ukryta sensytyzacja
Ukryta sensytyzacja (ang. latent sensitization) to zjawisko neurobiologiczne polegające na długotrwałych zmianach w ośrodkowym układzie nerwowym, które występują po pierwotnym urazie lub ekspozycji na czynnik stresowy, ale pozostają nieaktywne (ukryte) dopóki nie zostaną wywołane przez określony bodziec.
W kontekście bólu przewlekłego, ukryta sensytyzacja opisuje stan, w którym pacjent może nie wykazywać objawów bólowych przez dłuższy czas po wyleczeniu pierwotnego urazu, jednak mechanizmy neuronalne odpowiedzialne za wzmożoną wrażliwość na ból pozostają obecne w układzie nerwowym. Ponowna ekspozycja na stresor lub określony bodziec może reaktywować te szlaki, prowadząc do nawrotu objawów bólowych.
Mechanizm ukrytej sensytyzacji obejmuje zmiany w szlakach endogennych opioidów, receptorów NMDA oraz zmiany w plastyczności synaptycznej w obszarach mózgu odpowiedzialnych za przetwarzanie bólu. Badania sugerują, że antagoniści receptorów opioidowych mogą ujawniać ukrytą sensytyzację, co wskazuje na rolę układu opioidowego w podtrzymywaniu tego stanu.
Koncepcja ukrytej sensytyzacji ma istotne znaczenie dla zrozumienia mechanizmów bólu przewlekłego, nawrotów bólu po okresach remisji oraz rozwoju tolerancji na opioidy w leczeniu bólu. Ma również implikacje dla opracowywania nowych strategii terapeutycznych ukierunkowanych na zapobieganie rozwojowi bólu przewlekłego.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Kleptomania – Leczenie
Kleptomania to zaburzenie impulsów charakteryzujące się nieodpartą potrzebą kradzieży przedmiotów nieistotnych pod względem użytkowym czy materialnym. Leczenie jest wyzwaniem ze względu na niską zgłaszalność pacjentów oraz brak standardowego protokołu terapeutycznego. Obecne podejścia terapeutyczne opierają się na kombinacji farmakoterapii i psychoterapii, często uzupełnianej o grupy wsparcia. Farmakologicznie stosuje się m.in. naltrekson, który wykazuje statystycznie istotne zmniejszenie impulsów i wyników w skali K-YBOCS, SSRI (fluoksetynę, sertralinę) w przypadku współistniejących zaburzeń nastroju, stabilizatory nastroju (lit, kwas walproinowy) oraz memantynę, która poprawia funkcjonowanie psychospołeczne i redukuje impulsywność. W przypadkach współwystępowania ADHD i zaburzeń osobowości skuteczna może być terapia dialektyczno-behawioralna z duloksetyną (SNRI). Ze względu na rzadkość kleptomanii, dane pochodzą głównie z opisów przypadków i małych serii.
ADHD, depresja, duloksetyna, ekspozycja i zapobieganie reakcji, fluoksetyna, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i norepinefryny, kwas walproinowy, lit, memantyna, naltrekson, podwójna diagnoza, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, stabilizator nastroju, systematyczna desensytyzacja, terapia awersyjna, terapia dialektyczno-behawioralna, terapia poznawczo-behawioralna, ukryta sensytyzacja, zaburzenie lękowe, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, zaburzenie osobowości - Leksykon chorób i schorzeń
Kleptomania – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Kleptomania to zaburzenie kontroli impulsów charakteryzujące się nawracającą, nieodpartą potrzebą kradzieży przedmiotów o niewielkiej wartości, które nie są potrzebne pacjentowi. Diagnoza opiera się na kryteriach DSM-5, obejmujących m.in. narastające napięcie przed kradzieżą oraz ulgę po jej dokonaniu, przy braku motywacji finansowej czy zemsty. Leczenie jest wieloaspektowe i obejmuje farmakoterapię (np. naltrekson, SSRI, klonazepam, alprazolam) oraz terapię poznawczo-behawioralną (CBT) z technikami takimi jak ukryta sensytyzacja, terapia awersyjna czy trening relaksacyjny. Wczesna interwencja jest kluczowa dla zapobiegania powikłaniom prawnym, zawodowym i społecznym. Diagnostyka wymaga wykluczenia innych zaburzeń psychicznych i medycznych, a leczenie powinno być prowadzone przez specjalistów zdrowia psychicznego z uwzględnieniem współistniejących schorzeń.
antyspołeczne zaburzenie osobowości, badanie fizykalne, depresja, diagnoza pielęgniarska, epizod maniakalny, escitalopram, farmakoterapia, interwencja pielęgniarska, kleptomania, klonazepam, kryteria diagnostyczne, naltrekson, niska samoocena, ocena psychologiczna, profilaktyka nawrotów, psychoterapia, specjalista zdrowia psychicznego, SSRI, systematyczna desensytyzacja, technika deeskalacji, terapia awersyjna, terapia grupowa, terapia poznawczo-behawioralna, trening relaksacyjny, ukryta sensytyzacja, wynik leczenia, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie psychiczne - Leksykon chorób i schorzeń
Kleptomania – Diagnostyka i diagnoza
Kleptomania to rzadkie zaburzenie kontroli impulsów, dotykające około 0,3-0,6% populacji, charakteryzujące się niemożnością powstrzymania impulsów do kradzieży przedmiotów niepotrzebnych do użytku osobistego ani pozbawionych wartości materialnej. Diagnoza opiera się na kryteriach DSM-5, które uwzględniają nawracające impulsy, napięcie przed kradzieżą oraz ulgę po jej dokonaniu, przy wykluczeniu innych zaburzeń psychicznych i motywacji. Kleptomania często współwystępuje z zaburzeniami nastroju (45-100%), lękowymi, odżywiania, nadużywaniem substancji (23-50%) oraz innymi zaburzeniami kontroli impulsów (20-46%). Diagnostyka różnicowa obejmuje m.in. zaburzenia afektywne dwubiegunowe, zaburzenia osobowości i zaburzenia neurokognitywne. W ocenie nasilenia objawów stosuje się narzędzia takie jak K-YBOCS, K-SAS (11-punktowa skala samooceny), CGI (skala 1-7), SDS oraz ustrukturyzowany wywiad kliniczny SCI-K. Kompleksowa ocena psychiatryczna powinna uwzględniać historię, częstotliwość epizodów, wpływ na funkcjonowanie oraz czynniki psychospołeczne.
antagonista receptorów opioidowych, antyspołeczne zaburzenie osobowości, choroba afektywna dwubiegunowa, DSM-5, ekspozycja i zapobieganie reakcji, epizod maniakalny, kleptomania, kryterium diagnostyczne, nadużywanie alkoholu, naltrekson, ocena psychologiczna, otępienie czołowo-skroniowe, schizofrenia, SSRI, stabilizator nastroju, substancja psychoaktywna, systematyczna desensytyzacja, terapia behawioralna, terapia poznawczo-behawioralna, ukryta sensytyzacja, wywiad kliniczny, Yale Brown Obsessive Compulsive Scale, zaburzenie afektywne, zaburzenie depresyjne, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie lękowe, zaburzenie nastroju, zaburzenie neurokognitywne, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, zaburzenie odżywiania, zaburzenie osobowości typu borderline, zaburzenie psychiczne, zaburzenie zachowania