Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny obejmowały szereg testów przeprowadzonych zarówno w warunkach in vitro, jak i in vivo, które dostarczyły istotnych informacji na temat profilu bezpieczeństwa tego leku. Badania te koncentrowały się na potencjalnej genotoksyczności, a także na wpływie na różne układy narządów u zwierząt laboratoryjnych oraz na rozwój zarodkowo-płodowy i funkcje rozrodcze.¹

Potencjał genotoksyczny

Przeprowadzone badania nie wykazały genotoksycznego działania kwetiapiny zarówno w testach in vitro jak i in vivo. Jest to istotna informacja dotycząca bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku.²

Zmiany narządowe u zwierząt laboratoryjnych

W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano pewne zaburzenia po podaniu dawek kwetiapiny, które mogłyby mieć znaczenie kliniczne. Należy jednak podkreślić, że dotychczas zmiany te nie zostały potwierdzone w długoterminowych badaniach klinicznych.³

W zależności od gatunku zwierząt zaobserwowano następujące zmiany:

• U szczurów – zmiana pigmentacji tarczycy⁴
• U małp Cynomolgus – hipertrofia komórek pęcherzykowych gruczołu tarczowego, zmniejszenie stężenia T3, zmniejszenie stężenia hemoglobiny oraz zmniejszenie liczby białych i czerwonych krwinek⁵
• U psów – zmętnienie rogówki i zaćma⁶

Toksyczność rozrodcza i teratogenność

Badania toksycznego wpływu kwetiapiny na zarodki i płody u królików wykazały zwiększoną częstość występowania skrzywień kości nadgarstka i kości stępu. Te zaburzenia rozwojowe pojawiały się przy dawkach, które powodowały widoczne działania toksyczne u matek, takie jak zmniejszenie przyrostu masy ciała. Obserwowane zmiany występowały przy stężeniach leku u samic zbliżonych lub nieco większych niż stężenia występujące u ludzi po zastosowaniu maksymalnej dawki leczniczej. Należy zaznaczyć, że znaczenie kliniczne tych obserwacji dla ludzi nie zostało dotychczas ustalone.⁷

Wpływ na płodność

W badaniach wpływu kwetiapiny na płodność u szczurów stwierdzono kilka istotnych zmian w zakresie funkcji rozrodczych:

1. Nieznaczne zmniejszenie płodności samców
2. Występowanie ciąż urojonych
3. Przedłużona faza międzyrujowa
4. Wydłużone przerwy przed kojarzeniem się
5. Zmniejszony odsetek ciąż

Warto podkreślić, że zaobserwowane zaburzenia związane są ze zwiększonym stężeniem prolaktyny. Ze względu na istotne różnice gatunkowe w zakresie hormonalnej kontroli reprodukcji pomiędzy gryzoniami a ludźmi, efekty te nie mogą być bezpośrednio ekstrapolowane na populację ludzką. Mechanizmy regulacyjne reprodukcji są bowiem odmienne u szczurów i ludzi, co ma kluczowe znaczenie w interpretacji tych wyników.⁸