Właściwości farmakodynamiczne
Paliperidone Teva 100 mg

Paliperydon, substancja czynna leku Paliperidone Teva, jest racemiczną mieszaniną izomerów (+)- i (-)-paliperydonu, działającą jako selektywny antagonista receptorów serotoninergicznych 5-HT2 oraz dopaminergicznych D2, z dodatkowym blokowaniem receptorów alfa 1-adrenergicznych, H1-histaminergicznych i alfa 2-adrenergicznych, bez wpływu na receptory cholinergiczne. Mechanizm ten przekłada się na skuteczne łagodzenie objawów schizofrenii, zwłaszcza wytwórczych, przy mniejszym ryzyku pozapiramidowych działań niepożądanych i ograniczonym hamowaniu funkcji motorycznych w porównaniu do klasycznych neuroleptyków. Skuteczność paliperydonu w leczeniu nawrotu schizofrenii potwierdzono w czterech randomizowanych, podwójnie zaślepionych badaniach klinicznych, trwających od 9 do 13 tygodni, w których stosowano schemat wstrzyknięć domięśniowych w dawkach 25 mg, 100 mg oraz 150 mg podawanych co 4 tygodnie, bez konieczności dodatkowego leczenia doustnego.

Właściwości farmakodynamiczne paliperydonu

Paliperydon, substancja czynna leku Paliperidone Teva, należy do grupy farmakoterapeutycznej leków psycholeptycznych, klasyfikowanych jako inne leki przeciwpsychotyczne (kod ATC: N05AX13). Produkt zawiera mieszaninę racemiczną (+)- i (-)-paliperydonu o podobnej aktywności farmakologicznej pod względem jakościowym i ilościowym.1

Mechanizm działania

Paliperydon działa jako selektywny czynnik blokujący działanie monoamin, wykazując odmienne właściwości farmakologiczne w porównaniu do klasycznych neuroleptyków. Mechanizm działania paliperydonu opiera się na silnym wiązaniu z receptorami serotoninergicznymi 5-HT2 oraz dopaminergicznymi D2. Dodatkowo substancja blokuje receptory alfa 1-adrenergiczne oraz, w nieco mniejszym stopniu, receptory H1-histaminergiczne i alfa 2-adrenergiczne.2

Istotną cechą farmakodynamiczną paliperydonu jest brak wiązania z receptorami cholinergicznymi. Pomimo że paliperydon jest silnym antagonistą receptorów D2, co przyczynia się do łagodzenia objawów wytwórczych schizofrenii, wykazuje on mniejszą tendencję do wywoływania stanów kataleptycznych i w mniejszym stopniu hamuje funkcje motoryczne w porównaniu z klasycznymi neuroleptykami. Dodatkowo, dominujący ośrodkowy antagonizm serotoninergiczny może przyczyniać się do zmniejszenia ryzyka występowania pozapiramidowych działań niepożądanych.3

Skuteczność kliniczna w leczeniu schizofrenii

Skuteczność paliperydonu w leczeniu nawrotu schizofrenii została potwierdzona w czterech podwójnie zaślepionych, randomizowanych, kontrolowanych placebo badaniach klinicznych przeprowadzonych wśród dorosłych, hospitalizowanych pacjentów z nawrotem choroby, spełniających kryteria klasyfikacji schizofrenii według DSM-IV. Badania te obejmowały: jedno badanie trwające 9 tygodni oraz trzy badania trwające 13 tygodni, w których stosowano stałe dawki leku.4

Schemat podawania paliperydonu w badaniach obejmował wstrzyknięcia w określonych momentach badania: w badaniu 9-tygodniowym lek podawano w dniach 1., 8. i 36., natomiast w badaniach 13-tygodniowych dodatkowo w 64. dniu. Co istotne, podczas leczenia nawrotu schizofrenii z zastosowaniem paliperydonu nie było konieczności doustnego podawania dodatkowych leków przeciwpsychotycznych.5

Ocena skuteczności klinicznej

Głównym parametrem oceny skuteczności leczenia było zmniejszenie całkowitej punktacji w skali objawów pozytywnych i negatywnych (PANSS – Positive and Negative Syndrome Scale). Skala PANSS jest uznanym narzędziem składającym się z pięciu czynników, służącym do oceny:

  • objawów pozytywnych
  • objawów negatywnych
  • dezorganizacji myślenia
  • niekontrolowanej wrogości/podniecenia
  • lęku/depresji

6

Dodatkowo, funkcjonowanie pacjentów oceniono przy użyciu skali funkcjonowania indywidualnego i społecznego (PSP – Personal and Social Performance). Jest to uznana skala wykorzystywana przez klinicystów do określania funkcjonowania pacjenta w czterech kluczowych obszarach:

  • aktywności użytecznych społecznie (praca i nauka)
  • związków osobistych i społecznych
  • dbałości o higienę osobistą
  • zachowań agresywnych i zakłócających porządek

7

Wyniki badań klinicznych

Szczególnie istotne wyniki uzyskano w 13-tygodniowym badaniu (n = 636), w którym porównywano trzy ustalone dawki paliperydonu z placebo. Schemat podawania obejmował:

  1. Początkowe wstrzyknięcie 150 mg do mięśnia naramiennego
  2. Następnie 3 dawki podane do mięśnia pośladkowego lub naramiennego w schemacie:
    • 25 mg co 4 tygodnie
    • 100 mg co 4 tygodnie
    • 150 mg co 4 tygodnie

8

Wszystkie trzy dawki paliperydonu wykazały lepsze działanie od placebo w zakresie poprawy całkowitej punktacji w skali PANSS. Należy podkreślić, że w grupach leczonych dawkami 100 mg/4 tygodnie oraz 150 mg/4 tygodnie wykazano statystyczną przewagę nad placebo również pod względem punktacji w skali PSP, czego nie zaobserwowano przy dawce 25 mg/4 tygodnie.9

Przeprowadzone badania potwierdziły skuteczność paliperydonu przez cały okres leczenia, co objawiało się poprawą punktacji w skali PANSS. Efekt terapeutyczny zaobserwowano już w 4. dniu badania, natomiast do 8. dnia nastąpiło wyraźne zróżnicowanie wyników między grupami przyjmującymi paliperydon w dawkach 25 mg i 150 mg a grupą przyjmującą placebo.10

Dawka paliperydonu Poprawa w skali PANSS Poprawa w skali PSP Czas do zaobserwowania efektu
25 mg/4 tygodnie Lepsza niż placebo Brak statystycznej przewagi nad placebo Widoczny od 4. dnia, wyraźne odróżnienie od placebo do 8. dnia
100 mg/4 tygodnie Lepsza niż placebo Statystycznie lepsza niż placebo Widoczny od 4. dnia
150 mg/4 tygodnie Lepsza niż placebo Statystycznie lepsza niż placebo Widoczny od 4. dnia, wyraźne odróżnienie od placebo do 8. dnia
  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl