stężenie maksymalne sunitynibu
Stężenie maksymalne sunitynibu (Cmax) to najwyższy poziom leku we krwi osiągany po podaniu dawki. Jest to kluczowy parametr farmakokinetyczny wykorzystywany do oceny skuteczności terapeutycznej i potencjalnego ryzyka działań niepożądanych inhibitora kinaz tyrozynowych.
W standardowych dawkach (50 mg/dobę) sunitynib osiąga stężenie maksymalne po 6-12 godzinach od podania doustnego. Wartość Cmax wynosi średnio 50-100 ng/ml, jednak może podlegać znacznej zmienności międzyosobniczej (30-40%). Sunitynib ma aktywny metabolit (SU12662), którego stężenie maksymalne również jest monitorowane klinicznie.
Czynniki wpływające na stężenie maksymalne sunitynibu obejmują: stan wątroby (metabolizm przez CYP3A4), jednoczesne stosowanie inhibitorów lub induktorów CYP3A4, spożywanie posiłków (zwłaszcza bogatych w tłuszcze) oraz indywidualne cechy pacjenta. Monitoring stężeń maksymalnych może być pomocny przy optymalizacji dawkowania, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami wątroby lub stosujących leki wchodzące w interakcje.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Sunitinib G.L. Pharma 50 mg
Farmakokinetyka sunitynibu została oceniona u 135 zdrowych ochotników oraz 266 pacjentów z guzami litymi, wykazując podobne parametry w obu grupach. W zakresie dawek 25-100 mg obserwuje się liniową zależność dawka-ekspozycja, z proporcjonalnym wzrostem AUC i Cmax. Po wielokrotnym podawaniu dochodzi do kumulacji, z 3-4-krotnym wzrostem stężenia sunitynibu i 7-10-krotnym wzrostem stężenia jego aktywnego metabolitu dezetylosunitynibu. Stan stacjonarny osiągany jest po 10-14 dniach, przy łącznym stężeniu osoczowym 62,9-101 ng/ml, co odpowiada efektywnemu hamowaniu fosforylacji receptorów i wzrostu guzów. Sunitynib osiąga maksymalne stężenie (Cmax) po 6-12 godzinach, a jego biodostępność nie jest zależna od przyjmowania pokarmu. Lek charakteryzuje się wysokim wiązaniem z białkami osocza (95% dla sunitynibu, 90% dla metabolitu) oraz dużą objętością dystrybucji (Vd = 2230 l), co wskazuje na szeroką penetrację do tkanek.
aktywność AlAT, AspAT, białko BCRP, białko oporności raka piersi, BSA, cytochrom P450, dezetylosunitynib, fosforylacja receptorów, guz lity, hemodializa, inhibitor enzymu, izoenzym CYP3A4, klasyfikacja Childa-Pugh, klirens kreatyniny, kumulacja leku, kwestionariusz ECOG, maksymalna tolerowana dawka, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, objętość dystrybucji, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, schyłkowa niewydolność nerek, silny induktor enzymu, stężenie maksymalne sunitynibu, sunitynib, wiązanie z białkami osocza