aspirat żołądkowy
Aspirat żołądkowy to treść pobrana z żołądka pacjenta za pomocą procedury aspiracji, najczęściej przy użyciu sondy nosowo-żołądkowej lub ustno-żołądkowej. Zabieg ten wykonuje się w celach diagnostycznych oraz terapeutycznych, umożliwiając analizę składu treści żołądkowej oraz odbarczenie żołądka.
Badanie aspiratu żołądkowego dostarcza istotnych informacji klinicznych o treści żołądkowej, takich jak obecność krwi (świeżej lub strawionej), pH, obecność leków, toksyn lub ciał obcych. Jest nieocenionym narzędziem diagnostycznym w przypadkach krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego, zatruć, przedawkowania leków czy zaburzeń opróżniania żołądka.
W praktyce klinicznej aspiracja treści żołądkowej jest również stosowana w leczeniu niedrożności przewodu pokarmowego, odbarczeniu rozdętego żołądka, a także w przypadkach zatruć, gdy konieczne jest usunięcie toksycznych substancji przed ich wchłonięciem. U pacjentów krytycznie chorych monitoring resztkowej objętości aspiratu żołądkowego stanowi istotny element oceny tolerancji żywienia dojelitowego.
Interpretacja wyników badania aspiratu żołądkowego wymaga uwzględnienia wielu czynników, w tym aktualnego stanu pacjenta, przyjmowanych leków oraz czasu ostatniego posiłku. Należy pamiętać, że procedura aspiracji żołądkowej może wiązać się z potencjalnymi powikłaniami, takimi jak uszkodzenie błony śluzowej przewodu pokarmowego czy aspiracja do dróg oddechowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Askarioza – Diagnostyka i diagnoza
Askarioza, wywoływana przez nicienia Ascaris lumbricoides, jest jedną z najczęstszych infekcji pasożytniczych na świecie, często przebiegającą bezobjawowo, co utrudnia diagnostykę. Podstawową metodą rozpoznawania jest mikroskopowe badanie kału w kierunku jaj pasożyta, które pojawiają się dopiero po około 40 dniach od zakażenia. Zalecane techniki to bezpośrednie badanie kału, metody koncentracji (sedymentacja formalno-eterowa, flotacja siarczanem cynku), technika Kato-Katz oraz metody FLOTAC, z których FLOTAC cechuje się wyższą czułością. W diagnostyce fazy płucnej, gdzie badanie kału jest często negatywne, pomocne są badania plwociny, aspiratu żołądkowego, ocena eozynofilii obwodowej (5-50%) oraz obrazowanie radiologiczne (RTG klatki piersiowej wykazujące wędrujące nacieki). Diagnostyka obrazowa obejmuje także RTG jamy brzusznej (widoczne masy pasożytów), ultrasonografię, tomografię komputerową (CT), rezonans magnetyczny (MRI) oraz endoskopową cholangiopankreatografię wsteczną (ERCP), szczególnie przy lokalizacji pozajelitowej w drogach żółciowych i trzustce.
Ascaris lumbricoides, askarioza, askarioza dróg żółciowych, aspirat żołądkowy, badanie mikroskopowe kału, badanie plwociny, badanie serologiczne, badanie USG, eozynofilia obwodowa, ERCP, immunofluorescencja pośrednia, infekcja pasożytnicza, jajo pasożyta, kamica dróg żółciowych, koncentracja kału, morfologia krwi, multipleksowy PCR, niedrożność jelit, PCR w czasie rzeczywistym, popłuczyny oskrzelowe, pośrednia hemaglutynacja, rezonans magnetyczny, RTG jamy brzusznej, rtg klatki piersiowej, schistosomatoza, strongyloidoza, technika Kato-Katz, tęgoryjec, test ELISA, toksokaroza, tomografia komputerowa, zespół Löfflera