badanie TRITON
Badanie TRITON (ang. TRITON-TIMI 38 Trial – Trial to Assess Improvement in Therapeutic Outcomes by Optimizing Platelet Inhibition with Prasugrel–Thrombolysis in Myocardial Infarction 38) to duże międzynarodowe badanie kliniczne, które porównywało skuteczność i bezpieczeństwo prasugrelu w stosunku do klopidogrelu u pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi (ACS) poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI).
Badanie TRITON objęło ponad 13 600 pacjentów i wykazało, że prasugrel znacząco zmniejszył częstość występowania złożonego punktu końcowego (zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawał mięśnia sercowego niezakończony zgonem lub udar) w porównaniu z klopidogrelem. Jednocześnie zaobserwowano zwiększone ryzyko poważnych krwawień w grupie prasugrelu, szczególnie u pacjentów starszych (≥75 lat), z niską masą ciała (<60 kg) oraz z wywiadem udaru lub TIA.
Wyniki badania TRITON miały istotny wpływ na wytyczne dotyczące leczenia przeciwpłytkowego w ostrych zespołach wieńcowych, wprowadzając prasugrel jako silniejszą alternatywę dla klopidogrelu u wybranych pacjentów z ACS. Badanie podkreśliło znaczenie indywidualizacji terapii przeciwpłytkowej w oparciu o profil ryzyka krwawienia i niedokrwienia u pacjentów kardiologicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Sigrada 5 mg
Prasugrel, stosowany w dawce nasycającej 60 mg i podtrzymującej 10 mg/dobę, wykazuje wyższą skuteczność przeciwpłytkową u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (ACS) poddawanych PCI, jednak wiąże się z istotnie zwiększonym ryzykiem powikłań krwotocznych w porównaniu do klopidogrelu. W badaniu TRITON, obejmującym 6741 pacjentów leczonych prasugrelem przez średnio 14,5 miesiąca, częstość ciężkich krwawień według klasyfikacji TIMI wyniosła 2,2% wobec 1,7% w grupie klopidogrelu. Krwawienia zagrażające życiu wystąpiły u 1,3% pacjentów na prasugrelu i 0,8% na klopidogrelu, a krwawienia zakończone zgonem były trzykrotnie częstsze (0,3% vs 0,1%). Szczególnie podwyższone ryzyko krwawień obserwowano u pacjentów z niestabilną dławicą piersiową i NSTEMI, podczas gdy w podgrupie STEMI różnice były mniej wyraźne. Najczęstszą lokalizacją krwawień były przewód pokarmowy (1,7% vs 1,3%) oraz miejsce nakłucia tętnicy (1,3% vs 1,2%).
badanie TRITON, ciężkie krwawienie, klasyfikacja TIMI, klopidogrel, krwawienie, krwawienie niezwiązane z CABG, krwawienie wtórne, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok śródczaszkowy, lek inotropowy, lek przeciwpłytkowy, morfologia krwi, niestabilna dławica piersiowa, ostry zespół wieńcowy, pomostowanie aortalno-wieńcowe, powikłanie krwotoczne, prasugrel, przetoczenie krwi, przewód pokarmowy, przezskórna interwencja wieńcowa, samoistne krwawienie, STEMI, stężenie hemoglobiny, uniesienie odcinka ST, uszkodzenie neurologiczne, zawał mięśnia sercowego - Leksykon substancji czynnych
Prasugrel – Działania niepożądane
Prasugrel, stosowany u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym poddawanych PCI, wykazuje wyższą skuteczność terapeutyczną w porównaniu z klopidogrelem, jednak wiąże się z istotnie zwiększonym ryzykiem powikłań krwotocznych. W badaniu TRITON, obejmującym 6741 pacjentów leczonych prasugrelem (dawka nasycająca 60 mg, podtrzymująca 10 mg/dobę) przez średnio 14,5 miesiąca, odsetek ciężkich krwawień TIMI niezwiązanych z operacją CABG wyniósł 2,2% (vs 1,7% dla klopidogrelu). Krwawienia zagrażające życiu występowały u 1,3% pacjentów na prasugrelu (vs 0,8% na klopidogrelu), a krwawienia zakończone zgonem u 0,3% (vs 0,1%). Najczęstszymi lokalizacjami krwawień były przewód pokarmowy (1,7% vs 1,3%) oraz miejsce nakłucia tętnicy (1,3% vs 1,2%). W podgrupie pacjentów z UA/NSTEMI ryzyko ciężkich krwawień było istotnie wyższe przy stosowaniu prasugrelu (2,2% vs 1,6%), natomiast w STEMI różnice nie były statystycznie istotne.
badanie TRITON, ciężkie krwawienie, hemoglobina, interwencja chirurgiczna, klasyfikacja TIMI, klopidogrel, krwawienie, krwawienie zagrażające życiu, krwawienie zakończone zgonem, krwiak, krwotok śródczaszkowy, lek inotropowy dodatni, nakłucie tętnicy, niestabilna dławica piersiowa, ośrodkowy układ nerwowy, ostry zespół wieńcowy, pomostowanie aortalno-wieńcowe, powikłanie krwotoczne, prasugrel, przetoczenie krwi, przewód pokarmowy, przezskórna interwencja wieńcowa, stężenie hemoglobiny, tętniak rzekomy, wstrząs, zawał mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST, zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST - Leksykon substancji czynnych
Prasugrel – Właściwości farmakodynamiczne
Prasugrel, inhibitor agregacji płytek krwi z grupy P2Y12, wykazuje szybkie i trwałe hamowanie aktywacji płytek, osiągając maksymalne zahamowanie agregacji na poziomie 79-83% po dawce nasycającej 60 mg. Efekt farmakodynamiczny utrzymuje się przy dawce podtrzymującej 10 mg, z ≥20% zahamowaniem agregacji u ponad 98% pacjentów. Po odstawieniu leku powrót do wartości wyjściowych trwa 5-9 dni, co ma znaczenie przy planowaniu zabiegów. Badania kliniczne wykazały, że prasugrel jest skuteczniejszy niż klopidogrel w hamowaniu agregacji płytek, zwłaszcza po zastosowaniu dawki nasycającej 60 mg podczas PCI, co przekłada się na zmniejszenie częstości poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych, takich jak zgon, zawał mięśnia sercowego i udar mózgu.
agregacja płytek krwi, anemia sierpowata, angiografia naczyń wieńcowych, badanie TRILOGY-ACS, badanie TRITON, ciężkie krwawienie, dawka nasycająca prasugrelu, hamowanie agregacji płytek, heparyna niskocząsteczkowa, inhibitor agregacji płytek krwi, inhibitor GP IIb/IIIa, klasyfikacja TIMI, kwas acetylosalicylowy, niestabilna dławica piersiowa, ostry zespół wieńcowy, pomostowanie aortalno-wieńcowe, powikłanie zakrzepowe miażdżycy, przezskórna interwencja wieńcowa, receptor ADP, rewaskularyzacja tętnicy docelowej, rewaskularyzacja wieńcowa, równowaga farmakodynamiczna, udar mózgu, udar niedokrwienny mózgu, zakrzepica w stencie, zator naczyniowy, zawał mięśnia sercowego, zawał serca bez uniesienia odcinka ST, zawał serca z uniesieniem odcinka ST, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sigrada 10 mg
Prasugrel, inhibitor receptora P2Y12, wykazuje silne i przewidywalne działanie przeciwpłytkowe, osiągając zahamowanie agregacji płytek krwi indukowanej ADP na poziomie do 83% (5 μM ADP) i 79% (20 μM ADP) po dawce nasycającej 60 mg. Efekt ten pojawia się szybko, już w ciągu 15-30 minut, i utrzymuje się przy dawce podtrzymującej 10 mg/dobę, osiągając stan równowagi po 3-5 dniach. Po odstawieniu leku funkcja płytek wraca do normy w ciągu 5-9 dni. Badania kliniczne, w tym wieloośrodkowe, randomizowane badanie TRITON na 13 608 pacjentach z ostrym zespołem wieńcowym (UA, NSTEMI, STEMI), wykazały przewagę prasugrelu nad klopidogrelem w zmniejszaniu ryzyka zgonu sercowo-naczyniowego, zawału mięśnia sercowego i udaru mózgu. W badaniu TRITON stosowanie prasugrelu wiązało się z redukcją złożonego punktu końcowego (9,4% vs 11,5%, HR 0,812; p<0,001) oraz istotnym zmniejszeniem częstości zawałów mięśnia sercowego (7,0% vs 9,1%, HR 0,757; p<0,001). Korzyści te były niezależne od wieku, płci, masy ciała, stosowania inhibitorów GP IIb/IIIa czy dawki ASA (75-325 mg/dobę). U pacjentów z cukrzycą obserwowano szczególnie wyraźne korzyści.
agregacja płytek krwi, anemia sierpowata, angiografia naczyń wieńcowych, badanie TRILOGY-ACS, badanie TRITON, biwalirudyna, dawka nasycająca, hamowanie agregacji płytek, heparyna, heparyna niskocząsteczkowa, inhibitor agregacji płytek, inhibitor GP IIb/IIIa, klopidogrel, lek przeciwpłytkowy, miażdżyca, niestabilna dławica piersiowa, ostry zespół wieńcowy, pomostowanie aortalno-wieńcowe, powikłanie zakrzepowe, przezskórna interwencja wieńcowa, receptor ADP, STEMI, TIA, UA/NSTEMI, udar mózgu, zakrzepica w stencie, zawał bez uniesienia odcinka ST, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe