borelioza serca

Borelioza serca, znana również jako kardioborelioza, stanowi jedno z powikłań ogólnoustrojowej infekcji wywołanej przez krętki Borrelia burgdorferi. Dotyczy około 4-10% nieleczonych pacjentów z boreliozą. Zajęcie serca zazwyczaj pojawia się w drugim stadium choroby, kilka tygodni do kilku miesięcy po zakażeniu.

Najczęstszą manifestacją kardiologiczną jest blok przedsionkowo-komorowy różnego stopnia, który może mieć charakter zmienny i postępujący. Rzadziej obserwuje się zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, niewydolność serca, zaburzenia kurczliwości lewej komory czy arytmie. W większości przypadków objawy kardiologiczne mają charakter przejściowy i ustępują samoistnie w ciągu kilku tygodni.

Rozpoznanie boreliozy serca opiera się na wywiadzie epidemiologicznym, objawach klinicznych oraz badaniach serologicznych (ELISA, Western blot). W niektórych przypadkach pomocne może być badanie PCR materiału z biopsji mięśnia sercowego. W diagnostyce kardiologicznej istotną rolę odgrywają EKG, badanie echokardiograficzne oraz rezonans magnetyczny serca.

Leczenie boreliozy serca obejmuje antybiotykoterapię (najczęściej ceftriakson dożylnie przez 14-21 dni) oraz postępowanie objawowe. W przypadku zaawansowanych bloków przewodzenia może być konieczne czasowe zastosowanie stymulatora serca. Rokowanie jest zazwyczaj dobre, pod warunkiem wczesnego rozpoznania i wdrożenia odpowiedniego leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl