guz zewnątrzrdzeniowy wewnątrzoponowy
Guz zewnątrzrdzeniowy wewnątrzoponowy (ang. intradural extramedullary tumor) to nowotwór zlokalizowany w przestrzeni podpajęczynówkowej, poza tkanką rdzenia kręgowego, ale wewnątrz worka oponowego. Ta lokalizacja stanowi około 40-50% wszystkich guzów wewnątrzkręgowych.
Najczęstszymi typami guzów zewnątrzrdzeniowych wewnątrzoponowych są oponiaki (meningioma), występujące głównie u osób starszych, oraz nerwiaki (schwannoma) i nerwiakowłókniaki (neurofibroma), które mogą być związane z nerwiakowłókniakowatością typu 1 i 2. Rzadziej spotyka się guzy z osłonek nerwów obwodowych, tłuszczaki, potworniaki czy przerzuty nowotworowe.
Objawy kliniczne zależą od lokalizacji i wielkości guza oraz stopnia ucisku na rdzeń kręgowy i korzenie nerwowe. Typowo pacjenci zgłaszają ból miejscowy lub korzeniowy, zaburzenia czucia, postępujące osłabienie kończyn, a w zaawansowanych przypadkach zaburzenia zwieraczy. Diagnostyka obejmuje badanie MRI z kontrastem, które pozwala precyzyjnie określić lokalizację, wymiary i charakter zmiany.
Leczenie guzów zewnątrzrdzeniowych wewnątrzoponowych jest głównie chirurgiczne i polega na całkowitym wycięciu zmiany z zachowaniem funkcji neurologicznych. Nowoczesne techniki mikrochirurgiczne i neuromonitorowanie śródoperacyjne pozwalają na bezpieczne przeprowadzenie zabiegu. W przypadku zmian niecałkowicie usuniętych lub o charakterze złośliwym, może być konieczne zastosowanie radioterapii uzupełniającej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Nowotwór kręgosłupa – Diagnostyka i diagnoza
Diagnostyka nowotworu kręgosłupa wymaga wieloaspektowego podejścia, obejmującego szczegółowy wywiad, badanie neurologiczne oraz zaawansowane techniki obrazowe. Złotym standardem jest rezonans magnetyczny (MRI) z kontrastem gadolinowym, umożliwiający precyzyjną lokalizację, ocenę charakteru guza oraz różnicowanie między zmianami łagodnymi a złośliwymi, a także określenie lokalizacji śródrdzeniowej lub zewnątrzrdzeniowej. Tomografia komputerowa (CT) jest nieoceniona w ocenie destrukcji kostnej i stabilności kręgosłupa, szczególnie gdy MRI jest przeciwwskazane. Dodatkowo, badania PET/CT i scyntygrafia kości wspomagają ocenę aktywności metabolicznej guza i wykrywanie przerzutów. Kluczową rolę odgrywa biopsja igłowa pod kontrolą obrazowania, pozwalająca na określenie typu histologicznego i złośliwości guza, co jest niezbędne do planowania leczenia. Badania laboratoryjne, w tym morfologia, stężenia wapnia, fosfatazy alkalicznej, OB, CRP oraz markery nowotworowe, dostarczają dodatkowych informacji diagnostycznych i różnicujących.
badanie histopatologiczne, badanie neurofizjologiczne, badanie neurologiczne, badanie PET, badanie podmiotowe i przedmiotowe, biopsja igłowa, elektroforeza białek surowicy, elektromiografia, guz śródrdzeniowy, guz zewnątrzrdzeniowy wewnątrzoponowy, gwiaździak, kontrast gadolinowy, mielografia CT, morfologia krwi, nerwiak, nowotwór kręgosłupa, nowotwór przerzutowy kręgosłupa, oponiak, płyn mózgowo-rdzeniowy, potencjały wywołane, pozytonowa tomografia emisyjna, rezonans magnetyczny, scyntygrafia kości, stosunek neutrofilów do limfocytów, stosunek płytek krwi do limfocytów, system Ennekinga, tomografia komputerowa, uszkodzenie rdzenia kręgowego, wyściółczak