metabolizm anagrelidu
Metabolizm anagrelidu to proces biotransformacji tego leku w organizmie, który jest stosowany w leczeniu nadpłytkowości samoistnej. Anagrelidowi, po podaniu doustnym, ulega intensywnemu metabolizmowi pierwszego przejścia, a jego biodostępność wynosi około 30-50%. Lek jest metabolizowany głównie w wątrobie przez enzym CYP1A2.
Głównym aktywnym metabolitem anagrelidu jest 3-hydroksy-anagrelidowi, który wykazuje podobną aktywność farmakologiczną jak związek macierzysty, przyczyniając się do efektu terapeutycznego. Okres półtrwania anagrelidu wynosi około 1,5 godziny, natomiast jego aktywny metabolit ma dłuższy okres półtrwania, sięgający około 3 godzin.
Eliminacja anagrelidu zachodzi głównie przez nerki, z moczem wydalane jest około 70% podanej dawki, głównie w postaci metabolitów. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek może dochodzić do zmian w metabolizmie anagrelidu, co może wymagać modyfikacji dawkowania.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Thromboreductin 0,5 mg
Anagrelid, substancja czynna leku Thromboreductin, wykazuje istotne klinicznie interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, zwłaszcza z kwasem acetylosalicylowym, co skutkuje addycyjnym nasileniem działania przeciwpłytkowego i zwiększonym ryzykiem krwawienia. Metabolizm anagrelidu odbywa się głównie przez CYP1A2, a inhibitory tego enzymu (np. fluwoksamina, enoksacyna) mogą zwiększać stężenie leku, natomiast induktory (np. omeprazol) zmniejszają jego ekspozycję. Inne leki przeciwpłytkowe (klopidogrel, tiklopidyna) mogą potencjalnie nasilać efekt przeciwpłytkowy, co wymaga monitorowania ryzyka krwawień. Anagrelid jako inhibitor PDE III może wzmacniać działanie leków inotropowych (milrynon, enoksymon, amrynon, olprynon, cylostazol), co wymaga obserwacji działań niepożądanych.
agregacja płytek krwi, doustny środek antykoncepcyjny, działanie niepożądane, działanie niepożądane anagrelidu, działanie przeciwpłytkowe, enzym CYP1A2, fosfodiesteraza typu III, funkcja płytek krwi, funkcja wątroby, hamowanie PDE III, hormonalny środek antykoncepcyjny, induktory CYP1A2, inhibitor ACE, inhibitory CYP1A2, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja z alkoholem, interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, interakcje z pokarmem, kwas acetylosalicylowy, lek inotropowy, leki inotropowe, leki przeciwpłytkowe, metabolizm anagrelidu, nadpłytkowość samoistna, objaw krwawienia, powikłanie krwotoczne, ryzyko krwawienia, sok grejpfrutowy, stężenie leku we krwi, terapia skojarzona, zaburzenie jelitowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Anagrelide Sandoz 0,5 mg
Lek Anagrelide Sandoz (0,5 mg, kapsułki twarde) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na anagrelid lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (84,6 mg na kapsułkę). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, gdyż metabolizm anagrelidu odbywa się głównie w wątrobie, a dysfunkcja tego narządu może prowadzić do zaburzeń farmakokinetyki i zwiększonego ryzyka toksyczności. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest ocena parametrów wątrobowych, a w przypadku ich podwyższenia lub objawów niewydolności wątroby stosowanie leku jest przeciwwskazane.
anagrelid, dysfunkcja wątroby, działania niepożądane, enzymy wątrobowe, farmakokinetyka leku, kapsułka twarda, klirens kreatyniny, łagodne zaburzenia czynności nerek, łagodne zaburzenia czynności wątroby, laktoza, laktoza jednowodna, metabolity, metabolizm anagrelidu, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, niewydolność wątroby, parametry funkcji wątroby, parametry wątrobowe, upośledzona funkcja nerek, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Anagrelide Accord 1 mg
Anagrelid wykazuje wysoką biodostępność po podaniu doustnym, z co najmniej 70% dawki wchłanianej z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest około 1 godziny po podaniu na czczo. Spożycie pokarmu wpływa na farmakokinetykę leku, zmniejszając Cmax anagrelidu o 14%, jednocześnie zwiększając całkowitą ekspozycję (AUC) o 20%, oraz obniżając Cmax aktywnego metabolitu 3-hydroksyanagrelidu o 29%, bez istotnego wpływu na jego AUC. Metabolizm anagrelidu odbywa się głównie przez enzym CYP1A2, prowadząc do powstania aktywnego metabolitu 3-hydroksyanagrelidu, który następnie jest przekształcany do nieaktywnego metabolitu 2-amino-5,6-dichloro-3,4-dihydrochinazoliny. Okres półtrwania anagrelidu wynosi około 1,3 godziny, co zapobiega kumulacji leku przy powtarzalnym dawkowaniu. Wydalanie leku w postaci niezmienionej z moczem jest minimalne (<1%), natomiast nieaktywny metabolit stanowi 18-35% wydalonej dawki.
2-amino-5, 3-hydroksyanagrelid, 4-dihydrochinazolina, 6-dichloro-3, anagrelid, AUC, autoindukcja eliminacji, badanie farmakokinetyczne, biodostępność, Cmax, cytochrom P450, efekt pierwszego przejścia, ekspozycja na lek, enzym CYP1A2, farmakokinetyka liniowa, farmakokinetyka pediatryczna, metabolizm anagrelidu, nadpłytkowość samoistna, okres półtrwania, stężenie w osoczu - Leksykon leków
Interakcje leku – Anagrelide Glenmark 0,5 mg
Anagrelide Glenmark, zawierający chlorowodorek anagrelidu, jest metabolizowany głównie przez enzym CYP1A2, co determinuje jego liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Inhibitory CYP1A2, takie jak fluwoksamina i enoksacyna, mogą zwiększać stężenie anagrelidu w osoczu, nasilając działania niepożądane, co wymaga ostrożności i ewentualnej redukcji dawki. Induktory CYP1A2, np. omeprazol, mogą obniżać ekspozycję na anagrelid, potencjalnie zmniejszając jego skuteczność, dlatego zaleca się monitorowanie kliniczne i dostosowanie dawki. Anagrelid wykazuje także ograniczoną aktywność hamującą CYP1A2, co może zwiększać stężenia leków metabolizowanych przez ten enzym, takich jak teofilina. W badaniach in vivo wykazano brak wpływu anagrelidu na farmakokinetykę digoksyny i warfaryny. Ponadto, jako inhibitor PDE III, anagrelid może nasilać działanie leków inotropowych (milrynon, enoksymon, amrynon, olprynon, cylostazol), co wymaga monitorowania parametrów hemodynamicznych.
agregacja płytek krwi, anagrelid, antykoncepcja hormonalna, chlorowodorek anagrelidu, digoksyna i warfaryna, działanie przeciwpłytkowe, enzym CYP1A2, fosfodiesteraza typu III, inhibitor PDE III, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, kwas acetylosalicylowy, leki inotropowe, metabolizm anagrelidu, nadpłytkowość samoistna, niedociśnienie, omeprazol, palpitacje, płytki krwi, tachykardia, teofilina, zaburzenia jelitowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Anagrelide Vipharm 0,5 mg
Anagrelide Vipharm, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 0,5 mg i 1 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na anagrelid lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (60,9 mg w kapsułce 0,5 mg i 121,9 mg w kapsułce 1 mg). Lek nie powinien być stosowany u osób z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz nerek (klirens kreatyniny < 50 ml/min), ze względu na ryzyko kumulacji leku i zwiększonego ryzyka działań niepożądanych. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest ocena funkcji wątroby i nerek oraz monitorowanie tych parametrów w trakcie leczenia.
anagrelid, diagnostyka funkcji wątroby, eliminacja metabolitów leku, kapsułka twarda, klirens kreatyniny, łagodne zaburzenia wątroby, laktoza jednowodna, metabolizm anagrelidu, nadwrażliwość na anagrelid, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, ocena funkcji nerek, parametry biochemiczne, substancje pomocnicze, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia funkcji wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Anagrelid Aurovitas 0,5 mg
Anagrelid Aurovitas, zawierający chlorowodorek jednowodny anagrelidu, charakteryzuje się wysoką biodostępnością doustną (≥70%) oraz szybkim osiąganiem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) około 1 godziny po podaniu na czczo. Spożycie pokarmu obniża Cmax anagrelidu o 14%, jednocześnie zwiększając całkowite narażenie (AUC) o 20%, natomiast Cmax aktywnego metabolitu 3-hydroksyanagrelidu zmniejsza się o 29% bez istotnej zmiany AUC. Metabolizm leku odbywa się głównie przez enzym CYP1A2, przekształcający anagrelid do aktywnego 3-hydroksyanagrelidu, który następnie ulega dalszemu metabolizmowi do nieaktywnego 2-amino-5,6-dichloro-3,4-dihydrochinazoliny. Interakcje z induktorami CYP1A2, np. omeprazolem (40 mg/dobę), powodują istotne obniżenie parametrów farmakokinetycznych anagrelidu (AUC o 26-27%, Cmax o 36%) oraz metabolitu (AUC o 13-14%, Cmax o 18%). Okres półtrwania anagrelidu wynosi około 1,3 godziny, co eliminuje ryzyko kumulacji przy standardowym dawkowaniu. Wydalanie leku w formie niezmienionej z moczem jest minimalne (<1%), natomiast metabolit 2-amino-5,6-dichloro-3,4-dihydrochinazolina jest wydalany w 18-35% dawki.
2-amino-5, 3-hydroksyanagrelid, 4-dihydrochinazolina, 6-dichloro-3, aktywny metabolit, AUC, autoindukcja, badanie farmakokinetyczne, biodostępność, chlorowodorek anagrelidu, Cmax, CYP1A2, droga eliminacji, eliminacja leku, farmakokinetyka anagrelidu, induktor CYP1A2, kumulacja substancji czynnej, liniowość farmakokinetyczna, metabolizm anagrelidu, metabolizm wątrobowy, nadpłytkowość samoistna, okres półtrwania, omeprazol, podanie doustne, wydalanie nerkowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Anagrelide Accord 0,5 mg
Terapia anagrelidem (Anagrelide Accord) powinna być prowadzona przez specjalistę z doświadczeniem w leczeniu nadpłytkowości samoistnej. Lek dostępny jest w kapsułkach zawierających 0,5 mg lub 1 mg anagrelidu, a dawka początkowa wynosi 1 mg/dobę podzielona na dwie dawki po 0,5 mg, utrzymywana przez minimum tydzień. Następnie dawkę można indywidualnie dostosowywać, zwiększając ją maksymalnie o 0,5 mg na dobę co tydzień, aby osiągnąć liczbę płytek krwi poniżej 600 x 10⁹/l, optymalnie w zakresie 150-400 x 10⁹/l. Maksymalna pojedyncza dawka nie powinna przekraczać 2,5 mg, choć w badaniach klinicznych stosowano dawki do 10 mg/dobę. Efekt terapeutyczny zwykle pojawia się po 14-21 dniach, a u większości pacjentów odpowiednia dawka podtrzymująca mieści się w zakresie 1-3 mg/dobę. Monitorowanie liczby płytek jest kluczowe, zwłaszcza przy dawkach powyżej 1 mg/dobę, z kontrolą co 2 dni w pierwszym tygodniu, a następnie co najmniej raz w tygodniu do ustabilizowania dawki.
anagrelid chlorowodorek jednowodny, badanie genetyczne, biopsja szpiku kostnego, ciężkie zdarzenie niepożądane, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, kryteria WHO, liczba płytek krwi, metabolizm anagrelidu, nadpłytkowość dziedziczna, nadpłytkowość samoistna, nadpłytkowość wtórna, odpowiedź terapeutyczna, terapia anagrelidem, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzep