niepożądane zdarzenie sercowo-naczyniowe
Niepożądane zdarzenie sercowo-naczyniowe (MACE – Major Adverse Cardiac Event) to termin określający poważne powikłania związane z układem sercowo-naczyniowym, które mogą wystąpić zarówno w przebiegu naturalnym chorób układu krążenia, jak i w następstwie interwencji terapeutycznych.
W badaniach klinicznych i praktyce klinicznej MACE stanowi złożony punkt końcowy obejmujący najczęściej: zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, konieczność pilnej rewaskularyzacji oraz hospitalizację z powodu niestabilnej dławicy piersiowej lub niewydolności serca. Dokładna definicja MACE może się różnić w zależności od protokołu badania klinicznego.
Ocena ryzyka wystąpienia niepożądanych zdarzeń sercowo-naczyniowych jest istotnym elementem stratyfikacji ryzyka u pacjentów kardiologicznych. Czynniki zwiększające to ryzyko to m.in. zaawansowany wiek, płeć męska, cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, dyslipidemia, palenie tytoniu, otyłość oraz obciążający wywiad rodzinny.
W praktyce klinicznej dąży się do zminimalizowania ryzyka MACE poprzez modyfikację czynników ryzyka, odpowiednią farmakoterapię (leki przeciwpłytkowe, statyny, inhibitory ACE, beta-blokery) oraz interwencje zabiegowe u wybranych pacjentów. Strategie prewencji pierwotnej i wtórnej niepożądanych zdarzeń sercowo-naczyniowych stanowią fundamentalny element współczesnej kardiologii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ticagrelor MSN
Tikagrelor, jako lek przeciwpłytkowy stosowany w terapii ostrego zespołu wieńcowego (OZW) i po zabiegach PCI, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko krwawień oraz specyficzne przeciwwskazania, takie jak czynne krwawienie, krwotok śródczaszkowy w wywiadzie oraz ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Badania TICO i TWILIGHT wykazały, że po 3 miesiącach dwulekowej terapii tikagrelorem i ASA, odstawienie ASA i kontynuacja monoterapii tikagrelorem przez kolejne 9-12 miesięcy zmniejsza ryzyko krwawień bez zwiększenia częstości poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych (MACE). Tikagrelor należy odstawić na 5 dni przed planowanym zabiegiem chirurgicznym, a u pacjentów z OZW po przebytym niedokrwiennym udarze mózgu terapia nie powinna przekraczać 12 miesięcy. Monitorowanie czynności nerek jest zalecane, zwłaszcza u pacjentów ≥75 lat, z umiarkowaną do ciężką niewydolnością nerek lub stosujących ARB. W trakcie leczenia obserwuje się ryzyko duszności, bradykardii, pauz komorowych oraz rzadko zakrzepowej plamicy małopłytkowej (TTP).
antagonista receptora angiotensyny, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dnawe zapalenie stawów, doustny lek przeciwzakrzepowy, dwulekowa terapia przeciwpłytkowa, działanie przeciwpłytkowe, hiperurykemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok śródczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, leczenie przeciwfibrynolityczne, lek fibrynolityczny, lek przeciwpłytkowy, małopłytkowość zależna od heparyny, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna, nefropatia moczanowa, niedokrwienny udar mózgu, niepożądane zdarzenie sercowo-naczyniowe, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oddychanie Cheyne’a-Stokesa, ośrodkowy bezdech senny, ostry zespół wieńcowy, patologiczne krwawienie, pauza komorowa, plazmafereza, pomostowanie aortalno-wieńcowe, powikłanie krwotoczne, przewlekła niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rekombinowany czynnik VIIa, stent uwalniający lek, transfuzja płytek krwi, zabieg PCI, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego