obniżenie stężenia wapnia

Obniżenie stężenia wapnia w surowicy krwi, znane jako hipokalcemia, to stan, w którym poziom wapnia spada poniżej wartości referencyjnych (norma 2,2-2,6 mmol/l lub 8,8-10,4 mg/dl). Jest to istotne zaburzenie elektrolitowe, które może prowadzić do poważnych konsekwencji klinicznych.

Przyczyny hipokalcemii są zróżnicowane i obejmują m.in.: niedobór lub oporność na działanie parathormonu (PTH), niedobór witaminy D, zaburzenia wchłaniania wapnia z przewodu pokarmowego, niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, masywne przetoczenia krwi, zespół głodnych kości oraz działanie niektórych leków (np. bisfosfoniany, cytostatyki, antykonwulsanty).

Objawy kliniczne hipokalcemii zależą od stopnia i szybkości obniżenia stężenia wapnia. Mogą obejmować: parestezje (zwłaszcza wokół ust), tężyczkę, skurcze mięśniowe, objaw Chvostka, objaw Trousseau, drgawki, zaburzenia rytmu serca, wydłużenie odstępu QT, a w ciężkich przypadkach kurcz krtani i niewydolność oddechową. Przewlekła hipokalcemia może prowadzić do zaćmy, zmian skórnych i zaburzeń neurologicznych.

Diagnostyka obejmuje oznaczenie stężenia wapnia całkowitego i zjonizowanego, fosforanów, magnezu, PTH, witaminy D, ocenę funkcji nerek oraz, w zależności od kontekstu klinicznego, inne badania ukierunkowane na potencjalne przyczyny. Leczenie polega na uzupełnianiu wapnia (doustnie lub dożylnie w przypadkach ostrych), suplementacji witaminy D, a także na leczeniu przyczyny podstawowej.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl