interakcja walsartanu
Interakcje walsartanu odnoszą się do oddziaływań tego antagonisty receptora angiotensyny II (ARB) z innymi substancjami, które mogą wpływać na jego skuteczność terapeutyczną lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Walsartan jest powszechnie stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz po zawale mięśnia sercowego.
Jedną z najważniejszych interakcji jest jednoczesne stosowanie walsartanu z innymi lekami hipotensyjnymi, co może prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego. Szczególnie ostrożnie należy łączyć walsartan z inhibitorami ACE czy innymi ARB-ami ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia funkcji nerek oraz hipotonii.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe walsartanu oraz zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek, zwłaszcza u pacjentów z już istniejącą dysfunkcją tego narządu. Suplementy potasu i leki oszczędzające potas w połączeniu z walsartanem mogą prowadzić do niebezpiecznego wzrostu stężenia potasu w surowicy.
Istotną klinicznie interakcją jest również jednoczesne stosowanie walsartanu z litem, gdyż może prowadzić do zwiększenia stężenia litu w surowicy i nasilenia jego toksyczności. W przypadku łączenia z cyklosporyną lub takrolimusem może wystąpić zwiększone ryzyko nefrotoksyczności.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Valarox 80 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Valarox łączy rozuwastatynę i walsartan, co powoduje, że jego profil interakcji obejmuje zarówno interakcje charakterystyczne dla statyn, jak i antagonistów receptora angiotensyny II. Walsartan może zwiększać stężenie litu, potasu oraz osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe w połączeniu z NLPZ, co wymaga monitorowania stężenia litu, potasu i funkcji nerek. Rozuwastatyna jest substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, a jej stężenie w osoczu może być znacznie zwiększone przez inhibitory tych transporterów, np. cyklosporynę (7,1-krotny wzrost AUC, przeciwwskazanie), inhibitory proteaz (np. atazanawir/rytonawir – 3,1-krotny wzrost AUC, maksymalna dawka rozuwastatyny 10 mg) oraz gemfibrozyl (1,9-krotny wzrost AUC, maksymalna dawka 20 mg). Inne istotne interakcje obejmują zwiększenie ryzyka miopatii i rabdomiolizy przy jednoczesnym stosowaniu kwasu fusydowego, tikagreloru oraz leków zmniejszających stężenie lipidów. Zaleca się odpowiednią redukcję dawki rozuwastatyny lub unikanie niektórych skojarzeń, a także monitorowanie parametrów klinicznych, w tym INR u pacjentów leczonych antagonistami witaminy K.
antagonista receptora angiotensyny II, antagonista witaminy K, atazanawir/rytonawir, białko transportowe, cyklosporyna, doustny środek antykoncepcyjny, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor COX-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor proteazy, INR, interakcja walsartanu, kwas fusydowy, lek moczopędny oszczędzający potas, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna i walsartan, stężenie potasu, transporter wychwytu wątrobowego, transporter wypływu odkomórkowego, transporter wyrzutu wątrobowego, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek