obniżona krzepliwość krwi

Obniżona krzepliwość krwi, czyli hipokoagulacja, to stan, w którym występuje zaburzenie mechanizmów hemostazy prowadzące do wydłużenia czasu krzepnięcia krwi. Stan ten może być wynikiem wrodzonych lub nabytych zaburzeń układu krzepnięcia, co zwiększa ryzyko krwawień i powikłań krwotocznych.

W praktyce klinicznej obniżona krzepliwość krwi może wynikać z niedoboru czynników krzepnięcia (np. hemofilia), trombocytopenii, dysfunkcji płytek krwi, a także stosowania leków przeciwkrzepliwych (takich jak heparyna, warfaryna, NOAC). Może być również konsekwencją chorób wątroby, przewlekłej niewydolności nerek, DIC (rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego) czy masywnych przetoczeń krwi.

Diagnostyka obniżonej krzepliwości obejmuje badania laboratoryjne, takie jak czas protrombinowy (PT), czas częściowej tromboplastyny po aktywacji (APTT), stężenie fibrynogenu, czas trombinowy oraz oznaczanie liczby i funkcji płytek krwi. Interpretacja tych badań pozwala określić przyczynę zaburzenia i wdrożyć odpowiednie leczenie.

Leczenie obniżonej krzepliwości krwi jest ukierunkowane na przyczynę podstawową i może obejmować suplementację brakujących czynników krzepnięcia, podawanie desmopresyny, kwasu traneksamowego, przetoczenia świeżo mrożonego osocza lub koncentratu płytek krwi. W przypadku pacjentów z jatrogenną hipokoagulacją konieczne może być odstawienie leków przeciwkrzepliwych lub zastosowanie swoistych antidotów.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl