śródmiąższowo-kanalikowe zapalenie nerek

Śródmiąższowo-kanalikowe zapalenie nerek (ang. tubulointerstitial nephritis, TIN) to proces chorobowy charakteryzujący się zapaleniem śródmiąższu nerek i kanalików nerkowych, bez znaczącego zajęcia kłębuszków nerkowych. Jest to istotna przyczyna ostrego uszkodzenia nerek, odpowiadająca za 10-15% wszystkich przypadków.

Etiologia TIN obejmuje reakcje nadwrażliwości na leki (najczęściej antybiotyki, NLPZ, leki przeciwdrgawkowe), infekcje (bakteryjne, wirusowe, grzybicze), choroby autoimmunologiczne (m.in. zespół Sjögrena, toczeń rumieniowaty układowy), lub może występować jako idiopatyczne. Przewlekła postać może rozwinąć się w wyniku długotrwałego działania czynników nefrotoksycznych lub jako następstwo ostrego zapalenia.

Objawy kliniczne są zróżnicowane – od łagodnych do ciężkich. Typowo obejmują gorączkę, wysypkę skórną, eozynofilię, bóle w okolicy lędźwiowej, objawy ogólne zapalenia oraz zaburzenia funkcji nerek. W badaniach laboratoryjnych obserwuje się podwyższone parametry nerkowe, białkomocz (zwykle niewielki), krwinkomocz, leukocyturię oraz obecność wałeczków w osadzie moczu.

Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym, badaniach laboratoryjnych, obrazowych oraz biopsji nerki, która pozostaje złotym standardem diagnostycznym. W badaniu histopatologicznym stwierdza się naciek zapalny w śródmiąższu, uszkodzenie kanalików nerkowych, a w przypadkach przewlekłych – włóknienie śródmiąższu.

Leczenie polega przede wszystkim na usunięciu czynnika wywołującego (najczęściej odstawienie leku), stosowaniu glikokortykosteroidów w ciężkich przypadkach oraz leczeniu objawowym. Rokowanie zależy od etiologii, nasilenia i czasu trwania choroby. Wczesne rozpoznanie i właściwe leczenie daje szansę na całkowite wyleczenie, natomiast postać przewlekła może prowadzić do postępującej niewydolności nerek.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl