krwawienie skórne
Krwawienie skórne (ang. skin bleeding) to wyciek krwi z naczyń krwionośnych do tkanki skórnej lub na jej powierzchnię. Może manifestować się jako wybroczyny (petechiae), siniaki (ecchymosis), krwiaki podskórne (hematoma) lub aktywne krwawienie z rany.
Przyczyny krwawień skórnych są różnorodne i obejmują urazy mechaniczne, zaburzenia krzepnięcia krwi (koagulopatie), choroby naczyń krwionośnych, przyjmowanie leków przeciwzakrzepowych, niedobory witaminy K lub trombocytopenie. Niektóre choroby ogólnoustrojowe, jak skaza płytkowa, choroba von Willebranda czy hemofilia, również predysponują do krwawień skórnych.
Diagnostyka krwawień skórnych obejmuje dokładny wywiad lekarski, badanie fizykalne oraz badania laboratoryjne, takie jak morfologia krwi z liczbą płytek, czasy krzepnięcia (PT, APTT, INR), poziom czynników krzepnięcia i testy czynności płytek krwi. W przypadku podejrzenia chorób układowych konieczne może być poszerzenie diagnostyki o badania obrazowe czy konsultacje specjalistyczne.
Leczenie krwawień skórnych zależy od ich przyczyny i nasilenia. Obejmuje ono zatrzymanie aktywnego krwawienia (ucisk, opatrunki hemostatyczne), wyrównanie zaburzeń krzepnięcia (podanie brakujących czynników, witaminy K, koncentratu płytek krwi), modyfikację leczenia przeciwzakrzepowego lub terapię choroby podstawowej. W przypadku rozległych krwiaków może być konieczna interwencja chirurgiczna.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Escipram
Escipram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), nie jest zalecany do stosowania u pacjentów poniżej 18. roku życia ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych oraz wrogości. W trakcie terapii należy monitorować pacjentów pod kątem nasilenia objawów lękowych, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia, oraz wystąpienia drgawek, szczególnie u osób z padaczką. U pacjentów z manią lub hipomanią w wywiadzie stosowanie Escipramu wymaga ostrożności, a w przypadku wystąpienia fazy maniakalnej lek należy odstawić. Leczenie może wpływać na kontrolę glikemii u chorych na cukrzycę, co może wymagać dostosowania dawek insuliny lub leków hipoglikemizujących. Ponadto, istnieje ryzyko rozwoju akatyzji, hiponatremii (zwłaszcza u osób starszych i z marskością wątroby) oraz krwawień skórnych, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych lub wpływających na czynność płytek krwi.
akatyzja, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie wewnątrzgałkowe, depresja, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, glikemia, hiperglikemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra z wąskim kątem przesączania, krwawienie skórne, krwotok poporodowy, leczenie elektrowstrząsami, lęk napadowy, mania i hipomania, niewydolność serca, padaczka, parestezja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skaza krwotoczna, torsade de pointes, wybroczynami i plamicą, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czuciowe, zaburzenie czynności seksualnych, zawał mięśnia sercowego, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Daxanlo 150 mg
Daxanlo, zawierający 150 mg dabigatranu eteksylanu w kapsułkach twardych, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z badań klinicznych obejmujących około 64 000 pacjentów, z czego 35 000 leczono dabigatranem. Działania niepożądane występowały u 22% pacjentów z migotaniem przedsionków (leczenie do 3 lat), 14% z żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ZŻG/ZP) oraz 15% w prewencji ZŻG/ZP. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, obserwowane u 16,6% pacjentów z migotaniem przedsionków i 14,4% z ZŻG/ZP, z różnicami w częstości w badaniach RE-MEDY (19,4%) i RE-SONATE (10,5%). Poważne krwawienia, choć rzadkie, mogą zagrażać życiu lub prowadzić do niepełnosprawności, co podkreśla konieczność ścisłego monitorowania pacjentów podczas terapii. Inne działania niepożądane obejmują niedokrwistość, małopłytkowość, reakcje alergiczne, krwawienia śródczaszkowe, krwawienia z przewodu pokarmowego, krwawienia skórne i hemarthrozę, z różną częstością występowania od bardzo częstych do bardzo rzadkich.
biegunka, czynnik odwracający, dabigatran eteksylan, duże krwawienie, enzymy wątrobowe, hemarthroza, hemoglobina, idarucizumab, krwawienie, krwawienie do stawu, krwawienie płucne, krwawienie skórne, krwawienie śródczaszkowe, krwawienie w miejscu wstrzyknięcia, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawienie z rany, krwawienie z układu moczowo-płciowego, krwiak, krwiomocz, lek przeciwpłytkowy, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na lek, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność wątroby, powikłanie krwotoczne, prewencja udaru, reakcja anafilaktyczna, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zatorowość systemowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sertranorm
Sertralina, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych, takich jak zespół serotoninowy (ZS) i złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN), zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków serotoninergicznych (np. amfetaminy, tryptanów, inhibitorów MAO, opioidów). Zaleca się ścisłą obserwację pacjentów pod kątem objawów tych zespołów oraz ostrożność przy zmianie terapii, szczególnie odstawianiu leków o długim okresie półtrwania, jak fluoksetyna. Ponadto, sertralina może powodować wydłużenie odstępu QTc i ryzyko torsade de pointes, zwłaszcza u pacjentów z chorobami serca, zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemia, hipomagnezemia), bradykardią lub przy jednoczesnym stosowaniu innych leków wydłużających QTc. U pacjentów z historią manii, hipomanii, schizofrenii lub padaczki konieczny jest ścisły nadzór, a w przypadku napadów padaczkowych lek należy odstawić.
Depresja i inne zaburzenia psychiczne leczone sertraliną wiążą się ze zwiększonym ryzykiem myśli i zachowań samobójczych, szczególnie u osób poniżej 25. roku życia, co wymaga intensywnej obserwacji zwłaszcza na początku terapii i przy zmianie dawki. SSRI mogą także wywoływać długotrwałe zaburzenia funkcji seksualnych. U dzieci i młodzieży (6-17 lat) sertralina jest wskazana jedynie w leczeniu zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, z koniecznością monitorowania objawów samobójczych i rozwoju fizycznego. Ponadto, stosowanie sertraliny wiąże się z ryzykiem nieprawidłowych krwawień (np. wybroczyny, krwawienia z przewodu pokarmowego), zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków wpływających na funkcję płytek krwi (antykoagulanty, NLPZ, kwas acetylosalicylowy). Wskazana jest ostrożność u pacjentów z historią krwawień oraz podczas terapii skojarzonej.
agonista receptora 5-HT, antykoagulant, atypowy lek przeciwpsychotyczny, błękit metylenowy, bradykardia, częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, depresja, dziurawiec zwyczajny, hipomania, inhibitor monoaminooksydazy, krwawienie ginekologiczne, krwawienie skórne, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok poporodowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwobsesyjny, mania, myśl samobójcza, napad padaczkowy, neuroprzekaźnictwo serotoninergiczne, nieprawidłowe krwawienie, niestabilna padaczka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pochodna fenotiazyny, schizofrenia, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wybroczyna i plamica, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie czynności seksualnej, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zachowanie samobójcze, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pralex
Escytalopram, składnik preparatu Pralex, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i nie powinien być stosowany u pacjentów poniżej 18. roku życia ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych oraz wrogości. W początkowym okresie terapii u pacjentów z zaburzeniami lękowymi może wystąpić nasilenie objawów lękowych, które zwykle ustępuje po około 2 tygodniach. Konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjentów, zwłaszcza tych z historią maniakalnych epizodów, padaczki, cukrzycy (ze względu na możliwe zaburzenia kontroli glikemii) oraz osób z ryzykiem samobójstw. W trakcie leczenia należy zwracać uwagę na objawy zespołu serotoninowego, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu leków serotoninergicznych, oraz na ryzyko hiponatremii, krwawień skórnych i wydłużenia odcinka QT, zwłaszcza u pacjentów z chorobami serca i zaburzeniami elektrolitowymi. Zaleca się ostrożność u osób z jaskrą z zamkniętym kątem oraz monitorowanie funkcji seksualnych, gdyż SSRI mogą powodować długotrwałe zaburzenia seksualne.
akatyzja, badanie EKG, biegunka, ból głowy, bradykardia, buprenorfina, choroba niedokrwienna serca, chwiejność emocjonalna, depresja, drażliwość, drżenie, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, hiponatremia, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, kołatanie serca, kontrola glikemii, krwawienie skórne, krwotok poporodowy, leczenie elektrowstrząsami, mania, nadmierne pocenie, niestabilna padaczka, niewyrównana niewydolność serca, nudności, objaw odstawienny, ostry zawał mięśnia sercowego, pobudzenie, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, splątanie, sumatryptan, tramadol, tryptofan, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie czuciowe, zaburzenie czynności seksualnej, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zachowanie samobójcze, zachowanie samobójcze w wywiadzie, zawrót głowy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Apiolin
Apiolin (chlorowodorek sertraliny) wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych, takich jak zespół serotoninowy (SS) i złośliwy zespół neuroleptyczny (NMS), zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków serotoninergicznych, inhibitorów MAO, opioidów czy leków przeciwpsychotycznych. Konieczne jest monitorowanie objawów SS, obejmujących zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe oraz objawy żołądkowo-jelitowe. Szczególną ostrożność należy zachować podczas zmiany terapii z innych SSRI, zwłaszcza fluoksetyny, oraz przy jednoczesnym stosowaniu substancji nasilających neuroprzekaźnictwo serotoninergiczne, takich jak amfetaminy, tryptofan czy dziurawiec. Ponadto, sertralina może wydłużać odstęp QTc i wywoływać torsade de pointes, co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami serca, hipokaliemią, hipomagnezemią, bradykardią lub stosujących inne leki wydłużające QTc.
agonista 5-HT, antagonista dopaminy, antykoagulant, błękit metylenowy, bradykardia, buprenorfina, chlorowodorek sertraliny, częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, diuretyk, fenotiazyna, hipokaliemia, hipomania, hiponatremia, inhibitor MAO, krwawienie skórne, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, mania, myśl samobójcza, napad padaczkowy, neuroprzekaźnictwo serotoninergiczne, nieprawidłowe krwawienie, niestabilność autonomiczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietypowy lek przeciwpsychotyczny, objaw psychotyczny, opioid, schizofrenia, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, splątanie, wybroczyna, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie drgawkowe, zaburzenie nerwowo-mięśniowe, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Asertin 50
Podczas terapii sertraliną należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów zmieniających leczenie z innych SSRI, zwłaszcza długodziałających (np. fluoksetyna), ze względu na ograniczone dane dotyczące optymalnego momentu przejścia. Równoczesne stosowanie sertraliny z lekami nasilającymi działanie serotoninergiczne (tryptofan, fenfluramina, agoniści 5-HT, dziurawiec) może prowadzić do interakcji farmakodynamicznych i powinno być unikane. U pacjentów z historią manii/hipomanii konieczna jest ścisła obserwacja, a w przypadku wystąpienia fazy maniakalnej leczenie należy przerwać. Sertralina może nasilać objawy psychotyczne u chorych na schizofrenię oraz wywoływać napady padaczkowe, dlatego u pacjentów z niestabilną padaczką jest przeciwwskazana, a u osób z kontrolowaną padaczką wymaga monitorowania. Ryzyko myśli i zachowań samobójczych jest zwiększone zwłaszcza u pacjentów poniżej 25 roku życia oraz u osób z historią zachowań samobójczych, co wymaga intensywnej obserwacji klinicznej, szczególnie w początkowym okresie leczenia i przy zmianie dawki.
akatyzja, atypowy lek przeciwpsychotyczny, brak laktazy, ciężkie zaburzenie depresyjne, dziurawiec, fenotiazyna, hipomania, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, klirens kreatyniny, kontrola glikemii, krwawienie skórne, krwotok poporodowy, kwas acetylosalicylowy, lek diuretyczny, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, myśli samobójcze, napad padaczkowy, niepokój psychoruchowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, padaczka niestabilna, schizofrenia, terapia elektrowstrząsowa, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wybroczyna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Escipram
Escipram (escytalopram), jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wymaga szczególnej ostrożności w terapii, zwłaszcza u pacjentów poniżej 18. roku życia, ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych i agresji. W początkowym okresie leczenia może wystąpić paradoksalne nasilenie objawów lękowych, które zwykle ustępuje po około dwóch tygodniach. U pacjentów z padaczką konieczne jest monitorowanie napadów, a u osób z manią lub hipomanią w wywiadzie – natychmiastowe odstawienie leku w przypadku zaostrzenia. Leczenie u diabetyków może wymagać dostosowania dawki leków hipoglikemizujących. Ryzyko samobójstw jest szczególnie podwyższone u osób poniżej 25. roku życia oraz u pacjentów z historią myśli samobójczych, co wymaga ścisłego monitorowania stanu klinicznego. Ponadto, Escipram może wywoływać akatyzję, hiponatremię (zwłaszcza u osób starszych, z marskością wątroby lub przyjmujących leki obniżające poziom sodu), a także zwiększać ryzyko krwawień, zwłaszcza w połączeniu z lekami przeciwzakrzepowymi i przeciwpłytkowymi.
akatyzja, arytmia komorowa, bezsenność, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, chwiejność emocjonalna, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dziurawiec zwyczajny, elektrowstrząsy, escytalopram, faza maniakalna, glikemia, hipertermia, hipoglikemia i hiperglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra z wąskim kątem przesączania, krwawienie skórne, krwotok poporodowy, lęk napadowy, lek przeciwzakrzepowy, mania i hipomania, napad drgawkowy, niewydolność serca, objawy odstawienia, padaczka, parestezja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skaza krwotoczna, splątanie, tendencje samobójcze, torsade de pointes, wybroczyny i plamica, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności seksualnych, zaburzenie czuciowe, zachowanie samobójcze, zawał mięśnia sercowego, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aciprex
Produkt leczniczy Aciprex, zawierający escytalopram, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów poniżej 18. roku życia, u których obserwuje się zwiększone ryzyko zachowań samobójczych oraz agresji. U pacjentów z lękiem napadowym możliwe jest paradoksalne nasilenie objawów lękowych w początkowym okresie terapii, które zwykle ustępuje po około 2 tygodniach. Leczenie należy przerwać w przypadku wystąpienia drgawek lub zwiększenia ich częstości, szczególnie u osób z padaczką. U pacjentów z historią manii lub hipomanii SSRI powinny być stosowane ostrożnie, a w przypadku wystąpienia fazy maniakalnej lek należy odstawić. Istotne jest monitorowanie pacjentów pod kątem ryzyka samobójstw, zwłaszcza w pierwszych tygodniach terapii oraz przy zmianach dawkowania, ze szczególnym uwzględnieniem osób poniżej 25. roku życia oraz tych z historią zdarzeń samobójczych.
akatyzja, arytmia komorowa, choroba niedokrwienna serca, depresja, elektrowstrząs, glikemia, hipokaliemia i hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, krwawienie skórne, krwotok poporodowy, lek hipoglikemizujący, lęk napadowy, lek przeciwdepresyjny, mania i hipomania, napad lęku panicznego, niestabilna padaczka, redukcja dawki, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SIADH, skaza krwotoczna, torsade de pointes, wrogość, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności seksualnych, zachowanie samobójcze, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy, ziele dziurawca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Danengo 150 mg
Profil bezpieczeństwa dabigatranu eteksylatu (Danengo) został oceniony na podstawie danych z badań klinicznych obejmujących około 64 000 pacjentów, z czego 35 000 otrzymywało ten lek. Działania niepożądane występowały u 22% pacjentów z migotaniem przedsionków (do 3 lat terapii), 14% leczonych z powodu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ZŻG/ZP) oraz 15% w prewencji ZŻG/ZP. Najczęstszym działaniem niepożądanym były krwawienia, których częstość wynosiła od 10,5% do 19,4% w zależności od wskazania i badania. Poważne krwawienia, choć rzadkie, mogą stanowić zagrożenie życia, prowadzić do niepełnosprawności lub zgonu, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej. Inne często obserwowane działania to niedokrwistość, spadek hemoglobiny, małopłytkowość, reakcje nadwrażliwości (wysypka, świąd, anafilaksja), zaburzenia czynności wątroby oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego (ból brzucha, biegunka, dyspepsja).
choroba von Willebranda, dabigatran eteksylat, duże krwawienie, dyspepsja, epistaxis, hematemeza, idarucyzumab, incydent zatorowy, induktor glikoproteiny P, inhibitor trombiny, interakcja lekowa, krwawienie, krwawienie do stawów, krwawienie skórne, krwawienie śródczaszkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawienie z układu moczowo-płciowego, krwiomocz, krwioplucie, małopłytkowość, melena, migotanie przedsionków, niedokrwistość, nieprawidłowa czynność wątroby, niesteroidowy lek przeciwzapalny, prewencja udaru, reakcja anafilaktyczna, spadek hemoglobiny, wybroczyny, zatorowość systemowa, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Sertralina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Stosowanie sertraliny, podobnie jak innych SSRI, wiąże się z ryzykiem rozwoju zespołu serotoninowego (ZS) oraz złośliwego zespołu neuroleptycznego (ZZN), szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu leków serotoninergicznych, pochodnych amfetaminy, tryptanów, inhibitorów MAO, leków przeciwpsychotycznych i opioidów. ZS manifestuje się zmianami stanu psychicznego (pobudzenie, halucynacje, śpiączka), niestabilnością autonomiczną (tachykardia, labilne ciśnienie, hipertermia), zaburzeniami nerwowo-mięśniowymi (hiperrefleksja, zaburzenia koordynacji) oraz objawami żołądkowo-jelitowymi (nudności, wymioty, biegunka). Ponadto, sertralina może wydłużać odstęp QTc i indukować torsade de pointes, zwłaszcza u pacjentów z chorobami serca, hipokaliemią, hipomagnezemią, bradykardią lub przy jednoczesnym stosowaniu innych leków wydłużających QTc. U pacjentów z padaczką, maniakalnymi epizodami lub hipomanią konieczna jest szczególna ostrożność i ścisła obserwacja, a w przypadku wystąpienia napadów lub fazy maniakalnej – przerwanie terapii.
akatyzja, antagonista dopaminy, antykoagulant, błękit metylenowy, bradykardia, buprenorfina, ciśnienie tętnicze, ciśnienie wewnątrzgałkowe, częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, depresja, drgawka, fenotiazyna, halucynacja, hiperrefleksja, hipertermia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipomania, hiponatremia, inhibitor MAO, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, krwawienie skórne, krwotok poporodowy, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, marskość wątroby, myśl samobójcza, napad padaczkowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, omam, opioid, parestezja, plamica, pobudzenie psychoruchowe, pochodna amfetaminy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, splątanie, tachykardia, tryptan, wybroczyna, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nizoral 20 mg/g
Bezpieczeństwo stosowania kremu Nizoral (ketokonazol) oceniano w badaniach klinicznych obejmujących 1079 pacjentów, u których lek aplikowano miejscowo na skórę. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi (≥1%) były reakcje miejscowe, takie jak rumień (1,0%), świąd (2,0%) oraz uczucie pieczenia skóry (1,9%). Działania niepożądane występujące rzadziej (<1%) obejmowały m.in. krwawienie, suchość, stan zapalny, podrażnienie, parestezje, nadwrażliwość, zmiany pęcherzowe, kontaktowe zapalenie skóry, wysypkę, łuszczenie oraz uczucie lepkości skóry. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłoszono również bardzo rzadkie przypadki pokrzywki (<1/10 000), która może wskazywać na systemową reakcję alergiczną.
badanie epidemiologiczne, dermatoza, działanie niepożądane, ketokonazol krem, kontaktowe zapalenie skóry, krwawienie skórne, łuszczenie skóry, Nizoral krem, parestezje, pieczenie skóry, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, stan zapalny skóry, suchość skóry, świąd, systemowa reakcja alergiczna, zakażenie wtórne, zgłoszenie spontaniczne, zmiany pęcherzowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Escitil
Escitalopram (Escitil), jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wymaga szczególnej ostrożności w terapii, zwłaszcza u pacjentów poniżej 18 roku życia, u których obserwuje się zwiększone ryzyko zachowań samobójczych oraz wrogości. U pacjentów z zaburzeniem lęku panicznego może wystąpić początkowe nasilenie objawów lękowych, które zwykle ustępuje po około 2 tygodniach. Lek należy przerwać w przypadku wystąpienia drgawek lub ich nasilenia u osób z padaczką. U pacjentów z manią/hipomanią w wywiadzie istnieje ryzyko indukcji fazy maniakalnej, co wymaga natychmiastowego odstawienia leku. Leczenie escytalopramem może zaburzać kontrolę glikemii u chorych na cukrzycę, co może wymagać korekty dawek insuliny lub leków przeciwcukrzycowych. Ryzyko samobójstw i myśli samobójczych jest szczególnie podwyższone u pacjentów do 25 roku życia oraz u osób z historią zachowań samobójczych, co wymaga ścisłego monitorowania zwłaszcza we wczesnym okresie terapii i po zmianach dawkowania.
akatyzja, bezsenność, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie wewnątrzgałkowe, depresja, drgawki kloniczne, drżenie mięśniowe, duże zaburzenie depresyjne, dziurawiec zwyczajny, hipoglikemia, hipokalemia, hipomagnezemia, hiponatremia, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, komorowe zaburzenie rytmu serca, kontrola glikemii, krwawienie skórne, lęk paradoksalny, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, padaczka, parestezja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skaza krwotoczna, terapia elektrowstrząsowa, torsade de pointes, wybroczyny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czucia, zaburzenie lęku panicznego, zaburzenie seksualne, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Solacutan 30 mg/g
Solacutan, zawierający diklofenak sodowy w stężeniu 30 mg/g, jest lekiem stosowanym miejscowo, który może wywoływać szerokie spektrum działań niepożądanych, głównie o charakterze miejscowym. Najczęściej obserwuje się kontaktowe zapalenie skóry, rumień, wysypkę, podrażnienie, ból oraz pęcherze w miejscu aplikacji. Reakcje skórne obejmują także wyprysk, suchość skóry, obrzęk, świąd, a w rzadkich przypadkach pęcherzowe zapalenie skóry i reakcje nadwrażliwości na światło. Występują również rzadkie objawy systemowe, takie jak ból brzucha, biegunka, nudności, krwotok z przewodu pokarmowego, niewydolność nerek, astma, zapalenie spojówek, ból oka, zaburzenia łzawienia, krwawienia skórne oraz reakcje neurologiczne (przeczulica, hipertonia, parestezje). Częstość działań niepożądanych klasyfikowana jest zgodnie z MedDRA, z najczęstszymi reakcjami występującymi u ≥1/100 do <1/10 pacjentów.
astma, biegunka, diklofenak, diklofenak sodowy, hipertonia, kontaktowe zapalenie skóry, krwawienie skórne, krwotok z przewodu pokarmowego, łojotok, łysienie, nadwrażliwość na światło, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, owrzodzenie skóry, parestezje, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, przeczulica, rumień, Solacutan, wyprysk, wysypka grudkowo-plamista, wysypka krostkowa, wysypka pęcherzykowo-pęcherzowa, zapalenie skóry, zapalenie spojówek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tuxanuva 150 mg
Dabigatran eteksylan, substancja czynna leku Tuxanuva, został oceniony w badaniach klinicznych obejmujących około 64 000 pacjentów, z czego 35 000 otrzymywało ten lek. Profil bezpieczeństwa jest dobrze scharakteryzowany w populacjach z migotaniem przedsionków oraz żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ). Działania niepożądane wystąpiły u 22% pacjentów z migotaniem przedsionków podczas długotrwałego stosowania (do 3 lat) oraz u 14-15% pacjentów leczonych z powodu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) lub zatorowości płucnej (ZP). Najczęstszym działaniem niepożądanym były krwawienia, które występowały u 16,6% pacjentów z migotaniem przedsionków oraz u 14,4% pacjentów z ZŻG/ZP. W badaniach prewencyjnych ŻChZZ częstość krwawień wynosiła od 10,5% do 19,4%. Pomimo relatywnie niskiej częstości poważnych krwawień, ryzyko dużych krwotoków zagrażających życiu pozostaje istotne i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
dabigatran eteksylat, duże krwawienie, dysfagia, dyspepsja, incydent krwotoczny, krwawienie, krwawienie dostawowe, krwawienie płucne, krwawienie skórne, krwawienie śródczaszkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawienie z układu moczowo-płciowego, krwiak, krwiak pourazowy, krwiomocz, krwioplucie, migotanie przedsionków, niedokrwistość, nieprawidłowa czynność wątroby, obniżone stężenie hemoglobiny, podwyższone aminotransferazy, reakcja anafilaktyczna, trombocytopenia, udar, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatorowość systemowa, zawroty głowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Escitalopram LEK-AM
Escitalopram LEK-AM, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), nie jest zalecany do stosowania w populacji pediatrycznej ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych oraz wrogości u dzieci i młodzieży. U dorosłych, szczególnie poniżej 25. roku życia, obserwuje się podwyższone ryzyko myśli i zachowań samobójczych, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia lub po zmianie dawki. Konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjentów z historią skłonności samobójczych oraz informowanie ich i opiekunów o potencjalnych objawach pogorszenia stanu psychicznego. W trakcie terapii mogą wystąpić nasilenie objawów lękowych, drgawki (szczególnie u pacjentów z padaczką), mania lub hipomania, a także zaburzenia metaboliczne glikemii u chorych na cukrzycę. Ponadto, SSRI mogą wywołać akatyzję, hiponatremię (zespół SIADH), zaburzenia krzepnięcia i ryzyko krwawień, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych lub u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia.
akatyzja, arytmia komorowa, badanie EKG, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, ciężkie zaburzenie depresyjne, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, depresja, drgawki kloniczne, działanie serotoninergiczne, faza maniakalna, hiperglikemia, hipertermia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipomania, hiponatremia, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, krwawienie skórne, krwotok poporodowy, leczenie elektrowstrząsami, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwzakrzepowy, mania, marskość wątroby, myśl samobójcza, napad drgawkowy, napad lęku, niepokój psychoruchowy, niewydolność serca, opioid, padaczka, SIADH, skaza krwotoczna, SNRI, SSRI, stan lękowy, torsade de pointes, tryptan, wybroczynowa plamica, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie lękowe, zaburzenie psychiczne, zaburzenie rytmu serca, zachowanie samobójcze, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Elicea
Escytalopram, będący selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów poniżej 18 roku życia, u których obserwuje się zwiększone ryzyko zachowań samobójczych i wrogości. Leczenie należy rozpocząć od niskiej dawki, zwłaszcza u pacjentów z lękiem panicznym, aby zminimalizować ryzyko nasilenia objawów lękowych. U pacjentów z padaczką konieczne jest monitorowanie częstości napadów, a w przypadku ich nasilenia leczenie należy przerwać. Escytalopram może wpływać na kontrolę glikemii u chorych na cukrzycę, co wymaga dostosowania terapii hipoglikemicznej. Ryzyko samobójstw jest szczególnie podwyższone u osób poniżej 25 lat oraz u pacjentów z historią zachowań samobójczych, dlatego konieczna jest ścisła obserwacja w początkowym okresie terapii i po zmianie dawki.
akatyzja, arytmia komorowa, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, dziedziczna nietolerancja galaktozy, dziurawiec, hipomania, hiponatremia, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, kontrolowana padaczka, krwawienie skórne, krwotok poporodowy, leczenie elektrowstrząsami, lęk paniczny, mania, niedobór laktazy, niekontrolowana padaczka, niewyrównana niewydolność serca, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SIADH, skłonność samobójcza, stężenie glukozy, torsade de pointes, wydłużenie QT, zaburzenie czynności seksualnej, zaburzenie gospodarki elektrolitowej, zachowanie samobójcze, zawał mięśnia sercowego, zespół odstawienny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Escitalopram Bluefish
Escitalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u pacjentów poniżej 18 roku życia ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych oraz wrogości. U pacjentów z zaburzeniami lękowymi może wystąpić początkowe nasilenie objawów, które zwykle ustępuje po około dwóch tygodniach terapii. Lek należy stosować ostrożnie u osób z padaczką, manią lub hipomanią w wywiadzie, a także u pacjentów z cukrzycą, gdyż escytalopram może wpływać na kontrolę glikemii, powodując zarówno hipoglikemię, jak i hiperglikemię. Ryzyko samobójstw jest szczególnie podwyższone u pacjentów poniżej 25 roku życia, co wymaga ścisłego monitorowania, zwłaszcza na początku leczenia i podczas zmiany dawkowania. Ponadto, SSRI mogą wywoływać akatyzję, hiponatremię (związaną z SIADH), zaburzenia krzepnięcia oraz ryzyko zespołu serotoninowego, zwłaszcza w połączeniu z innymi lekami serotoninergicznymi, takimi jak sumatryptan, tramadol czy buprenorfina.
akatyzja, bradykardia, buprenorfina, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, dziurawiec zwyczajny, elektrowstrząsy, escytalopram, hipertermia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, jaskra zamkniętego kąta, krwawienie skórne, krwotok poporodowy, lek hipoglikemizujący, lek przeciwzakrzepowy, mania, marskość wątroby, napad drgawkowy, napady lęku, niewydolność serca, padaczka, parestezja, plamica, SIADH, skaza krwotoczna, SNRI, SSRI, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia seksualne, zaburzenie depresyjne, zachowania samobójcze, zawał mięśnia sercowego, zespół odstawienny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tuxanuva 110 mg
Dabigatran eteksylan (Tuxanuva 110 mg) został oceniony klinicznie u około 64 000 pacjentów, z czego 35 000 otrzymywało ten lek. Odsetek działań niepożądanych różni się w zależności od wskazania i czasu terapii: około 9% w krótkotrwałym leczeniu po planowej endoprotezoplastyce stawu biodrowego lub kolanowego (do 42 dni), 22% u pacjentów z migotaniem przedsionków leczonych do 3 lat, 14% w leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ZŻG/ZP) oraz 15% w prewencji ZŻG/ZP. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, występujące u 10,5–19,4% pacjentów w zależności od wskazania, w tym 14% po zabiegach ortopedycznych, 16,6% w migotaniu przedsionków, 14,4% w leczeniu ZŻG/ZP oraz do 19,4% w prewencji ZŻG/ZP. Pomimo rzadkiego występowania dużych krwawień, ich potencjalna śmiertelność i ryzyko kalectwa wymagają szczególnej uwagi klinicznej.
dabigatran eteksylan, duże krwawienie, dyspepsja, krwawienie domięśniowe, krwawienie dostawowe, krwawienie skórne, krwawienie śródczaszkowe, krwawienie w miejscu wstrzyknięcia, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawienie z rany, krwawienie z układu moczowo-płciowego, krwiak pourazowy, krwiomocz, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na lek, neutropenia, niedokrwistość, nieprawidłowa czynność wątroby, podwyższone enzymy wątrobowe, prewencja udaru, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zatorowość systemowa, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Fevarin
Maleinian fluwoksaminy (Fevarin) wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko nasilenia myśli i zachowań samobójczych, szczególnie w początkowym okresie leczenia oraz u pacjentów z historią takich zachowań. Lek nie jest zalecany u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat poza leczeniem zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i ryzyko wystąpienia agresji oraz zachowań samobójczych. U młodych dorosłych (18-24 lata) również obserwuje się zwiększone ryzyko samobójstw. U osób starszych dawki należy zwiększać ostrożnie. Fluwoksamina może wywoływać akatyzję, zaburzenia glikemii, hiponatremię, nudności, wymioty oraz rozszerzenie źrenic, co wymaga ostrożności u pacjentów z jaskrą. Istnieje ryzyko ciężkich reakcji skórnych (np. zespół Stevensa-Johnsona) oraz zespołu serotoninowego i złośliwego zespołu neuroleptycznego, zwłaszcza w połączeniu z innymi lekami serotoninergicznymi lub neuroleptykami.
akatyzja, buprenorfina, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, czynność płytek krwi, drgawka, enzym wątrobowy, hiperglikemia, hipertermia, hipoglikemia, hipomania, hiponatremia, jaskra z wąskim kątem, krwawienie ginekologiczne, krwawienie skórne, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok poporodowy, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny, lek serotoninergiczny, maleinian fluwoksaminy, mania, mioklonia, myśl samobójcza, napad padaczkowy, niepokój psychoruchowy, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, padaczka, parestezja, plamica, remisja, rozszerzenie źrenic, rumień wielopostaciowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, sztywność mięśni, terapia elektrowstrząsowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsades de pointes, trombocytopenia, wybroczyna, zaburzenie glikemii, zaburzenie krzepliwości, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zachowanie samobójcze, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny