ciśnienie w krążeniu płucnym

Ciśnienie w krążeniu płucnym to kluczowy parametr hemodynamiczny określający wartości ciśnienia krwi w tętnicach płucnych. Prawidłowe wartości ciśnienia skurczowego w tętnicy płucnej wynoszą 15-30 mmHg, rozkurczowego 4-12 mmHg, a średniego 9-18 mmHg.

Podwyższone ciśnienie w krążeniu płucnym, zwane nadciśnieniem płucnym, definiowane jest jako średnie ciśnienie w tętnicy płucnej (mPAP) ≥25 mmHg w spoczynku, mierzone podczas cewnikowania prawego serca. Nowe wytyczne sugerują obniżenie progu diagnostycznego do wartości mPAP >20 mmHg, z jednoczesnym uwzględnieniem naczyniowego oporu płucnego (PVR) ≥3 jednostek Wooda.

Etiologia nadciśnienia płucnego jest zróżnicowana i obejmuje: idiopatyczne nadciśnienie płucne, nadciśnienie płucne związane z chorobami lewego serca, chorobami płuc i hipoksją, przewlekłą chorobą zakrzepowo-zatorową oraz schorzenia o złożonej lub niejasnej etiologii. Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych (echokardiografia, tomografia komputerowa), badaniach czynnościowych płuc oraz inwazyjnych pomiarach hemodynamicznych.

Monitorowanie ciśnienia w krążeniu płucnym ma istotne znaczenie kliniczne w ocenie skuteczności leczenia, prognozowaniu przebiegu choroby oraz kwalifikacji do transplantacji płuc. Terapia nadciśnienia płucnego obejmuje leczenie choroby podstawowej oraz farmakoterapię specyficzną dla poszczególnych typów nadciśnienia płucnego, w tym antagonistów receptora endoteliny, inhibitory fosfodiesterazy typu 5 oraz prostanoidy.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl