mechanizm oporności ESBL
Mechanizm oporności ESBL (Extended-Spectrum Beta-Lactamases) to jeden z najważniejszych mechanizmów oporności bakterii na antybiotyki beta-laktamowe. Enzymy ESBL są produkowane głównie przez bakterie Gram-ujemne, szczególnie z rodziny Enterobacteriaceae (np. Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae) i umożliwiają im hydrolizę szerokiego spektrum antybiotyków beta-laktamowych, w tym penicylin, cefalosporyn I-IV generacji oraz monobaktamów.
Mechanizm działania ESBL polega na modyfikacji struktury antybiotyku poprzez hydrolizę pierścienia beta-laktamowego, co prowadzi do jego inaktywacji. Geny kodujące ESBL są zazwyczaj zlokalizowane na plazmidach, co umożliwia ich szybkie rozprzestrzenianie się między różnymi szczepami bakterii, nawet należącymi do różnych gatunków, w procesie horyzontalnego transferu genów.
Szczepy bakterii wytwarzające ESBL stanowią poważne wyzwanie terapeutyczne, gdyż często wykazują oporność wielolekową. W leczeniu zakażeń wywołanych przez szczepy ESBL-dodatnie najczęściej stosuje się karbapenemy, które są odporne na działanie tych enzymów. Istotne jest również wdrożenie odpowiednich procedur kontroli zakażeń w placówkach opieki zdrowotnej, aby zapobiegać rozprzestrzenianiu się tych szczepów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zinnat 125 mg
Zinnat, zawierający cefuroksym aksetyl, jest doustnym antybiotykiem z grupy cefalosporyn II generacji (kod ATC: J01DC02), dostępnym w dawkach 125 mg, 250 mg oraz 500 mg. Cefuroksym aksetyl jest prolekiem, który po wchłonięciu ulega enzymatycznej hydrolizie do aktywnej formy – cefuroksymu. Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy bakteryjnej ściany komórkowej poprzez wiązanie się z białkami wiążącymi penicyliny (PBP), co prowadzi do lizy i śmierci bakterii. Oporność na cefuroksym może wynikać z produkcji beta-laktamaz, w tym ESBL i Amp-C, modyfikacji PBP, zmniejszonej przepuszczalności błony zewnętrznej bakterii Gram-ujemnych oraz mechanizmów effluxu. Istotne jest, że szczepy oporne na inne cefalosporyny do wstrzykiwań wykazują zwykle krzyżową oporność na cefuroksym, a oporność na penicyliny może wiązać się z obniżoną wrażliwością lub całkowitą opornością na ten antybiotyk.
bakteria Gram-ujemna, bakteryjna pompa efflux, beta-laktamaza, beta-laktamaza ESBL, białko wiążące penicyliny, biosynteza ściany komórkowej, cefalosporyna, cefalosporyna drugiej generacji, cefiksym, cefoksytyna, ceftazydym, ceftibuten, Enterobacterales, enzym Amp-C, enzym esteraza, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, Klebsiella, lek przeciwbakteryjny, liza komórki bakteryjnej, mechanizm efflux, mechanizm oporności ESBL, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, niepowikłane zakażenie dróg moczowych, nieprzepuszczalność błony zewnętrznej, oporność krzyżowa, peptydoglikan, powinowactwo białek wiążących penicyliny, Proteus mirabilis, Staphylococcus, stężenie hamujące, Streptococcus pneumoniae