zrośnięcie kręgów
Zrośnięcie kręgów, znane również jako synostoza kręgów lub blok kręgowy, to stan anatomiczny charakteryzujący się połączeniem dwóch lub więcej kręgów w jeden blok kostny. Może być wrodzone, wynikające z zaburzeń rozwojowych w okresie embrionalnym, lub nabyte w wyniku chorób degeneracyjnych, urazów, infekcji czy zmian zapalnych kręgosłupa.
Wrodzone zrośnięcia kręgów często towarzyszą wadom wrodzonym jak zespół Klippla-Feila (mnogie zrośnięcia kręgów szyjnych) czy skolioza wrodzona. Nabyte zrośnięcia mogą być następstwem zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa, spondyloartropatii zapalnych, zaawansowanych zmian zwyrodnieniowych czy operacyjnej stabilizacji kręgosłupa (spondylodeza).
Konsekwencje kliniczne zrośnięć kręgów zależą od lokalizacji, rozległości i przyczyny. Mogą obejmować ograniczenie ruchomości kręgosłupa, kompensacyjne przeciążenia sąsiednich segmentów ruchowych, ból, a w przypadkach ucisku na struktury nerwowe – objawy neurologiczne. Diagnostyka obejmuje badania obrazowe: RTG, TK i MRI, które pozwalają na ocenę struktury kostnej i tkanek miękkich.
Leczenie zrośnięć kręgów zależy od etiologii, nasilenia objawów i wpływu na funkcjonowanie pacjenta. W przypadkach bezobjawowych może nie być wymagane. Leczenie objawowe obejmuje farmakoterapię przeciwbólową, fizykoterapię i rehabilitację. W wybranych przypadkach może być konieczne leczenie operacyjne, szczególnie przy współistniejących objawach ucisku nerwowego lub istotnych deformacjach kręgosłupa.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lametta 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa letrozolu wykazały niski stopień toksyczności ostrej u gryzoni przy dawkach do 2000 mg/kg mc oraz umiarkowaną toksyczność u psów przy 100 mg/kg mc. Długoterminowe badania toksyczności przewlekłej (do 12 miesięcy) na szczurach i psach ustaliły NOAEL na poziomie 0,3 mg/kg mc. Letrozol wpływał negatywnie na rozrodczość samic szczurów, powodując zmniejszenie liczby kryć, rzadsze ciąże oraz zwiększoną utratę ciąży przed implantacją. Badania mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału genotoksycznego leku, co potwierdza jego bezpieczeństwo genetyczne. W badaniach rakotwórczości (104 tygodnie) u samców szczurów i myszy nie stwierdzono wzrostu nowotworów, natomiast u samic szczurów zaobserwowano zmniejszenie częstości nowotworów piersi, a u samic myszy zwiększenie łagodnych guzów warstwy ziarnistej osłonki jajników, co wiązano z farmakologicznym mechanizmem działania letrozolu i podwyższonym stężeniem LH.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, biosynteza estrogenu, hormon luteinizujący, inhibitor aromatazy, konwersja androgenów do estrogenów, kopulasta głowa, nowotwór piersi, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa płodu, zrośnięcie kręgów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Axocar 10 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Axocar, zawierającego ezetymib i symwastatynę, wykazały, że działania toksyczne kombinacji są zbliżone do tych obserwowanych przy monoterapii statynami, choć niektóre efekty były nasilone, co przypisuje się interakcjom farmakokinetycznym i farmakodynamicznym. Miopatie u szczurów pojawiały się jedynie przy dawkach około 20-krotnie (symwastatyna) i ponad 1800-krotnie (aktywny metabolit) wyższych niż terapeutyczne AUC u ludzi, co wskazuje na niskie ryzyko miopatii przy stosowaniu klinicznym. U psów obserwowano hepatotoksyczność objawiającą się wzrostem enzymów AlAT i AspAT oraz zmianami histopatologicznymi wątroby, takimi jak hiperplazja nabłonka dróg żółciowych i akumulacja barwnika, jednak zmiany te były odwracalne po przerwaniu leczenia. Nie stwierdzono teratogenności u szczurów, a u królików odnotowano sporadyczne deformacje układu kostnego. Badania genotoksyczności i rakotwórczości ezetymibu były negatywne, co potwierdza brak potencjału uszkadzania DNA i indukcji nowotworów.
AlAT, AspAT, badanie in vitro, badanie in vivo, bariera łożyskowa, cholesterol w żółci, drogi żółciowe, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, ezetymib i symwastatyna, farmakodynamika, hepatotoksyczność, hiperplazja nabłonka dróg żółciowych, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kamica żółciowa, martwica tkanki wątrobowej, metabolit, miopatia, monoterapia statyną, naciek komórek jednojądrzastych, pęcherzyk żółciowy, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność przewlekła, uszkodzenie mięśni, zrośnięcie kręgów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva 10 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rozuwastatyny i ezetymibu, zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej, wykazały charakterystyczne dla statyn działania toksyczne, które w terapii łączonej mogą ulegać nasileniu wskutek interakcji farmakodynamicznych i farmakokinetycznych. Miopatia u szczurów pojawiała się jedynie przy dawkach około 20-krotnie (AUC) większych dla statyn oraz 500-2000-krotnie większych dla metabolitów ezetymibu niż stosowane terapeutycznie u ludzi. Badania genotoksyczności i rakotwórczości ezetymibu dały wyniki negatywne, a teratogenność nie została potwierdzona u szczurów, choć u królików odnotowano niewielkie zaburzenia rozwoju kostnego płodu. Rozuwastatyna nie wykazała szczególnego zagrożenia dla człowieka, jednak w badaniach toksyczności wielokrotnej dawki powodowały zmiany histopatologiczne w wątrobie, toksyczne działanie na jądra oraz wpływ na pęcherzyk żółciowy u zwierząt doświadczalnych.
badanie kliniczne, bariera łożyskowa, dawka terapeutyczna, drogi żółciowe, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, interakcja farmakodynamiczna, kamica żółciowa, kanał potasowy hERG, metabolizm cholesterolu, miopatia, pęcherzyk żółciowy, płodność, rozwój płodu, terapia skojarzona, toksyczne działanie na jądra, toksyczność reprodukcyjna, zmiany histopatologiczne wątroby, zrośnięcie kręgów - Leksykon substancji czynnych
Letrozol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności letrozolu na standardowych gatunkach zwierząt laboratoryjnych wykazały brak ogólnoustrojowej lub narządowo-specyficznej toksyczności, z wyjątkiem efektów wynikających z farmakologicznego hamowania biosyntezy estrogenów. Letrozol charakteryzuje się niską toksycznością ostrą u gryzoni przy dawkach do 2000 mg/kg mc., natomiast u psów umiarkowaną toksyczność obserwowano już przy 100 mg/kg mc. W badaniach przewlekłych (do 12 miesięcy) na szczurach i psach ustalono NOAEL na poziomie 0,3 mg/kg mc., a objawy toksyczności były związane z mechanizmem działania leku. Letrozol nie wykazał potencjału mutagennego in vitro i in vivo. W 104-tygodniowych badaniach rakotwórczości u szczurów samców nie stwierdzono nowotworów związanych z lekiem, natomiast u samic zaobserwowano zmniejszenie częstości nowotworów sutka. U myszy samic wykazano dawkozależny wzrost łagodnych guzów ziarniszczaków jajnika, co przypisano farmakologicznemu hamowaniu syntezy estrogenów i wtórnemu wzrostowi LH.
badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, biosynteza estrogenów, działanie farmakologiczne, genotoksyczność, hamowanie syntezy estrogenu, hormon luteinizujący, in vitro, in vivo, kopulasta głowa, mechanizm działania farmakologiczny, NOAEL, nowotwór sutka, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, strata przedimplantacyjna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa płodu, zaburzenie rozrodczości, ziarniszczak jajnika, zrośnięcie kręgów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rosuvastatin + Ezetimibe RAFARM 10 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rozuwastatyny w połączeniu z ezetymibem wykazały, że toksyczność obserwowana w modelach zwierzęcych jest głównie związana z działaniami charakterystycznymi dla statyn, nasilonymi przez interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Miopatia u szczurów pojawiała się przy dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne (ekspozycja około 20-krotnie wyższa dla statyn i 500–2000-krotnie dla metabolitów ezetymibu). Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały działania mutagennego ani kancerogennego dla ezetymibu, co potwierdza jego bezpieczeństwo długoterminowe. W zakresie teratogenności, u szczurów nie stwierdzono efektów teratogennych, natomiast u królików zaobserwowano zaburzenia rozwoju szkieletu płodów, a połączenie ezetymibu z lowastatyną wykazało letalne działanie na zarodki.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie kliniczne, badanie toksyczności, bariera łożyskowa, cholesterol w żółci, drogi żółciowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, ezetymib ze statyną, genotoksyczność, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kamica żółciowa, kanał potasowy hERG, letalność zarodkowa, miopatia, pęcherzyk żółciowy, płodność, rozuwastatyna z ezetymibem, terapia skojarzona, teratogenność, toksyczność jądrowa, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, zmiana histopatologiczna wątroby, zrośnięcie kręgów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tulip Combo 10 mg + 80 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Tulip Combo, zawierającego ezetymib i atorwastatynę, wykazały, że ezetymib nie powoduje specyficznych toksycznych efektów narządowych, choć u psów podawanych dawką ≥0,03 mg/kg mc./dobę przez 4 tygodnie zaobserwowano 2,5- do 3,5-krotne zwiększenie stężenia cholesterolu w żółci, bez wzrostu ryzyka kamicy żółciowej przy dawkach do 300 mg/kg mc./dobę w badaniu rocznym. Ezetymib nie wykazywał działania rakotwórczego ani teratogennego u szczurów i królików, choć przenikał barierę łożyska przy wysokich dawkach (1000 mg/kg mc./dobę). Atorwastatyna nie wykazała mutagenności ani klastogenności, jednak u myszy dawki powodujące 6- do 11-krotne przekroczenie AUC₀₋₂₄h stosowanego u ludzi wywołały gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe. Wpływ atorwastatyny na reprodukcję obejmował toksyczność płodową przy dawkach toksycznych dla matek oraz opóźniony rozwój i zmniejszoną przeżywalność potomstwa u szczurów, z potwierdzonym przenikaniem przez łożysko i obecnością w mleku szczurów, brak danych o przenikaniu do mleka ludzkiego.
bariera łożyska, drogi żółciowe, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ezetymib i atorwastatyna, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kamica żółciowa, kamień żółciowy, miopatia, pęcherzyk żółciowy, przeżywalność pourodzeniowa, rak wątrobowokomórkowy, rozwój zarodkowy, śmierć zarodkowa, stężenie cholesterolu, toksyczność płodowa, zrośnięcie kręgów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Suvardio Plus 40 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Suvardio Plus, zawierającego rozuwastatynę i ezetymib, wykazały charakterystyczne profile toksyczności dla obu składników oraz ich interakcji w terapii skojarzonej. Miopatia u szczurów pojawiała się jedynie przy ekspozycji około 20-krotnie wyższej dla statyn i 500-2000-krotnie wyższej dla metabolitów ezetymibu niż dawki terapeutyczne u ludzi. Nie stwierdzono genotoksyczności ani potencjału rakotwórczego ezetymibu, a dane dotyczące rozuwastatyny nie wskazują na szczególne zagrożenia dla człowieka, choć brak jest szczegółowych badań wpływu na kanał potasowy hERG. W badaniach toksyczności wielokrotnego podawania rozuwastatyny odnotowano zmiany histopatologiczne w wątrobie myszy i szczurów oraz toksyczność jąder u małp i psów, natomiast ezetymib powodował wzrost stężenia cholesterolu w żółci u psów przy dawkach ≥0,03 mg/kg mc./dobę, bez potwierdzonego ryzyka kamicy żółciowej w długoterminowych badaniach.
bariera łożyskowa, cholesterol w żółci, dawka toksyczna, drogi żółciowe, działanie farmakologiczne, działanie genotoksyczne, działanie letalne na zarodki, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kamica żółciowa, kanał potasowy hERG, miopatia, monoterapia statyną, pęcherzyk żółciowy, potencjał rakotwórczy, rozuwastatyna i ezetymib, Suvardio Plus, terapia skojarzona, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie rozwoju kośćca, zmiany histopatologiczne wątroby, zrośnięcie kręgów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rosuvastatin/Ezetimibe Teva 10 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Rosuvastatin/Ezetimibe Teva wykazały, że jednoczesne stosowanie ezetymibu i statyn może prowadzić do nasilonych działań toksycznych charakterystycznych dla statyn, co przypisuje się interakcjom farmakokinetycznym i farmakodynamicznym. Miopatia u szczurów pojawiała się dopiero przy dawkach około 20-krotnie wyższych (AUC) niż terapeutyczne dla statyn oraz 500-2000 razy wyższych dla metabolitów ezetymibu. Badania genotoksyczności i rakotwórczości dla obu substancji nie wykazały zagrożeń, choć brak jest szczegółowych danych dotyczących wpływu rozuwastatyny na kanał potasowy hERG. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów i królików nie stwierdzono działania teratogennego przy jednoczesnym stosowaniu, jednak u królików odnotowano nieliczne zaburzenia rozwojowe układu kostnego płodu, a ezetymib przenikał przez barierę łożyskową przy dawkach 1000 mg/kg mc./dobę. Współstosowanie ezetymibu z lowastatyną wykazywało letalne działanie na zarodki.
badanie toksyczności, bariera łożyskowa, cholesterol w żółci, działanie genotoksyczne, działanie letalne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ezetymib, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja między substancjami czynnymi, kamica żółciowa, kanał potasowy hERG, miopatia, pęcherzyk żółciowy, rozuwastatyna, statyna, toksyczność jądrowa, toksyczność reprodukcyjna, zmiany histopatologiczne, zrośnięcie kręgów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva 5 mg + 10 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa terapii skojarzonej Rosuwastatyna/Ezetymib wykazała działania toksyczne typowe dla statyn, w tym miopatię u szczurów przy dawkach około 20-krotnie wyższych (AUC dla statyn) oraz 500-2000-krotnie wyższych (AUC dla metabolitów ezetymibu) niż stosowane u ludzi. Badania genotoksyczności i rakotwórczości ezetymibu, zarówno w monoterapii, jak i w połączeniu ze statynami, nie wykazały działania szkodliwego. Rozuwastatyna nie ujawniła istotnych zagrożeń genotoksycznych ani rakotwórczych, choć brak jest szczegółowych danych dotyczących wpływu na kanał potasowy hERG. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów i królików nie stwierdzono działania teratogennego ezetymibu, natomiast rozuwastatyna wykazała toksyczność reprodukcyjną przy dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne. W terapii skojarzonej z lowastatyną odnotowano letalne działanie na zarodki.
badania in vivo i in vitro, bariera łożyskowa, cholesterol w żółci, dane przedkliniczne, działanie letalne na zarodki, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ezetymib, genotoksyczność, interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, kamica żółciowa, kanał potasowy hERG, miopatia, monoterapia statyną, pęcherzyk żółciowy, rozuwastatyna, statyna, toksyczność jąder, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia rozwoju kośćca, zmiany histopatologiczne, zrośnięcie kręgów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Torvazin Plus 40 mg + 10 mg
Dane przedkliniczne dotyczące Torvazin Plus, łączącego atorwastatynę i ezetymib, wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności wykazały, że działania niepożądane, takie jak miopatia u szczurów, pojawiały się jedynie przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki stosowane u ludzi (około 20-krotnie wyższe AUC dla statyn oraz 500-2000-krotnie wyższe AUC dla metabolitów). Nie stwierdzono działania genotoksycznego ani teratogennego u szczurów, choć u królików zaobserwowano niewielkie wady szkieletowe. Atorwastatyna nie wykazała mutagenności ani klastogenności, jednak u myszy podawanie dawek odpowiadających 6-11-krotnemu AUC ludzkiej dawki skutkowało gruczolakami i nowotworami wątrobowokomórkowymi. Wpływ na rozwój płodu był obserwowany przy toksycznych dawkach atorwastatyny, z opóźnionym rozwojem potomstwa i zmniejszoną przeżywalnością poporodową u szczurów. Ezetymib nie wykazywał działania genotoksycznego ani rakotwórczego, choć u psów dawki ≥0,03 mg/kg/dobę powodowały 2,5-3,5-krotne zwiększenie cholesterolu w żółci, bez potwierdzonego ryzyka kamicy żółciowej w badaniach rocznych do 300 mg/kg/dobę.
badanie genotoksyczne, badanie karcynogenności, bariera łożyskowa, cholesterol w żółci, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ezetymib ze statyną, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kamica żółciowa, miopatia, nowotwór wątrobowokomórkowy, pęcherzyk żółciowy, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, terapia skojarzona, właściwość mutagenna, zrośnięcie kręgów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rosuvastatin/Ezetimibe Teva 5 mg + 10 mg
Badania przedkliniczne leku Rosuvastatin/Ezetimibe Teva wykazały, że działania toksyczne obserwowane podczas terapii skojarzonej są typowe dla statyn, jednak z nasileniem wynikającym z interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Miopatia u szczurów pojawiała się przy dawkach około 20-krotnie wyższych (AUC) dla statyn oraz 500-2000-krotnie wyższych dla metabolitów ezetymibu w porównaniu do dawek terapeutycznych u ludzi. Ezetymib nie wykazywał działania genotoksycznego ani rakotwórczego w badaniach in vivo i in vitro. W badaniach reprodukcyjnych u królików odnotowano zaburzenia rozwoju kośćca płodu, takie jak zrośnięcie kręgów piersiowych i ogonowych oraz zmniejszenie liczby kręgów ogonowych, natomiast u szczurów i królików nie stwierdzono działania teratogennego. Dane dotyczące rozuwastatyny nie wskazały na szczególne zagrożenia dla człowieka, choć brak jest szczegółowych badań dotyczących wpływu na kanał potasowy hERG.
badania in vitro, badania in vivo, badania przedkliniczne, badanie kliniczne, bariera łożyskowa, czynny metabolit, dawka toksyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, kamica żółciowa, kanał potasowy hERG, miopatia, monoterapia statynami, pęcherzyk żółciowy, substancja czynna, terapia skojarzona, toksyczność jądrowa, wartość AUC, zaburzenia rozwoju kośćca, zmiany histopatologiczne, zrośnięcie kręgów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rosuvastatin/Ezetimibe Teva 20 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Rosuvastatin/Ezetimibe Teva wykazały, że toksyczność obserwowana przy jednoczesnym podawaniu ezetymibu i statyn jest głównie charakterystyczna dla statyn, z nasileniem niektórych działań niepożądanych w porównaniu do monoterapii. Miopatia u szczurów pojawiała się przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, przy czym AUC dla statyn było około 20-krotnie, a dla metabolitów ezetymibu od 500 do 2000-krotnie wyższe niż u ludzi. Nie wykazano genotoksyczności ani działania rakotwórczego ezetymibu ani rozuwastatyny, choć brak jest szczegółowych badań wpływu rozuwastatyny na kanał potasowy hERG. W badaniach reprodukcyjnych ezetymib nie wykazywał działania teratogennego u szczurów i królików, jednak u królików odnotowano zaburzenia rozwoju kośćca płodu przy jednoczesnym stosowaniu z rozuwastatyną, a toksyczność reprodukcyjna rozuwastatyny u szczurów pojawiała się przy dawkach toksycznych dla matki.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, bariera łożyskowa, działanie letalne na zarodki, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ezetymib, genotoksyczność ezetymibu, interakcja farmakokinetyczna i farmakodynamiczna, kamica żółciowa, kanał potasowy hERG, miopatia, monoterapia statyną, pęcherzyk żółciowy, pole pod krzywą stężenia leku, rozuwastatyna, statyna, stężenie cholesterolu w żółci, substancja czynna, toksyczność jąder, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie rozwoju kośćca płodu, zmiana histopatologiczna wątroby, zrośnięcie kręgów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tulip Combo 10 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Tulip Combo, zawierającego ezetymib i atorwastatynę, wykazały brak narządów docelowych toksyczności przy długotrwałym stosowaniu ezetymibu, mimo że dawki ≥0,03 mg/kg mc./dobę zwiększały stężenie cholesterolu w żółci u psów. W badaniach rocznych z dawkami do 300 mg/kg mc./dobę nie stwierdzono kamicy żółciowej ani uszkodzeń wątroby. Ezetymib nie wykazywał działania mutagennego, rakotwórczego ani teratogennego, choć przenikał przez barierę łożyskową przy dawkach 1000 mg/kg mc./dobę. Atorwastatyna nie wykazała mutagenności ani klastogenności, jednak u myszy duże dawki (6-11-krotne przekroczenie AUC0-24h u ludzi) indukowały gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe. W badaniach reprodukcyjnych atorwastatyna nie wpływała na płodność, ale wykazywała toksyczność płodową przy dawkach toksycznych dla matek, z opóźnionym rozwojem i zmniejszoną przeżywalnością potomstwa u szczurów. Przenikanie przez łożysko i obecność w osoczu na poziomie zbliżonym do mleka zwierząt potwierdzono, jednak brak danych o przenikaniu do mleka ludzkiego.
atorwastatyna, bariera łożyskowa, drogi żółciowe, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ezetymib, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kamica żółciowa, kamień żółciowy, lowastatyna, miopatia, pęcherzyk żółciowy, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, śmierć zarodkowa, toksyczność płodowa, wada układu szkieletowego, zrośnięcie kręgów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tulip Combo 10 mg + 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Tulip Combo, zawierającego ezetymib i atorwastatynę, wykazały, że ezetymib nie indukuje działania rakotwórczego, mutagennego ani teratogennego, choć u psów podawany w dawkach ≥0,03 mg/kg/dobę powodował 2,5-3,5-krotny wzrost stężenia cholesterolu w żółci, bez zwiększenia ryzyka kamicy żółciowej przy dawkach do 300 mg/kg/dobę. Atorwastatyna nie wykazała genotoksyczności, jednak u myszy podawana w dawkach 6-11-krotnie przekraczających AUC₀₋₂₄h u ludzi indukowała gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe. W badaniach reprodukcyjnych atorwastatyna nie wpływała na płodność, ale przy toksycznych dawkach dla matki obserwowano toksyczność płodu, opóźnienie rozwoju potomstwa oraz zmniejszoną przeżywalność pourodzeniową. Oba składniki przenikają przez barierę łożyskową, a atorwastatyna wykazuje obecność w osoczu porównywalną do mleka u szczurów, choć brak danych dotyczących przenikania do mleka kobiet karmiących piersią.
badanie in vitro, bariera łożyskowa, cholesterol w żółci, drogi żółciowe, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, kamica żółciowa, miopatia, opóźnienie rozwoju, osocze, pęcherzyk żółciowy, płodność, przeżywalność pourodzeniowa, rak wątrobowokomórkowy, rakotwórczość, śmierć zarodka, toksyczność długoterminowa, toksyczność płodu, zrośnięcie kręgów - Leksykon substancji czynnych
Ezetymib – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ezetymib, stosowany w leczeniu hipercholesterolemii, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu ze statynami. W badaniach toksyczności przewlekłej na psach zaobserwowano 2,5-3,5-krotne zwiększenie stężenia cholesterolu w żółci przy dawkach ≥0,03 mg/kg/dobę, jednak długoterminowe podawanie dawek do 300 mg/kg/dobę nie skutkowało kamicą żółciową ani uszkodzeniem wątroby. Ezetymib nie wykazywał działania genotoksycznego ani rakotwórczego w testach in vitro i in vivo, a także nie wpływał negatywnie na płodność i rozwój zarodków u szczurów i królików, mimo przenikania przez barierę łożyskową przy dawkach 1000 mg/kg mc./dobę.
AlAT, AspAT, atorwastatyna, AUC statyny, badanie in vitro, badanie in vivo, bariera łożyskowa, cholesterol w żółci, droga żółciowa, działanie klastogenne, działanie letalne na zarodek, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, genotoksyczność ezetymibu, hipercholesterolemia, hiperplazja nabłonka dróg żółciowych, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kamica żółciowa, kamień żółciowy, karcynogenność, lowastatyna, martwica tkanki wątrobowej, miopatia, pęcherzyk żółciowy, rozuwastatyna, statyna, symwastatyna, toksyczność przewlekła, uszkodzenie genetyczne, zaburzenie rozwoju kośćca, zmiany histopatologiczne wątroby, zrośnięcie kręgów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Suvardio Plus 10 mg + 10 mg
Dane przedkliniczne dotyczące Suvardio Plus, zawierającego rozuwastatynę i ezetymib, wskazują na toksyczność charakterystyczną dla statyn, nasiloną w skojarzeniu, co może wynikać z interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Miopatia u szczurów pojawiała się przy dawkach około 20-krotnie wyższych niż terapeutyczne (AUC statyn) oraz 500-2000-krotnie wyższych dla metabolitów ezetymibu. Nie stwierdzono genotoksyczności ani działania karcynogennego ezetymibu, a rozuwastatyna nie wykazała szczególnego ryzyka genotoksycznego czy rakotwórczego, choć brak jest danych dotyczących wpływu na kanał potasowy hERG. W badaniach toksyczności wielokrotnej u zwierząt obserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie (myszy, szczury), wpływ na pęcherzyk żółciowy (psy), oraz toksyczność na jądra (psy, małpy). Ezetymib zwiększał stężenie cholesterolu w żółci u psów (≥0,03 mg/kg mc./dobę), jednak nie potwierdzono wzrostu kamicy żółciowej w badaniu rocznym do 300 mg/kg mc./dobę.
badanie karcynogenności, bariera łożyskowa, czynny metabolit, dawka lecznicza, drogi żółciowe, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, interakcja farmakokinetyczna i farmakodynamiczna, kamica żółciowa, kanał potasowy hERG, letalne działanie na zarodki, miopatia, pęcherzyk żółciowy, rozuwastatyna i ezetymib, stężenie cholesterolu w żółci, toksyczny wpływ na reprodukcję, zaburzenie rozwoju kośćca płodu, zrośnięcie kręgów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Torvazin Plus 20 mg + 10 mg
Dane przedkliniczne produktu leczniczego Torvazin Plus, zawierającego atorwastatynę i ezetymib, wskazują, że toksyczność obserwowana w badaniach łączy się głównie z działaniem statyn, przy czym nasilenie efektów może być większe w terapii skojarzonej ze względu na interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Miopatia u szczurów pojawiała się przy dawkach około 20-krotnie wyższych (AUC statyn) oraz 500-2000-krotnie wyższych (AUC metabolitów) niż stosowane u ludzi. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały potencjału mutagennego ani karcinogennego dla obu substancji, zarówno osobno, jak i w połączeniu. W badaniach reprodukcyjnych atorwastatyna nie wykazała teratogenności, jednak przy toksycznych dawkach dla matek obserwowano negatywny wpływ na rozwój płodu i potomstwa, a ezetymib nie wpływał na płodność ani rozwój prenatalny, choć u królików odnotowano niewielkie wady szkieletowe. Oba składniki przenikają przez barierę łożyskową u zwierząt doświadczalnych.
atorwastatyna i ezetymib, badanie genotoksyczne, badanie karcinogenne, badanie toksykologiczne, bariera łożyskowa, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kamica żółciowa, kamień żółciowy, leczenie skojarzone, metabolit aktywny, miopatia, monoterapia statyną, nowotwór wątrobowokomórkowy, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, stężenie cholesterolu w żółci, wada układu szkieletowego, wartość AUC, właściwość klastogenna, właściwość mutagenna, wpływ na rozrodczość, zrośnięcie kręgów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Suvezen Neo 20 mg + 10 mg
Badania przedkliniczne leku Suvezen Neo, zawierającego rozuwastatynę i ezetymib, wykazały, że toksyczność terapii skojarzonej jest zasadniczo podobna do monoterapii statynami, choć niektóre efekty toksyczne mogą być nasilone z powodu interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Miopatie u szczurów pojawiały się przy dawkach około 20-krotnie wyższych (AUC) dla statyn oraz 500-2000-krotnie wyższych dla ich metabolitów w porównaniu do dawek terapeutycznych u ludzi. Terapia nie wykazała działania teratogennego u szczurów, jednak u królików ciężarnych zaobserwowano nieliczne deformacje kostne. Ezetymib nie wykazywał działania genotoksycznego ani rakotwórczego, a długoterminowe badania toksyczności nie wskazały na szczególne zagrożenia dla narządów, choć u psów dawki ≥0,03 mg/kg mc./dobę powodowały 2,5-3,5-krotne zwiększenie cholesterolu w żółci, bez wzrostu ryzyka kamicy żółciowej przy dawkach do 300 mg/kg mc./dobę.
bariera łożyskowa, cholesterol w żółci, deformacja kostna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ekspozycja ustrojowa, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kamica żółciowa, kanał hERG, miopatia, monoterapia statyną, pęcherzyk żółciowy, toksyczność przewlekła, toksyczność rozrodcza, uszkodzenie jądra, zmiana histopatologiczna wątroby, zrośnięcie kręgów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Crosuvo Plus 40 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Crosuvo Plus, zawierającego rozuwastatynę i ezetymib, wykazały, że profil toksyczności kombinacji jest zbliżony do monoterapii statynami, choć z nasileniem niektórych działań toksycznych, co przypisuje się interakcjom farmakokinetycznym i farmakodynamicznym. Miopatie u szczurów pojawiały się przy ekspozycji około 20-krotnie wyższej AUC dla statyn i 500-2000-krotnie wyższej AUC dla metabolitów w porównaniu do dawek terapeutycznych u ludzi. Badania genotoksyczności i rakotwórczości ezetymibu były negatywne, podobnie jak badania teratogenności u szczurów, choć u królików stwierdzono nieprawidłowości kostne płodów oraz letalność zarodków przy jednoczesnym stosowaniu ezetymibu z lowastatyną. Rozuwastatyna nie wykazała szczególnych zagrożeń genotoksycznych ani rakotwórczych, jednak w badaniach toksyczności wielokrotnej dawki obserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie i pęcherzyku żółciowym u myszy, szczurów i psów oraz uszkodzenia jąder u małp i psów, przy ekspozycji kilkukrotnie przekraczającej dawki terapeutyczne.
badanie in vitro, badanie in vivo, bariera łożyskowa, działanie letalne na zarodek, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ekspozycja układowa, ezetymib, genotoksyczność, gospodarka cholesterolowa, interakcja farmakokinetyczna i farmakodynamiczna, kamica żółciowa, kanał potasowy hERG, lek hipolipemizujący, miopatia, pęcherzyk żółciowy, repolaryzacja mięśnia sercowego, rozuwastatyna, rozuwastatyna i ezetymib, statyna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, złóg żółciowy, zmiana histopatologiczna wątroby, zrośnięcie kręgów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ezehron Duo 5 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Ezehron Duo, zawierającego ezetymib i rozuwastatynę, wykazały, że jednoczesne stosowanie tych substancji może nasilać toksyczność charakterystyczną dla statyn, co przypisuje się interakcjom farmakokinetycznym i farmakodynamicznym. U szczurów miopatia pojawiała się przy dawkach około 20-krotnie wyższych niż terapeutyczne (AUC statyn) oraz 500-2000-krotnie wyższych dla metabolitów ezetymibu. Nie stwierdzono genotoksyczności ani potencjału rakotwórczego ezetymibu, a rozuwastatyna nie wykazała szczególnego zagrożenia w badaniach konwencjonalnych, choć brak jest szczegółowych danych dotyczących wpływu na kanał potasowy hERG. W badaniach toksyczności wielokrotnego podawania rozuwastatyny obserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie myszy i szczurów oraz toksyczne działanie na jądra u małp i psów. Ezetymib zwiększał stężenie cholesterolu w żółci u psów (2,5-3,5-krotny wzrost przy dawce ≥0,03 mg/kg mc./dobę), jednak nie zaobserwowano wzrostu kamicy żółciowej w badaniu rocznym przy dawkach do 300 mg/kg mc./dobę.
badanie toksyczności, bariera łożyskowa, czynny metabolit, drogi żółciowe, działanie farmakologiczne substancji, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, ezetymib i rozuwastatyna, genotoksyczność, interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, kamica żółciowa, kanał potasowy hERG, letalne działanie na zarodki, miopatia, pęcherzyk żółciowy, płodność, potencjał rakotwórczy, stężenie cholesterolu w żółci, toksyczne działanie na jądra, wpływ toksyczny, zaburzenie rozwoju kośćca płodu, zmiana histopatologiczna wątroby, zrośnięcie kręgów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Suvardio Plus 5 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania Suvardio Plus, łączącego rozuwastatynę i ezetymib, wykazały profil bezpieczeństwa obejmujący toksyczność ostrą i przewlekłą, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na reprodukcję. W terapii skojarzonej obserwowano nasilenie działań toksycznych typowych dla statyn, co przypisuje się interakcjom farmakokinetycznym i farmakodynamicznym, jednak nie potwierdzono ich w badaniach klinicznych. Miopatia u szczurów pojawiała się przy dawkach około 20-krotnie wyższych dla statyn i 500-2000-krotnie wyższych dla metabolitów ezetymibu niż stosowane u ludzi. Ezetymib nie wykazywał działania genotoksycznego ani rakotwórczego, a terapia skojarzona nie była teratogenna u szczurów, choć u królików odnotowano nieliczne zaburzenia rozwoju kośćca płodu.
bariera łożyskowa, działanie farmakologiczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, ezetymib, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, kamica żółciowa, kanał potasowy hERG, miopatia, monoterapia statynami, pęcherzyk żółciowy, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozuwastatyna, Suvardio Plus, terapia skojarzona, toksyczność dawek wielokrotnych, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia rozwoju kośćca, zmiany histopatologiczne, zrośnięcie kręgów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tulip Combo 10 mg + 40 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu Tulip Combo, zawierającego ezetymib i atorwastatynę, wykazały brak specyficznych narządów docelowych toksyczności dla ezetymibu, choć zaobserwowano 2,5-3,5-krotne zwiększenie stężenia cholesterolu w żółci u psów przy dawce ≥0,03 mg/kg mc./dobę przez 4 tygodnie. Długoterminowo (do 300 mg/kg mc./dobę przez rok) nie stwierdzono zwiększonej częstości kamicy żółciowej ani uszkodzeń wątroby. Ezetymib nie wykazywał działania rakotwórczego ani teratogennego w badaniach na szczurach i królikach, choć przenika przez barierę łożyskową przy dawkach do 1000 mg/kg mc./dobę. Atorwastatyna nie wykazała mutagenności ani klastogenności, jednak u myszy przy dawkach 6-11-krotnie przekraczających AUC u ludzi zaobserwowano wzrost częstości gruczolaków i raków wątrobowokomórkowych. Nie stwierdzono wpływu atorwastatyny na płodność, ale przy toksycznych dawkach dla matek odnotowano toksyczność płodową i opóźnienie rozwoju potomstwa. Atorwastatyna przenika przez łożysko i jest obecna w mleku szczurów, brak danych dotyczących przenikania do mleka ludzkiego.
atorwastatyna, bariera łożyskowa, cholesterol w żółci, drogi żółciowe, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, efekt synergistyczny, ezetymib, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kamica żółciowa, kamień żółciowy, miopatia, pęcherzyk żółciowy, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, przenikanie przez łożysko, przeżywalność pourodzeniowa, rak wątrobowokomórkowy, rakotwórczość, śmierć zarodkowa, toksyczność płodowa, zrośnięcie kręgów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Axocar 10 mg + 80 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Axocar, zawierającego ezetymib i symwastatynę, wykazały, że jednoczesne stosowanie tych substancji może nasilać toksyczność charakterystyczną dla statyn, co przypisuje się interakcjom farmakokinetycznym i farmakodynamicznym. U szczurów miopatie pojawiały się przy dawkach około 20-krotnie wyższych niż terapeutyczne AUC dla symwastatyny oraz 1800-krotnie wyższych dla jej aktywnego metabolitu, bez nasilenia miotoksyczności przez ezetymib. U psów, przy ekspozycji ≤ 1 x AUC ludzkiego, obserwowano wzrost enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT) oraz zmiany histopatologiczne w wątrobie, takie jak hiperplazja nabłonka dróg żółciowych i akumulacja barwnika, które nie postępowały mimo 14-miesięcznej terapii i ulegały regresji po odstawieniu leków. Nie stwierdzono teratogenności u szczurów, a u królików odnotowano sporadyczne deformacje kostne płodów. Ezetymib nie wykazywał potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego, a toksyczność przewlekła nie wskazała na narządy szczególnie wrażliwe.
akumulacja barwnika, AUC, bariera łożyskowa, deformacja układu kostnego, działanie rakotwórcze, enzymy wątrobowe, farmakodynamika, hepatocyt, hiperplazja nabłonka dróg żółciowych, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kamica żółciowa, kamień żółciowy, martwica tkanki wątrobowej, mechanizm działania leku, miopatia, naciek komórek jednojądrzastych, pęcherzyk żółciowy, potencjał genotoksyczny, stężenie cholesterolu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ teratogenny, zrośnięcie kręgów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rosulip Plus 40 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Rosulip Plus, zawierający rozuwastatynę (40 mg) i ezetymib (10 mg), wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla terapii statynami, z nasileniem działań toksycznych w terapii skojarzonej, co przypisuje się interakcjom farmakokinetycznym i farmakodynamicznym. W badaniach przedklinicznych u szczurów miopatia pojawiała się przy dawkach około 20-krotnie wyższych (AUC) niż terapeutyczne dla statyn oraz 500-2000-krotnie wyższych dla ich metabolitów, jednak w badaniach klinicznych nie zaobserwowano takich interakcji. Ezetymib nie wykazywał działania genotoksycznego ani rakotwórczego, a rozuwastatyna nie wykazała szczególnych zagrożeń genotoksycznych czy rakotwórczych, choć brak jest szczegółowych badań nad wpływem na kanał hERG. W toksyczności po wielokrotnym podaniu rozuwastatyny obserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów oraz zmiany w wątrobie i pęcherzyku żółciowym u psów, natomiast u małp nie stwierdzono takich zmian. Działanie toksyczne na jądra występowało u małp i psów przy dawkach wyższych niż terapeutyczne.
AUC statyny, badanie kliniczne, bariera łożyskowa, cholesterol w żółci, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, kamica żółciowa, kanał hERG, miopatia, monoterapia statyną, pęcherzyk żółciowy, Rosulip Plus, rozuwastatyna i ezetymib, śmierć zarodkowa, toksyczność jąder, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, wady układu szkieletowego, zmiany histopatologiczne wątroby, zrośnięcie kręgów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Torvazin Plus 10 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa Torvazin Plus, łączącego atorwastatynę i ezetymib, wykazały, że toksyczność terapii skojarzonej jest zbliżona do monoterapii statynami, choć z większym nasileniem niektórych działań niepożądanych, co przypisuje się interakcjom farmakokinetycznym i farmakodynamicznym. Miopatia u szczurów pojawiła się przy dawkach około 20-krotnie (atorwastatyna) i 500-2000-krotnie (metabolity) przekraczających dawki terapeutyczne. Ezetymib nie wykazywał działania genotoksycznego ani kancerogennego w badaniach in vitro i in vivo, a terapia skojarzona nie była teratogenna u szczurów, choć u królików odnotowano niewielkie wady szkieletowe. Atorwastatyna nie wykazała mutagenności ani klastogenności, jednak u myszy przy dawkach 6-11-krotnie wyższych niż u ludzi zaobserwowano gruczolaki i nowotwory wątrobowokomórkowe.
atorwastatyna i ezetymib, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, bariera łożyskowa, cholesterol w żółci, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne i klastogenne, działanie teratogenne, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kamica żółciowa, miopatia, nowotwór wątrobowokomórkowy, pęcherzyk żółciowy, potencjał kancerogenny, test in vivo i in vitro, toksyczność skojarzona, wada układu szkieletowego, zrośnięcie kręgów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Axocar 10 mg + 20 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa leku Axocar, zawierającego ezetymib i symwastatynę, wskazują na toksyczność podobną do statyn stosowanych w monoterapii, z nasileniem efektów w niektórych przypadkach, co przypisuje się interakcjom farmakokinetycznym i farmakodynamicznym. U szczurów miopatie pojawiały się przy dawkach około 20-krotnie wyższych niż terapeutyczne AUC dla symwastatyny oraz 1800-krotnie wyższych dla jej aktywnego metabolitu. U psów obserwowano zmiany histopatologiczne wątroby, takie jak hiperplazja nabłonka dróg żółciowych, akumulacja barwnika i nacieki komórek jednojądrzastych, które nie postępowały przy podawaniu do 14 miesięcy i ustępowały po odstawieniu leku. W badaniach nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów, natomiast u królików odnotowano sporadyczne deformacje układu kostnego płodów. Nie wykazano genotoksyczności ani rakotwórczości ezetymibu, a także wpływu na płodność i rozwój przed- i pourodzeniowy u zwierząt doświadczalnych.
bariera łożyskowa, cholesterol w żółci, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, enzym wątrobowy, ezetymib i symwastatyna, genotoksyczność, hiperplazja nabłonka dróg żółciowych, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kamica żółciowa, martwica wątroby, miopatia, monoterapia statyną, naciek komórek jednojądrzastych, zrośnięcie kręgów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ezehron Duo 10 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Ezehron Duo, zawierającego rozuwastatynę i ezetymib, wykazały, że działania toksyczne obserwowane przy jednoczesnym stosowaniu obu substancji są charakterystyczne dla statyn i mogą być nasilone w porównaniu do monoterapii statynami, co przypisuje się interakcjom farmakokinetycznym i farmakodynamicznym. Miopatia u szczurów pojawiała się dopiero przy dawkach około 20-krotnie wyższych (AUC dla statyn) oraz 500-2000-krotnie wyższych (AUC dla metabolitów ezetymibu) niż stosowane terapeutycznie u ludzi. Nie stwierdzono działania genotoksycznego ani rakotwórczego ezetymibu, a dane dotyczące rozuwastatyny nie wskazały na szczególne zagrożenia genotoksyczne czy rakotwórcze, choć brak jest szczegółowych badań wpływu na kanał potasowy hERG.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie farmakologiczne, działanie teratogenne, Ezehron Duo, genotoksyczność, interakcja farmakokinetyczna i farmakodynamiczna, kamica żółciowa, kanał potasowy hERG, letalne działanie na zarodki, miopatia, potencjał rakotwórczy, terapia skojarzona, toksyczne działanie na jądra, toksyczny wpływ na reprodukcję, zmiany histopatologiczne wątroby, zmniejszenie liczby kręgów, zrośnięcie kręgów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Inegy 10 mg + 80 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu INEGY (ezetymib + symwastatyna) wykazały, że działania toksyczne są zbliżone do tych obserwowanych przy monoterapii statynami, choć w niektórych przypadkach nasilenie efektów było większe, co przypisuje się interakcjom farmakokinetycznym i farmakodynamicznym. Miopatie u szczurów pojawiały się jedynie przy dawkach około 20-krotnie wyższych niż terapeutyczne AUC dla symwastatyny oraz 1800-krotnie wyższych dla jej aktywnego metabolitu. W badaniach na psach przy ekspozycji ≤ 1 AUC ludzkiego poziomu odnotowano wzrost aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT) bez martwicy, a także odwracalne zmiany histopatologiczne w wątrobie, takie jak hiperplazja nabłonka dróg żółciowych, akumulacja barwnika, nacieki jednojądrzastych i obecność małych hepatocytów. Nie stwierdzono wpływu jednoczesnego stosowania ezetymibu na toksyczność symwastatyny, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa terapii skojarzonej.
akumulacja barwnika, bariera łożyskowa, działanie teratogenne, enzym wątrobowy, genotoksyczność, hepatocyt, hiperplazja nabłonka dróg żółciowych, INEGY, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kamica żółciowa, miopatia, naciek komórek jednojądrzastych, pęcherzyk żółciowy, symwastatyna, teratogenność, zrośnięcie kręgów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Suvezen Neo 10 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu SUVEZEN NEO, zawierającego rozuwastatynę i ezetymib, wykazały profil toksyczności zgodny z charakterystyką obu składników, z interakcjami farmakokinetycznymi i farmakodynamicznymi wpływającymi na nasilenie niektórych działań toksycznych w porównaniu do monoterapii statynami. Miopatie u szczurów pojawiały się przy dawkach około 20-krotnie wyższych (AUC dla statyn) oraz 500-2000-krotnie wyższych (AUC dla metabolitów) niż stosowane u ludzi. Nie zaobserwowano podobnych interakcji w badaniach klinicznych. Ocena teratogenności wykazała brak działania teratogennego u szczurów, natomiast u królików odnotowano nieliczne deformacje kostne. Testy genotoksyczności in vivo i in vitro nie wykazały działania genotoksycznego ezetymibu, zarówno samodzielnie, jak i w połączeniu ze statynami.
aktywny metabolit, bariera łożyskowa, deformacja kostna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na dawkę, interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, kamica żółciowa, kanał potasowy hERG, miopatia, monoterapia statynami, pęcherzyk żółciowy, repolaryzacja komórek, rozuwastatyna i ezetymib, stężenie cholesterolu w żółci, test genotoksyczności, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zmiana histopatologiczna, zrośnięcie kręgów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Inegy 20 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku INEGY, zawierającego ezetymib i symwastatynę, wykazały, że działania toksyczne terapii skojarzonej są zbliżone do tych obserwowanych przy monoterapii statynami, choć niektóre efekty toksyczne mogą być nasilone z powodu interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Miopatie u szczurów pojawiały się jedynie przy dawkach około 20-krotnie (AUC symwastatyny) i 1800-krotnie (AUC aktywnego metabolitu) przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, bez potwierdzenia nasilenia miotoksyczności przez ezetymib. U psów podawanie ezetymibu i symwastatyny w dawkach odpowiadających ekspozycji u ludzi powodowało zmiany histopatologiczne w wątrobie, takie jak hiperplazja nabłonka dróg żółciowych, akumulacja barwnika, nacieki jednojądrzaste i obecność małych hepatocytów, które nie postępowały podczas 14-miesięcznej terapii i ulegały regresji po odstawieniu leków. Nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów, a u królików odnotowano sporadyczne deformacje układu kostnego płodów.
akumulacja barwnika, badania genotoksyczności, bariera łożyskowa, deformacja układu kostnego, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, ezetymib i symwastatyna, hepatocyt, hiperplazja nabłonka dróg żółciowych, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, kamica żółciowa, martwica tkanki wątrobowej, miopatia, monoterapia statyną, nacieki komórek jednojądrzastych, statyna, symwastatyna, terapia skojarzona, toksyczność przewlekła, zmiany histopatologiczne, zrośnięcie kręgów