podwyższone stężenie wapnia

Podwyższone stężenie wapnia (hiperkalcemia) to stan, w którym poziom wapnia we krwi przekracza wartości referencyjne (powyżej 2,6 mmol/l lub 10,5 mg/dl). Jest to stosunkowo częste zaburzenie elektrolitowe, które wymaga diagnostyki i odpowiedniego postępowania terapeutycznego.

Najczęstszymi przyczynami hiperkalcemii są pierwotna nadczynność przytarczyc (około 80-90% przypadków ambulatoryjnych) oraz nowotwory złośliwe (około 20-50% przypadków szpitalnych). Inne przyczyny obejmują: nadczynność tarczycy, przedawkowanie witaminy D, przewlekłą niewydolność nerek, stosowanie tiazydowych leków moczopędnych, chorobę Pageta, sarkoidozę oraz długotrwałe unieruchomienie.

Objawy kliniczne hiperkalcemii zależą od stopnia nasilenia i tempa narastania zaburzenia. Mogą obejmować: osłabienie mięśniowe, zmęczenie, zaburzenia świadomości, anoreksję, nudności, wymioty, zaparcia, wielomocz, wzmożone pragnienie, skrócenie odstępu QT w EKG, a w ciężkich przypadkach – zaburzenia rytmu serca i ostrą niewydolność nerek.

Diagnostyka hiperkalcemii powinna obejmować oznaczenie stężenia wapnia zjonizowanego, fosforanów, PTH, witaminy D, ocenę funkcji nerek oraz, w zależności od podejrzewanej przyczyny, badania obrazowe (USG, scyntygrafia, tomografia komputerowa). Leczenie zależy od nasilenia hiperkalcemii, jej przyczyny i objawów towarzyszących.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl