan trójwodny (bufor pH), sodu chlorek (osmolarność), kwas octowy (regulacja pH) oraz woda do wstrzykiwań. Lek wymaga rozcieńczenia w izotonicznych roztworach, takich jak 0,9% NaCl, płyn Ringera z mleczanami lub 5% dekstroza, i podawany jest wyłącznie w formie infuzji dożylnej, w dawkach od 250 mg do 1500 mg na infuzję, dwa razy na dobę, z czasem podawania 15 minut.
bufor stabilizujący pH, dawkowanie leku, dieta niskosodowa, fiolka z bezbarwnego szkła, guma bromobutylowa, infuzja dożylna, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, kwas octowy lodowaty, lewetyracetam, niezgodność farmaceutyczna, osmolarność, płyn Ringera z mleczanami, podanie dożylne, roztwór do infuzji, sodu octan trójwodny, stabilność roztworu, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań
