skala Framingham

Skala Framingham to narzędzie prognostyczne używane w kardiologii do oszacowania dziesięcioletniego ryzyka wystąpienia choroby wieńcowej serca u osób, które jeszcze nie doświadczyły zdarzeń sercowo-naczyniowych. Została opracowana na podstawie badania Framingham Heart Study, prowadzonego od 1948 roku w mieście Framingham w Massachusetts.

W ocenie ryzyka uwzględniane są kluczowe czynniki, takie jak: wiek, płeć, poziom cholesterolu całkowitego, cholesterolu HDL, ciśnienie tętnicze (z informacją o leczeniu lub jego braku), palenie tytoniu oraz występowanie cukrzycy. Na podstawie tych parametrów przyznawane są punkty, które następnie przeliczane są na procentowe ryzyko wystąpienia incydentu wieńcowego w ciągu najbliższych 10 lat.

Skala Framingham jest powszechnie stosowana w praktyce klinicznej do stratyfikacji pacjentów pod kątem intensywności działań prewencyjnych. Pacjenci z ryzykiem <10% uznawani są za grupę niskiego ryzyka, 10-20% – średniego ryzyka, natomiast >20% – wysokiego ryzyka. Dla populacji europejskiej często stosuje się zmodyfikowaną wersję – skalę SCORE, która jest lepiej dostosowana do profilu ryzyka mieszkańców Europy.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl