klirens ranolazyny
Klirens ranolazyny odnosi się do procesu usuwania tego leku z organizmu, głównie poprzez metabolizm wątrobowy. Ranolazyna to lek przeciwdławicowy stosowany w leczeniu przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej, działający poprzez hamowanie późnego prądu sodowego w komórkach mięśnia sercowego.
Ranolazyna jest intensywnie metabolizowana w wątrobie, głównie przez enzymy cytochromu P450 (CYP3A4 i w mniejszym stopniu CYP2D6). Klirens leku może być znacząco zmniejszony u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, co prowadzi do zwiększonego stężenia leku w osoczu i potencjalnie większego ryzyka działań niepożądanych.
Istotne są interakcje ranolazyny z innymi lekami – inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, klarytromycyna) mogą zmniejszać klirens leku, podczas gdy induktory (np. ryfampicyna, karbamazepina) mogą go zwiększać. U pacjentów z niewydolnością nerek zwykle nie jest konieczna modyfikacja dawki, ponieważ nerki odgrywają minimalną rolę w eliminacji ranolazyny.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ranozek 500 mg
Ranolazyna, dostępna w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu (375 mg, 500 mg, 750 mg), charakteryzuje się osiąganiem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) po około 4,5 godziny, a stan stacjonarny uzyskuje się po 3 dniach podawania 500 mg dwa razy na dobę, przy Cmax około 1770 ng/ml (SD 1040) i AUC₀₋₁₂ średnio 13 700 ng×godz./ml (SD 8290). Biodostępność doustna wynosi 35-50% z dużym zróżnicowaniem międzyosobniczym, a ekspozycja na lek rośnie nieproporcjonalnie do dawki (2,5-3-krotne zwiększenie AUC przy podwojeniu dawki). Ranolazyna wiąże się w 62% z białkami osocza, głównie z kwaśną alfa-1 glikoproteiną, a jej objętość dystrybucji (Vss) wynosi 180 l, co wskazuje na znaczną dystrybucję tkankową. Metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4 i CYP2D6, z wieloma metabolitami, a eliminacja odbywa się głównie drogą metaboliczną, z mniej niż 5% dawki wydalanej w postaci niezmienionej. Okres półtrwania po podaniu dożylnym wynosi 2-3 godziny, natomiast po doustnym około 7 godzin, co jest efektem kinetyki flip-flop.
alfa-1-glikoproteina, biodostępność ranolazyny, CYP2D6, CYP3A4, ekspozycja na ranolazynę, flip-flop kinetics, klasyfikacja NYHA, klirens kreatyniny, klirens ranolazyny, maksymalne stężenie w osoczu, mikrosom ludzkiej wątroby, N-dealkilacja, O-demetylacja, objętość dystrybucji, parametr farmakokinetyczny, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność krążenia