tromboliza celowana
Tromboliza celowana to zabieg medyczny polegający na miejscowym podaniu leków trombolitycznych bezpośrednio do skrzepu blokującego naczynie krwionośne. Technika ta, w przeciwieństwie do trombolizy systemowej, pozwala na dostarczenie wyższego stężenia leku w miejscu niedrożności przy jednoczesnym zmniejszeniu ryzyka powikłań krwotocznych.
Procedura jest wykonywana przy użyciu cewnika wprowadzanego pod kontrolą obrazowania (najczęściej angiografii) bezpośrednio do miejsca występowania zakrzepu. Tromboliza celowana znajduje zastosowanie w leczeniu ostrej zatorowości płucnej, zakrzepicy żył głębokich, ostrej niedrożności tętnic obwodowych oraz w wybranych przypadkach udaru niedokrwiennego mózgu.
Skuteczność trombolizy celowanej jest szczególnie wysoka przy wczesnym wdrożeniu leczenia i w przypadku świeżych skrzeplin. Główne leki stosowane w tej metodzie to rekombinowany tkankowy aktywator plazminogenu (rt-PA), urokinaza oraz streptokinaza. Zabieg wymaga doświadczonego zespołu specjalistów i odpowiedniego zaplecza diagnostyczno-terapeutycznego.
Powiązane wpisy
-
Leksykon chorób i schorzeń
Niedokrwienie jelitowe to stan krytyczny charakteryzujący się zaburzeniem perfuzji jelitowej prowadzącym do uszkodzenia tkanki i wysokiego ryzyka powikłań zagrażających życiu. W terapii kluczowe jest szybkie przywrócenie przepływu krwi, usunięcie martwicy oraz zapobieganie sepsie. Postępowanie wstępne obejmuje agresywną resuscytację płynową, korekcję zaburzeń elektrolitowych, odbarczenie żołądka, antybiotykoterapię o szerokim spektrum oraz unikanie leków wazokonstrykcyjnych. Leczenie farmakologiczne różnicuje się w zależności od etiologii: heparyna niefrakcjonowana (3-6 miesięcy, a w trombofilii dożywotnio) w zakrzepicy, trombolityki w zatorowym niedokrwieniu tętniczym, papaweryna (60 mg bolus, 30-60 mg/godz. wlew ciągły) w nieokluzyjnym niedokrwieniu krezkowym (NOMI). Wskazane jest monitorowanie na OIT oraz stosowanie leczenia przeciwbólowego i przeciwzakrzepowego. W ostatnich dekadach rozwój technik endowaskularnych (angioplastyka balonowa, stentowanie, tromboliza celowana, trombektomia mechaniczna) stanowi mniej inwazyjną alternatywę dla chirurgii otwartej, szczególnie w ostrym niedokrwieniu tętniczym.
angiogeneza, angioplastyka balonowa, bypass naczyniowy, dyslipidemia, heparyna niefrakcjonowana, hipoteza podwójnego uderzenia, implantacja stentu, laparotomia zwiadowcza, lek trombolityczny, lek wazokonstrykcyjny, martwica jelita, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie jelit, niedokrwienie jelitowe, niedokrwienie okrężnicy, niedokrwienie tętnicze, nieokluzyjne niedokrwienie krezkowe, oddział intensywnej terapii, operacja second-look, papaweryna, parametry hemodynamiczne, perfuzja trzewna, przepływ krwi do jelit, przewlekłe niedokrwienie jelit, reaktywne formy tlenu, resekcja jelita, resuscytacja płynowa, sonda nosowo-żołądkowa, technika endowaskularna, tętnica krezkowa, tlenoterapia hiperbaryczna, trombektomia mechaniczna, tromboliza celowana, uszkodzenie reperfuzyjne, uszkodzenie tkanki jelitowej, wazodylator, zakrzepica żył krezkowych, zakrzepica żylna krezkowa, zespół wielospecjalistyczny -
Leksykon chorób i schorzeń
Zakrzepica zatoki jamistej (CST) to stan zagrażający życiu, wymagający hospitalizacji i intensywnej terapii. Podstawą leczenia jest szerokospektralna antybiotykoterapia dożylna trwająca 3-4 tygodnie (w ciężkich przypadkach do 6-8 tygodni), obejmująca penicyliny odporne na penicylinazę (np. nafcylina lub oksacylina 2 g i.v. co 4 godziny), wankomycynę (30-45 mg/kg i.v. co 8-12 godzin) w przypadku MRSA, cefalosporyny III/IV generacji (ceftriakson 2 g i.v. co 12 godzin lub cefotaksym 8-12 g/dobę) oraz metronidazol (7,5 mg/kg i.v. co 6 godzin) dla pokrycia beztlenowców. W zakażeniach grzybiczych stosuje się amfoterycynę B. Leczenie przeciwzakrzepowe, najczęściej heparyną niefrakcjonowaną i/lub drobnocząsteczkową, może zmniejszyć śmiertelność z 40% do 14% i ograniczyć powikłania neurologiczne z 61% do 31%. Kortykosteroidy (np. deksametazon 10 mg i.v. co 6 godzin) są rozważane w celu redukcji obrzęku i dysfunkcji nerwów czaszkowych, choć ich stosowanie pozostaje kontrowersyjne. Interwencje chirurgiczne są zarezerwowane dla drenażu pierwotnego źródła zakażenia lub powikłań, takich jak ropnie czy obrzęk oczodołu.
acetazolamid, amfoterycyna B, antybiotykoterapia, antykoagulant, apiksaban, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, bezpośredni doustny antykoagulant, beztlenowiec, cefalosporyna, cefotaksym, ceftriakson, dabigatran, dekompresyjna kraniotomia, deksametazon, diplopia, dysfunkcja nerwów czaszkowych, funkcjonalna endoskopowa chirurgia zatok, gronkowiec złocisty, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, hydrokortyzon, infekcja bakteryjna, interwencja chirurgiczna, kortykosteroid, kraniotomia, leczenie przeciwzakrzepowe, lek przeciwpadaczkowy, lek trombolityczny, linezolid, metronidazol, MRSA, nafcylina, niewydolność przysadki, obrzęk mózgu, obrzęk oczodołu, oddział intensywnej terapii, oksacylina, płyn mózgowo-rdzeniowy, podwójne widzenie, podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, porażenie nerwów czaszkowych, przełom nadnerczowy, riwaroksaban, ropniak podtwardówkowy, septyczna zakrzepica zatoki jamistej, tkankowy aktywator plazminogenu, trombektomia mechaniczna, tromboliza celowana, udar niedokrwienny, urokinaza, utrata wzroku, wankomycyna, zakażenie grzybicze, zakrzepica zatoki jamistej, zatoka klinowa, zewnętrzny drenaż komorowy
