metabolit OR-1855
OR-1855 jest głównym metabolitem leku przeciwdepresyjnego sibutraminina. Jest produktem demetylacji sibutraminina i posiada aktywność farmakologiczną, przyczyniając się do terapeutycznego działania leku macierzystego.
W organizmie OR-1855 działa jako inhibitor wychwytu zwrotnego neuroprzekaźników, głównie serotoniny i noradrenaliny. Badania farmakologiczne wykazały, że OR-1855 ma dłuższy okres półtrwania niż związek macierzysty, co przyczynia się do wydłużonego efektu terapeutycznego sibutraminina.
Monitoring stężenia OR-1855 we krwi może być istotny w ocenie skuteczności terapii sibutraminą oraz w diagnostyce potencjalnych interakcji lekowych. Warto pamiętać, że metabolit ten może kumulować się u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby lub w przypadku jednoczesnego stosowania leków będących inhibitorami enzymów cytochromu P450.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Levosimendan Kalceks 2,5 mg/ml
Lewozymendan wykazuje liniową farmakokinetykę w dawkach terapeutycznych 0,05-0,2 µg/kg mc./min, z objętością dystrybucji około 0,2 L/kg i wysokim wiązaniem z białkami osocza (97-98%). Lek jest intensywnie metabolizowany, a jedynie śladowe ilości są wydalane w postaci niezmienionej. Aktywne metabolity OR-1855 i OR-1896 osiągają maksymalne stężenia około 2 dni po zakończeniu infuzji, z okresem półtrwania 75-80 godzin, co odpowiada za przedłużone działanie hemodynamiczne lewozymendanu utrzymujące się do 7-9 dni po infuzji. Klirens leku wynosi około 3,0 mL/min/kg, a eliminacja odbywa się głównie przez nerki (54%) i kał (44%). Farmakokinetyka leku nie ulega istotnym zmianom u osób z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek i wątroby, choć u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek obserwuje się zwiększoną ekspozycję na metabolity (do 170%) oraz nieznacznie wyższą frakcję niezwiązanego leku.
aminofenylopirydazynon, białko osocza, czynny metabolit, farmakokinetyka liniowa, farmakokinetyka populacyjna, fenotyp acetylacji, hemodializa, izoenzym cytochromu P450, klirens, klirens dializacyjny, lewozymendan, metabolit OR-1855, N-acetylotransferaza, objętość dystrybucji, okres półtrwania, proces metaboliczny, równowaga dynamiczna, skala Child-Pugh, szybki acetylator, wolny acetylator, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Levosimendan Kabi 2,5 mg/ml
Lewozymendan, dostępny w postaci koncentratu 2,5 mg/ml (Levosimendan Kabi), wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Brak wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania leku w ciąży oraz wyniki badań przedklinicznych na zwierzętach wskazujące na potencjalny szkodliwy wpływ na reprodukcję, nakładają obowiązek dokładnej oceny stosunku korzyści do ryzyka przed wdrożeniem terapii. Ponadto, produkt zawiera etanol w stężeniu 785 mg/ml (98% objętościowo), co stanowi dodatkowy czynnik ryzyka w okresie ciąży. W przypadku kobiet karmiących wykazano przenikanie aktywnych metabolitów lewozymendanu (OR-1896 i OR-1855) do mleka matki przez co najmniej 14 dni po 24-godzinnej infuzji, co może prowadzić do działań niepożądanych u niemowląt, dlatego zaleca się zaprzestanie karmienia piersią podczas terapii.
badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane układu sercowo-naczyniowego, funkcja rozrodcza, infuzja lewozymendanu, kobieta w wieku rozrodczym, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, lewozymendan, metabolit lewozymendanu, metabolit OR-1855, metabolit OR-1896, monitorowanie bezpieczeństwa, wpływ na płodność - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Levosimendan Mercapharm 2,5 mg/ml
Lewozymendan, podawany w dawkach terapeutycznych 0,05-0,2 µg/kg mc./min, charakteryzuje się liniową farmakokinetyką z objętością dystrybucji około 0,3 L/kg i wysokim wiązaniem z białkami osocza (97-98%). Maksymalne stężenie leku osiągane jest po około 1 godzinie od rozpoczęcia infuzji dożylnej, a stan stacjonarny po 5 godzinach. Klirens wynosi około 3,0 mL/min/kg, a okres półtrwania substancji macierzystej to około 1 godzina. Lewozymendan jest całkowicie metabolizowany, a jego metabolity aktywne – OR-1855 i OR-1896 – osiągają maksymalne stężenia w osoczu około 2 dni po zakończeniu infuzji, z długim okresem półtrwania 75-80 godzin, co tłumaczy przedłużone działanie hemodynamiczne do 7-9 dni po infuzji. Wydalanie leku odbywa się głównie z moczem (54% dawki) i kałem (44% dawki), przy minimalnym wydalaniu leku w formie niezmienionej (<0,05%). Metabolity ulegają dializie, choć z niskim klirensem dializy (8-23 mL/min), natomiast lewozymendan nie jest dializowany.
aktywny metabolit, albumina, aminofenylopirydazynon, CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A4, czynny metabolit, dawka terapeutyczna, farmakokinetyka lewozymendanu, hemodializa, infuzja dożylna, klirens, koncentrat do sporządzania roztworu, Levosimendan Mercapharm, lewozymendan, marskość wątroby, metabolit OR-1855, metabolit OR-1896, N-acetylotransferaza, N-acetylotransferaza 2, niewydolność serca, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pole powierzchni pod krzywą, skala Child-Pugh, stężenie we krwi, szlak metaboliczny, wiązanie z białkami - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Levosimendan Reig Jofre 2,5 mg/ml
Lewozymendan, substancja czynna leku Levosimendan Reig Jofre (koncentrat do infuzji 2,5 mg/ml), charakteryzuje się liniową farmakokinetyką w dawkach terapeutycznych 0,05-0,2 µg/kg mc./min. Objętość dystrybucji wynosi około 0,2 L/kg, a lek wiąże się z białkami osocza w 97-98%, głównie z albuminą. Lewozymendan ulega całkowitemu metabolizmowi, z minimalnym wydalaniem w postaci niezmienionej (<0,05% dawki). Główne metabolity, OR-1855 i OR-1896, osiągają maksymalne stężenia około 2 dni po infuzji, z okresem półtrwania 75-80 godzin, co odpowiada za przedłużone działanie hemodynamiczne utrzymujące się do 7-9 dni po zakończeniu podawania. Klirens leku wynosi około 3,0 mL/min/kg, a eliminacja odbywa się głównie przez nerki (54% dawki) i kał (44% dawki), z ponad 95% dawki usuniętej w ciągu tygodnia.
analiza populacyjna, cytochrom P450, działanie hemodynamiczne, enzym CYP1A2, farmakokinetyka lewozymendanu, hemodializa, infuzja lewozymendanu, inhibitor CYP3A, klirens całkowity, klirens dializacyjny, klirens lewozymendanu, marskość wątroby, metabolit OR-1855, metabolit OR-1896, N-acetylotransferaza, N-acetylotransferaza 2, objętość dystrybucji, okres półtrwania, okres półtrwania eliminacji, pole pod krzywą stężeń, skala Child-Pugh, stężenie leku, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Levosimendan Zentiva 2,5 mg/ml
Lewozymendan wykazuje liniową farmakokinetykę w dawkach terapeutycznych 0,05-0,2 µg/kg mc./min, z objętością dystrybucji około 0,2 L/kg i wysokim wiązaniem z białkami osocza (97-98%). Lek jest całkowicie metabolizowany, a niezmieniona forma wydalana jest w śladowych ilościach (<0,05% dawki). Główne metabolity aktywne, OR-1855 i OR-1896, osiągają maksymalne stężenia około 2 dni po zakończeniu 24-godzinnej infuzji, z okresem półtrwania 75-80 godzin, co odpowiada za przedłużone działanie hemodynamiczne trwające do 7-9 dni. Metabolizm leku przebiega głównie przez sprzężenie z cysteiną i redukcję w jelicie, a proces acetylacji jest uwarunkowany genetycznie, jednak nie wpływa na efekty hemodynamiczne w zalecanych dawkach.
acetylacja, analiza populacyjna, CYP1A1, CYP1A2, CYP2A6, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A, CYP3A4, działanie hemodynamiczne, farmakokinetyka liniowa, izoenzymy cytochromu P450, klirens, klirens dializacyjny, lewozymendan, metabolit OR-1855, metabolit OR-1896, metabolizm całkowity, N-acetylotransferaza 2, niewydolność serca, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pole pod krzywą stężeń, skala Child-Pugh, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby