przykurcz kończyny

Przykurcz kończyny to zaburzenie polegające na utrwalonym ograniczeniu ruchomości w stawie, które prowadzi do nieprawidłowej pozycji kończyny. Stan ten może dotyczyć zarówno kończyn górnych, jak i dolnych, powodując znaczne upośledzenie funkcji motorycznych i pogorszenie jakości życia pacjenta.

Etiologia przykurczów jest złożona i obejmuje przyczyny neurologiczne (udary, choroby neurodegeneracyjne, mózgowe porażenie dziecięce), ortopedyczne (złamania, urazy, zapalenia stawów), długotrwałe unieruchomienie, a także choroby genetyczne i metaboliczne. Kluczowe znaczenie w patofizjologii ma skrócenie mięśni, ścięgien oraz zmiany w tkankach miękkich otaczających staw.

Diagnostyka przykurczów kończyn opiera się na dokładnym badaniu fizykalnym z oceną zakresu ruchomości stawów, badaniach obrazowych (RTG, USG, MRI) oraz badaniach neurofizjologicznych. Istotna jest identyfikacja przyczyny pierwotnej, co determinuje dalsze postępowanie terapeutyczne.

Leczenie przykurczów wymaga podejścia interdyscyplinarnego i obejmuje fizjoterapię, terapię zajęciową, farmakoterapię (leki miorelaksacyjne, toksynę botulinową), a w wybranych przypadkach interwencje chirurgiczne (tenotomie, artrolizy, wydłużanie ścięgien). Profilaktyka wtórna i wczesne wdrożenie rehabilitacji stanowią kluczowe elementy zapobiegania progresji przykurczów i poprawy funkcjonalności kończyny.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl