NRTI
NRTI (Nukleozydowe/nukleotydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy) to klasa leków przeciwretrowirusowych stosowanych głównie w leczeniu zakażeń HIV. Ich mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu odwrotnej transkryptazy, kluczowego dla replikacji wirusa HIV, poprzez konkurencyjne włączanie się do nowotworzonego łańcucha DNA.
Przedstawiciele tej grupy leków to m.in. zydowudyna (AZT), tenofowir, lamiwudyna, abakawir oraz emtrycytabina. NRTI stanowią podstawowy element schematów terapeutycznych w leczeniu antyretrowirusowym i są zwykle stosowane w kombinacji z innymi klasami leków przeciwretrowirusowych w ramach wysoce aktywnej terapii antyretrowirusowej (HAART).
Leki z grupy NRTI mogą powodować charakterystyczne działania niepożądane, w tym toksyczność mitochondrialną, kwasicę mleczanową, stłuszczenie wątroby oraz neuropatię obwodową. Przy ich stosowaniu konieczne jest monitorowanie funkcji nerek i wątroby oraz obserwacja pod kątem objawów toksyczności mitochondrialnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Entecavir Fomed 0,5 mg
Entekawir, będący nukleozydowym inhibitorem odwrotnej transkryptazy, wykazuje wysoką specyficzność wobec polimerazy HBV, z wartością Ki dla entekawiru-trifosforanu wynoszącą 0,0012 µM. Mechanizm działania polega na konkurencyjnym hamowaniu inicjacji polimerazy, odwrotnej transkrypcji ujemnej nici DNA oraz syntezy nici dodatniej DNA HBV. Entekawir charakteryzuje się długim wewnątrzkomórkowym okresem półtrwania aktywnej formy (15 godzin), co zapewnia trwałe działanie przeciwwirusowe. W badaniach in vitro EC₅₀ dla dzikiego typu HBV wynosi 0,004 µM, natomiast dla szczepów opornych na lamiwudynę (rtL180M, rtM204V) mediana EC₅₀ wynosi 0,026 µM. Entekawir wykazuje również aktywność wobec HIV-1, choć w wyższych stężeniach (EC₅₀ od 0,026 do >10 µM), z możliwością indukcji mutacji M184I w warunkach mikromolowych. Nie stwierdzono antagonistycznego działania entekawiru w połączeniu z innymi NRTI, takimi jak abakawir, lamiwudyna czy tenofowir.
aktywność AlAT, analog guanozyny, antygen HBeAg, fosforylacja, marskość wątroby, miano DNA HBV, mitochondrialne DNA, niewyrównana czynność wątroby, NRTI, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, odwrotna transkrypcja, odwrotna transkryptaza, oporność na lamiwudynę, polimeraza HBV, pregenomowe RNA, proces martwiczo-zapalny, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, skala Knodella, substytucja M184I, substytucje rtL180M i rtM204V, synteza DNA HBV, trifosforan deoksyguanozyny, trifosforan entekawiru, wirus zapalenia wątroby typu B, wyrównana czynność wątroby, zmiany martwiczo-zapalne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Entecavir Synoptis 1 mg
Entekawir, będący analogiem guanozyny, wykazuje wysoką selektywność i skuteczność w hamowaniu polimerazy HBV poprzez konkurencyjne blokowanie trifosforanu deoksyguanozyny. Jego aktywna forma, entekawir-TP, ma wewnątrzkomórkowy okres półtrwania wynoszący 15 godzin i hamuje trzy kluczowe etapy replikacji HBV: inicjację polimerazy, odwrotną transkrypcję oraz syntezę dodatniej nici DNA. Stała inhibicji Ki dla polimerazy HBV wynosi 0,0012 μM, co świadczy o wysokiej specyficzności, przy jednoczesnym niskim powinowactwie do polimeraz komórkowych (Ki 18-40 µM) i mitochondrialnych (Ki > 160 µM), co minimalizuje ryzyko toksyczności mitochondrialnej. Entekawir wykazuje silną aktywność przeciwwirusową z wartością EC₅₀ 0,004 µM w komórkach HepG2 zakażonych dzikim typem HBV oraz zachowuje skuteczność wobec szczepów opornych na lamiwudynę (mediana EC₅₀ 0,026 µM) i adefowir, bez oporności krzyżowej. Ponadto, entekawir nie wykazuje antagonistycznych interakcji z innymi lekami przeciwwirusowymi, w tym NRTI stosowanymi w terapii HIV.
analog nukleozydowy, antygen HBeAg, koinfekcja HBV/HIV, marskość, miano DNA HBV, mutacja M184V, NRTI, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, odwrotna transkrypcja, odwrotna transkryptaza HIV, oporność krzyżowa, oporność na adefowir, oporność na lamiwudynę, polimeraza komórkowa DNA, polimeraza γ, pregenomowe RNA, proces martwiczo-zapalny, skala Knodella, skala włóknienia, synteza DNA HBV, synteza mitochondrialnego DNA, terapia antyretrowirusowa, toksyczność mitochondrialna, trifosforan deoksyguanozyny, zmiany martwiczo-zapalne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lamivudine + Zidovudine Accord 150 mg + 300 mg
Lamivudine + Zidovudine Accord to preparat złożony zawierający 150 mg lamiwudyny oraz 300 mg zydowudyny w formie tabletek powlekanych, przeznaczony do skojarzonej terapii przeciwretrowirusowej u pacjentów zakażonych HIV, w tym dorosłych, młodzieży oraz dzieci. Preparat nie jest wskazany do monoterapii, lecz powinien być stosowany jako element co najmniej trójlekowego schematu terapeutycznego, zgodnie z aktualnymi wytycznymi leczenia HIV. Kombinacja tych dwóch nukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy (NRTI) stanowi podstawę terapii, często uzupełnianą o lek z innej klasy, np. NNRTI, PI lub INSTI, co pozwala na skuteczne hamowanie replikacji wirusa i ograniczenie rozwoju oporności.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Entecavir Fomed 1 mg
Entekawir, będący nukleozydowym inhibitorem odwrotnej transkryptazy z kodem ATC J05AF10, jest analogiem guanozyny o wysokim powinowactwie do polimerazy HBV (Ki = 0,0012 µM). Jego aktywna forma, trifosforan entekawiru (TP), hamuje inicjację polimerazy, odwrotną transkrypcję ujemnej nici DNA oraz syntezę dodatniej nici DNA wirusa HBV. Entekawir wykazuje silne działanie przeciwwirusowe z wartością EC₅₀ 0,004 µM w komórkach HepG2 zakażonych dzikim typem HBV, a także skuteczność wobec szczepów opornych na lamiwudynę (EC₅₀ 0,026 µM) i adefowir. W badaniach nad HIV-1 wykazuje zmienną aktywność (EC₅₀ 0,026 do >10 µM), z możliwością selekcji mutacji M184I przy wysokich stężeniach. Entekawir nie wykazuje antagonistycznego działania w połączeniu z innymi NRTI stosowanymi w terapii HBV i HIV.
adefowir, analog guanozyny, antygen HBeAg, działanie przeciwwirusowe, emtrycytabina, koinfekcja HBV i HIV, komórki HepG2, marskość wątroby, NRTI, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, odwrotna transkryptaza, oporność na entekawir, oporność na lamiwudynę, polimeraza HBV, skala Knodella, substytucja rtL180M, synteza DNA HBV, trifosforan deoksyguanozyny, wirusowe zapalenie wątroby typu B - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Entecavir Polpharma 1 mg
Entekawir, będący nukleozydowym inhibitorem odwrotnej transkryptazy, wykazuje wysoką skuteczność przeciwwirusową wobec HBV poprzez hamowanie kluczowych aktywności polimerazy wirusowej, z wartością Ki dla polimerazy DNA HBV wynoszącą 0,0012 μM. W badaniach in vitro entekawir wykazuje silne działanie hamujące syntezę DNA HBV już przy stężeniu EC50 0,004 µM w komórkach HepG2, a także zachowuje aktywność wobec szczepów opornych na lamiwudynę i adefowir. W terapii przewlekłego WZW B u dorosłych, entekawir w dawce 0,5-1 mg/dobę wykazuje znaczną poprawę parametrów histologicznych, wirusologicznych i biochemicznych po 48 tygodniach, z redukcją miana HBV DNA do nieoznaczalnych wartości (<300 kopii/ml) u 57% pacjentów z niewyrównaną czynnością wątroby, przewyższając skutecznością adefowir. U pacjentów z koinfekcją HIV/HBV entekawir stosowany w monoterapii nie jest zalecany ze względu na ryzyko rozwoju oporności HIV; wymagana jest jednoczesna skuteczna terapia przeciwretrowirusowa (HAART).
analog guanozyny, fosforylacja, HBV, immunoglobulina anty-HBV, koinfekcja HIV-HBV, mitochondrialne DNA, nawrót wirusologiczny, niewyrównana czynność wątroby, NRTI, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, odwrotna transkryptaza, oporność genotypowa, oporność na adefowir, oporność na lamiwudynę, polimeraza DNA, polimeraza HBV, pregenomowe RNA, przełom wirusologiczny, serokonwersja HBeAg, skala Knodella, skala włóknienia, stała inhibicji, terapia przeciwretrowirusowa, wskaźnik Child-Turcotte-Pugh, wyrównana czynność wątroby, zmiany martwiczo-zapalne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ictady 245 mg
Ictady, zawierający 245 mg tenofowiru dizoproksylu (w postaci bursztynianu), jest wskazany do leczenia zakażenia HIV-1 oraz przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B (WZW B). U dorosłych z HIV-1 lek stosowany jest wyłącznie w terapii skojarzonej, zarówno u pacjentów dotychczas nieleczonych z wysokim mianem wirusa (>100 000 kopii/ml), jak i u tych z niepowodzeniem wcześniejszej terapii (miano <10 000 kopii/ml). U młodzieży (12-<18 lat) Ictady jest wskazany w przypadku oporności na NRTI lub toksyczności uniemożliwiającej stosowanie leków pierwszego rzutu. W leczeniu WZW B u dorosłych preparat stosuje się u pacjentów z wyrównaną czynnością wątroby i aktywną replikacją wirusa, podwyższonym AlAT oraz potwierdzonym stanem zapalnym lub zwłóknieniem, u pacjentów z opornością na lamiwudynę oraz u osób z niewyrównaną czynnością wątroby. U młodzieży z WZW B leczenie jest wskazane przy aktywnej immunologicznie chorobie, potwierdzonej replikacją wirusa i podwyższonym AlAT lub zmianami histologicznymi.
aminotransferaza alaninowa, czynny stan zapalny, lek pierwszego rzutu, lek przeciwretrowirusowy, miano wirusa, monoterapia, niewyrównana czynność wątroby, NRTI, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, oporność wirusowa, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, replikacja wirusa, stan zapalny, tenofowir dizoproksyl, terapia skojarzona, wyrównana czynność wątroby, WZW B, zakażenie HIV-1, zwłóknienie wątroby - Leksykon substancji czynnych
Tenofowir dizoproksyl – Wskazania do stosowania
Tenofowir dizoproksyl, będący nukleotydowym inhibitorem odwrotnej transkryptazy (NRTI), jest stosowany w terapii zakażeń HIV-1 zarówno w preparatach złożonych, jak i w połączeniu z innymi lekami przeciwretrowirusowymi. Preparaty zawierające tenofowir dizoproksyl w dawce 245 mg, w połączeniu z emtrycytabiną (200 mg) lub z efawirenzem (600 mg) i emtrycytabiną (200 mg), są wskazane u dorosłych pacjentów z potwierdzoną supresją wirusologiczną (RNA HIV-1 <50 kopii/ml) po co najmniej 3 miesiącach terapii. U młodzieży preparat z tenofowirem i emtrycytabiną może być stosowany jako terapia drugiego rzutu w przypadku oporności na NRTI lub toksyczności leków pierwszego rzutu, natomiast preparaty z efawirenzem nie są zalecane poniżej 18. roku życia. Ponadto, tenofowir dizoproksyl w połączeniu z emtrycytabiną jest zatwierdzony do profilaktyki przedekspozycyjnej (PrEP) u osób dorosłych i młodzieży z grup wysokiego ryzyka zakażenia HIV-1 drogą płciową.
adherencja pacjenta, funkcja nerek, interakcja lekowa, leczenie skojarzone, lek pierwszego rzutu, mutacja oporności, nefrotoksyczność, niepowodzenie wirusologiczne, NRTI, nukleotydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, oporność krzyżowa, oporność na NRTI, PrEP, profilaktyka przedekspozycyjna, replikacja wirusa, RNA HIV-1, substancja przeciwretrowirusowa, supresja wirusologiczna, tenofowir dizoproksyl, terapia przeciwretrowirusowa, wiremia, zakażenie HIV-1, zakażenie wirusem HIV-1