frakcja LDL cholesterolu
Frakcja LDL (low-density lipoprotein) cholesterolu, określana potocznie jako „zły cholesterol”, stanowi kluczowy parametr w ocenie ryzyka sercowo-naczyniowego. LDL transportuje cholesterol z wątroby do tkanek obwodowych, a jego podwyższone stężenie w surowicy krwi sprzyja rozwojowi miażdżycy poprzez odkładanie się złogów cholesterolowych w ścianach tętnic.
Według aktualnych wytycznych, docelowe wartości LDL-C są zróżnicowane w zależności od indywidualnego ryzyka sercowo-naczyniowego pacjenta. Dla osób z bardzo wysokim ryzykiem rekomendowany poziom wynosi <55 mg/dl (1,4 mmol/l), dla wysokiego ryzyka <70 mg/dl (1,8 mmol/l), dla umiarkowanego <100 mg/dl (2,6 mmol/l), a dla niskiego <116 mg/dl (3,0 mmol/l).
Terapia hipolipemizująca, mająca na celu redukcję stężenia LDL-C, opiera się na modyfikacji stylu życia oraz farmakoterapii. Statyny stanowią leki pierwszego wyboru, a w przypadku nieosiągania wartości docelowych stosuje się terapię skojarzoną z ezetimibem, inhibitorami PCSK9 lub kwasem bempediowym. Regularne monitorowanie poziomu LDL-C jest niezbędne do oceny skuteczności leczenia i dostosowywania strategii terapeutycznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Roxiper 10 mg + 8 mg + 2,5 mg
Roxiper to złożony lek hipolipemizujący i przeciwnadciśnieniowy, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE), indapamid (tiazydopodobny diuretyk) oraz rozuwastatynę (inhibitor reduktazy HMG-CoA). Peryndopryl obniża ciśnienie tętnicze poprzez zmniejszenie oporu obwodowego i obciążenia serca, wykazując synergistyczne działanie z indapamidem, co potwierdzono w badaniu PICXEL, gdzie skojarzenie peryndoprylu 2-8 mg z indapamidem 0,625-2,5 mg/dobę istotnie redukowało przerost lewej komory (LVMI o -10,1 g/m² vs -1,1 g/m² dla enalaprylu) oraz obniżało ciśnienie skurczowe o 5,8 mmHg i rozkurczowe o 2,3 mmHg. Indapamid wykazuje działanie przeciwnadciśnieniowe utrzymujące się 24h, bez negatywnego wpływu na metabolizm lipidów i węglowodanów. Rozuwastatyna skutecznie obniża LDL-C (do -63% przy dawce 40 mg), cholesterol całkowity (-46%), triglicerydy (-28%) oraz podnosi HDL-C (do +14%), osiągając pełny efekt terapeutyczny w ciągu 4 tygodni. W badaniu JUPITER rozuwastatyna 20 mg/dobę zmniejszyła LDL-C o 45% i istotnie obniżyła ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z podwyższonym ryzykiem.
aktywność reninowa osocza, angiotensyna I, angiotensyna II, całkowity opór obwodowy, chlorosulfamoilowy lek moczopędny, ciśnienie napełniania, diureza, frakcja LDL cholesterolu, grubość kompleksu intima-media, HDL cholesterol, heterozygotyczna hipercholesterolemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, homozygotyczna hipercholesterolemia, indapamid, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kora nadnerczy, lipoproteina ApoB, miażdżyca tętnic, morfologia krwi, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność krążenia, obciążenie następcze serca, obciążenie wstępne serca, opór naczyniowy obwodowy, ostre uszkodzenie nerek, peryndopryl, peryndoprylat, pojemność minutowa serca, przerost lewej komory serca, rozuwastatyna, tachyfilaksja, tętnica szyjna, triglicerydy, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wskaźnik sercowy, wydalanie sodu i chlorków, wydzielanie aldosteronu, zawał mięśnia sercowego, zwężenie naczyń krwionośnych - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zaranta 30 mg
Rozuwastatyna, będąca selektywnym i kompetycyjnym inhibitorem reduktazy HMG-CoA, działa głównie w wątrobie, zwiększając ekspresję receptorów LDL i hamując syntezę VLDL, co prowadzi do istotnej poprawy profilu lipidowego. W badaniach klinicznych u pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią typu IIa i IIb wykazano dawkozależne zmniejszenie LDL-C nawet do -63% przy dawce 40 mg, całkowitego cholesterolu do -46%, triglicerydów do -28% oraz wzrost HDL-C do 14%. Efekty terapeutyczne pojawiają się szybko, z 90% pełnej odpowiedzi w ciągu 2 tygodni, a utrzymują się podczas kontynuacji terapii. Rozuwastatyna jest skuteczna niezależnie od wieku, płci, rasy oraz współistniejących chorób, takich jak cukrzyca. W badaniach u pacjentów z rodzinną heterozygotyczną hipercholesterolemią dawki 20-40 mg obniżały LDL-C średnio o 53%, a u pacjentów pediatrycznych (6-17 lat) zmniejszenie LDL-C wynosiło od 35% do 45% w zależności od grupy wiekowej, bez wpływu na wzrost, masę ciała czy dojrzałość płciową.
afereza, choroba sercowo-naczyniowa, dyslipidemia, ezetymib, fenofibrat, frakcja HDL cholesterolu, frakcja LDL cholesterolu, frakcja nonHDL-C, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor kompetycyjny, inhibitor reduktazy HMG-CoA, katabolizm cholesterolu, kompleks błony środkowej i wewnętrznej tętnicy szyjnej, lipoproteina ApoA-I, lipoproteina ApoB, pierwotna hipercholesterolemia, podkliniczna miażdżyca tętnic, profil lipidowy, receptor LDL, reduktaza HMG-CoA, rodzinna heterozygotyczna hipercholesterolemia, rodzinna homozygotyczna hipercholesterolemia, skala Tannera, triglicerydy, VLDL, współczynnik aterogenny, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Doxanorm 4 mg
Doksazosyna, będąca selektywnym i kompetencyjnym antagonistą postsynaptycznych alfa1-adrenoreceptorów, wykazuje skuteczne działanie przeciwnadciśnieniowe poprzez obniżenie obwodowego oporu naczyniowego, co przekłada się na klinicznie istotne zmniejszenie ciśnienia tętniczego utrzymujące się przez 24 godziny po jednorazowym podaniu. Lek charakteryzuje się korzystnym profilem hemodynamicznym, minimalizującym ryzyko reakcji ortostatycznych oraz brakiem rozwoju tolerancji podczas długotrwałej terapii. Ponadto doksazosyna poprawia profil lipidowy, obniżając stężenia triglicerydów, cholesterolu całkowitego oraz LDL, jednocześnie zwiększając stosunek HDL do cholesterolu całkowitego o 4–13%, co może przyczyniać się do redukcji ryzyka choroby wieńcowej. W badaniu ALLHAT wykazano dwukrotnie mniejsze ryzyko ciężkiej niewydolności serca w porównaniu do chlortalidonu, choć z 25% wzrostem ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych, co skutkowało wcześniejszym zakończeniem ramienia badania dotyczącego doksazosyny.
agregacja płytek krwi, alfa1-adrenoreceptor, badanie urodynamiczne, beta-adrenolityk, BPH, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, choroba wieńcowa, dysfunkcja lewokomorowa, dysfunkcja seksualna, frakcja LDL cholesterolu, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek moczopędny, mezylan doksazosyny, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, obwodowy opór naczyniowy, powikłanie sercowo-naczyniowe, profil lipidowy, przerost lewej komory serca, reakcja ortostatyczna, skaza moczanowa, tkankowy aktywator plazminogenu, triglicerydy całkowite, zaburzenie erekcji, zaburzenie gospodarki węglowodanowej - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cyclo-Progynova 2 mg (białe), 2 mg + 0,5 mg (jasnobrązowe)
Cyclo-Progynova to złożona, sekwencyjna hormonalna terapia zastępcza (HTZ) zawierająca 2,0 mg estradiolu walerianianu oraz 0,5 mg norgestrelu w fazie estrogenowo-progestagenowej. Estradiol walerianian, będący syntetyczną formą endogennego 17β-estradiolu, uzupełnia niedobory estrogenów w okresie menopauzy, łagodząc objawy klimakterium takie jak uderzenia gorąca, suchość pochwy, dyspareunia, zaburzenia snu, czy dolegliwości psychosomatyczne. Norgestrel pełni funkcję ochronną, zapobiegając hiperplazji endometrium i ryzyku rozwoju raka błony śluzowej trzonu macicy u kobiet z zachowaną macicą. Schemat dawkowania obejmuje 11 dni monoterapii estrogenowej, 10 dni terapii skojarzonej oraz 7 dni przerwy, co pozwala na regulację cyklu miesiączkowego bez hamowania owulacji i minimalnym wpływie na endogenne wydzielanie hormonów.
atrofia tkanek, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cykl miesiączkowy, dolegliwości dławicowe, dyspareunia, estradiolu walerianian, frakcja LDL cholesterolu, gruczolakorak, hiperplazja, hiperplazja endometrium, hormonalna terapia zastępcza, nietrzymanie moczu, norgestrel, objawy menopauzalne, objawy naczynioruchowe, octan medroksyprogesteronu, palpitacje, profil lipidowy, rak błony śluzowej trzonu macicy, rak okrężnicy, suchość pochwy, triglicerydy, uderzenia gorąca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Valarox 160 mg + 20 mg
Valarox to lek łączący walsartan, selektywny antagonista receptora AT1 angiotensyny II, oraz rozuwastatynę, wybiórczy inhibitor reduktazy HMG-CoA. Walsartan wykazuje skuteczne działanie przeciwnadciśnieniowe, rozpoczynające się w ciągu 2 godzin po podaniu, z maksymalnym efektem po 4-6 godzinach i utrzymującym się przez 24 godziny, bez wpływu na częstość tętna i bez ryzyka nadciśnienia z odbicia po odstawieniu. Walsartan nie hamuje ACE, co wiąże się z niższą częstością kaszlu (2,6% vs 7,9% przy inhibitorach ACE, p<0,05). Dane z badań ONTARGET, VA NEPHRON-D i ALTITUDE wskazują na brak korzyści z łączenia antagonistów receptora angiotensyny II z inhibitorami ACE lub aliskirenem, a także zwiększone ryzyko hiperkaliemii, ostrego uszkodzenia nerek i niedociśnienia.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, bradykinina, cholesterol całkowity, ciśnienie tętnicze, działanie hipotensyjne, fenofibrat, frakcja HDL cholesterolu, frakcja LDL cholesterolu, frakcja nonHDL-C, hiperkaliemia, hipertriglicerydemia, incydent sercowo-naczyniowy, inhibitor ACE, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kininaza II, kompleks intima-media tętnic szyjnych, konwertaza angiotensyny, kwas nikotynowy, lipoproteina ApoA-I, lipoproteina ApoB, miażdżyca tętnic, niedociśnienie, ostre uszkodzenie nerek, pierwotna hipercholesterolemia, przewlekła choroba nerek, receptor AT1, rodzinna hipercholesterolemia, skala ryzyka Framingham, skala ryzyka SCORE, układ renina-angiotensyna-aldosteron, VLDL-C - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sytagliptyna + Metforminy chlorowodorek Reddy 50 mg + 850 mg
Sytagliptyna w połączeniu z metforminą stanowi złożony lek doustny stosowany w terapii cukrzycy typu 2, łączący mechanizmy działania inhibitora DPP-4 oraz biguanidu. Sytagliptyna zwiększa stężenia inkretyn GLP-1 i GIP, co prowadzi do glukozozależnego wzrostu wydzielania insuliny i hamowania glukagonu, bez ryzyka hipoglikemii i przy braku wpływu na masę ciała. Metformina natomiast zmniejsza produkcję glukozy w wątrobie, zwiększa insulinowrażliwość tkanek obwodowych oraz opóźnia wchłanianie glukozy, dodatkowo korzystnie wpływając na profil lipidowy. W badaniach klinicznych sytagliptyna skutecznie obniża HbA₁c, glukozę na czczo i poposiłkową, zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z metforminą, insuliną, glimepirydem czy pioglitazonem, przy zachowaniu niskiego ryzyka hipoglikemii i stabilnej masy ciała (np. HbA₁c redukcja do -1,35% przy terapii skojarzonej z insuliną).
analog GLP-1, cholesterol całkowity, cukrzyca typu 2, frakcja LDL cholesterolu, glikogenoliza, glukagonopodobny peptyd-1, glukoneogeneza, glukoza na czczo, glukoza poposiłkowa, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, homeostaza glukozy, inhibitor DPP-4, insulina glargine, komórki beta trzustki, kontrola glikemii, leczenie cukrzycy, lek hipoglikemizujący, lek przeciwcukrzycowy, metformina, model oceny homeostazy HOMA-β, pochodna sulfonylomocznika, produkcja glukozy w wątrobie, syntaza glikogenowa, sytagliptyna, transporter glukozy, wydzielanie glukagonu, zależny od glukozy polipeptyd insulinotropowy, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lovastin 20 mg
Lowastatyna w dawce 20 mg, dostępna w formie tabletek, jest wskazana w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii typu IIa i IIb oraz w profilaktyce progresji i powstawania nowych blaszek miażdżycowych u pacjentów z miażdżycą tętnic wieńcowych. Terapia ma na celu redukcję stężenia cholesterolu całkowitego oraz LDL, szczególnie u pacjentów, u których modyfikacja diety i stylu życia nie przyniosła oczekiwanych rezultatów. Lek stanowi uzupełnienie diety niskocholesterolowej i powinien być stosowany wyłącznie jako element terapii skojarzonej, nigdy jako jej substytut. Tabletki mają postać jasnoniebieskich, okrągłych tabletek o średnicy 9 mm, z rowkiem dzielącym umożliwiającym podział dawki.
blaszka miażdżycowa, cholesterol całkowity, choroby sercowo-naczyniowe, dieta niskocholesterolowa, działanie niepożądane, farmakoterapia, frakcja LDL cholesterolu, laktoza jednowodna, lipidy, miażdżyca tętnic wieńcowych, nietolerancja laktozy, parametry lipidowe, pierwotna hipercholesterolemia, stężenie cholesterolu, terapia skojarzona, zmiany miażdżycowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rosuvastatin Medical Valley 10 mg
Rozuwastatyna jest selektywnym, kompetycyjnym inhibitorem reduktazy HMG-CoA, kluczowego enzymu w biosyntezie cholesterolu, działającym głównie w wątrobie. Mechanizm jej działania obejmuje zwiększenie ekspresji receptorów LDL na hepatocytach oraz hamowanie syntezy VLDL, co prowadzi do istotnej poprawy profilu lipidowego: redukcji LDL-C (do -63% przy dawce 40 mg), cholesterolu całkowitego, triglicerydów oraz ApoB, a także wzrostu HDL-C i ApoA-I. Efekt terapeutyczny pojawia się szybko, z 90% maksymalnej odpowiedzi w ciągu 2 tygodni, utrzymując się podczas dalszej terapii. Skuteczność rozuwastatyny potwierdzono u pacjentów z hipercholesterolemią typu IIa i IIb, w tym z rodzinną hipercholesterolemią heterozygotyczną i homozygotyczną, niezależnie od wieku, płci, rasy oraz chorób współistniejących, takich jak cukrzyca. W badaniu METEOR u pacjentów z niskim ryzykiem sercowo-naczyniowym rozuwastatyna 40 mg/dobę spowolniła progresję miażdżycy tętnic szyjnych (zmiana CIMT: -0,0014 mm/rok vs +0,0131 mm/rok w grupie placebo, p<0,0001).
3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzym A, afereza, badanie JUPITER, badanie METEOR, cholesterol całkowity, efekt hipolipemizujący, ezetymib, fenofibrat, frakcja HDL cholesterolu, frakcja LDL cholesterolu, frakcja nieHDL-C, grubość ściany tętnicy szyjnej, inhibitor reduktazy HMG-CoA, katabolizm LDL, kwas nikotynowy, lipoproteina ApoA-I, lipoproteina ApoB, mewalonian, pierwotna hipercholesterolemia, pierwotna mieszana dyslipidemia, profil lipidowy, progresja miażdżycy, receptor LDL, rodzinna heterozygotyczna hipercholesterolemia, rodzinna homozygotyczna hipercholesterolemia, rozuwastatyna, skala Framingham, skala Tannera, subkliniczna miażdżyca, terapia skojarzona, triglicerydy, współczynnik aterogenności, wytwarzanie VLDL - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Atorvagen 40 mg
Atorvagen (atorwastatyna wapniowa trójwodna) jest wskazany do leczenia hiperlipidemii, w tym pierwotnej hipercholesterolemii u dorosłych oraz dzieci powyżej 10. roku życia, w tym heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej, a także hiperlipidemii mieszanej typu IIa i IIb według klasyfikacji Fredricksona. Lek stosuje się jako uzupełnienie diety w przypadku braku skuteczności modyfikacji stylu życia i diety niskocholesterolowej. W terapii homozygotycznej rodzinnej hipercholesterolemii Atorvagen może być stosowany jako terapia dodana lub alternatywa, zwłaszcza gdy inne metody, takie jak afereza LDL, są niedostępne. Ponadto, lek jest rekomendowany w prewencji pierwotnej zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów dorosłych z wysokim ryzykiem, w ramach kompleksowej strategii redukcji ryzyka, obejmującej także kontrolę nadciśnienia, cukrzycy i innych czynników ryzyka.
afereza cholesterolu LDL, apolipoproteina B, atorwastatyna wapniowa, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, cukrzyca, frakcja LDL cholesterolu, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hiperlipidemia złożona mieszana, homozygotyczna postać rodzinnej hipercholesterolemii, lek hipolipemizujący, nadciśnienie tętnicze, parametry biochemiczne, pierwotna hipercholesterolemia, prewencja zdarzeń sercowo-naczyniowych, profil lipidowy, tabletki powlekane, terapia dodana, triglicerydy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Atorvastatin Krka 20 mg
Atorvastatin Krka to preparat zawierający atorwastatynę wapniową w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg, stosowany w leczeniu hipercholesterolemii pierwotnej (w tym heterozygotycznej i homozygotycznej postaci rodzinnej) oraz hiperlipidemii złożonej typu IIa i IIb według klasyfikacji Fredricksona. Lek jest wskazany jako uzupełnienie terapii dietetycznej u pacjentów dorosłych, młodzieży i dzieci powyżej 10 roku życia, u których modyfikacje stylu życia okazały się niewystarczające. W przypadku homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej atorwastatyna może być stosowana jako terapia wspomagająca inne metody leczenia, takie jak afereza LDL. Ponadto, preparat jest rekomendowany w profilaktyce pierwotnej chorób układu sercowo-naczyniowego u pacjentów z wysokim ryzykiem incydentów sercowo-naczyniowych, w ramach kompleksowego podejścia terapeutycznego obejmującego redukcję innych czynników ryzyka.
afereza cholesterolu LDL, apolipoproteina B, atorwastatyna, atorwastatyna wapniowa, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, frakcja LDL cholesterolu, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia złożona, laktoza jednowodna, leczenie hipolipemizujące, lipidogram, parametry lipidowe, profilaktyka chorób sercowo-naczyniowych, trójglicerydy, układ mięśniowy, zaburzenia lipidowe, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Metformax 1000 1000 mg
Metformax 1000 zawiera 1000 mg metforminy chlorowodorku (780 mg metforminy) i należy do biguanidów o kodzie ATC A10BA02, stosowanych w leczeniu cukrzycy typu 2. Metformina obniża zarówno podstawowe, jak i poposiłkowe stężenie glukozy, nie wywołując hipoglikemii, dzięki mechanizmom hamowania glukoneogenezy i glikogenolizy w wątrobie, zwiększenia wrażliwości insulinowej mięśni oraz opóźnienia wchłaniania glukozy w jelitach. Na poziomie komórkowym stymuluje syntezę glikogenu i zwiększa aktywność transporterów glukozy (GLUTs). Terapia metforminą wiąże się z utrzymaniem lub niewielkim spadkiem masy ciała oraz korzystnym wpływem na profil lipidowy, obniżając stężenia cholesterolu całkowitego, LDL i triglicerydów, co jest istotne w kontekście ryzyka sercowo-naczyniowego u pacjentów z cukrzycą typu 2.
biguanidy, cholesterol całkowity, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, działanie hipoglikemizujące, frakcja LDL cholesterolu, glikogenoliza, glukoneogeneza, hipoglikemia, kontrola glikemii, lek przeciwhiperglikemiczny, metforminy chlorowodorek, pochodne sulfonylomocznika, powikłania cukrzycy, receptory insulinowe, ryzyko sercowo-naczyniowe, stężenie glukozy we krwi, syntaza glikogenu, synteza glikogenu, transportery glukozy, triglicerydy, wątrobowa produkcja glukozy, wydzielanie insuliny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Doxanorm 2 mg
Doksazosyna, będąca selektywnym antagonistą postsynaptycznych alfa-1-adrenoreceptorów, wykazuje podwójny mechanizm działania, co umożliwia jej zastosowanie zarówno w leczeniu nadciśnienia tętniczego, jak i łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Lek powoduje rozszerzenie naczyń krwionośnych, zmniejszając obwodowy opór naczyniowy i obniżając ciśnienie tętnicze przez 24 godziny po podaniu dawki dobowej, z maksymalnym efektem po 2-6 godzinach. W terapii nadciśnienia doksazosyna nie wywołuje rozwoju tolerancji, rzadko powoduje tachykardię czy wzrost aktywności reninowej osocza, a jej stosowanie wiąże się z korzystnym profilem lipidowym: obniżeniem triglicerydów, cholesterolu całkowitego i LDL oraz wzrostem stosunku HDL do cholesterolu całkowitego o 4-13%. Ponadto lek hamuje przerost lewej komory, agregację płytek, zwiększa aktywność tkankowego aktywatora plazminogenu oraz poprawia wrażliwość na insulinę u pacjentów z zaburzeniami gospodarki węglowodanowej, co może redukować ryzyko sercowo-naczyniowe.
adrenoreceptor alfa-1, agregacja płytek krwi, aktywność reninowa osocza, astma oskrzelowa, badanie urodynamiczne, beta-adrenolityk, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, choroba wieńcowa, cukrzyca, dysfagia, dysfunkcja lewokomorowa, dysfunkcja seksualna, działanie hipotensyjne, efekt terapeutyczny, frakcja LDL cholesterolu, gospodarka lipidowa, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, opór naczyniowy obwodowy, przerost lewej komory serca, receptor alfa-1-adrenergiczny, skaza moczanowa, tkankowy aktywator plazminogenu, triglicerydy, zaburzenia erekcji, zaburzenia gospodarki węglowodanowej