kalcymimetyki
Kalcymimetyki to grupa leków, które naśladują działanie wapnia na receptory wapniowe (CaSR – calcium-sensing receptor) znajdujące się głównie w przytarczycach. Poprzez aktywację tych receptorów, kalcymimetyki zwiększają wrażliwość komórek przytarczyc na stężenie wapnia we krwi, co prowadzi do zmniejszenia wydzielania parathormonu (PTH).
Głównym zastosowaniem kalcymimetyków jest leczenie wtórnej nadczynności przytarczyc u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek, szczególnie u osób dializowanych. Stosowane są również w pierwotnej nadczynności przytarczyc oraz w hiperkalcemii związanej z rakiem przytarczyc.
Do najczęściej stosowanych kalcymimetyków należą cynakalcet, etelkalcetyd i ewelkalcetyd. Cynakalcet jest podawany doustnie, natomiast etelkalcetyd i ewelkalcetyd – dożylnie podczas dializy. Leki te są skuteczne w obniżaniu stężenia PTH, wapnia i fosforanów we krwi, co przekłada się na zmniejszenie ryzyka powikłań kostnych i sercowo-naczyniowych.
Działania niepożądane kalcymimetyków obejmują przede wszystkim hipokalcemię, nudności, wymioty oraz bóle mięśniowe. Stosowanie tych leków wymaga regularnego monitorowania stężenia wapnia, fosforanów i PTH w surowicy, a także dostosowywania dawki w zależności od wyników badań laboratoryjnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Hiperkalcemia – Zapobieganie i profilaktyka
Hiperkalcemia definiowana jest jako podwyższony poziom wapnia całkowitego powyżej 10,5 mg/dl lub wapnia zjonizowanego powyżej 5,3 mg/dl i stanowi poważne zaburzenie metaboliczne z ryzykiem powikłań. Profilaktyka hiperkalcemii obejmuje unikanie nadmiernej suplementacji wapnia i witaminy D, regularne monitorowanie poziomu wapnia, odpowiednie nawodnienie oraz modyfikację stylu życia, w tym zaprzestanie palenia i aktywność fizyczną. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z pierwotną nadczynnością przytarczyc, chorobami nowotworowymi oraz stosujących lit, gdzie konieczne jest wczesne rozpoznanie, specjalistyczna konsultacja i regularne badania kontrolne. W przypadku hiperkalcemii nowotworowej, która dotyczy 10-30% chorych onkologicznych, kluczowe jest skuteczne leczenie podstawowej choroby oraz stosowanie bisfosfonianów (kwas zoledronowy, pamidronian) i denosumabu, które hamują resorpcję kości i zapobiegają nawrotom hiperkalcemii.
badanie dopplerowskie, bisfosfoniany, choroba afektywna dwubiegunowa, denosumab, dysfunkcja nerek, glikokortykosteroidy, hiperkalcemia, hiperkalcemia nowotworowa, kalcymimetyki, kalcytonina, kamień nerkowy, kwas zoledronowy, osteoklast, pamidronian, parathormon, paratyroidektomia, pierwotna nadczynność przytarczyc, przewlekła niewydolność serca, rak przytarczyc, resorpcja kości, suplementacja wapnia, utrata masy kostnej, wapń zjonizowany, witamina D, złamanie - Leksykon chorób i schorzeń
Kalcifilaksja – Zapobieganie i profilaktyka
Kalcyfilaksja to rzadka, ale śmiertelna choroba charakteryzująca się zwapnieniem małych naczyń, prowadzącym do niedokrwienia i martwicy tkanek, ze śmiertelnością sięgającą 50% w ciągu 6 miesięcy, a nawet 70% przy zajęciu prącia. Kluczowa jest profilaktyka pierwotna, zwłaszcza u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek i schyłkową niewydolnością nerek (ESRD) poddawanych hemodializie. Do głównych czynników ryzyka należą zaburzenia gospodarki wapniowo-fosforanowej, nadczynność przytarczyc, hipoalbuminemia (albuminy < 3 g/dl), otyłość, cukrzyca, stosowanie leków takich jak warfaryna, kortykosteroidy, żelazo i analogi witaminy D. Optymalizacja dializy (minimalne kryteria adekwatności, dializat o niskiej zawartości wapnia, zwiększenie częstotliwości dializ) oraz utrzymanie poziomu fosforu poniżej 5,5 mg/dl i iloczynu wapniowo-fosforanowego < 60 mg²/dl² są fundamentalne w zapobieganiu kalcyfilaksji.
antagoniści witaminy K, białko macierzy Gla, biopsja skóry, bisfosfoniany, cinacalcet, dializoterapia, doustne antykoagulanty, hiperfosfatemia, hiperkalcemia, hipoalbuminemia, iloczyn wapniowo-fosforanowy, kalcyfilaksja, kalcymimetyki, nadczynność przytarczyc, niedokrwienie tkanek, parathormon, paratyreoidektomia, przewlekła choroba nerek, schyłkowa niewydolność nerek, stan nadkrzepliwości, tiosiarczan sodu, wtórna nadczynność przytarczyc, zwapnienie naczyń krwionośnych