emisja fluorescencji
Emisja fluorescencji to zjawisko optyczne, w którym substancja absorbuje promieniowanie elektromagnetyczne (najczęściej ultrafioletowe) i następnie emituje światło o dłuższej długości fali (zazwyczaj w zakresie widzialnym). Jest to proces dwuetapowy, gdzie najpierw dochodzi do wzbudzenia elektronów do wyższych stanów energetycznych, a następnie do ich powrotu do stanu podstawowego z wydzieleniem energii w postaci fotonów.
W medycynie emisja fluorescencji znajduje szerokie zastosowanie diagnostyczne. Wykorzystywana jest m.in. w mikroskopii fluorescencyjnej do obrazowania tkanek i komórek po wybarwieniu odpowiednimi fluorochromami, w angiografii fluorescencyjnej do oceny naczyń siatkówki, a także w endoskopii fluorescencyjnej do wykrywania zmian nowotworowych. Szczególnie ważne są techniki autofluorescencji, gdzie wykorzystuje się naturalne właściwości fluorescencyjne tkanek.
Nowoczesne metody diagnostyczne oparte na emisji fluorescencji obejmują także obrazowanie molekularne z użyciem specyficznych znaczników fluorescencyjnych, które selektywnie wiążą się z określonymi strukturami komórkowymi lub receptorami. Przykładem jest technika FISH (fluorescencyjna hybrydyzacja in situ) stosowana w diagnostyce cytogenetycznej. Emisja fluorescencji stanowi również podstawę działania cytometrii przepływowej, wykorzystywanej w diagnostyce hematologicznej i immunologicznej.
Powiązane wpisy
-
Leksykon substancji czynnych
Fluoresceina sodowa, klasyfikowana jako fluorochrom i barwnik diagnostyczny (kod ATC: S01JA01), jest kluczowym środkiem w diagnostyce okulistycznej, szczególnie w angiografii fluoresceinowej siatkówki i naczyniówki. Mechanizm jej działania opiera się na emisji fluorescencji żółtozielonej (520-530 nm) po stymulacji światłem niebieskim o długości fali 465-490 nm. Preparaty dostępne są w postaci roztworów do wstrzykiwań o stężeniu 10% (100 mg/ml), z typową dawką 500 mg fluoresceiny w ampułce lub fiolce 5 ml. Roztwory charakteryzują się ciemnopomarańczową do czerwono-pomarańczowej barwy i przezroczystością, co ułatwia ich identyfikację i stosowanie w praktyce klinicznej.
angiografia fluoresceinowa, angiografia siatkówki, badanie dna oka, barwnik diagnostyczny, diagnostyka okulistyczna, emisja fluorescencji, fluoresceina sodowa, fluorochrom, naczynia krwionośne siatkówki, naczynia siatkówki i naczyniówki, naczyniówka oka, niedrożność naczyń siatkówki, retinopatia cukrzycowa, roztwór do wstrzykiwań, sól sodowa fluoresceiny, środek diagnostyczny, środek kontrastowy, zmiana patologiczna, zwyrodnienie plamki -
Leksykon leków
Fluoresceina sodowa, klasyfikowana w grupie ATC SO1JA 01, jest barwnikiem diagnostycznym stosowanym w okulistyce do obrazowania naczyń krwionośnych siatkówki. Mechanizm działania opiera się na emisji fluorescencji żółtozielonej (520-530 nm) po pobudzeniu światłem niebieskim o długości fali 465-490 nm. Po dożylnym podaniu roztworu o stężeniu 100 mg/ml (10%), zawierającego 500 mg soli sodowej fluoresceiny w 5 ml ampułce, możliwe jest precyzyjne uwidocznienie i ocena patologii mikrokrążenia siatkówkowego na podstawie charakterystycznego wzoru dystrybucji fluorescencji w naczyniach oka.
badanie angiograficzne, barwnik diagnostyczny, emisja fluorescencji, fluoresceina sodowa, Fluoresceine SERB, mikrokrążenie siatkówkowe, naczynia krwionośne siatkówki, podanie dożylne, roztwór do wstrzykiwań, sól sodowa fluoresceiny, środek diagnostyczny, światło niebieskie, zmiana patologiczna
