atazanawir/rytonawir
Atazanawir/rytonawir to preparat złożony stosowany w leczeniu zakażeń wirusem HIV. Atazanawir należy do grupy inhibitorów proteazy HIV, który hamuje aktywność enzymu niezbędnego do replikacji wirusa. Rytonawir, również będący inhibitorem proteazy, jest stosowany w małej dawce jako wzmacniacz farmakokinetyczny (booster), który zwiększa biodostępność i wydłuża czas działania atazanawiru.
Połączenie tych dwóch substancji pozwala na skuteczniejsze hamowanie replikacji wirusa HIV przy jednoczesnym zmniejszeniu częstotliwości dawkowania leku. Atazanawir/rytonawir jest zwykle stosowany jako element skojarzonej terapii antyretrowirusowej (cART), w połączeniu z innymi lekami przeciw HIV z różnych klas terapeutycznych.
Główne działania niepożądane związane ze stosowaniem tego połączenia to hiperbilirubinemia (często objawiająca się zażółceniem skóry i białkówek oczu), zaburzenia żołądkowo-jelitowe, dyslipidemie oraz interakcje z wieloma innymi lekami metabolizowanymi przez cytochrom P450. Podczas terapii konieczne jest regularne monitorowanie parametrów wątrobowych, lipidowych oraz poziomu wirusa HIV w organizmie pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Atazanavir Accord 150 mg
Atazanavir Accord, dostępny w kapsułkach o dawkach 150 mg, 200 mg i 300 mg, jest stosowany u kobiet w ciąży zakażonych HIV, przy czym dane kliniczne (300-1000 przypadków) nie wykazują zwiększonego ryzyka wad rozwojowych płodu. W badaniu AI424-182 u 41 kobiet ciężarnych stosujących atazanawir z rytonawirem (300/100 mg lub 400/100 mg) zaobserwowano istotną częstość hiperbilirubinemii stopnia 3. lub 4. – odpowiednio 30% i 62% u matek oraz 15% i 20% u noworodków. Mimo to, nie odnotowano przypadków patologicznej żółtaczki (kernicterus), a 15% niemowląt wymagało fototerapii do 4 dni. Lek przenika do mleka matki, co wraz z ryzykiem transmisji HIV stanowi przeciwwskazanie do karmienia piersią u kobiet zakażonych HIV. Przedkliniczne badania na zwierzętach sugerują brak istotnego wpływu na płodność, choć mogą wystąpić zmiany w cyklu rujowym.
Atazanavir Accord, atazanawir siarczan, atazanawir/rytonawir, fototerapia, hiperbilirubinemia, hiperbilirubinemia noworodkowa, karmienie piersią, kernicterus, kwasica mleczanowa, leczenie przeciwretrowirusowe, stężenie bilirubiny, transmisja wertykalna wirusa, zakażenie HIV, żółtaczka jąder podkorowych mózgu, żółtaczka jąder podstawy mózgu, żółtaczka patologiczna - Leksykon leków
Interakcje leku – Zaranta 15 mg
Rozuwastatyna, będąca substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco zwiększać jej stężenie w osoczu i ryzyko miopatii. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z cyklosporyną, która powoduje 7-krotny wzrost AUC rozuwastatyny, co stanowi przeciwwskazanie do terapii skojarzonej. Inhibitory proteazy HIV (np. atazanawir/rytonawir) oraz leki przeciwwirusowe stosowane w leczeniu WZW C (np. sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir) również znacząco zwiększają ekspozycję na rozuwastatynę (AUC wzrost do 7,4-krotnego), co wymaga redukcji dawki rozuwastatyny do 5-10 mg/dobę. Gemfibrozyl podwaja AUC i Cₘₐₓ rozuwastatyny, dlatego maksymalna dawka rozuwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg. Z kolei leki zobojętniające zawierające wodorotlenek glinu i magnezu obniżają stężenie rozuwastatyny o około 50%, co można zminimalizować przez podanie ich 2 godziny po statynie.
antagonista witaminy K, atazanawir/rytonawir, białko transportujące, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, darunawir rytonawir, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, eltrombopag, ezetymib, fibrat, gemfibrozyl, glekaprewir/pibrentaswir, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportującego, inhibitor proteazy, interakcja lekowa, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lopinawir/rytonawir, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, tikagrelor, transporter BCRP, transporter OATP1B1, zakażenie HIV, Zaranta - Leksykon leków
Interakcje leku – Ezehron Duo 20 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Ezehron Duo, zawierający rozuwastatynę i ezetymib, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami, które mogą znacząco wpływać na jego bezpieczeństwo i skuteczność. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania z cyklosporyną, co powoduje 7,1-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny oraz 3,4- do 12-krotne zwiększenie ekspozycji na ezetymib, co znacząco podnosi ryzyko toksyczności. Inhibitory proteaz, takie jak atazanawir/rytonawir, zwiększają AUC rozuwastatyny około 3-krotnie, co wymaga modyfikacji dawki lub unikania stosowania Ezehron Duo jako leku inicjującego terapię. Ponadto, rozuwastatyna jest substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, a ich inhibitory mogą podnosić stężenia leku i ryzyko miopatii. Interakcje z gemfibrozylem podwajają Cmax i AUC rozuwastatyny, a fibraty i niacyna zwiększają ryzyko miopatii. Kwas fusydowy w terapii ogólnoustrojowej wymaga przerwania stosowania rozuwastatyny ze względu na ryzyko rabdomiolizy. Leki zobojętniające sok żołądkowy obniżają stężenia rozuwastatyny o około 50%, a erytromycyna zmniejsza AUC i Cmax rozuwastatyny odpowiednio o 20% i 30%, co może wpływać na skuteczność terapii.
antagonista witaminy K, atazanawir/rytonawir, BCRP, choroba pęcherzyka żółciowego, cyklosporyna, cytochrom P450, czas protrombinowy, darolutamid, darunawir rytonawir, doustna antykoncepcja, eltrombopag, erytromycyna, Ezehron Duo, fenofibrat, fluindion, gemfibrozyl, glekaprewir/pibrentaswir, grazoprewir elbaswir, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportowego, inhibitor proteazy, INR, kamica żółciowa, kinaza kreatynowa, klopidogrel, kolestyramina, kwas fusydowy, lek hipolipemizujący, lek zobojętniający sok żołądkowy, lopinawir/rytonawir, miopatia, niewydolność nerek, OATP1B1, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna i ezetymib, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, symeprewir, tikagrelor, warfaryna, welpataswir - Leksykon leków
Interakcje leku – Roswera 5 mg
Rozuwastatyna jest substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, co predysponuje do licznych interakcji farmakokinetycznych z lekami hamującymi te białka, prowadząc do istotnego wzrostu stężenia leku w osoczu i zwiększonego ryzyka miopatii. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania rozuwastatyny z cyklosporyną, która zwiększa AUC rozuwastatyny około 7-krotnie. Inhibitory proteazy, takie jak atazanawir/rytonawir, powodują 3-7-krotne zwiększenie ekspozycji na rozuwastatynę, co wymaga dostosowania dawki (maksymalnie 10 mg). Gemfibrozyl podwaja Cmax i AUC rozuwastatyny, a stosowanie fibratów w dawkach 30-40 mg rozuwastatyny jest przeciwwskazane. Ezetymib zwiększa AUC rozuwastatyny o 20%, a leki zobojętniające sok żołądkowy mogą zmniejszać jej stężenie o około 50%. Rozuwastatyna nie wykazuje istotnych interakcji z układem CYP450, co ogranicza ryzyko interakcji farmakokinetycznych z lekami metabolizowanymi przez ten szlak.
aleglitazar, antagonista witaminy K, atazanawir/rytonawir, baicalin, BCRP, cyklosporyna, darolutamid, darunawir rytonawir, digoksyna, dronedaron, eltrombopag, enzym wątrobowy, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fibrat, flukonazol, fosamprenawir, gemfibrozyl, glekaprewir/pibrentaswir, grazoprewir elbaswir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportującego, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, INR, itrakonazol, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, klopidogrel, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, lek przeciwzakrzepowy z grupy kumaryn, lopinawir/rytonawir, miopatia, norgestrel, OATP1B1, ombitaswir parytaprewir rytonawir dazabuwir, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, ryfampina, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, sylimaryna, tikagrelor, typranawir rytonawir, warfaryna, welpataswir, zawiesina zmniejszająca kwaśność soku żołądkowego - Leksykon leków
Interakcje leku – Rosutrox 5 mg
Rozuwastatyna, będąca substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne z lekami wpływającymi na te białka, co może prowadzić do istotnego zwiększenia jej ekspozycji i ryzyka miopatii. Przykładowo, cyklosporyna powoduje 7,1-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Inhibitory proteaz, takie jak atazanawir z rytonawirem, zwiększają AUC i Cmax rozuwastatyny odpowiednio około 3- i 7-krotnie, co wymaga redukcji dawki Rosutrox do maksymalnie 10 mg. Gemfibrozyl podwaja ekspozycję na rozuwastatynę, a jego łączenie z dawką 40 mg jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko miopatii. Inne fibraty i niacyna ≥1 g/dobę również zwiększają ryzyko działań niepożądanych. Leki zobojętniające zawierające wodorotlenek glinu i magnezu mogą obniżać stężenie rozuwastatyny nawet o 50%, a erytromycyna zmniejsza AUC o 20% i Cmax o 30%, co jednak zwykle nie wymaga korekty dawki.
antagonista witaminy K, atazanawir/rytonawir, bajkalina, cyklosporyna, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, enzym cytochromu P450, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fenofibrat, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir/pibrentaswir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportującego, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, ketokonazol, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lek przeciw nadkwaśności, lek przeciwwirusowy HCV, lek zmniejszający stężenie lipidów, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, niacyna, norgestrel, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, symeprewir, tikagrelor, warfaryna, welpataswir, wodorotlenek glinu i magnezu - Leksykon leków
Interakcje leku – Valarox 80 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Valarox łączy rozuwastatynę i walsartan, co powoduje, że jego profil interakcji obejmuje zarówno interakcje charakterystyczne dla statyn, jak i antagonistów receptora angiotensyny II. Walsartan może zwiększać stężenie litu, potasu oraz osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe w połączeniu z NLPZ, co wymaga monitorowania stężenia litu, potasu i funkcji nerek. Rozuwastatyna jest substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, a jej stężenie w osoczu może być znacznie zwiększone przez inhibitory tych transporterów, np. cyklosporynę (7,1-krotny wzrost AUC, przeciwwskazanie), inhibitory proteaz (np. atazanawir/rytonawir – 3,1-krotny wzrost AUC, maksymalna dawka rozuwastatyny 10 mg) oraz gemfibrozyl (1,9-krotny wzrost AUC, maksymalna dawka 20 mg). Inne istotne interakcje obejmują zwiększenie ryzyka miopatii i rabdomiolizy przy jednoczesnym stosowaniu kwasu fusydowego, tikagreloru oraz leków zmniejszających stężenie lipidów. Zaleca się odpowiednią redukcję dawki rozuwastatyny lub unikanie niektórych skojarzeń, a także monitorowanie parametrów klinicznych, w tym INR u pacjentów leczonych antagonistami witaminy K.
antagonista receptora angiotensyny II, antagonista witaminy K, atazanawir/rytonawir, białko transportowe, cyklosporyna, doustny środek antykoncepcyjny, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor COX-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor proteazy, INR, interakcja walsartanu, kwas fusydowy, lek moczopędny oszczędzający potas, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna i walsartan, stężenie potasu, transporter wychwytu wątrobowego, transporter wypływu odkomórkowego, transporter wyrzutu wątrobowego, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Interakcje leku – Roswera 15 mg
Rozuwastatyna jest substratem dla wątrobowych transporterów OATP1B1 i BCRP, co stanowi podstawę licznych interakcji farmakokinetycznych. Inhibitory tych transporterów, takie jak cyklosporyna (7,1-krotne zwiększenie AUC), sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir (7,4-krotne zwiększenie AUC) czy atazanawir/rytonawir (3,1-krotne zwiększenie AUC), znacząco podnoszą ekspozycję na rozuwastatynę, zwiększając ryzyko miopatii i rabdomiolizy. W przypadku takich interakcji zaleca się odpowiednie dostosowanie dawki, np. rozpoczęcie terapii od 5 mg/dobę oraz monitorowanie działań niepożądanych. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie rozuwastatyny z cyklosporyną. Inne leki, takie jak gemfibrozyl (600 mg 2x/dobę), podwajają Cmax i AUC rozuwastatyny, co wymaga ograniczenia dawki do maksymalnie 20 mg. Interakcje farmakodynamiczne, np. z kwasem fusydowym, zwiększają ryzyko miopatii, co wymaga przerwania terapii rozuwastatyną podczas stosowania kwasu fusydowego.
aleglitazar, antagonista witaminy K, atazanawir/rytonawir, AUC, baikalina, BCRP, cyklosporyna, darunawir rytonawir, digoksyna, dronedaron, działanie hipolipemizujące, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fenofibrat, flukonazol, fosamprenawir, gemfibrozyl, glekaprewir/pibrentaswir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor proteazy, inhibitor proteazy HIV, INR, itrakonazol, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, klopidogrel, kwas fusydowy, miopatia, norgestrel, OATP1B1, profil lipidowy, rabdomioliza, rozuwastatyna, ryfampina, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, sylimaryna, tikagrelor, triglicerydy, wodorotlenek glinu i magnezu, zaburzenie lipidowe - Leksykon substancji czynnych
Tenofowir dizoproksyl – Interakcje
Tenofowir dizoproksyl, eliminowany głównie przez nerki, wykazuje niewielkie ryzyko interakcji farmakokinetycznych związanych z układem CYP450, jednak istotne są interakcje wynikające z konkurencji o czynne wydzielanie kanalikowe oraz wpływu na funkcję nerek. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z lekami nefrotoksycznymi (aminoglikozydy, amfoterycyna B, foskarnet, gancyklowir, pentamidyna, wankomycyna, cydofowir, interleukina-2), które mogą nasilać nefrotoksyczność tenofowiru. W przypadku inhibitorów proteazy HIV wzmocnionych rytonawirem obserwuje się istotne zwiększenie ekspozycji na tenofowir (np. atazanawir/rytonawir: AUC ↑ 37%, Cmax ↑ 34%, Cmin ↑ 29%), co zwiększa ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza nefrotoksyczności, a jednocześnie zmniejsza stężenia atazanawiru (AUC ↓ 25%). Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania tych leków lub ścisłe monitorowanie czynności nerek. Podobne, choć nieco mniej nasilone, interakcje występują z darunawirem/rytonawirem i lopinawirem/rytonawirem, gdzie wzrost ekspozycji na tenofowir wynosi odpowiednio AUC ↑ 22% i 32%, a Cmin ↑ 37% i 51%.
adefowir dipiwoksyl, amfoterycyna B, aminoglikozyd, analog cytydyny, atazanawir/rytonawir, cydofowir, cytochrom P450, darunawir rytonawir, dydanozyna, działanie niepożądane, emtrycytabina, filtracja kłębuszkowa, foskarnet, gancyklowir, inhibitor proteazy HIV, interleukina-2, lamiwudyna, lek nefrotoksyczny, lopinawir/rytonawir, pentamidyna, sofosbuwir/welpataswir, tenofowir alafenamid, tenofowir dizoproksyl, terapia antyretrowirusowa, wankomycyna, wirusowe zapalenie wątroby typu C, woksylaprewir, wydzielanie kanalikowe, zaburzenie czynności nerek, zakażenie HIV - Leksykon leków
Interakcje leku – Suvardio Plus 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Suvardio Plus, zawierający rozuwastatynę i ezetymib, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z cyklosporyną, powodujące 7-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny oraz 3,4-krotne zwiększenie AUC ezetymibu, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie. Inhibitory proteaz (np. atazanawir/rytonawir) zwiększają AUC rozuwastatyny do 3,1-krotnie, a gemfibrozyl podwaja ekspozycję na rozuwastatynę, zwiększając ryzyko miopatii. Fenofibrat podnosi stężenie ezetymibu o 1,5 raza, co wiąże się z ryzykiem kamicy żółciowej. Kwas fusydowy i tikagrelor zwiększają ryzyko miopatii i rabdomiolizy, wymagając przerwania terapii lub ścisłego monitorowania czynności nerek i aktywności kinazy kreatynowej. Ponadto, leki zobojętniające sok żołądkowy zmniejszają stężenie rozuwastatyny o około 50%, a kolestyramina redukuje AUC ezetymibu o 55%, co może osłabiać skuteczność terapii.
antagonista witaminy K, atazanawir/rytonawir, BCRP, białko transportowe, choroba pęcherzyka żółciowego, cyklosporyna, cytochrom P450, doustny środek antykoncepcyjny, erytromycyna, fenofibrat, fluindion, gemfibrozyl, glekaprewir/pibrentaswir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor proteazy, INR, interakcje lekowe, kamica żółciowa, kinaza kreatynowa, klopidogrel, kolestyramina, kwas fusydowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, miopatia, OATP1B1, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna i ezetymib, symeprewir, tikagrelor, warfaryna, welpataswir, wodorotlenek glinu i magnezu - Leksykon leków
Interakcje leku – Zaranta 30 mg
Rozuwastatyna, będąca substratem transporterów wątrobowych OATP1B1 i BCRP, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z lekami hamującymi te białka, co prowadzi do znacznego wzrostu stężenia rozuwastatyny w osoczu i zwiększonego ryzyka miopatii. Nie wykazuje istotnego wpływu na izoenzymy cytochromu P450, co minimalizuje ryzyko interakcji metabolicznych. Najważniejsze klinicznie interakcje dotyczą leków takich jak cyklosporyna (7,1-krotny wzrost AUC, przeciwwskazane łączne stosowanie), inhibitory proteazy (np. atazanawir/rytonawir powodują 3,1-krotny wzrost AUC), gemfibrozyl (1,9-krotny wzrost AUC i Cₘₐₓ, przeciwwskazane dawki 30 i 40 mg rozuwastatyny), a także innych leków zwiększających ekspozycję na rozuwastatynę, gdzie konieczne jest dostosowanie dawki. Jednoczesne stosowanie z lekami zobojętniającymi sok żołądkowy może zmniejszać stężenie rozuwastatyny o około 50%, a z erytromycyną o 20-30%.
