UA/NSTEMI
UA/NSTEMI (Unstable Angina/Non-ST-segment Elevation Myocardial Infarction) to grupa ostrych zespołów wieńcowych charakteryzujących się niedokrwieniem mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST w zapisie EKG. W przeciwieństwie do zawału STEMI, w UA/NSTEMI nie dochodzi do całkowitego zamknięcia tętnicy wieńcowej.
Niestabilna dławica (UA) objawia się bólem wieńcowym o narastającym charakterze, występującym w spoczynku lub przy minimalnym wysiłku. NSTEMI charakteryzuje się podobnymi objawami, ale z towarzyszącym wzrostem markerów uszkodzenia mięśnia sercowego (troponiny). Oba stany wymagają pilnej diagnostyki i leczenia ze względu na wysokie ryzyko progresji do pełnościennego zawału.
W postępowaniu z UA/NSTEMI kluczowa jest ocena ryzyka sercowo-naczyniowego za pomocą skal (np. GRACE, TIMI), wdrożenie leczenia przeciwpłytkowego i przeciwzakrzepowego oraz kwalifikacja do leczenia inwazyjnego. Pacjenci wysokiego ryzyka powinni być poddani wczesnej koronarografii (do 24 godzin), podczas gdy u pacjentów niższego ryzyka można rozważyć strategię zachowawczą z późniejszą oceną inwazyjną.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Prasugrel – Dawkowanie i sposób podawania
Prasugrel jest stosowany w leczeniu przeciwpłytkowym u dorosłych pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym poddanych przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI). Standardowa dawka nasycająca wynosi 60 mg podawana jednorazowo, a dawka podtrzymująca to 10 mg raz na dobę, podawane łącznie z kwasem acetylosalicylowym (ASA) w dawce 75-325 mg/dobę. U pacjentów z niestabilną dławicą piersiową lub zawałem mięśnia sercowego bez uniesienia ST (UA/NSTEMI), którzy poddawani są angiografii w ciągu 48 godzin od przyjęcia, dawkę nasycającą 60 mg podaje się wyłącznie podczas PCI. Zalecany czas leczenia wynosi 12 miesięcy, a przedwczesne przerwanie terapii zwiększa ryzyko zakrzepicy i zgonu. U pacjentów ≥ 75 lat oraz u osób o masie ciała < 60 kg dawka podtrzymująca powinna być zmniejszona do 5 mg/dobę ze względu na zwiększone ryzyko krwawień i większą ekspozycję na aktywny metabolit prasugrelu.
anemia sierpowata, angiografia naczyń wieńcowych, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, działanie niepożądane, działanie przeciwpłytkowe, klasyfikacja Child-Pugh, kwas acetylosalicylowy, leczenie przeciwpłytkowe, niestabilna dławica piersiowa, ostry zespół wieńcowy, pacjent w podeszłym wieku, podawanie doustne, profilaktyka zdarzeń zakrzepowych, przezskórna interwencja wieńcowa, schyłkowa choroba nerek, schyłkowa niewydolność, UA/NSTEMI, uniesienie odcinka ST, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ugramel 5 mg
Bezpieczeństwo stosowania prasugrelu w preparacie Ugramel zostało ocenione w badaniu klinicznym TRITON obejmującym 6741 pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym, którzy otrzymywali dawkę nasycającą 60 mg, a następnie dawkę podtrzymującą 10 mg/dobę przez średnio 14,5 miesiąca. W badaniu tym odsetek odstawień leku z powodu działań niepożądanych wyniósł 7,2%, nieco wyższy niż w grupie klopidogrelu (6,3%). Najczęstszą przyczyną przerwania terapii były powikłania krwotoczne, które występowały częściej u pacjentów leczonych prasugrelem (2,5%) niż klopidogrelem (1,4%). Szczególnie istotne były ciężkie krwawienia według klasyfikacji TIMI, które w całej populacji ACS wystąpiły u 2,2% pacjentów na prasugrelu wobec 1,7% na klopidogrelu, z wyższym odsetkiem krwawień zagrażających życiu (1,3% vs 0,8%) oraz zakończonych zgonem (0,3% vs 0,1%). Częstość objawowych krwawień śródczaszkowych (ICH) była jednakowa w obu grupach (0,3%).
CABG, ciężkie krwawienie, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, interwencja chirurgiczna, klasyfikacja TIMI, klopidogrel, krwawienie zagrażające życiu, krwawienie zakończone zgonem, krwiak, nakłucie tętnicy, niestabilna dławica piersiowa, niewielkie krwawienie, ostry zespół wieńcowy, pomostowanie aortalno-wieńcowe, powikłanie hemodynamiczne, powikłanie krwotoczne, prasugrel, przetoczenie krwi, przewód pokarmowy, STEMI, tętniak rzekomy, UA/NSTEMI, zawał mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST, zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sigrada 10 mg
Prasugrel, inhibitor receptora P2Y12, wykazuje silne i przewidywalne działanie przeciwpłytkowe, osiągając zahamowanie agregacji płytek krwi indukowanej ADP na poziomie do 83% (5 μM ADP) i 79% (20 μM ADP) po dawce nasycającej 60 mg. Efekt ten pojawia się szybko, już w ciągu 15-30 minut, i utrzymuje się przy dawce podtrzymującej 10 mg/dobę, osiągając stan równowagi po 3-5 dniach. Po odstawieniu leku funkcja płytek wraca do normy w ciągu 5-9 dni. Badania kliniczne, w tym wieloośrodkowe, randomizowane badanie TRITON na 13 608 pacjentach z ostrym zespołem wieńcowym (UA, NSTEMI, STEMI), wykazały przewagę prasugrelu nad klopidogrelem w zmniejszaniu ryzyka zgonu sercowo-naczyniowego, zawału mięśnia sercowego i udaru mózgu. W badaniu TRITON stosowanie prasugrelu wiązało się z redukcją złożonego punktu końcowego (9,4% vs 11,5%, HR 0,812; p<0,001) oraz istotnym zmniejszeniem częstości zawałów mięśnia sercowego (7,0% vs 9,1%, HR 0,757; p<0,001). Korzyści te były niezależne od wieku, płci, masy ciała, stosowania inhibitorów GP IIb/IIIa czy dawki ASA (75-325 mg/dobę). U pacjentów z cukrzycą obserwowano szczególnie wyraźne korzyści.
agregacja płytek krwi, anemia sierpowata, angiografia naczyń wieńcowych, badanie TRILOGY-ACS, badanie TRITON, biwalirudyna, dawka nasycająca, hamowanie agregacji płytek, heparyna, heparyna niskocząsteczkowa, inhibitor agregacji płytek, inhibitor GP IIb/IIIa, klopidogrel, lek przeciwpłytkowy, miażdżyca, niestabilna dławica piersiowa, ostry zespół wieńcowy, pomostowanie aortalno-wieńcowe, powikłanie zakrzepowe, przezskórna interwencja wieńcowa, receptor ADP, STEMI, TIA, UA/NSTEMI, udar mózgu, zakrzepica w stencie, zawał bez uniesienia odcinka ST, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe