idiopatyczna hiperkalcemia niemowląt

Idiopatyczna hiperkalcemia niemowląt to rzadkie schorzenie charakteryzujące się nieprawidłowo podwyższonym poziomem wapnia we krwi (hiperkalcemia) u niemowląt, bez jednoznacznie ustalonej przyczyny. Stan ten najczęściej występuje w pierwszym roku życia i może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, jeśli nie zostanie odpowiednio zdiagnozowany i leczony.

Objawy kliniczne obejmują upośledzenie rozwoju fizycznego, wymioty, odwodnienie, drażliwość, hipotonię mięśniową, zaparcia, wielomocz oraz tendencję do wapnienia tkanek miękkich, szczególnie w nerkach. W ciężkich przypadkach może wystąpić nefrokalcynoza, kamica nerkowa, a nawet niewydolność nerek. Charakterystyczne są również zmiany w rysach twarzy określane jako „elfie rysy”.

Diagnostyka opiera się na wykryciu hiperkalcemii w badaniach laboratoryjnych, przy jednoczesnym wykluczeniu innych znanych przyczyn podwyższonego poziomu wapnia, takich jak nadczynność przytarczyc, choroby nowotworowe, przedawkowanie witaminy D, czy zespół Williamsa-Beurena. Leczenie obejmuje dietę niskoapsorpcyjną w wapń, odpowiednie nawodnienie oraz w cięższych przypadkach stosowanie leków obniżających poziom wapnia, takich jak bisfosfoniany.

Prowadzenie pacjentów z idiopatyczną hiperkalcemią niemowląt wymaga multidyscyplinarnego podejścia z udziałem pediatrów, endokrynologów i nefrologów. Rokowanie jest zazwyczaj pomyślne, szczególnie przy wczesnym rozpoznaniu i wdrożeniu odpowiedniego leczenia, choć długoterminowe monitorowanie jest konieczne ze względu na ryzyko nawrotów i powikłań nerkowych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl