receptor dopaminergiczny D2
Receptor dopaminergiczny D2 należy do rodziny receptorów dopaminergicznych, które są receptorami związanymi z białkami G. Jest on kodowany przez gen DRD2 i występuje głównie w układzie limbicznym, prążkowiu oraz w przysadce mózgowej. Receptor D2 odgrywa kluczową rolę w regulacji wielu funkcji neurologicznych, w tym kontroli motorycznej, procesów poznawczych, zachowań motywacyjnych oraz wydzielania prolaktyny.
Z punktu widzenia farmakologicznego, receptor D2 jest głównym celem działania leków przeciwpsychotycznych (neuroleptyków), które blokując ten receptor zmniejszają objawy psychotyczne. Atypowe leki przeciwpsychotyczne (np. klozapina, risperidon) wykazują mniejsze powinowactwo do receptorów D2 w porównaniu do klasycznych neuroleptyków, co przekłada się na niższe ryzyko wystąpienia działań niepożądanych w postaci objawów pozapiramidowych.
Dysfunkcja receptora D2 jest wiązana z patogenezą wielu zaburzeń neurologicznych i psychiatrycznych, takich jak choroba Parkinsona (zmniejszona aktywność dopaminergiczna), schizofrenia (nadmierna aktywność), uzależnienia oraz zespół Tourette’a. Polimorfizmy genu DRD2 mogą wpływać na indywidualną odpowiedź na leki, predyspozycję do uzależnień oraz ryzyko rozwoju zaburzeń psychicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ryspolit 1 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne rysperydonu wykazały dawkozależne zmiany w funkcjonowaniu układu rozrodczego i gruczołów piersiowych u szczurów i psów, związane z hiperprolaktynemią indukowaną blokadą receptorów dopaminergicznych D2. Nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów i królików, jednak obserwowano negatywny wpływ na zachowania rodzicielskie, masę urodzeniową oraz przeżywalność potomstwa u szczurów, a także deficyty funkcji poznawczych u dorosłych zwierząt po ekspozycji prenatalnej. W badaniach na młodych zwierzętach odnotowano zwiększoną śmiertelność, opóźnienie rozwoju i dojrzewania płciowego, przy czym ekspozycja 15-krotnie przekraczająca maksymalną dawkę u ludzi (1,5 mg/dobę) wpływała negatywnie na wzrost kości długich i dojrzewanie płciowe.
antagonista dopaminy, badanie toksykologiczne, deficyt funkcji poznawczych, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczoł piersiowy, gruczolak gruczołu mlecznego, gruczolak przysadki, gruczolak trzustki, hiperprolaktynemia, model zwierzęcy, odstęp QT, prolaktyna, receptor dopaminergiczny D2, teratogenność, torsade de pointes, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Risperon 1 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne rysperydonu wykazały istotne, dawko-zależne efekty na układ rozrodczy i gruczoły piersiowe u niedojrzałych szczurów i psów, związane z blokadą receptorów dopaminergicznych D2 i hiperprolaktynemią. Nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów i królików, jednak obserwowano zaburzenia zachowań reprodukcyjnych oraz obniżoną masę urodzeniową i przeżywalność potomstwa u szczurów. Ekspozycja prenatalna wiązała się z deficytami funkcji poznawczych u dorosłych zwierząt, co wskazuje na potencjalne ryzyko neurorozwojowe. W badaniach na młodych zwierzętach odnotowano zwiększoną śmiertelność, opóźnienie rozwoju i dojrzewania płciowego, przy czym dawki 3,6-krotnie wyższe od maksymalnej ekspozycji u młodzieży (1,5 mg/dobę) nie wpływały na wzrost kości długich, natomiast dawki 15-krotnie wyższe już tak.
antagonista dopaminy, badanie toksykologiczne, deficyt funkcji poznawczej, dojrzewanie płciowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, ekspozycja prenatalna, genotoksyczność, gruczolak gruczołu mlecznego, gruczolak przysadki, gruczolak trzustki, guz piersi, hiperprolaktynemia, prolaktyna, receptor dopaminergiczny D2, toksyczność przewlekła, torsade de pointes, układ endokrynny, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zypsila 60 mg
Zyprazydon, substancja czynna leku Zypsila, jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym z grupy pochodnych indolu (ATC: N05AE04), dostępnym w kapsułkach o dawkach 20, 40, 60 i 80 mg. Mechanizm działania opiera się na antagonizmie receptorów dopaminergicznych D2 oraz serotoninergicznych 5HT2A, z blokadą przekraczającą 80% dla 5HT2A i ponad 50% dla D2 po 12 godzinach od podania dawki 40 mg. Zyprazydon wykazuje również wysokie powinowactwo do receptorów 5HT2C, 5HT1D i 5HT1A oraz umiarkowane do transporterów serotoniny i norepinefryny, receptorów H1 i alfa1-adrenergicznych, nie wykazując istotnego powinowactwa do receptorów muskarynowych M1, co może korzystnie wpływać na profil działań niepożądanych. W badaniach klinicznych potwierdzono skuteczność zyprazydonu w leczeniu schizofrenii u dorosłych, zarówno w zakresie objawów pozytywnych, jak i negatywnych, bez wyraźnej zależności dawka-reakcja. W badaniach metabolicznych nie stwierdzono istotnych klinicznie zmian parametrów takich jak masa ciała, stężenie insuliny, cholesterolu całkowitego, trójglicerydów czy wskaźnik odporności na insulinę, a w długoterminowej obserwacji odnotowano nawet średnią utratę masy ciała o 1-3 kg.
cechy psychotyczne, CGI-S, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, choroba afektywna dwubiegunowa, epizod manii, epizod mieszany, glukoza na czczo, insulina, insulinooporność, lek przeciwpsychotyczny, objawy schizofrenii, odstęp QTc, pochodna indolu, receptor 5HT1A, receptor 5HT1D, receptor adrenergiczny alfa1, receptor dopaminergiczny D2, receptor histaminowy H1, receptor muskarynowy M1, receptor serotoninergiczny 5HT2A, Skala Manii, skala Y-MRS, tomografia pozytronowa emisyjna, transporter norepinefryny, transporter serotoniny, trójglicerydy, wychwyt zwrotny, zaburzenie dwubiegunowe typu I, zyprazydon - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Risperidone Teva 50 mg
Rysperydon, aktywny składnik leku Risperidone Teva, jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym z grupy innych leków przeciwpsychotycznych (kod ATC: N05AX08), działającym głównie poprzez selektywny antagonizm receptorów serotoninergicznych 5-HT2 oraz dopaminergicznych D2. Ten mechanizm odpowiada za skuteczne łagodzenie objawów wytwórczych schizofrenii oraz poprawę objawów negatywnych i zaburzeń afektywnych. Rysperydon wykazuje również powinowactwo do receptorów alfa-1-adrenergicznych, histaminergicznych H1 i alfa-2-adrenergicznych, co może wpływać na działania niepożądane, jednak brak powinowactwa do receptorów cholinergicznych przekłada się na korzystniejszy profil tolerancji w porównaniu z klasycznymi neuroleptykami. Farmakodynamicznie lek charakteryzuje się mniejszym ograniczeniem aktywności motorycznej i rzadszym występowaniem katalepsji, a zrównoważony antagonizm receptorów 5-HT2 i D2 zmniejsza ryzyko pozapiramidowych działań niepożądanych.
działanie niepożądane, działanie pozapiramidowe, działanie przeciwpsychotyczne, ekstrapolacja ostatniej obserwacji, katalepsja, klasyczny neuroleptyk, lek przeciwpsychotyczny, LOCF, objaw negatywny, objaw wytwórczy, PANSS, receptor alfa-1-adrenergiczny, receptor alfa-2 adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny D2, receptor histaminergiczny H1, receptor monoaminergiczny, receptor serotoninergiczny 5-HT2, rysperydon, schizofrenia, Skala Objawów Pozytywnych i Negatywnych, zaburzenie afektywne, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie schizoafektywne, zawiesina o przedłużonym uwalnianiu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Risperidone Grindeks 0,5 mg
Rysperydon, zawarty w preparacie Risperidone Grindeks (kod ATC: N05AX08), jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym o selektywnym antagonizmie receptorów 5-HT2 i D2, z dodatkowym powinowactwem do receptorów alfa1-adrenergicznych oraz histaminergicznych H1 i alfa-2-adrenergicznych, bez działania na receptory cholinergiczne. Jego profil receptorowy przekłada się na skuteczność w leczeniu objawów pozytywnych i negatywnych schizofrenii, z mniejszym ryzykiem objawów pozapiramidowych i katalepsji w porównaniu do klasycznych neuroleptyków. W badaniach klinicznych obejmujących ponad 2500 pacjentów z DSM-IV schizofrenią, rysperydon w dawkach od 1 mg do 16 mg/dobę wykazał istotną przewagę nad placebo w ocenie wg BPRS i PANSS, a także długoterminowo wydłużył czas do nawrotu choroby w porównaniu z haloperydolem. Ponadto, rysperydon potwierdził skuteczność w monoterapii ostrych epizodów manii w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I w dawkach 1-6 mg/dobę, wykazując znaczną redukcję wyniku YMRS już po 3 tygodniach leczenia.
Behawioralne i Psychologiczne Objawy Demencji, choroba Alzheimera, epizod manii, haloperydol, indukcja klirensu, karbamazepina, katalepsja, Krótka Skala Oceny Psychiatrycznej, Krótka Skala Oceny Stanu Psychicznego, lek przeciwpsychotyczny, lit, objawy pozapiramidowe, objawy wytwórcze, otępienie, otępienie naczyniowe, receptor alfa1-adrenergiczny, receptor alfa2-adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny D2, receptor histaminergiczny H1, receptor serotoninergiczny 5-HT2, rysperydon, schizofrenia, skala Nisongera, Skala Objawów Pozytywnych i Negatywnych, Skala Oceny Manii Younga, Skala Oceny Pobudzenia Cohen-Mansfielda, Skala Oceny Zaburzeń Zachowania w Chorobie Alzheimera, stabilizator nastroju, upośledzenie psychiczne, walproinian, zaburzenie afektywne, zaburzenie afektywne dwubiegunowe typu I, zaburzenie zachowania, zaburzenie zdolności uczenia się - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Risperidon Vipharm 4 mg
Przedkliniczne badania toksyczności rysperydonu wykazały dawkozależne efekty na gruczoły piersiowe i układ rozrodczy u szczurów i psów, związane z hiperprolaktynemią wynikającą z blokady receptorów dopaminergicznych D2. Nie stwierdzono działania teratogennego u płodów szczurów i królików, jednak ekspozycja prenatalna wiązała się z deficytami funkcji poznawczych u dorosłych szczurów. W badaniach rozrodczości odnotowano zaburzenia zachowań rodzicielskich, obniżoną masę urodzeniową i przeżywalność potomstwa. U młodych szczurów obserwowano zwiększoną śmiertelność i opóźnienie rozwoju fizycznego, a u psów opóźnione dojrzewanie płciowe przy dawkach 15-krotnie przekraczających maksymalną ekspozycję młodzieży (1,5 mg/dobę). Parametr AUC wskazał brak wpływu na wzrost kości długich przy dawce 3,6-krotnie wyższej niż maksymalna ekspozycja u młodzieży.
antagonista dopaminy, częstoskurcz komorowy torsade de pointes, dojrzewanie płciowe, działanie teratogenne, funkcja poznawcza, gruczoł piersiowy, gruczolak gruczołów mlecznych, gruczolak przysadki, gruczolak trzustki, guz piersi, hiperprolaktynemia, in vitro, in vivo, odstęp QT, parametr AUC, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, prolaktyna, receptor dopaminergiczny D2, układ rozrodczy, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rispolept Consta 50 mg
Rysperydon, składnik aktywny leku Rispolept Consta (kod ATC: N05AX08), wykazuje specyficzny mechanizm działania farmakodynamicznego oparty na selektywnym antagonizmie receptorów serotoninergicznych 5-HT2 oraz dopaminergicznych D2. Ponadto, lek wykazuje powinowactwo do receptorów alfa-1-adrenergicznych, histaminergicznych H1 oraz alfa-2-adrenergicznych, przy braku powinowactwa do receptorów cholinergicznych, co wpływa na profil działań niepożądanych. Antagonizm receptorów D2 odpowiada za skuteczność przeciwpsychotyczną, zwłaszcza w zakresie objawów pozytywnych schizofrenii, natomiast zrównoważone działanie na receptory 5-HT2 i D2 zmniejsza ryzyko pozapiramidowych działań niepożądanych oraz rozszerza spektrum terapeutyczne o objawy negatywne i zaburzenia afektywne. W porównaniu z klasycznymi neuroleptykami, rysperydon wykazuje mniejsze ograniczenie aktywności motorycznej i łagodniejszą katalepsję.
aktywność motoryczna, antagonizm monoaminergiczny, działanie pozapiramidowe niepożądane, forma doustna leku, katalepsja, klasyczny neuroleptyk, klasyfikacja DSM-IV, metoda ekstrapolacji ostatniej obserwacji, objawy negatywne schizofrenii, objawy pozytywne schizofrenii, objawy wytwórcze schizofrenii, receptor alfa-1-adrenergiczny, receptor alfa-2 adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny D2, receptor histaminergiczny H1, receptor serotoninergiczny 5-HT2, Rispolept Consta, rysperydon, Skala Objawów Pozytywnych i Negatywnych, zaburzenie afektywne, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie schizoafektywne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Risperidon Vipharm 2 mg
Badania przedkliniczne rysperydonu wykazały dawkozależne działanie na układ rozrodczy i gruczoły piersiowe u niedojrzałych płciowo szczurów i psów, związane z blokadą receptorów dopaminergicznych D2 i hiperprolaktynemią. Nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów i królików, jednak obserwowano zaburzenia zachowań rodzicielskich, zmniejszoną masę urodzeniową i przeżywalność potomstwa oraz deficyty funkcji poznawczych po ekspozycji prenatalnej. U młodych szczurów odnotowano zwiększoną śmiertelność i opóźniony rozwój fizyczny, a u młodych psów – opóźnione dojrzewanie płciowe oraz wpływ na wzrost kości długich przy dawkach 15-krotnie przekraczających maksymalną ekspozycję u młodzieży (1,5 mg/dobę). Rysperydon nie wykazał działania genotoksycznego, natomiast u gryzoni zaobserwowano powiększenie gruczolaków przysadki, trzustki i gruczołów mlecznych, co wiąże się z długotrwałym antagonizmem D2 i hiperprolaktynemią, choć znaczenie tych zmian dla ludzi pozostaje nieznane.
antagonista dopaminy, antagonizm receptorowy, blokada receptorów dopaminergicznych, deficyt funkcji poznawczych, dojrzewanie płciowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, elektrokardiogram, genotoksyczność, gruczolak gruczołów mlecznych, gruczolak przysadki, gruczolak trzustki, hiperprolaktynemia, odstęp QT, pole pod krzywą stężenia leku, prolaktyna, receptor dopaminergiczny D2, rysperydon, torsade de pointes, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Risperidone Teva 50 mg
Przedkliniczne badania toksyczności rysperydonu w postaci zawiesiny o przedłużonym uwalnianiu, prowadzone na szczurach i psach przez okres do 12 miesięcy, wykazały głównie efekty związane z hiperprolaktynemią, takie jak pobudzenie gruczołów sutkowych, zmiany w układzie rozrodczym oraz zaburzenia OUN, co jest zgodne z antagonistycznym działaniem na receptory dopaminergiczne D2. Nie stwierdzono działania teratogennego, jednak odnotowano zaburzenia rozrodcze i rozwojowe, w tym zmniejszoną masę urodzeniową, obniżoną przeżywalność potomstwa oraz deficyty funkcji poznawczych u szczurów. U młodych zwierząt obserwowano zwiększoną śmiertelność, opóźnienie rozwoju i dojrzewania płciowego, przy czym osteodystrofia wystąpiła u szczurów po 12-24 miesiącach leczenia dawką 40 mg/kg mc./2 tygodnie, co odpowiada ośmiokrotności maksymalnej dawki ludzkiej (w przeliczeniu na mg/m²). U psów nie zaobserwowano osteodystrofii przy ekspozycji do 14-krotności maksymalnej dawki ludzkiej.
antagonista dopaminy, badanie karcynogenności, bezpieczeństwo kardiologiczne, blokada receptora dopaminergicznego, częstoskurcz komorowy torsade de pointes, deficyt funkcji poznawczej, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, gruczolak cewkowy nerki, gruczolak gruczołu sutkowego, gruczolak przysadki, guz chromochłonny, guz rdzenia nadnercza, hiperkalcemia, hiperprolaktynemia, hormonalnie czynny gruczolak trzustki, masa urodzeniowa, opóźnienie dojrzewania płciowego, opóźnienie rozwoju, ośrodkowy układ nerwowy, osteodystrofia, pheochromocytoma, pobudzenie gruczołu sutkowego, podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia, przeżywalność potomstwa, receptor dopaminergiczny D2, rysperydon, układ rozrodczy, wydłużenie odstępu QT, zawiesina o przedłużonym uwalnianiu, zwiększona śmiertelność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Risperidon Vipharm 3 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne rysperydonu wykazały dawkozależne efekty na układ rozrodczy i gruczoły piersiowe u niedojrzałych płciowo szczurów i psów, związane ze wzrostem stężenia prolaktyny w surowicy, wynikającym z antagonizmu receptorów dopaminergicznych D2. Nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów i królików, jednak obserwowano zaburzenia reprodukcyjne, takie jak zmniejszenie masy urodzeniowej i przeżywalności potomstwa oraz deficyty funkcji poznawczych u dorosłych zwierząt po ekspozycji prenatalnej. W badaniach na młodych szczurach odnotowano zwiększoną śmiertelność i opóźnienie rozwoju fizycznego, a u młodych psów po 40 tygodniach terapii dawką 3,6-krotnie wyższą niż maksymalna ekspozycja u ludzi (1,5 mg/dobę) nie zaobserwowano wpływu na wzrost kości długich, natomiast dawka 15-krotna wywoływała opóźnienie dojrzewania płciowego i zaburzenia wzrostu kości.
antagonista dopaminy, arytmia serca, dojrzewanie płciowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja poznawcza, gruczoł mleczny, gruczolak przysadki, gruczolak trzustki, hiperprolaktynemia, model zwierzęcy, nowotwór piersi, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, receptor dopaminergiczny D2, rysperydon, toksyczność przewlekła, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pratyria 100 mg + 150 mg
Paliperydon, substancja czynna preparatu Pratyria (kod ATC: N05AX13), jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym o przedłużonym uwalnianiu, dostępnym w formie zawiesiny do wstrzykiwań (paliperydon palmitynian). Mechanizm działania opiera się na selektywnym antagonizmie receptorów dopaminergicznych D2 oraz serotoninergicznych 5-HT2, z dodatkowym blokowaniem receptorów alfa-1-adrenergicznych i słabszym wpływem na receptory H1 i alfa-2. Brak powinowactwa do receptorów cholinergicznych przekłada się na korzystniejszy profil tolerancji, zwłaszcza w zakresie działań antycholinergicznych. W porównaniu do klasycznych neuroleptyków, paliperydon wykazuje rzadsze występowanie stanów kataleptycznych i mniejsze hamowanie funkcji motorycznych, co jest istotne w terapii schizofrenii.
antagonizm serotoninergiczny, badanie kliniczne, dezorganizacja myślenia, działanie antycholinergiczne, klasyczny neuroleptyk, kryteria DSM-IV, lek przeciwpsychotyczny, lek psycholeptyczny, mieszanina racemiczna enancjomerów, nawrót schizofrenii, objaw pozapiramidowy, objaw wytwórczy schizofrenii, paliperydon palmitynian, receptor alfa-1-adrenergiczny, receptor alfa-2 adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny D2, receptor H1-histaminergiczny, receptor serotoninergiczny 5-HT2, skala PANSS, skala PSP, stan kataleptyczny, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Risperidone Grindeks 1 mg
Rysperydon, substancja czynna leku Risperidone Grindeks, jest antagonistą receptorów 5-HT2 i D2, wykazującym również powinowactwo do receptorów alfa1-adrenergicznych, H1 i alfa-2-adrenergicznych, bez działania na receptory cholinergiczne. Jego mechanizm działania pozwala na skuteczne leczenie schizofrenii, potwierdzone w badaniach klinicznych obejmujących ponad 2500 pacjentów, z dawkami od 1 do 16 mg/dobę i czasem trwania od 4 do 8 tygodni. Rysperydon wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa z mniejszym ryzykiem pozapiramidowych działań niepożądanych w porównaniu z klasycznymi neuroleptykami. W leczeniu epizodów maniakalnych w zaburzeniu dwubiegunowym typu I, skuteczność rysperydonu potwierdzono w badaniach na około 820 pacjentach, stosując dawki 1-6 mg/dobę przez 3 tygodnie, z utrzymaniem efektu w 9-tygodniowej fazie podtrzymującej. Terapia skojarzona z litem lub walproinianem wykazała przewagę nad monoterapią, z wyłączeniem karbamazepiny, która indukuje klirens rysperydonu i jego metabolitu.
Behawioralne i Psychologiczne Objawy Demencji, choroba Alzheimera, działanie pozapiramidowe, graniczna funkcja intelektualna, haloperydol, karbamazepina, katalepsja, Krótka Skala Oceny Psychiatrycznej, Krótka Skala Oceny Stanu Psychicznego, lek przeciwpsychotyczny, objaw negatywny, objaw wytwórczy schizofrenii, otępienie naczyniowe, receptor alfa1-adrenergiczny, receptor alfa2-adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny D2, receptor histaminergiczny H1, receptor serotoninergiczny 5-HT2, rysperydon, skala Nisongera, Skala Objawów Pozytywnych i Negatywnych, Skala Oceny Manii Younga, Skala Oceny Pobudzenia Cohen-Mansfielda, Skala Oceny Zaburzeń Zachowania w Chorobie Alzheimera, stabilizator nastroju, upośledzenie psychiczne, walproinian, zaburzenie afektywne, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie dwubiegunowe typu I, zaburzenie zachowania, zaburzenie zdolności uczenia się - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Torendo Q-Tab 2 mg 2 mg
Rysperydon, substancja czynna Torendo Q-Tab, jest antagonistą receptorów 5-HT2 i D2, wykazującym również powinowactwo do receptorów alfa-1-adrenergicznych, H1 i alfa-2-adrenergicznych, bez działania na receptory cholinergiczne. Jego profil farmakodynamiczny umożliwia skuteczne leczenie schizofrenii, potwierdzone w badaniach klinicznych z dawkami od 1 mg do 16 mg/dobę, gdzie wykazano istotną poprawę w skalach BPRS i PANSS. Rysperydon wykazuje mniejsze ryzyko objawów pozapiramidowych niż klasyczne neuroleptyki, co jest związane z jego zrównoważonym działaniem na receptory serotoninergiczne i dopaminergiczne. Ponadto, skuteczność w monoterapii ostrych epizodów manii w zaburzeniu dwubiegunowym typu I została potwierdzona w dawkach 1-6 mg/dobę, z istotnym zmniejszeniem wyniku w skali YMRS już po 3 tygodniach leczenia.
9-hydroksyrysperydon, antagonista monoaminergiczny, BPSD, choroba Alzheimera, demencja mieszana, demencja naczyniowa, katalepsja, lek stabilizujący nastrój, neuroleptyk klasyczny, objaw negatywny, objaw pozapiramidowy, objawy wytwórcze, ostra mania, otępienie, receptor alfa-1-adrenergiczny, receptor alfa-2 adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny D2, receptor histaminergiczny H1, receptor serotoninergiczny 5-HT2, rysperydon, skala BEHAVE-AD, skala BPRS, skala CMAI, skala MMSE, skala N-CBRF, skala PANSS, skala YMRS, upośledzenie psychiczne, zaburzenie afektywne, zaburzenie dwubiegunowe typu I, zaburzenie zachowania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rispolept 2 mg
Przedkliniczne badania toksyczności rysperydonu wykazały dawkozależne efekty na układ hormonalny, w tym wpływ na gruczoły piersiowe i układ rozrodczy u szczurów i psów, związane z blokadą receptorów dopaminergicznych D₂ i hiperprolaktynemią. Nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów i królików, jednak obserwowano zaburzenia reprodukcyjne, takie jak zmiany w zachowaniach rodzicielskich, obniżona masa urodzeniowa i przeżywalność potomstwa oraz deficyty funkcji poznawczych u dorosłych osobników po ekspozycji prenatalnej. U młodych zwierząt odnotowano zwiększoną śmiertelność, opóźnienie rozwoju i dojrzewania płciowego, przy czym u psów nie stwierdzono zaburzeń wzrostu kości długich przy ekspozycji do 3,6-krotnej maksymalnej dawki u młodzieży (1,5 mg/dobę), natomiast dawka 15-krotnie wyższa wywołała istotne zmiany w tym zakresie.
antagonista dopaminy, arytmia serca, badanie toksykologiczne, dojrzewanie płciowe, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, gruczoł piersiowy, gruczolak endokrynny trzustki, gruczolak gruczołu mlecznego, gruczolak przysadki, guz piersi, hiperprolaktynemia, maksymalna ekspozycja, pole pod krzywą, profil bezpieczeństwa, prolaktyna, przewlekła toksyczność, receptor dopaminergiczny D2, rysperydon, torsade de pointes, układ rozrodczy, wydłużenie odstępu QT - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rispolept 1 mg/ml
Rysperydon, substancja czynna leku Rispolept (1 mg/ml, roztwór doustny), wykazuje w badaniach przedklinicznych dawkozależne działanie na układ rozrodczy i gruczoły piersiowe u niedojrzałych szczurów i psów, związane z blokadą receptorów dopaminergicznych D₂ i hiperprolaktynemią. U szczurów zaobserwowano niekorzystne efekty na zachowania rodzicielskie, masę urodzeniową i przeżywalność potomstwa, a także deficyty funkcji poznawczych po ekspozycji płodowej. Młode szczury wykazywały zwiększoną śmiertelność i opóźnienie rozwoju, a u młodych psów stwierdzono opóźnienie dojrzewania płciowego oraz wpływ na kości długie przy ekspozycji 15-krotnie przekraczającej maksymalną dawkę u młodzieży (1,5 mg/dobę). Rysperydon nie wykazuje działania genotoksycznego, jednak u gryzoni zaobserwowano rozwój gruczolaków przysadki, trzustki i gruczołów mlecznych, co wiąże się z przewlekłą hiperprolaktynemią i antagonizmem receptorów D₂, choć znaczenie tych zmian dla ludzi pozostaje niejasne.
antagonista dopaminy, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, deficyt poznawczy, dojrzewanie płciowe, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, gruczolak przysadki, gruczolak trzustki, guz piersi, hiperprolaktynemia, prolaktyna, receptor dopaminergiczny D2, rysperydon, teratogenność, toksyczność przewlekła, torsade de pointes, układ endokrynny, wydłużenie QT - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Solian 100 mg
Amisulpryd, należący do podstawionych benzamidów i klasyfikowany jako lek przeciwpsychotyczny (kod ATC: N05AL05), charakteryzuje się wysoką selektywnością wobec receptorów dopaminergicznych D2 i D3, bez powinowactwa do receptorów D1, D4, D5 oraz receptorów serotoninowych, α-adrenergicznych, histaminergicznych H1 i cholinergicznych. Jego unikalny profil farmakodynamiczny umożliwia dwukierunkowe działanie zależne od dawki: w dużych dawkach blokuje postsynaptyczne receptory D2 w układzie limbicznym, co skutkuje działaniem przeciwpsychotycznym i zmniejszeniem ryzyka objawów pozapiramidowych, natomiast w małych dawkach blokuje presynaptyczne receptory D2 i D3, prowadząc do uwalniania dopaminy i poprawy objawów negatywnych schizofrenii. Amisulpryd nie wywołuje katalepsji i nie powoduje nadwrażliwości receptorów D2 przy długotrwałym stosowaniu, co odróżnia go od klasycznych neuroleptyków.
benzamid, katalepsja, lek przeciwpsychotyczny, nadwrażliwość receptorów dopaminergicznych, neuroleptyk, objawy afektywne, objawy negatywne schizofrenii, objawy pozapiramidowe, objawy pozytywne schizofrenii, obniżenie nastroju, postsynaptyczny receptor D2, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny, receptor dopaminergiczny D2, receptor histaminergiczny H1, receptor serotoninowy, receptor α-adrenergiczny, schizofrenia, spowolnienie psychoruchowe, układ limbiczny, zaburzenie psychotyczne - Leksykon substancji czynnych
Rysperydon – Przedawkowanie
Rysperydon, lek przeciwpsychotyczny drugiej generacji, stosowany w leczeniu schizofrenii i epizodów maniakalnych, w przypadku przedawkowania wywołuje objawy wynikające z nasilonej blokady receptorów dopaminergicznych D2, serotoninergicznych 5-HT2A, α1-adrenergicznych, H1-histaminowych oraz muskarynowych. Klinicznie manifestuje się to sennością, sedacją, tachykardią, niedociśnieniem, objawami pozapiramidowymi (sztywność mięśniowa, dystonia, akatyzja, parkinsonizm polekowy), wydłużeniem odstępu QT w EKG, drgawkami oraz zagrażającym życiu częstoskurczem komorowym typu torsade de pointes. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne przedawkowanie rysperydonu i paroksetyny, które potęguje ryzyko kardiotoksyczności. Monitorowanie EKG jest kluczowe ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu serca, a objawy mogą utrzymywać się ze względu na długi okres półtrwania leku.
akatyzja, benzodiazepina, biperiden, choroba afektywna dwubiegunowa, częstoskurcz komorowy, dekontaminacja przewodu pokarmowego, diazepam, dopamina, drgawka, dystonia, epizod maniakalny, intubacja, klonazepam, lek antycholinergiczny, lek przeciwpsychotyczny drugiej generacji, lek sympatykomimetyczny, monitorowanie EKG, nagłe zatrzymanie krążenia, napad drgawkowy, niedociśnienie, noradrenalina, objaw pozapiramidowy, ośrodkowy układ nerwowy, parkinsonizm polekowy, płukanie żołądka, receptor dopaminergiczny D2, receptor H1-histaminowy, receptor muskarynowy, receptor serotoninergiczny 5-HT2A, receptor α1-adrenergiczny, schizofrenia, sedacja, sztywność mięśniowa, tachykardia, torsade de pointes, układ pozapiramidowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie psychiczne, zapaść krążeniowa, zatrucie wielolekowe - Leksykon substancji czynnych
Paliperydon – Właściwości farmakodynamiczne
Paliperydon, będący mieszaniną racemiczną enancjomerów (+)- i (-)-paliperydonu, wykazuje unikatowy profil farmakodynamiczny jako selektywny antagonista receptorów monoaminowych. Jego działanie przeciwpsychotyczne opiera się na wysokim powinowactwie do receptorów serotoninergicznych 5-HT2 oraz dopaminergicznych D2, a także blokadzie receptorów alfa 1-adrenergicznych, H1-histaminergicznych i alfa 2-adrenergicznych, przy braku powinowactwa do receptorów cholinergicznych, co przekłada się na korzystniejszy profil działań niepożądanych, zwłaszcza w zakresie efektów antycholinergicznych. Pomimo silnego antagonizmu D2, paliperydon rzadziej wywołuje objawy pozapiramidowe i stany kataleptyczne, co jest przypisywane dominującemu antagonizmowi serotoninergicznemu. W badaniach klinicznych potwierdzono skuteczność paliperydonu w leczeniu ostrej fazy schizofrenii, gdzie stosowano dawki 25 mg, 100 mg oraz 150 mg podawane co 4 tygodnie, z wyraźną poprawą w skali PANSS oraz funkcjonowaniu społecznym ocenianym skalą PSP, szczególnie przy dawkach 100 mg i 150 mg. Efekt terapeutyczny pojawia się szybko, już od 4. dnia leczenia, co umożliwia wczesną kontrolę objawów psychotycznych.
antagonizm serotoninergiczny, badanie podwójnie zaślepione, badanie randomizowane, dezorganizacja myślenia, dysfagia, działanie niepożądane, działanie pozapiramidowe, działanie przeciwpsychotyczne, efekt antycholinergiczny, funkcja motoryczna, kryteria DSM-IV, lęk i depresja, lek przeciwpsychotyczny, mieszanina racemiczna, monoterapia, nawrót schizofrenii, neuroleptyk klasyczny, niekontrolowana wrogość, objawy negatywne, objawy pozytywne, objawy psychotyczne, objawy wytwórcze schizofrenii, ostra faza schizofrenii, paliperydon, receptor alfa-1-adrenergiczny, receptor alfa-2 adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny D2, receptor H1-histaminergiczny, receptor serotoninergiczny 5-HT2, skala PANSS, stan kataleptyczny, substancja czynna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Paliperidone Teva 100 mg
Paliperydon, substancja czynna leku Paliperidone Teva, jest racemiczną mieszaniną izomerów (+)- i (-)-paliperydonu, działającą jako selektywny antagonista receptorów serotoninergicznych 5-HT2 oraz dopaminergicznych D2, z dodatkowym blokowaniem receptorów alfa 1-adrenergicznych, H1-histaminergicznych i alfa 2-adrenergicznych, bez wpływu na receptory cholinergiczne. Mechanizm ten przekłada się na skuteczne łagodzenie objawów schizofrenii, zwłaszcza wytwórczych, przy mniejszym ryzyku pozapiramidowych działań niepożądanych i ograniczonym hamowaniu funkcji motorycznych w porównaniu do klasycznych neuroleptyków. Skuteczność paliperydonu w leczeniu nawrotu schizofrenii potwierdzono w czterech randomizowanych, podwójnie zaślepionych badaniach klinicznych, trwających od 9 do 13 tygodni, w których stosowano schemat wstrzyknięć domięśniowych w dawkach 25 mg, 100 mg oraz 150 mg podawanych co 4 tygodnie, bez konieczności dodatkowego leczenia doustnego.
antagonista receptora D2, antagonizm serotoninergiczny, dezorganizacja myślenia, działanie pozapiramidowe niepożądane, lek przeciwpsychotyczny, lek psycholeptyczny, nawrót schizofrenii, niekontrolowana wrogość, objawy negatywne, objawy pozytywne, objawy wytwórcze schizofrenii, Paliperidone Teva, paliperydon, PANSS, PSP, receptor alfa-1-adrenergiczny, receptor alfa-2 adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny D2, receptor H1-histaminergiczny, receptor serotoninergiczny 5-HT2, selektywny czynnik blokujący monoaminy, skala funkcjonowania indywidualnego i społecznego, Skala Objawów Pozytywnych i Negatywnych, stan kataleptyczny - Leksykon substancji czynnych
Rysperydon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania toksyczności przewlekłej rysperydonu na niedojrzałych płciowo szczurach i psach wykazały dawkozależne zmiany w obrębie gruczołów piersiowych i układu rozrodczego, związane z hiperprolaktynemią indukowaną blokadą receptorów dopaminergicznych D2. W badaniach teratogenności nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów i królików. Ekspozycja na rysperydon w okresie płodowym u szczurów wiązała się z deficytami funkcji poznawczych u dorosłych zwierząt oraz zaburzeniami zachowań rodzicielskich, zmniejszeniem masy urodzeniowej i przeżywalności potomstwa. W badaniach na psach zaobserwowano opóźnienie dojrzewania płciowego przy dawkach przekraczających 15-krotnie maksymalną ekspozycję u ludzi (1,5 mg/dobę). Nie stwierdzono wpływu na wzrost kości długich przy ekspozycji 3,6-krotnie wyższej niż u młodzieży. Rysperydon nie wykazuje działania genotoksycznego, jednak w badaniach rakotwórczości u szczurów i myszy zaobserwowano zwiększoną częstość gruczolaków przysadki, trzustki i gruczołów mlecznych, co wiąże się z przewlekłym antagonizmem receptorów D2 i hiperprolaktynemią. Znaczenie tych zmian dla ryzyka u ludzi pozostaje nieznane.
antagonista dopaminy, badanie rakotwórcze, badanie toksykologiczne, deficyt funkcji poznawczych, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak cewkowy nerki, gruczolak gruczołu mlecznego, gruczolak przysadki, gruczolak trzustki, guz piersi, hiperprolaktynemia, kość długa, opóźnienie dojrzewania płciowego, osteodystrofia, receptor dopaminergiczny D2, rysperydon, stężenie prolaktyny, teratogenność, torsades de pointes, wydłużenie odstępu QT, zawiesina o przedłużonym uwalnianiu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Amisulpryd Holsten 200 mg
Amisulpryd, klasyfikowany pod kodem ATC N05AL05, jest przeciwpsychotykiem o unikalnym profilu farmakodynamicznym, wykazującym wysoką selektywność wobec receptorów dopaminergicznych D2 i D3, bez powinowactwa do receptorów D1, D4, D5 oraz receptorów serotoninowych, α-adrenergicznych, histaminergicznych H1 i cholinergicznych. Brak interakcji z tymi receptorami przekłada się na zmniejszone ryzyko działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie ortostatyczne, sedacja, przyrost masy ciała czy objawy antycholinergiczne. Ponadto, amisulpryd nie wiąże się z miejscami sigma, co dodatkowo wyróżnia jego profil farmakologiczny i wpływa na bezpieczeństwo terapii.
amisulpryd, działanie antycholinergiczne, halucynacja, kora przedczołowa, lek przeciwpsychotyczny, niedociśnienie ortostatyczne, objawy negatywne schizofrenii, objawy pozytywne schizofrenii, objawy schizofrenii, receptor alfa-adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny, receptor dopaminergiczny D1, receptor dopaminergiczny D2, receptor histaminergiczny H1, receptor serotoninowy, schizofrenia, spłycenie afektu, transmisja dopaminergiczna, układ limbiczny, układ pozapiramidowy, urojenie, wycofanie społeczne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Orizon 3 mg
Rysperydon, będący antagonistą receptorów 5-HT2 i D2, wykazuje unikatowy profil farmakologiczny z mniejszym ryzykiem pozapiramidowych działań niepożądanych w porównaniu z klasycznymi neuroleptykami. Jego skuteczność w leczeniu schizofrenii potwierdzono w badaniach klinicznych z dawkami od 1 mg do 16 mg/dobę, wykazując istotną poprawę w skalach BPRS i PANSS. W długoterminowej terapii rysperydon (2-8 mg/dobę) wydłużał czas do nawrotu choroby w porównaniu z haloperidolem. Ponadto, w leczeniu ostrej manii w zaburzeniu dwubiegunowym typu I, rysperydon w dawkach 1-6 mg/dobę znacząco obniżał wyniki w skali YMRS, zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z litem lub walproinianem, z wyjątkiem interakcji z karbamazepiną, która obniżała stężenia leku.
9-hydroksyrysperydon, antagonista monoaminergiczny, BPSD, choroba Alzheimera, demencja, demencja naczyniowa, działanie pozapiramidowe, epizod maniakalny, lek przeciwpsychotyczny, lit i walproinian, objaw negatywny, objaw wytwórczy schizofrenii, Orizon, otępienie, receptor alfa-1-adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny D2, receptor histaminergiczny H1, receptor serotoninergiczny 5-HT2, receptor α-2-adrenergiczny, rysperydon, schizofrenia, skala BEHAVE-AD, skala BPRS, skala CMAI, skala MMSE, skala N-CBRF, skala PANSS, skala YMRS, upośledzenie psychiczne, właściwość farmakodynamiczna, zaburzenie afektywne, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie dwubiegunowe typu I, zaburzenie zachowania - Leksykon substancji czynnych
Rysperydon – Właściwości farmakodynamiczne
Rysperydon jest selektywnym antagonistą receptorów serotoninergicznych 5-HT2 oraz dopaminergicznych D2, co stanowi podstawę jego działania przeciwpsychotycznego. Wykazuje również powinowactwo do receptorów alfa-1-adrenergicznych, histaminergicznych H1 oraz alfa-2-adrenergicznych, nie oddziałując na receptory cholinergiczne, co wpływa na korzystniejszy profil działań niepożądanych. W porównaniu z klasycznymi neuroleptykami, rysperydon wywołuje mniejsze ryzyko pozapiramidowych działań niepożądanych i katalepsji, co jest związane z jego zrównoważonym antagonizmem receptorów serotoninergicznych i dopaminergicznych. Skuteczność rysperydonu w leczeniu schizofrenii potwierdzono w badaniach klinicznych z dawkami od 1 mg do 16 mg na dobę, wykazując istotną poprawę w skalach BPRS i PANSS oraz dłuższy czas do nawrotu choroby w porównaniu z haloperydolem.
9-hydroksyrysperydon, agresja, antagonista monoaminergiczny, antagonizm ośrodkowy, BPSD, choroba Alzheimera, DSM-IV, działanie pozapiramidowe, haloperydol, karbamazepina, katalepsja, klirens leku, neuroleptyk klasyczny, objaw negatywny, objaw wytwórczy schizofrenii, ostra mania, otępienie naczyniowe, otępienie umiarkowane, pobudzenie, psychoza, receptor alfa-1-adrenergiczny, receptor alfa-2 adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny D2, receptor histaminergiczny H1, receptor serotoninergiczny 5-HT2, rysperydon, rysperydon o przedłużonym uwalnianiu, schizofrenia, skala BEHAVE-AD, skala BPRS, skala CMAI, skala MMSE, skala N-CBRF, skala PANSS, skala YMRS, stabilizator nastroju, walproinian, zaburzenie afektywne, zaburzenie dwubiegunowe typu I, zaburzenie schizoafektywne, zaburzenie zachowania - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Risperon 1 mg
Rysperydon, substancja czynna leku Risperon, jest selektywnym antagonistą receptorów serotoninergicznych 5-HT2 oraz dopaminergicznych D2, z dodatkowym powinowactwem do receptorów alfa-1-adrenergicznych, histaminergicznych H1 i alfa-2-adrenergicznych, bez działania na receptory cholinergiczne. Jego profil farmakologiczny umożliwia skuteczne leczenie objawów schizofrenii, zarówno pozytywnych, jak i negatywnych, przy jednoczesnym zmniejszeniu ryzyka działań niepożądanych pozapiramidowych. W badaniach klinicznych z udziałem ponad 2500 pacjentów dawki rysperydonu od 1 mg do 16 mg na dobę wykazały istotną skuteczność w redukcji objawów schizofrenii ocenianych skalami BPRS i PANSS. Długoterminowo, dawki 2-8 mg/dobę wydłużały okres do nawrotu choroby w porównaniu z haloperydolem. W terapii ostrej manii w zaburzeniu dwubiegunowym typu I, rysperydon w dawkach 1-6 mg/dobę skutecznie redukował objawy oceniane skalą YMRS, zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z litem lub walproinianem, z wyjątkiem interakcji z karbamazepiną, która obniżała stężenia terapeutyczne leku.
antagonista monoaminergiczny, BPSD, choroba Alzheimera, działanie niepożądane pozapiramidowe, epizod maniakalny, haloperydol, karbamazepina, katalepsja, klirens leku, nawrót choroby, neuroleptyk, objaw negatywny, objaw wytwórczy schizofrenii, ostry epizod manii, otępienie, otępienie naczyniowe, receptor alfa-1-adrenergiczny, receptor dopaminergiczny D2, receptor histaminergiczny H1, receptor serotoninergiczny 5-HT2, rysperydon, skala BPRS, skala CMAI, skala MMSE, skala N-CBRF, skala PANSS, skala YMRS, walproinian, zaburzenie afektywne, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie dwubiegunowe typu I, zaburzenie uczenia się, zaburzenie zachowania - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Palifren Long 150 mg / 100 mg
Paliperydon, substancja czynna produktu Palifren Long, jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym z grupy N05AX13, działającym jako selektywny antagonista receptorów serotoninergicznych 5-HT2 oraz dopaminergicznych D2, z dodatkowym blokowaniem receptorów alfa 1-adrenergicznych, H1-histaminergicznych i alfa 2-adrenergicznych. Oba enancjomery paliperydonu wykazują podobną aktywność farmakologiczną, a lek charakteryzuje się brakiem powinowactwa do receptorów cholinergicznych, co przekłada się na mniejsze ryzyko pozapiramidowych działań niepożądanych w porównaniu z klasycznymi neuroleptykami. Paliperydon skutecznie łagodzi objawy wytwórcze schizofrenii, jednocześnie rzadziej wywołując stany kataleptyczne i hamowanie funkcji motorycznych.
antagonista receptora D2, antagonizm serotoninergiczny, badanie kliniczne kontrolowane placebo, dezorganizacja myślenia, działanie niepożądane pozapiramidowe, lęk i depresja, lek przeciwpsychotyczny, lek psycholeptyczny, mięsień naramienny, mięsień pośladkowy, mieszanina racemiczna, nawrót schizofrenii, neuroleptyk klasyczny, niekontrolowana wrogość, objaw negatywny, objaw pozytywny, objaw wytwórczy schizofrenii, Palifren Long, paliperydon, PANSS, PSP, receptor alfa-1-adrenergiczny, receptor alfa-2 adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny D2, receptor H1-histaminergiczny, receptor serotoninergiczny 5-HT2, skala funkcjonowania indywidualnego i społecznego, Skala Objawów Pozytywnych i Negatywnych, stan kataleptyczny, właściwość farmakologiczna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Olanzapina Viatris 20 mg
Olanzapina to lek przeciwpsychotyczny z grupy diazepin, oksazepin, tiazepin i oksepiny (kod ATC: N05AH03), wykazujący szerokie spektrum działania farmakologicznego na receptory serotoninowe (5HT2A/2C, 5HT3, 5HT6), dopaminowe (D1-D5), muskarynowe (M1-M5), α1-adrenergiczne oraz histaminowe H1. Charakteryzuje się wyższym powinowactwem do receptorów 5HT2 niż D2, selektywnym hamowaniem neuronów dopaminergicznych układu mezolimbicznego (A10) przy minimalnym wpływie na drogi prążkowia (A9), co przekłada się na skuteczność przeciwpsychotyczną w dawkach niższych niż wywołujące katalepsję oraz efekt anksjolityczny. Badania PET i SPECT potwierdziły większe wysycenie receptorów 5HT2A niż D2 po podaniu 10 mg olanzapiny, a także mniejsze wysycenie receptorów D2 u pacjentów ze schizofrenią skutecznie leczonych olanzapiną, co koreluje z mniejszym ryzykiem objawów pozapiramidowych.
cholesterol całkowity, choroba afektywna dwubiegunowa, diazepiny i oksazepiny, działanie antagonistyczne, działanie niepożądane, działanie przeciwpsychotyczne, efekt anksjolityczny, epizod maniakalny, lek normotymiczny, lek przeciwpsychotyczny, lit w psychiatrii, objawy negatywne, objawy pozapiramidowe, objawy pozytywne, pozytronowa tomografia emisyjna, prążkowie, profil bezpieczeństwa leku, prolaktyna, receptor 5HT2A, receptor adrenergiczny, receptor cholinergiczny muskarynowy, receptor dopaminergiczny D2, receptor dopaminowy, receptor histaminowy, receptor serotoninowy, schizofrenia, skala Montgomery-Åsberg, tomografia emisyjna pojedynczego fotonu, układ mezolimbiczny, walproinian, zaburzenie schizoafektywne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Egoropal 50 mg
Produkt leczniczy Egoropal zawiera paliperydon w formie palmitynianu, będący antagonistą receptorów dopaminergicznych D2 oraz serotoninergicznych 5-HT2, co stanowi podstawę jego działania przeciwpsychotycznego. Paliperydon wykazuje również blokadę receptorów alfa1- i alfa2-adrenergicznych oraz H1-histaminergicznych, przy braku powinowactwa do receptorów cholinergicznych, co przekłada się na korzystny profil działań niepożądanych. W badaniach klinicznych potwierdzono skuteczność paliperydonu w leczeniu ostrego nawrotu schizofrenii, ocenianą za pomocą zmniejszenia całkowitej punktacji w skali PANSS oraz poprawy funkcjonowania społecznego i indywidualnego w skali PSP. Terapia opierała się na schemacie iniekcji podawanych w dniach 1., 8., 36. oraz 64., bez konieczności stosowania dodatkowych doustnych leków przeciwpsychotycznych.
antagonista receptora D2, dezorganizacja myślenia, działanie niepożądane, działanie pozapiramidowe, efekt terapeutyczny, enancjomer, funkcja motoryczna, iniekcja, kryteria DSM-IV, lek przeciwpsychotyczny, lek psycholeptyczny, mięsień pośladkowy, mieszanina racemiczna, nawrót schizofrenii, neuroleptyk klasyczny, objaw negatywny, objaw pozytywny, objaw wytwórczy schizofrenii, ostra faza schizofrenii, paliperydon, receptor alfa-1-adrenergiczny, receptor alfa-2 adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny D2, receptor H1-histaminergiczny, receptor serotoninergiczny 5-HT2, skala PANSS, skala PSP, stan kataleptyczny, substancja czynna, wstrzyknięcie domięśniowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Haloperidol WZF 0,2% 2 mg/ml
Haloperidol WZF 0,2% (2 mg/ml) w postaci kropli doustnych jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na haloperidol lub substancje pomocnicze, w tym metylu i propylu parahydroksybenzoesanu (E 218, E 216), które mogą wywoływać reakcje alergiczne. Leku nie należy stosować u osób w stanie śpiączki, z depresją ośrodkowego układu nerwowego oraz u pacjentów z chorobą Parkinsona, otępieniem z ciałami Lewy’ego i postępującym porażeniem nadjądrowym ze względu na ryzyko nasilenia objawów neurologicznych i złośliwego zespołu neuroleptycznego. Haloperidol wydłuża odstęp QTc, co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z wrodzonym lub nabytym wydłużeniem QT, po ostrym zawale mięśnia sercowego, z niewyrównaną niewydolnością serca oraz zaburzeniami rytmu komorowego, w tym torsade de pointes.
antybiotyk makrolidowy, choroba Parkinsona, depresja ośrodkowego układu nerwowego, farmakoterapia, fluorochinolon, haloperydol, hipokaliemia, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwpsychotyczny, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność serca, otępienie z ciałami Lewy’ego, parkinsonizm, pochodna butyrofenonu, postępujące porażenie nadjądrowe, receptor dopaminergiczny D2, śpiączka, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie połykania, zaburzenie rytmu komorowego, zawał mięśnia sercowego, zespół wydłużonego QT, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rispolept 4 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne rysperydonu wykazały dawkozależne efekty na układ rozrodczy i gruczoły piersiowe u szczurów i psów, związane z hiperprolaktynemią wynikającą z blokady receptorów dopaminergicznych D₂. Nie stwierdzono bezpośredniego działania teratogennego u szczurów i królików, jednak obserwowano negatywne skutki na zachowania rodzicielskie, masę urodzeniową i przeżywalność potomstwa oraz deficyty funkcji poznawczych po ekspozycji prenatalnej. W badaniach długoterminowych u młodych psów odnotowano opóźnienie dojrzewania płciowego, a przy ekspozycji 15-krotnie przekraczającej maksymalną dawkę u młodzieży (1,5 mg/dobę) zaobserwowano istotne zaburzenia wzrostu kości długich i dojrzewania płciowego. Rysperydon nie wykazywał działania genotoksycznego, jednak w badaniach rakotwórczych u gryzoni stwierdzono powiększenie gruczolaków przysadki, trzustki i gruczołów mlecznych, co wiąże się z przewlekłą hiperprolaktynemią, choć znaczenie tych wyników dla ludzi pozostaje niejasne.
antagonista dopaminy, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, deficyt funkcji poznawczej, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak gruczołu mlecznego, gruczolak przysadki, gruczolak trzustki, hiperprolaktynemia, odstęp QT, pole pod krzywą AUC, prolaktyna, receptor dopaminergiczny D2, rysperydon, teratogenność, toksyczność przewlekła, torsade de pointes - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rispolept 1 mg
Rysperydon, będący antagonistą receptorów serotoninergicznych 5-HT₂ i dopaminergicznych D₂, wykazuje zrównoważone działanie farmakodynamiczne, co przekłada się na skuteczność w leczeniu schizofrenii, zaburzeń dwubiegunowych typu I oraz behawioralnych i psychologicznych objawów demencji (BPSD). W badaniach klinicznych potwierdzono jego efektywność w dawkach od 1 do 16 mg/dobę w schizofrenii (optymalne 4-8 mg/dobę), 1-6 mg/dobę w ostrych epizodach manii oraz 0,5-4 mg/dobę w leczeniu agresji u pacjentów z otępieniem. Rysperydon wykazuje mniejsze ryzyko pozapiramidowych działań niepożądanych w porównaniu z klasycznymi neuroleptykami, co jest związane z jego unikatowym profilem receptorowym, w tym brakiem powinowactwa do receptorów cholinergicznych. Długoterminowe badania wykazały, że rysperydon wydłuża czas do nawrotu schizofrenii w porównaniu z haloperydolem.
aktywność motoryczna, antagonista monoaminergiczny, Behawioralne i Psychologiczne Objawy Demencji, choroba Alzheimera, działanie niepożądane, epizod manii, funkcja intelektualna, haloperydol, karbamazepina, katalepsja, Krótka Skala Oceny Psychiatrycznej, Krótka Skala Oceny Stanu Psychicznego, lit, nawrót choroby, objawy wytwórcze schizofrenii, otępienie, otępienie naczyniowe, receptor alfa1-adrenergiczny, receptor alfa2-adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny D2, receptor histaminergiczny H1, receptor serotoninergiczny 5-HT2, rysperydon, schizofrenia, Skala Objawów Pozytywnych i Negatywnych, Skala Oceny Manii Younga, Skala Oceny Pobudzenia Cohen-Mansfielda, Skala Oceny Zaburzeń Zachowania w Chorobie Alzheimera, stabilizator nastroju, upośledzenie psychiczne, walproinian, zaburzenie afektywne, zaburzenie dwubiegunowe typu I, zaburzenie zachowania, zaburzenie zdolności uczenia się, zachowanie destrukcyjne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Palifren Long 25 mg
Paliperydon, będący racemiczną mieszaniną enancjomerów (+)- i (-)-paliperydonu, wykazuje wysokie powinowactwo do receptorów 5-HT2 i D2, a także blokuje receptory alfa1-adrenergiczne, H1-histaminergiczne i alfa2-adrenergiczne, nie wykazując aktywności wobec receptorów cholinergicznych. Jego działanie antagonistyczne na receptory D2 odpowiada za skuteczność w leczeniu objawów pozytywnych schizofrenii, przy jednoczesnym zmniejszeniu ryzyka objawów pozapiramidowych dzięki dominującemu antagonizmowi serotoninowemu. W badaniach klinicznych z udziałem dorosłych pacjentów hospitalizowanych z nawrotem schizofrenii, podawanie paliperydonu w dawkach 25 mg, 100 mg i 150 mg co 4 tygodnie wykazało istotną poprawę w skali PANSS oraz, dla dawek 100 mg i 150 mg, w skali PSP oceniającej funkcjonowanie społeczne. Efekty terapeutyczne pojawiały się już od 4. dnia leczenia, a różnice względem placebo były statystycznie istotne do 8. dnia terapii.
antagonista receptora D2, antagonizm serotoninowy, dezorganizacja myślenia, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, enancjomer, lęk i depresja, lek przeciwpsychotyczny, mieszanina racemiczna, nawrót schizofrenii, objawy negatywne schizofrenii, objawy pozapiramidowe, objawy pozytywne schizofrenii, paliperydon, powinowactwo receptorowe, receptor alfa-1-adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny D2, receptor H1-histaminergiczny, receptor serotoninergiczny 5-HT2, selektywny czynnik blokujący monoaminy, skala PANSS, skala PSP, stan kataleptyczny, zapobieganie nawrotom - Leksykon substancji czynnych
Flupentyksol – Właściwości farmakodynamiczne
Flupentyksol, pochodna tioksantenu, jest neuroleptykiem o działaniu przeciwpsychotycznym wynikającym głównie z blokady receptorów dopaminergicznych D1 i D2, a także receptorów 5-HT2 i α1-adrenergicznych, przy braku powinowactwa do receptorów muskarynowych i α2-adrenergicznych. Izomer cis(Z)-flupentyksolu wykazuje silne powinowactwo do receptorów D1 i D2, co odróżnia go od flufenazyny i zbliża do profilu klozapiny. W badaniach in vivo potwierdzono korelację między powinowactwem do receptorów D2 a dawkami terapeutycznymi, a blokada receptorów D1 może ograniczać objawy pozapiramidowe, takie jak dyskineza. Flupentyksol wykazuje słabe działanie uspokajające i antyhistaminergiczne, a jego postać depot (dekanonian) pozwala na długotrwałe działanie przy mniejszych dawkach i ogranicza ryzyko interakcji z lekami znieczulającymi. Lek zwiększa stężenie prolaktyny w surowicy w sposób zależny od dawki.
5-hydroksytryptamina, atypowy lek przeciwpsychotyczny, cis-flupentyksol, dekanian flupentyksolu, dyskineza, działanie antydepresyjne, działanie antyhistaminergiczne, działanie przeciwlękowe, działanie przeciwpsychotyczne, efekt przeciwpsychotyczny, Fluanxol Depot, flufenazyna, flupentyksol, interakcja ze środkiem znieczulającym, klozapina, lek neuroleptyczny, lek przeciwpsychotyczny, neuroleptyk, objawy pozapiramidowe, omamy i urojenia, pobudzenie psychomotoryczne, pochodna fenotiazyny, pochodna tioksantenu, podwyższenie nastroju, powinowactwo receptorowe, prolaktyna, przewlekły stan psychotyczny, psychoza, receptor 5-HT, receptor 5-HT2, receptor dopaminergiczny, receptor dopaminergiczny D1, receptor dopaminergiczny D2, receptor muskarynowy, receptor α1-adrenergiczny, receptor α2-adrenergiczny, schizofrenia, uspokojenie polekowe, zaburzenie myślenia - Leksykon leków
Skład i postać leku – Aripsan 15 mg
ARIPSAN to preparat zawierający arypiprazol, atypowy lek przeciwpsychotyczny o mechanizmie częściowego agonizmu receptorów dopaminergicznych D₂ i serotoninergicznych 5-HT₁ₐ oraz antagonizmie receptorów 5-HT₂ₐ. Produkt dostępny jest w formie tabletek niepowlekanych o dawkach 5 mg, 10 mg oraz 15 mg arypiprazolu, różniących się kolorem (odpowiednio niebieski, różowy i żółty) oraz oznakowaniem (wytłoczenia „250”, „252” i „253”). Tabletki zawierają laktozę jednowodną w ilościach: 42,84 mg (5 mg), 40,26 mg (10 mg) oraz 59,894 mg (15 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze obejmują m.in. skrobię kukurydzianą, celulozę mikrokrystaliczną, hydroksypropylocelulozę, krospowidon, krzemionkę koloidalną oraz stearynian magnezu.
Aripsan, arypiprazol, atypowy lek przeciwpsychotyczny, celuloza mikrokrystaliczna, działanie agonistyczne, działanie antagonistyczne, hydroksypropyloceluloza, krospowidon, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, preparat przeciwpsychotyczny, receptor 5-HT2A, receptor dopaminergiczny D2, receptor serotoninergiczny 5-HT1A, stearynian magnezu, substancja rozsadzająca, substancja wiążąca, tabletka niepowlekana - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Perazin 50 mg 50 mg
Perazyna, będąca pochodną fenotiazyny z grupą piperazynową, jest lekiem przeciwpsychotycznym klasyfikowanym pod kodem ATC N05AB10. Preparaty dostępne są w dawkach 50 mg i 200 mg perazyny, odpowiadających odpowiednio 84,2 mg i 336,8 mg perazyny dimaleinianu na tabletkę. Mechanizm działania perazyny opiera się na hamowaniu układu dopaminergicznego OUN poprzez blokadę receptorów dopaminergicznych D2 oraz hamowanie uwalniania i wychwytu neuronalnego dopaminy. To działanie prowadzi do redukcji objawów pozytywnych schizofrenii, takich jak urojenia i omamy, co stanowi podstawę jej zastosowania w terapii zaburzeń psychotycznych.
działanie miorelaksacyjne, działanie neuroleptyczne, działanie przeciwhistaminowe, grupa piperazynowa, lek przeciwpsychotyczny, napięcie mięśniowe, neuroleptyk, objaw wytwórczy schizofrenii, perazyna dimaleinian, pochodna fenotiazyny, przekaźnictwo synaptyczne, receptor dopaminergiczny D2, substancja czynna, układ dopaminergiczny, wychwyt neuronalny dopaminy, zaburzenie psychotyczne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ketilept 25 mg 25 mg
Kwetiapina, atypowy lek przeciwpsychotyczny z grupy pochodnych diazepiny, wykazuje antagonistyczne działanie głównie na receptory serotoninowe 5HT2 oraz dopaminowe D1 i D2, z przewagą powinowactwa do 5HT2, co tłumaczy jej skuteczność przeciwpsychotyczną przy niskim ryzyku objawów pozapiramidowych. Aktywny metabolit norkwetiapina dodatkowo hamuje transporter noradrenaliny (NET) i działa częściowo agonistycznie na receptory 5HT1A, co może przyczyniać się do efektów przeciwdepresyjnych. W badaniach klinicznych kwetiapina w dawkach od 75 do 800 mg/dobę wykazała skuteczność w leczeniu schizofrenii, epizodów maniakalnych oraz depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej typu I i II, zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z litem lub walproinianem. W badaniach pediatrycznych (wiek 10-17 lat) stosowano dawki 400-800 mg/dobę, uzyskując istotną poprawę w manii i schizofrenii, choć w depresji dwubiegunowej skuteczność nie została potwierdzona. Okres półtrwania kwetiapiny wynosi około 7 godzin, jednak receptorowe zajęcie utrzymuje się do 12 godzin, co uzasadnia podawanie leku dwa razy na dobę.
ADHD, agonista dopaminy, akatyzja, atypowy lek przeciwpsychotyczny, blokada receptorów dopaminowych, czynnik transportujący noradrenalinę, depresja w chorobie dwubiegunowej, dyskinezja, dystonia, działania niepożądane mózgowo-naczyniowe, działanie antycholinergiczne, działanie kataraktogenne, efekt kataleptyczny, epizod maniakalny, granulocyt obojętnochłonny, hormony tarczycy, kwetiapina, lek antycholinergiczny, lek przeciwpsychotyczny, nadaktywność psychoruchowa, norkwetiapina, objawy pozapiramidowe, receptor alfa-1-adrenergiczny, receptor alfa-2 adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor dopaminergiczny D2, receptor dopaminowy, receptor histaminergiczny, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy, receptor serotoninowy 5HT1a, schizofrenia, skala MADRS, skala PANSS, skala YMRS, stabilizator nastroju, stężenie prolaktyny, sztywność mięśni, tendencje samobójcze, tomografia pozytonowa, TSH, walproinian sodu, wolna T4, zaburzenie dwubiegunowe, zaburzenie schizoafektywne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Amisulpryd Holsten 400 mg
Amisulpryd Holsten, klasyfikowany pod kodem ATC N05AL05, jest przeciwpsychotycznym lekiem o wysokiej selektywności wobec receptorów dopaminergicznych D2 i D3, bez powinowactwa do podtypów D1, D4 i D5. Charakteryzuje się unikalnym profilem receptorowym, nie oddziałując na receptory serotoninowe, α-adrenergiczne, histaminergiczne H1 oraz cholinergiczne, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych takich jak sedacja, przyrost masy ciała, efekty antycholinergiczne czy kardiologiczne. Brak powinowactwa do miejsc sigma dodatkowo odróżnia amisulpryd od innych neuroleptyków. W badaniach na modelach zwierzęcych wykazano, że lek wykazuje dawkozależne działanie, z silniejszą blokadą receptorów dopaminergicznych w układzie limbicznym niż w prążkowiu, co przekłada się na ograniczenie działań pozapiramidowych.
Amisulpryd Holsten, dezorganizacja myślenia, działanie niepożądane antycholinergiczne, halucynacja, lek przeciwpsychotyczny, neuroleptyk, objawy negatywne schizofrenii, objawy pozytywne schizofrenii, prążkowie, przewodnictwo serotoninergiczne, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny, receptor dopaminergiczny D2, receptor histaminergiczny H1, receptor serotoninowy, receptor α-adrenergiczny, schizofrenia, spłycenie afektu, układ limbiczny, układ pozapiramidowy, układ sercowo-naczyniowy, urojenie, wycofanie społeczne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rispolept 1 mg/ml
Rysperydon, będący antagonistą receptorów serotoninergicznych 5-HT₂ oraz dopaminergicznych D₂, wykazuje złożone działanie farmakodynamiczne, które przekłada się na skuteczność w leczeniu schizofrenii, zaburzeń dwubiegunowych, behawioralnych i psychologicznych objawów demencji (BPSD) oraz zaburzeń zachowania u dzieci. W badaniach klinicznych potwierdzono jego efektywność w dawkach od 1 do 16 mg/dobę u dorosłych ze schizofrenią, gdzie poprawiał objawy pozytywne i negatywne oceniane skalami BPRS i PANSS. W terapii epizodów maniakalnych zaburzenia dwubiegunowego stosowano dawki 1-6 mg/dobę, uzyskując istotną redukcję objawów według skali YMRS. U osób starszych z otępieniem rysperydon w dawkach 0,5-4 mg/dobę skutecznie redukował agresję, pobudzenie i psychozę, oceniane skalami BEHAVE-AD i CMAI. W populacji pediatrycznej (5-12 lat) z zaburzeniami zachowania stosowano dawki 0,02-0,06 mg/kg mc./dobę, co przekładało się na poprawę w podskali Conduct Problem skali Nisongera (N-CBRF).
aktywność motoryczna, antagonizm monoaminergiczny, antagonizm ośrodkowy, badanie podwójnie zaślepione, Behawioralne i Psychologiczne Objawy Demencji, choroba Alzheimera, działanie pozapiramidowe, funkcja intelektualna, haloperydol, katalepsja, klasyczny neuroleptyk, Krótka Skala Oceny Psychiatrycznej, Krótka Skala Oceny Stanu Psychicznego, lek przeciwpsychotyczny, nawrót choroby, objaw negatywny, objaw pozytywny, objaw wytwórczy, ostry epizod manii, otępienie naczyniowe, otępienie umiarkowane, receptor alfa1-adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny D2, receptor histaminergiczny H1, receptor serotoninergiczny 5-HT2, receptor α2-adrenergiczny, rysperydon, schizofrenia, Skala Objawów Pozytywnych i Negatywnych, Skala Oceny Manii Younga, Skala Oceny Pobudzenia Cohen-Mansfielda, Skala Oceny Zaburzeń Zachowania w Chorobie Alzheimera, upośledzenie psychiczne, zaburzenie afektywne, zaburzenie dwubiegunowe typu I, zaburzenie uczenia się, zaburzenie zachowania, zachowanie destrukcyjne - Leksykon substancji czynnych
Lewomepromazyna – Właściwości farmakodynamiczne
Lewomepromazyna, będąca alifatycznym pochodnym fenotiazyny (kod ATC: N05AA02), to słaby neuroleptyk o silniejszym niż chlorpromazyna działaniu hamującym funkcje psychoruchowe. Jej główny mechanizm polega na blokadzie receptorów dopaminergicznych D2 w mózgu (wzgórze, podwzgórze, układ siatkowaty, limbiczny), co przekłada się na efekt przeciwpsychotyczny, redukcję spontanicznej aktywności i agresji. Lewomepromazyna wykazuje szerokie spektrum receptorowe, antagonizując również receptory D1, H1, α1-adrenergiczne, muskarynowe i serotoninowe, co skutkuje działaniem uspokajającym, przeciwlękowym, przeciwwymiotnym, przeciwhistaminowym i przeciwadrenergicznym. W porównaniu do innych neuroleptyków, charakteryzuje się mniejszą częstością pozapiramidowych działań niepożądanych, co poprawia jej profil bezpieczeństwa u wybranych pacjentów.
chlorpromazyna, działanie analgetyczne, działanie pozapiramidowe, działanie przeciwadrenergiczne, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwcholinergiczne, działanie przeciwhistaminowe, działanie przeciwlękowe, działanie przeciwpsychotyczne, działanie przeciwwymiotne, działanie sedatywne, działanie uspokajające, efekt amnestyczny, lek przeciwpsychotyczny, neuroleptyk, pochodna fenotiazyny, podanie domięśniowe, receptor adrenergiczny alfa1, receptor D1, receptor dopaminergiczny D2, receptor histaminowy H1, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy, środek przeciwbólowy, terapia bólu, układ neuroprzekaźnikowy, zaburzenie psychotyczne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Symamis 100 mg
Amisulpryd, substancja czynna leku Symamis, jest selektywnym antagonistą receptorów dopaminergicznych D2 i D3, bez powinowactwa do receptorów D1, D4, D5 oraz receptorów serotoninowych, α-adrenergicznych, histaminergicznych H1, cholinergicznych i sigma. Ta selektywność farmakodynamiczna przekłada się na zmniejszone ryzyko działań niepożądanych, takich jak sedacja, przyrost masy ciała, objawy pozapiramidowe czy efekty antycholinergiczne. Amisulpryd wykazuje dawkozależny mechanizm działania: w niskich dawkach blokuje presynaptyczne receptory D2/D3, zwiększając uwalnianie dopaminy i poprawiając objawy negatywne schizofrenii, natomiast w wyższych dawkach blokuje postsynaptyczne receptory dopaminergiczne, co odpowiada za efekt przeciwpsychotyczny w leczeniu objawów pozytywnych. W badaniach przedklinicznych nie obserwowano katalepsji ani rozwoju nadwrażliwości receptorów D2, co sugeruje stabilność efektu terapeutycznego podczas długotrwałej terapii.
amisulpryd, benzamid, katalepsja, lek przeciwpsychotyczny, nadwrażliwość receptorów dopaminergicznych, neuroleptyk atypowy, neuroleptyk klasyczny, objawy negatywne schizofrenii, objawy pozapiramidowe, objawy pozytywne schizofrenii, receptor alfa-adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny, receptor dopaminergiczny D2, receptor histaminergiczny H1, receptor postsynaptyczny D2, receptor presynaptyczny D2, receptor serotoninowy, receptor sigma, schizofrenia, układ limbiczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Paliperidone Teva 75 mg
Paliperydon, substancja czynna leku Paliperidone Teva, jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym z grupy psycholeptyków, wykazującym selektywne blokowanie receptorów monoaminowych, głównie serotoninergicznych 5-HT2 oraz dopaminergicznych D2, a także alfa 1-adrenergicznych i w mniejszym stopniu H1-histaminergicznych i alfa 2-adrenergicznych, bez powinowactwa do receptorów cholinergicznych. Jego mechanizm działania, oparty na silnym antagonizmie receptorów D2, pozwala na skuteczne łagodzenie objawów wytwórczych schizofrenii przy jednoczesnym zmniejszeniu ryzyka wystąpienia pozapiramidowych działań niepożądanych i katalepsji, co odróżnia go od klasycznych neuroleptyków.
antagonista receptora D2, badanie podwójnie zaślepione, dezorganizacja myślenia, działanie pozapiramidowe, lek przeciwpsychotyczny, lek psycholeptyczny, mięsień naramienny, mięsień pośladkowy, mieszanina racemiczna, nawrót schizofrenii, niekontrolowana wrogość, objaw negatywny, objaw pozytywny, objaw wytwórczy schizofrenii, ośrodkowy układ nerwowy, receptor alfa-1-adrenergiczny, receptor alfa-2 adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny D2, receptor H1-histaminergiczny, receptor serotoninergiczny, skala PANSS, skala PSP, stan kataleptyczny, wstrzyknięcie domięśniowe, zachowanie agresywne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Levomentis 25 mg
Lewomepromazyna, substancja czynna leku Levomentis 25 mg, jest neuroleptykiem z grupy alifatycznych pochodnych fenotiazyny (kod ATC: N05AA02). Jej mechanizm działania opiera się głównie na blokadzie receptorów dopaminergicznych D2 w mózgu, co prowadzi do redukcji aktywności psychoruchowej i agresji. Ponadto lek wykazuje powinowactwo do receptorów D1, H1, α1-adrenergicznych, muskarynowych oraz serotoninowych, co przekłada się na szerokie spektrum efektów farmakologicznych, takich jak działanie przeciwlękowe, uspokajające, przeciwwymiotne, przeciwhistaminowe, przeciwadrenergiczne i przeciwcholinergiczne. Lewomepromazyna charakteryzuje się mniejszym ryzykiem pozapiramidowych działań niepożądanych w porównaniu z innymi neuroleptykami, a jej silna blokada receptorów alfa-adrenergicznych przy stosunkowo słabym działaniu przeciwcholinergicznym jest istotnym aspektem jej profilu farmakodynamicznego.
