obrazowanie przekrojowe
Obrazowanie przekrojowe to zaawansowana technika diagnostyczna pozwalająca na uzyskanie dwuwymiarowych przekrojów (warstw) ciała pacjenta. W przeciwieństwie do konwencjonalnej radiografii, która daje obraz sumacyjny struktur anatomicznych, metody obrazowania przekrojowego umożliwiają szczegółową ocenę narządów wewnętrznych bez nakładania się struktur.
Do głównych technik obrazowania przekrojowego zaliczamy: tomografię komputerową (TK), rezonans magnetyczny (MR), tomografię emisyjną pojedynczego fotonu (SPECT) oraz pozytonową tomografię emisyjną (PET). Każda z tych metod wykorzystuje odmienne zjawiska fizyczne, co przekłada się na różne możliwości diagnostyczne i wskazania kliniczne.
Obrazowanie przekrojowe znalazło szerokie zastosowanie w niemal wszystkich dziedzinach medycyny, od neurologii i kardiologii po onkologię i ortopedię. Umożliwia precyzyjną diagnostykę, planowanie zabiegów, monitorowanie przebiegu choroby oraz ocenę skuteczności leczenia. Współczesne protokoły diagnostyczne w wielu jednostkach chorobowych opierają się na sekwencyjnym wykorzystaniu różnych technik obrazowania przekrojowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Sarcoma nabłonkowate – Epidemiologia
Sarcoma nabłonkowate (ES) to rzadki, agresywny mięsak tkanek miękkich o pochodzeniu mezenchymalnym, charakteryzujący się utratą ekspresji białka SMARCB1/INI1. Występuje głównie u młodych dorosłych (mediana wieku 27 lat), z częstością zachorowań wynoszącą 0,02-0,05/100 000 w UE i USA. Wyróżnia się dwa podtypy: klasyczny (dystalny) i proksymalny, z przewagą zachorowań u mężczyzn (stosunek 2:1). ES cechuje się wysokim ryzykiem nawrotów miejscowych (40-60%) i przerzutów regionalnych do węzłów chłonnych (do 30%), a także odległych (płuca, kości, mózg) u 20-50% pacjentów. 5-letnie przeżycie całkowite waha się od 25% do 70%, zależnie od stopnia zaawansowania choroby i obecności przerzutów. Czynniki pogarszające rokowanie to m.in. wielkość guza >5 cm, lokalizacja proksymalna, obecność nacieków naczyniowych, martwica ≥30%, dodatnie marginesy chirurgiczne oraz wysoka aktywność mitotyczna.
aktywność mitotyczna, choroba przerzutowa, kompleks SWI/SNF, leczenie systemowe, margines chirurgiczny, mięsak tkanek miękkich, nawrót miejscowy, nowotwór tkanek miękkich, obrazowanie przekrojowe, pozytonowa tomografia emisyjna, przerzut do węzłów chłonnych, przerzut in-transit, przerzut odległy, przerzut regionalny, rhabdomyosarcoma, sarcoma nabłonkowate, system TNM, tkanka mezenchymalna, tomografia komputerowa