hipertrofia komórek pęcherzykowych

Hipertrofia komórek pęcherzykowych to patologiczne powiększenie objętości komórek tworzących pęcherzyki w narządach gruczołowych, najczęściej w tarczycy. Proces ten zwykle stanowi adaptacyjną odpowiedź na zwiększone zapotrzebowanie metaboliczne lub stymulację hormonalną.

W przypadku tarczycy, hipertrofia komórek pęcherzykowych objawia się powiększeniem rozmiarów komórek nabłonkowych wyścielających pęcherzyki tarczycowe, co prowadzi do zwiększonej produkcji hormonów tarczycy. Zjawisko to często towarzyszy chorobie Gravesa-Basedowa, wolu guzkowym czy stanom niedoboru jodu.

Histopatologicznie obserwuje się zwiększenie objętości cytoplazmy komórek pęcherzykowych, powiększenie jąder komórkowych oraz intensyfikację aparatu syntetycznego komórki. Komórki nabierają często kształtu cylindrycznego zamiast płaskiego lub sześciennego, co jest charakterystyczne dla stanu nadczynności gruczołu.

Diagnostyka hipertrofii komórek pęcherzykowych opiera się na badaniu histopatologicznym materiału pobranego podczas biopsji aspiracyjnej cienkoigłowej (BAC) lub po tyreoidektomii. Obrazowanie ultrasonograficzne może wykazać powiększenie gruczołu tarczowego, ale dopiero ocena mikroskopowa pozwala na potwierdzenie hipertrofii na poziomie komórkowym.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl