współczynnik ryzyka Framingham

Współczynnik ryzyka Framingham to narzędzie oceny klinicznej używane do przewidywania 10-letniego ryzyka wystąpienia chorób sercowo-naczyniowych u pacjentów. Został opracowany na podstawie badania Framingham Heart Study, długoterminowego projektu badawczego rozpoczętego w 1948 roku w mieście Framingham w stanie Massachusetts.

Kalkulacja współczynnika opiera się na analizie kluczowych czynników ryzyka, takich jak: wiek, płeć, stężenie cholesterolu całkowitego, poziom cholesterolu HDL, wartości ciśnienia tętniczego, leczenie nadciśnienia, palenie tytoniu oraz występowanie cukrzycy. Wartość współczynnika pozwala sklasyfikować pacjenta do grupy niskiego, umiarkowanego lub wysokiego ryzyka sercowo-naczyniowego.

W praktyce klinicznej współczynnik ryzyka Framingham stanowi podstawę do podejmowania decyzji terapeutycznych, szczególnie w zakresie pierwotnej prewencji chorób sercowo-naczyniowych. Umożliwia identyfikację pacjentów wymagających intensywnej modyfikacji stylu życia lub farmakoterapii hipolipemizującej i przeciwnadciśnieniowej, nawet przy braku objawów choroby wieńcowej.

Należy pamiętać, że model Framingham ma pewne ograniczenia – został opracowany głównie na podstawie populacji kaukaskiej z USA, co może wpływać na jego dokładność w innych grupach etnicznych. W odpowiedzi na te ograniczenia opracowano nowsze skale oceny ryzyka, takie jak SCORE (dla populacji europejskiej) czy ASCVD Risk Calculator (ACC/AHA).

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl