terapia zastępcza hormonów tarczycy
Terapia zastępcza hormonów tarczycy to podstawowa metoda leczenia niedoczynności tarczycy polegająca na uzupełnianiu niedoborów hormonów tego gruczołu. Standardowo stosuje się lewotyroksyn (LT4) – syntetyczny odpowiednik tyroksyny (T4), który po podaniu ulega konwersji do trijodotyroniny (T3), czyli aktywnej biologicznie formy hormonu.
Dawkowanie lewotyroksynu ustala się indywidualnie, rozpoczynając od niższych dawek (zwłaszcza u osób starszych i z chorobami sercowo-naczyniowymi) i stopniowo zwiększając do osiągnięcia eutyreozy. Skuteczność terapii monitoruje się poprzez oznaczanie stężenia TSH, które powinno mieścić się w zakresie referencyjnym (zazwyczaj 0,4-4,0 mIU/L), choć w niektórych przypadkach (np. po tyroidektomii z powodu raka tarczycy) dąży się do supresji TSH.
W wybranych przypadkach klinicznych, gdy monoterapia LT4 nie przynosi optymalnej poprawy (utrzymują się objawy niedoczynności mimo normalizacji TSH), rozważa się terapię kombinowaną LT4 z LT3. Najnowsze badania sugerują, że część pacjentów może odnosić korzyści z takiego połączenia ze względu na polimorfizmy genów odpowiedzialnych za metabolizm hormonów tarczycy.
Istotnym aspektem terapii zastępczej jest regularne przyjmowanie leku na czczo, co najmniej 30-60 minut przed pierwszym posiłkiem, oraz unikanie jednoczesnego przyjmowania preparatów wapnia, żelaza, suplementów multiwitaminowych czy inhibitorów pompy protonowej, które mogą zaburzać wchłanianie lewotyroksyny.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Levothyroxine Accord 100 mcg
Levothyroxine Accord (lewotyroksyna sodowa) jest wskazany do terapii zastępczej hormonów tarczycy, jednak jego stosowanie wymaga wykluczenia przeciwwskazań, takich jak nadwrażliwość na substancję czynną lub pomocnicze składniki, w tym barwniki: żółcień pomarańczowa (E 110) w dawkach 25 μg, 100 μg i 125 μg, czerwień Allura AC (E 129) w dawkach 75 μg, 112 μg, 125 μg i 200 μg oraz tartrazyna (E 102) w dawkach 88 μg i 100 μg. Przeciwwskazania obejmują także nieleczone zaburzenia endokrynologiczne, takie jak niedoczynność kory nadnerczy, niedoczynność przysadki oraz nadczynność tarczycy, które mogą prowadzić do poważnych powikłań, w tym przełomu nadnerczowego czy nasilenia tyreotoksykozy. Ponadto, leczenie nie powinno być rozpoczynane u pacjentów z ostrymi schorzeniami sercowo-naczyniowymi, w tym świeżo przebytym zawałem mięśnia sercowego, zapaleniem mięśnia sercowego oraz pancarditis, ze względu na ryzyko pogorszenia stanu klinicznego.
choroba wieńcowa, leki przeciwtarczycowe, lewotyroksyna sodowa, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na substancję czynną, niedoczynność kory nadnerczy, niedoczynność przysadki, niedoczynność tarczycy płodu, pancarditis, przełom nadnerczowy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, terapia zastępcza hormonów tarczycy, tyreotoksykoza, zaburzenia rytmu serca, zapalenie mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego