krwawienie wtórne
Krwawienie wtórne to powikłanie pooperacyjne lub pourazowe, które występuje po okresie hemostazy, zwykle powyżej 24 godzin od pierwotnego urazu lub zabiegu chirurgicznego. W przeciwieństwie do krwawienia pierwotnego, które pojawia się natychmiast po uszkodzeniu tkanek, krwawienie wtórne najczęściej jest wynikiem rozpuszczenia skrzepu, infekcji rany, nieprawidłowego gojenia lub zaburzeń w układzie krzepnięcia.
Przyczyny krwawienia wtórnego obejmują zakażenie rany prowadzące do rozpadu skrzepu, rozejście się szwów naczyniowych, uszkodzenie naczyń podczas wzmożonej aktywności fizycznej, zaburzenia układu krzepnięcia (wrodzone lub nabyte), a także działanie leków przeciwkrzepliwych. Istotnym czynnikiem ryzyka jest również niewłaściwe zaopatrzenie rany pierwotnej.
Diagnostyka krwawienia wtórnego opiera się na obserwacji klinicznej (krwawienie z rany, narastający krwiak, pogorszenie parametrów hemodynamicznych), badaniach laboratoryjnych oceniających układ krzepnięcia oraz metodach obrazowych. Leczenie może obejmować rewizję chirurgiczną miejsca krwawienia, leczenie przeciwinfekcyjne, modyfikację leczenia przeciwkrzepliwego oraz w razie potrzeby uzupełnienie objętości krwi krążącej i czynników krzepnięcia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Sigrada 5 mg
Prasugrel, stosowany w dawce nasycającej 60 mg i podtrzymującej 10 mg/dobę, wykazuje wyższą skuteczność przeciwpłytkową u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (ACS) poddawanych PCI, jednak wiąże się z istotnie zwiększonym ryzykiem powikłań krwotocznych w porównaniu do klopidogrelu. W badaniu TRITON, obejmującym 6741 pacjentów leczonych prasugrelem przez średnio 14,5 miesiąca, częstość ciężkich krwawień według klasyfikacji TIMI wyniosła 2,2% wobec 1,7% w grupie klopidogrelu. Krwawienia zagrażające życiu wystąpiły u 1,3% pacjentów na prasugrelu i 0,8% na klopidogrelu, a krwawienia zakończone zgonem były trzykrotnie częstsze (0,3% vs 0,1%). Szczególnie podwyższone ryzyko krwawień obserwowano u pacjentów z niestabilną dławicą piersiową i NSTEMI, podczas gdy w podgrupie STEMI różnice były mniej wyraźne. Najczęstszą lokalizacją krwawień były przewód pokarmowy (1,7% vs 1,3%) oraz miejsce nakłucia tętnicy (1,3% vs 1,2%).
badanie TRITON, ciężkie krwawienie, klasyfikacja TIMI, klopidogrel, krwawienie, krwawienie niezwiązane z CABG, krwawienie wtórne, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok śródczaszkowy, lek inotropowy, lek przeciwpłytkowy, morfologia krwi, niestabilna dławica piersiowa, ostry zespół wieńcowy, pomostowanie aortalno-wieńcowe, powikłanie krwotoczne, prasugrel, przetoczenie krwi, przewód pokarmowy, przezskórna interwencja wieńcowa, samoistne krwawienie, STEMI, stężenie hemoglobiny, uniesienie odcinka ST, uszkodzenie neurologiczne, zawał mięśnia sercowego - Leksykon substancji czynnych
Pentoksyfilina – Przeciwwskazania stosowania
Pentoksyfilina, pochodna metyloksantyny, jest stosowana w terapii zaburzeń obwodowego krążenia krwi dzięki właściwościom poprawiającym mikrokrążenie oraz działaniu wazodilatacyjnemu i antyagregacyjnemu. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do jej stosowania są: nadwrażliwość na pentoksyfilinę lub inne metyloksantyny (kofeina, teofilina, teobromina), niedawno przebyty ostry zawał mięśnia sercowego, niedawno przebyty udar mózgu (zarówno niedokrwienny, jak i krwotoczny), krwotok mózgowy, znacząco nasilone krwawienia, skazy krwotoczne, choroby z dużym ryzykiem krwotoków, owrzodzenia żołądka i/lub jelit oraz wylew do siatkówki. Preparaty zawierające pentoksyfilinę, takie jak Agapurin SR 400, PentoHEXAL 600 Retard czy Polfilin prolongatum, zawierają również substancje pomocnicze (np. laktozę jednowodną, sacharozę), które mogą stanowić dodatkowe przeciwwskazanie u pacjentów z nietolerancją tych cukrów.
agregacja płytek krwi, choroba nerek, choroba von Willebranda, choroba wątroby, hemofilia, hemostaza, hipotensja, koagulopatia, kofeina, krwawienie wtórne, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok do siatkówki, krwotok mózgowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, metyloksantyna, mikrokrążenie, nadwrażliwość na pentoksyfilinę, ośrodkowy układ nerwowy, owrzodzenie żołądka, pentoksyfilina, powikłanie krwotoczne, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, skaza krwotoczna, tachyarytmia, teobromina, teofilina, udar krwotoczny, udar mózgu, udar niedokrwienny, właściwości wazodilatacyjne, wylew do siatkówki, zaburzenie ciśnienia tętniczego, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sigrada 10 mg
Prasugrel, stosowany w dawkach 5 mg i 10 mg (lek Sigrada), wykazuje wyższe ryzyko krwawień w porównaniu do klopidogrelu, co potwierdzają dane z badania klinicznego TRITON obejmującego 6741 pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym poddawanych PCI. W trakcie średnio 14,5-miesięcznej terapii, częstość przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wyniosła 7,2% dla prasugrelu i 6,3% dla klopidogrelu, z krwawieniami jako najczęstszą przyczyną (2,5% vs 1,4%). Ciężkie krwawienia według klasyfikacji TIMI występowały u 2,2% pacjentów leczonych prasugrelem (w porównaniu do 1,7% klopidogrelu), a krwawienia zagrażające życiu u 1,3% vs 0,8%. W grupie UA/NSTEMI ryzyko ciężkich krwawień było istotnie wyższe, natomiast w STEMI różnice nie były statystycznie istotne. Najczęstszym miejscem samoistnych krwawień był przewód pokarmowy (1,7% vs 1,3%), a najczęstszym miejscem krwawień wtórnych – miejsce nakłucia tętnicy (1,3% vs 1,2%).
klasyfikacja TIMI, krwawienie, krwawienie wtórne, krwawienie zagrażające życiu, krwawienie zakończone zgonem, krwotok śródczaszkowy, lek inotropowy dodatni, lek przeciwpłytkowy, niestabilna dławica piersiowa, ośrodkowy układ nerwowy, ostry zespół wieńcowy, pomostowanie aortalno-wieńcowe, powikłanie krwotoczne, prasugrel, przetoczenie krwi, przewód pokarmowy, przezskórna interwencja wieńcowa, samoistne krwawienie, zawał mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST, zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, zmniejszenie stężenia hemoglobiny