chlorpromazyna, działanie analgetyczne, działanie przeciwadrenergiczne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie przeciwhistaminowe, działanie przeciwwymiotne, efekt amnestyczny, lek przeciwpsychotyczny, lewomepromazyna, neuroleptyk, objawy pozapiramidowe, opioid, pochodna fenotiazyny, podanie domięśniowe, receptor alfa-adrenergiczny, receptor D1, receptor dopaminergiczny D2, receptor H1, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy, sedacja, układ cholinergiczny, układ histaminergiczny, układ limbiczny, układ noradrenergiczny, układ serotoninergiczny, układ siatkowaty, właściwość przeciwbólowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Palifren Long 50 mg
Przedawkowanie palmitynianu paliperydonu w formie preparatu Palifren Long, charakteryzującego się przedłużonym uwalnianiem i długim okresem półtrwania, stanowi poważne zagrożenie dla pacjenta, wymagające kompleksowego i długotrwałego nadzoru klinicznego. Objawy toksyczności wynikają z nasilenia działania farmakologicznego na ośrodkowy układ nerwowy oraz układ sercowo-naczyniowy, w tym senność, sedację, pozapiramidowe zaburzenia ruchowe, a także groźne arytmie serca, takie jak torsade de pointes i migotanie komór, które mogą prowadzić do nagłego zatrzymania krążenia. Warto podkreślić, że dawki preparatu Palifren Long (25 mg do 150 mg) zawierają wyższe ilości palmitynianu paliperydonu niż wskazuje nazwa produktu (np. dawka 50 mg zawiera 78 mg palmitynianu paliperydonu), co ma istotne znaczenie przy ocenie ryzyka przedawkowania.
akatyzja, biperiden, częstoskurcz komorowy polimorficzny, drożność dróg oddechowych, dystonia, migotanie komór, monitorowanie EKG, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, odstęp QT, okres półtrwania, paliperydon, palmitynian paliperydonu, parkinsonizm polekowy, receptor alfa-adrenergiczny, receptor dopaminergiczny D2, siarczan magnezu, środek przeciwcholinergiczny, środek sympatykomimetyczny, sztywność mięśniowa, torsade de pointes, układ sercowo-naczyniowy, zapaść krążeniowa, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Palifren Long 75 mg
Paliperydon, substancja czynna leku Palifren Long, jest racemiczną mieszaniną (+)- i (-)-paliperydonu, wykazującą wysokie powinowactwo do receptorów serotoninergicznych 5-HT2 oraz dopaminergicznych D2, a także blokadę receptorów alfa 1-adrenergicznych, H1-histaminergicznych i alfa 2-adrenergicznych, bez powinowactwa do receptorów cholinergicznych. Jako silny antagonista receptorów D2, paliperydon skutecznie łagodzi objawy wytwórcze schizofrenii, jednocześnie rzadziej wywołując pozapiramidowe działania niepożądane, co przypisuje się dominującemu antagonizmowi serotoninowemu. W badaniach klinicznych potwierdzono skuteczność paliperydonu w dawkach 25 mg, 50 mg, 100 mg i 150 mg podawanych co 4 tygodnie, z istotną poprawą w skali PANSS oraz funkcjonowaniu społecznym ocenianym skalą PSP, przy czym dawki 100 mg i 150 mg wykazały największą skuteczność. Poprawa objawów była widoczna już od 4. dnia terapii, a różnice względem placebo ujawniły się do 8. dnia leczenia.
antagonista receptora D2, antagonizm serotoninowy, działanie pozapiramidowe, funkcja motoryczna, kontrola objawów, kryteria DSM-IV, lek przeciwpsychotyczny, mechanizm farmakodynamiczny, nawrót schizofrenii, objawy wytwórcze schizofrenii, paliperydon o przedłużonym uwalnianiu, powinowactwo receptorowe, receptor alfa-1-adrenergiczny, receptor alfa-2 adrenergiczny, receptor dopaminergiczny D2, receptor H1-histaminergiczny, receptor serotoninergiczny 5-HT2, skala PANSS, skala PSP, stan kataleptyczny - Leksykon substancji czynnych
Tiapryd – Właściwości farmakodynamiczne
Tiapryd, atypowy lek neuroleptyczny z grupy benzamidów (ATC: N05AL03), wykazuje selektywne antagonizowanie receptorów dopaminergicznych D2 i D3, przy minimalnym powinowactwie do receptorów D1 oraz braku wpływu na receptory serotoniny, noradrenaliny i histaminy. Jego mechanizm działania jest niezależny od cyklazy adenylowej, co przekłada się na unikalny profil farmakodynamiczny, charakteryzujący się brakiem sedacji, katalepsji oraz zaburzeń funkcji poznawczych. Tiapryd wykazuje szczególną skuteczność wobec uprzednio „uczulonych” receptorów dopaminergicznych, co potwierdza jego efektywność w leczeniu dyskinez, a także posiada działanie przeciwlękowe niezależne od efektu antydopaminergicznego. Preparat Tiapridal dodatkowo poprawia czujność u osób w podeszłym wieku, co jest istotne w terapii geriatrycznej. Tiapryd nie wykazuje potencjału uzależniającego, co czyni go bezpiecznym w długoterminowym stosowaniu, także u pacjentów z historią uzależnień.
atypowy lek neuroleptyczny, benzamid, centralny układ nerwowy, cyklaza adenylowa, demencja, dyskineza, dyskinezja, działanie niepożądane, działanie przeciwlękowe, katalepsja, klasyczny neuroleptyk, lek przeciwpsychotyczny, receptor dopaminergiczny, receptor dopaminergiczny D1, receptor dopaminergiczny D2, sedacja, tiapryd, uzależnienie, uzależnienie fizyczne, zaburzenie funkcji poznawczych, zaburzenie psychiczne, zaburzenie zachowania, zespół odstawienia, zespół odstawienia alkoholu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Orizon 0,5 mg
Badania przedkliniczne rysperydonu, substancji czynnej leku Orizon, wykazały dawkozależne efekty na układ rozrodczy i gruczoły piersiowe u niedojrzałych płciowo szczurów i psów, związane ze wzrostem stężenia prolaktyny w surowicy, wynikającym z blokady receptorów dopaminergicznych D2. W badaniach toksyczności u młodych szczurów odnotowano zwiększoną śmiertelność i opóźnienie rozwoju potomstwa, a u psów przy ekspozycji 3,6-krotnie wyższej niż maksymalna u młodzieży (1,5 mg/dobę) nie stwierdzono zaburzeń wzrostu kości długich, natomiast przy 15-krotnej ekspozycji zaobserwowano wpływ na kości i dojrzewanie płciowe. Rysperydon nie wykazywał działania teratogennego u szczurów i królików, jednak wpływał negatywnie na zachowania rodzicielskie, masę urodzeniową i przeżywalność potomstwa oraz powodował deficyty funkcji poznawczych u dorosłych zwierząt po ekspozycji prenatalnej.
antagonista dopaminy, badanie toksykologiczne, częstoskurcz komorowy torsade de pointes, deficyt funkcji poznawczych, dojrzewanie płciowe, działanie niepożądane, genotoksyczność, gruczolak gruczołów mlecznych, gruczolak przysadki, gruczolak trzustki, hiperprolaktynemia, odstęp QT, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, prolaktyna, receptor dopaminergiczny D2, rysperydon, teratogenność, toksyczność podprzewlekła, układ rozrodczy, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Risperidone Grindeks 4 mg
Rysperydon, będący antagonistą receptorów 5-HT2 i D2, wykazuje szerokie spektrum działania terapeutycznego w leczeniu schizofrenii, epizodów maniakalnych w zaburzeniu dwubiegunowym typu I, objawów behawioralnych i psychologicznych demencji (BPSD) oraz zaburzeń zachowania u dzieci. W badaniach klinicznych obejmujących ponad 2500 dorosłych pacjentów ze schizofrenią, dawki rysperydonu w zakresie 1-16 mg/dobę (optymalne 4-8 mg/dobę) wykazały istotną skuteczność w skalach PANSS i BPRS, przewyższając placebo i wykazując lepszy profil tolerancji niż klasyczne neuroleptyki. W terapii epizodów maniakalnych (dawki 1-6 mg/dobę) rysperydon znacząco obniżał wyniki w skali YMRS, z efektywnością porównywalną do haloperydolu, a w leczeniu skojarzonym z litem lub walproinianem potwierdzono większą skuteczność niż monoterapia. W populacji osób starszych z otępieniem (dawki 0,5-4 mg/dobę) rysperydon skutecznie redukował agresję, pobudzenie i psychozę, niezależnie od stopnia zaawansowania otępienia i typu choroby, oceniane skalami BEHAVE-AD i CMAI.
aktywność motoryczna, Behawioralne i Psychologiczne Objawy Demencji, choroba Alzheimera, epizod maniakalny, haloperydol, karbamazepina, katalepsja, Krótka Skala Oceny Stanu Psychicznego, lit w psychiatrii, objawy pozapiramidowe, objawy wytwórcze, otępienie naczyniowe, otępienie umiarkowane, receptor alfa-2 adrenergiczny, receptor alfa1-adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny D2, receptor histaminergiczny H1, receptor serotoninergiczny 5-HT2, rysperydon, skala BPRS, Skala Oceny Manii Younga, Skala Oceny Pobudzenia Cohen-Mansfielda, Skala Oceny Zaburzeń Zachowania w Chorobie Alzheimera, skala PANSS, stabilizator nastroju, upośledzenie psychiczne, walproinian, zaburzenie afektywne, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie dwubiegunowe typu I, zaburzenie uczenia się, zaburzenie zachowania