ciężkie zaburzenie funkcji nerek

Ciężkie zaburzenie funkcji nerek to stan kliniczny charakteryzujący się znacznym pogorszeniem zdolności nerek do filtrowania krwi i usuwania produktów przemiany materii. Definiuje się go zazwyczaj jako obniżenie wskaźnika filtracji kłębuszkowej (eGFR) poniżej 30 ml/min/1,73 m², co odpowiada 4. lub 5. stadium przewlekłej choroby nerek.

Etiologia ciężkich zaburzeń funkcji nerek jest różnorodna i obejmuje m.in. cukrzycową chorobę nerek, nefropatię nadciśnieniową, kłębuszkowe zapalenia nerek, choroby autoimmunologiczne, zaburzenia dziedziczne oraz nefrotoksyczne działanie leków. Stan ten może rozwinąć się jako konsekwencja ostrego uszkodzenia nerek lub stanowić progresję przewlekłej choroby nerek.

Klinicznie ciężkie zaburzenie funkcji nerek manifestuje się zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej, kwasicą metaboliczną, niedokrwistością, zaburzeniami gospodarki wapniowo-fosforanowej oraz objawami mocznicowymi. U pacjentów obserwuje się często nadciśnienie tętnicze, obrzęki, duszność, zmęczenie, zaburzenia snu i funkcji poznawczych.

Postępowanie terapeutyczne obejmuje leczenie przyczynowe (jeśli możliwe), modyfikację dawkowania leków, kontrolę ciśnienia tętniczego, gospodarkę wodno-elektrolitową, leczenie niedokrwistości oraz przygotowanie do leczenia nerkozastępczego (dializa, transplantacja). Kluczowe znaczenie ma także odpowiednia dieta z ograniczeniem sodu, potasu, fosforu i białka oraz regularna ocena kliniczna i biochemiczna.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl