pseudoalkoholowe zapalenie wątroby
Pseudoalkoholowe zapalenie wątroby, nazywane również niealkoholową stłuszczeniową chorobą wątroby z zapaleniem (NASH – Non-Alcoholic Steatohepatitis), to stan chorobowy charakteryzujący się stłuszczeniem wątroby z towarzyszącym zapaleniem i uszkodzeniem hepatocytów, który nie jest spowodowany nadmiernym spożyciem alkoholu.
Schorzenie to stanowi zaawansowaną postać niealkoholowej stłuszczeniowej choroby wątroby (NAFLD). Patogeneza NASH obejmuje akumulację tłuszczu w hepatocytach, stres oksydacyjny, dysfunkcję mitochondriów oraz aktywację cytokin prozapalnych. Klinicznie może przebiegać bezobjawowo lub manifestować się zmęczeniem, dyskomfortem w prawym podżebrzu oraz hepatomegalią.
Czynnikami ryzyka rozwoju pseudoalkoholowego zapalenia wątroby są otyłość, cukrzyca typu 2, dyslipidemia, zespół metaboliczny oraz insulinooporność. Diagnostyka opiera się na wykluczeniu innych przyczyn uszkodzenia wątroby, badaniach obrazowych (USG, MRI) oraz biopsji wątroby, która pozostaje złotym standardem rozpoznania.
Leczenie NASH koncentruje się na modyfikacji stylu życia, redukcji masy ciała, zwiększeniu aktywności fizycznej oraz leczeniu chorób współistniejących. W zaawansowanych stadiach choroby może dojść do rozwoju włóknienia, marskości wątroby, a nawet raka wątrobowokomórkowego, co czyni NASH istotnym problemem zdrowia publicznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Opacorden 200 mg
Lek Opacorden (chlorowodorek amiodaronu) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących liczne układy i narządy. Do najczęstszych należą zaburzenia czynności tarczycy (niedoczynność i nadczynność), toksyczne uszkodzenie tkanki płucnej, łagodne zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, zaburzenia smaku), bradykardia zależna od dawki oraz nadwrażliwość na światło. Często obserwuje się także drżenia pozapiramidowe, koszmary senne, zaburzenia snu, zmniejszenie libido oraz mikrozłogi w rogówce z towarzyszącymi zaburzeniami widzenia. W surowicy pacjentów często stwierdza się umiarkowane (1,5-3-krotne) zwiększenie aktywności aminotransferaz, które może ustąpić po zmniejszeniu dawki. Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak niedokrwistość aplastyczna, trombocytopenia, agranulocytoza, neuropatia obwodowa, miopatia, ataksja móżdżkowa, zapalenie nerwu wzrokowego, zaburzenia rytmu serca (w tym torsades de pointes), zapalenie naczyń, ostre zapalenie trzustki, przewlekłe choroby wątroby (pseudoalkoholowe zapalenie, marskość) oraz ciężkie reakcje skórne (TEN, SJS, DRESS).
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, amiodaron, ataksja móżdżkowa, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, chlorowodorek amiodaronu, drżenie pozapiramidowe, impotencja, krwotok płucny, majaczenie, marskość wątroby, mikrozłogi rogówki, miopatia, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na światło, neuropatia czuciowo-ruchowa, neuropatia nerwu wzrokowego, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostre zapalenie trzustki, parkinsonizm, pęcherzowe zapalenie skóry, pseudoalkoholowe zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, reakcja polekowa z eozynofilią, rzekomy guz mózgu, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsades de pointes, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia węchu, zahamowanie czynności szpiku, zapalenie naczyń, zapalenie najądrza, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie opłucnej, zaparcie, zarostowe zapalenie oskrzelików, zatrzymanie czynności serca, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, zmniejszenie libido, zwiększenie aktywności aminotransferaz, zwłóknienie płuc