antagonista witaminy K, atazanawir/rytonawir, baikalina, białko transportujące, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, darunawir rytonawir, digoksyna, eltrombopag, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, febuksostat, fibrat, fostamatinib, gemfibrozyl, glekaprewir/pibrentaswir, grazoprewir elbaswir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, INR, kapmatynib, klopidogrel, kwas fusydowy, lopinawir/rytonawir, miopatia, norgestrel, ombitaswir parytaprewir rytonawir, pochodna kumaryny, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, teriflunomid, tikagrelor, transporter BCRP, transporter OATP1B1, warfaryna, welpataswir, wodorotlenek glinu i magnezu, wychwyt wątrobowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Zaranta 5 mg
Rozuwastatyna, będąca substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na jej stężenie w osoczu i ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza miopatii. W przeciwieństwie do innych statyn, rozuwastatyna nie jest istotnie metabolizowana przez cytochrom P450, co ogranicza interakcje związane z tym układem enzymatycznym. Jednoczesne stosowanie cyklosporyny powoduje 7,1-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny, co stanowi przeciwwskazanie do kojarzenia tych leków. Fibraty, takie jak gemfibrozyl w dawce 1 g/dobę, zwiększają ekspozycję na rozuwastatynę (1,9-krotny wzrost AUC), co wymaga ograniczenia dawki rozuwastatyny do maksymalnie 20 mg/dobę. Inhibitory proteazy (np. atazanawir/rytonawir) podnoszą AUC rozuwastatyny 3,1-krotnie, wskazując na konieczność ograniczenia dawki do 10 mg/dobę. Zaleca się rozpoczynanie terapii rozuwastatyną od dawki 5 mg/dobę przy przewidywanym dwukrotnym lub większym wzroście ekspozycji, z monitorowaniem enzymów wątrobowych i kinazy kreatynowej, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka miopatii.
antagoniści witaminy K, atazanawir/rytonawir, baikalina, BCRP, białka transportujące, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, darunawir rytonawir, doustne środki antykoncepcyjne, eltrombopag, enzymy wątrobowe, erytromycyna, ezetymib, farmakokinetyka i farmakodynamika, fibraty, gemfibrozyl, glekaprewir/pibrentaswir, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitory proteazy, INR, interakcje farmakokinetyczne, interakcje lekowe, itrakonazol, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, miopatia, OATP1B1, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, tikagrelor, welpataswir - Leksykon leków
Interakcje leku – Suvardio Plus 20 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Suvardio Plus, zawierający rozuwastatynę i ezetymib, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania z cyklosporyną, co powoduje 7-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny oraz 3,4- do 12-krotne zwiększenie AUC ezetymibu. Inhibitory proteaz (np. atazanawir/rytonawir) mogą zwiększać ekspozycję na rozuwastatynę do 3,1-krotnie, co wymaga modyfikacji dawki. Gemfibrozyl i inne fibraty podwajają AUC rozuwastatyny i zwiększają ryzyko miopatii, a kwas fusydowy znacząco podnosi ryzyko rabdomiolizy, co wymaga przerwania terapii rozuwastatyną. Leki zobojętniające sok żołądkowy zmniejszają stężenie rozuwastatyny o około 50%, a kolestyramina obniża AUC ezetymibu o 55%, co może osłabiać efekt hipolipemizujący. Ponadto, stosowanie rozuwastatyny z antykoagulantami kumarynowymi wymaga monitorowania INR ze względu na ryzyko jego wzrostu.
antagonista witaminy K, antykoagulant kumarynowy, atazanawir/rytonawir, cholesterol LDL, choroba pęcherzyka żółciowego, cyklosporyna, doustna antykoncepcja, dyslipidemia, działanie niepożądane, erytromycyna, etynyloestradiol, fenofibrat, fibrat, fluindion, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor białka transportowego, inhibitor proteazy, inicjacja terapii, kamica żółciowa, kinaza kreatynowa, kolestyramina, kwas fusydowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, niacyna, niewydolność nerek, norgestrel, rabdomioliza, rozuwastatyna ezetymib, terapia hipolipemizująca, tikagrelor, transporter wychwytu wątrobowego OATP1B1, transporter wypływu BCRP, trójglicerydy, uszkodzenie wątroby, warfaryna